ਕਸ਼੍ਯਪ ਉਵਾਚ। ਵਰਂ ਦਾਤੁਂ ਸਮਰ੍ਥੋऽਸਿ ਦੇਵਦੇਵ ਜਗਤ੍ਪਤੇ । ਸ਼ਿਰਃਸ੍ਥਿਤਾ ਯਾ ਗਂਗੇਯਂ ਪਵਿਤ੍ਰਾ ਪਾਪਹਾਰਿਣੀ
ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਸਭ ਦੇ ਦੇਵਤੇ, ਤੂੰ ਵਰ ਦੇਣ ਦੇ ਸਮਰਥ ਹੈਂ। ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਗੰਗਾ ਤੇਰੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੀ ਹੈ ਤੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ—
ਮਮ ਦੇਯਾ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਮਹਾਦੇਵ ਨਮੋਸ੍ਤੁਤੇ । ਤਦਾ ਦੇਵਿ ਮਯੋਕ੍ਤਂ ਚ ਗृਹ੍ਣੀष੍ਵ ਤ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਫਿਰ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਆਖਿਆ: 'ਤੂੰ ਇਹ ਗੰਗਾ ਲੈ ਲੈ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।'
ਜਟਾਮੇਕਾਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਦਤ੍ਤਾ ਗਂਗਾ ਤਦਾ ਮਯਾ । ਤਾਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸ੍ਵਸ੍ਥਾਨਂ ਹਰ੍षਤੋ ਯਯੌ
ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਇਕ ਜਟਾ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਦਿੱਤੀ। ਉਹ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਕੇਸ਼ਰਨ੍ਧ੍ਰਂ ਨਾਮ ਤੀਰ੍ਥਂ ਵਾਸੋ ਵੈ ਕਸ਼੍ਯਪਸ੍ਯ ਚ । ਗਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤੁ ਦੇਵੇਸ਼ਿ ਮੁਨਿਭਿਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ
ਕੇਸ਼ਰੰਧਰ ਨਾਂ ਦਾ ਤੀਰਥ ਕਸ਼੍ਯਪ ਦਾ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ ਥਾਂ ਬਣ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ ਉਹ ਮੁਨੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਗਿਆ, ਹੇ ਦੇਵੀਆਂ ਦੀ ਮਾਤਾ।
ਕਸ਼੍ਯਪੇਨ ਸਮਾਨੀਤਾ ਕਾਸ਼੍ਯਪੀ ਸਾ ਸਰਿਦ੍ਵਰਾ । ਯਸ੍ਯਾ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਾ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਕਿਲ
ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੇ ਜੋ ਗੰਗਾ ਲੈ ਆਇਆ, ਉਹ ਨਦੀ ਹੁਣ ਕਸ਼੍ਯਪੀ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਵੀ, ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯੁਵਾਚ। ਸ੍ਨਾਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਕਿਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਤਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥੇ ਵਦਸ੍ਵ ਮੇ । ਵਿਸ਼੍ਵਨਾਥ ਕृਪਾਲੁਸ੍ਤ੍ਵਂ ਦਯਾਂ ਕੁਰੁ ਮਮੋਪਰਿ
ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਉਸ ਤੀਰਥ ਤੇ ਸਿਰਫ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ? ਦੱਸੋ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਵਨਾਥ, ਤੂੰ ਕਿਰਪਾਲੂ ਹੈਂ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰ।
ਦਰ੍ਸ਼ਨੇ ਕਿਂ ਭਵੇਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਸ੍ਨਾਨੇ ਕਿਂ ਵਦ ਦੇਵਰਾਟ੍ । ਮਹਿਮਾ ਕੀਦृਸ਼ੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਸਰ੍ਵਂ ਤ੍ਵਂ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ, ਦੱਸੋ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ। ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਿਹੋ ਜਿਹੀ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ।
ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ। ਮਯਾ ਸ਼੍ਰੁਤਾਨ੍ਯਨੇਕਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨ੍ਯਾਯਤਨਾਨਿ ਚ । ਸ਼੍ਰੀਵਿष੍ਣੋਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਸਾਦਾਚ੍ਚ ਨਦ੍ਯਃ ਸਾਗਰਗਾਃ ਪ੍ਰਭੋਃ
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਤੀਰਥ ਤੇ ਧਾਮ ਸੁਣੇ ਹਨ, ਤੇ ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸ੍ਰੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਹ ਨਦੀਆਂ ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਗਂਗਾ ਚ ਯਮੁਨਾ ਰੇਵਾ ਤਾਪੀ ਚੈਵ ਮਹਾਨਦੀ । ਗੋਦਾਵਰੀ ਤੁਂਗਭਦ੍ਰਾ ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਗਲ੍ਲਿਕਾ ਤਥਾ
ਗੰਗਾ, ਯਮੁਨਾ, ਰੇਵਾ, ਤੇ ਮਹਾਨਦੀ ਤਾਪੀ, ਗੋਦਾਵਰੀ, ਤੁੰਗਭਦਰਾ, ਕਉਸ਼ਿਕੀ, ਤੇ ਗੱਲਿਕਾ ਵੀ।
ਕਾਵੇਰੀ ਵੇਦਿਕਾ ਭਦ੍ਰਾ ਸਰਯੂਃ ਪਾਪਹਾਰਿਣੀ । ਅਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧਾ ਨਦ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਾ ਭੁਵਿ
ਕਾਵੇਰੀ, ਵੇਦਿਕਾ, ਭਦਰਾ, ਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸਣ ਵਾਲੀ ਸਰਯੂ, ਤੇ ਹੋਰ ਅਨੇਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਭ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰਯਾਗਸ੍ਤੀਰ੍ਥਰਾਜਸ਼੍ਚ ਕਾਸ਼ੀ ਪੁष੍ਕਰ ਏਵ ਚ । ਨੈਮਿषਾਰਣ੍ਯਸਂਜ੍ਞਂ ਤੁ ਤੀਰ੍ਥਂ ਚਾਮਰਕਂਟਕਮ੍
ਪ੍ਰਯਾਗ, ਜੋ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਕਾਸੀ, ਪੁਸ਼ਕਰ, ਨੈਮਿਸ਼ਾਰਣਯ ਨਾਂ ਦਾ ਤੀਰਥ ਤੇ ਅਮਰਕੰਟਕ।
ਉਤ੍ਤਮਂ ਦ੍ਵਾਰਕਾਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਰ੍ਬੁਦਾਰਣ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਏਵਂਵਿਧਾਨਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਉਤਮ ਦੁਆਰਕਾ ਖੇਤਰ, ਉਤਮ ਅਰਬੁਦਾ ਜੰਗਲ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਅਨੇਕ ਦਿਵ੍ਯ ਤੇ ਉਤਮ ਤੀਰਥ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੁਤਾਨਿ ਤਤ੍ਰ ਦੇਵੇਸ਼ਿ ਮਾਯਾ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ । ਪੂਰ੍ਵਂ ਭਗੀਰਥੇਨੈਵ ਯਾਚਿਤੋऽਹਂ ਤੁ ਪਾਰ੍ਵਤਿ
ਹੇ ਦੇਵੀਆਂ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਇਹ ਸਭ ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਮਾਇਆ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸੁਣੇ ਹਨ। ਪਹਿਲਾਂ ਭਗੀਰਥ ਨੇ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਮੰਗਿਆ ਸੀ, ਹੇ ਪਾਰਵਤੀ।
ਤਦਾ ਦਤ੍ਤਾ ਇਯਂ ਗਂਗਾ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਲੋਕਮਭੀਪ੍ਸੁਨਾ । ਕਸ਼੍ਯਪਾਯ ਪੁਨਰ੍ਦਤ੍ਤਾ ऋषੀਣਾਂ ਵਚਨਾਨ੍ਮਯਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਇਹ ਗੰਗਾ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ। ਫਿਰ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਤੇ, ਮੈਂ ਇਹ ਗੰਗਾ ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ।
ਇਯਂ ਵੈ ਕਾਸ਼੍ਯਪੀ ਗਂਗਾ ਰੋਗਦੋषਹਰਾ ਸਦਾ । ਇਯਂ ਯਾ ਕਥ੍ਯਤੇ ਲੋਕੇ ਯੁਗੇ ਵੈ ਨਾਮਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਇਹ ਕਸ਼੍ਯਪੀ ਗੰਗਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੋਗ ਤੇ ਦੋਸ਼ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਹਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਇਹ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਦਹਂ ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਸ਼ृਣੁ ਸੁਂਦਰਿ ਤਤ੍ਵਤਃ । ਕृਤੇ ਕृਤਵਤੀ ਨਾਮ ਤ੍ਰੇਤਾਯਾਂ ਗਿਰਿਕਰ੍ਣਿਕਾ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅਸਲ ਗੱਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਹੇ ਸੁੰਦਰੇ। ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦਾ ਨਾਂ ਕ੍ਰਿਤਵਤੀ ਸੀ, ਤੇ ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਗਿਰਿਕਰਨਿਕਾ ਸੀ।
ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਚਂਦਨਾ ਨਾਮ ਕਲੌ ਸਾਭ੍ਰਮਤੀ ਸ੍ਮृਤਾ । ਦਿਨੇਦਿਨੇ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਸ੍ਨਾਨਾਰ੍ਥਂ ਤੁ ਨਰਾਸ਼੍ਚ ਯੇ
ਦੁਆਪਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨਦੀ ਨੂੰ ਚੰਦਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਾਬਰਮਤੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਲੋਕ ਹਰ ਰੋਜ਼, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾ ਯਾਂਤਿ ਵਿष੍ਣੋਃ ਸਨਾਤਨਮ੍ । ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ਾਵਤਰਣੇ ਤੀਰ੍ਥੇ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾਂ ਤਥੇਸ਼੍ਵਰਿ
ਜੋ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਪਲਕਸ਼ਾਵਤਰਨ ਵਾਲੇ ਤੀਰਥ ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਨਦੀ ਉੱਤੇ, ਸਦਾ ਲਈ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਮਾਤਾ।
ਕੇਦਾਰੇ ਚ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਯਤ੍ਫਲਂ ਸ੍ਨਾਨਤੋ ਭਵੇਤ੍ । ਤਤ੍ਫਲਂ ਤੁ ਨृਣਾਂ ਨੂਨਂ ਸਾਭ੍ਰਮਤ੍ਯਾ ਦਿਨੇ ਦਿਨੇ
ਕੇਦਾਰ ਜਾਂ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਜਿੰਨਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਫਲ ਸਾਬਰਮਤੀ ਵਿੱਚ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭਵਤੀਤਿ ਨ ਸਂਦੇਹੋ ਵ੍ਯਾਸਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਯਥਾ । ਨਭਸ੍ਯੇਪਰਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤੁ ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਵਾ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਿ
ਇਸ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਭਾਦੋਂ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਵੀ, ਇਹੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਅਮਾਵਾਸ੍ਯਾਦਿਨੇ ਸਮ੍ਯਕ੍ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਦਾਨੇ ਚ ਯਤ੍ਫਲਮ੍ । ਨਰਸ੍ਤਤ੍ਫਲਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸਾਭ੍ਰਮਤ੍ਯਾਵਗਾਹਨਾਤ੍
ਅਮਾਵੱਸ ਦੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਜਾਂ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਨ ਨਾਲ ਜਿੰਨਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਫਲ ਮਨੁੱਖ ਸਾਬਰਮਤੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕ੍ਯਾਂ ਕृਤ੍ਤਿਕਾਯੋਗੇ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਥਲੇ ਮਾਧਵਾਗ੍ਰਤਃ । ਤਤ੍ਫਲਂ ਲਭਤੇ ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਸਾਭ੍ਰਮਤ੍ਯਾਵਗਾਹਨਾਤ੍
ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀਸਥਲ ਤੇ ਮਾਧਵ ਦੇ ਅੱਗੇ, ਜਿੰਨਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਫਲ ਮਨੁੱਖ ਸਾਬਰਮਤੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਏषਾ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਤਮਾ ਦੇਵਿ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇषੁ ਪਾਵਨੀ । ਇਯਂ ਧਨ੍ਯਤਮਾ ਦੇਵਿ ਪਵਿਤ੍ਰਾ ਹ੍ਯਘਨਾਸ਼ਿਨੀ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਨਦੀ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਇਹ ਨਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਧੰਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯਾਂ ਵੈ ਸਾਭ੍ਰਮਤ੍ਯਾਂ ਚ ਏਤੇ ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ । ਪੂਰ੍ਵਂ ਸਂਬਂਧਿਨੋ ਯੇ ਚ ਉਤ੍ਤਰੇ ਯੇ ਤਥਾ ਪੁਨਃ
ਇਸ ਸਾਬਰਮਤੀ ਨਦੀ ਉੱਤੇ, ਪੂਰਬ ਵੱਲੋਂ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ ਪਾਸੇ ਵਾਲੇ, ਸਦਾ ਹੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਪਾਸ਼੍ਚਾਤ੍ਯਾ ਦਾਕ੍ਸ਼ਿਣਾਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਯਾਂਤਿ ਚ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ । ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਮਿषੇਣੈਵ ਖੇਟਕੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਪੱਛਮ ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸਦਾ ਇੱਥੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਲਾਭ ਲਈ, ਖੇਟਕਾ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ।
ਆਯਾਂਤਿ ਸਰ੍ਵਦਾ ਦੇਵਿ ਕਾਰ੍ਤਿਕ੍ਯਾਂ ਚ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਤਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਤਥਾ ਵੈ ਵਿਪ੍ਰਭੋਜਨਮ੍
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਲੋਕ ਹਮੇਸ਼ਾ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਕਾਰਤਿਕ ਵਿੱਚ, ਇੱਥੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਉਥੇ ਉਹ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਨਾਨਾ ਧਰ੍ਮਾਨ੍ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਨਾਨਾਯਜ੍ਞਾਂਸ਼੍ਚ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ । ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ ਦਾਨਾਨਿ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਜਨਾਃ ਸਦਾ
ਲੋਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧਾਰਮਿਕ ਕਰਮ ਅਤੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਯਗ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਲੋਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਵੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਚਤੁਰ੍ਯੁਗੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ । ਯਵਕ੍ਰੀਤੋऽਥ ਰੈਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਕਾਕ੍ਸ਼ੀਵਾਨੁਸ਼ਿਜਸ੍ਤਥਾ
ਚਾਰੇ ਯੁਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਗੱਲ ਤੇ ਕੋਈ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਯਵਕ੍ਰੀਤ, ਰੈਭਯ ਅਤੇ ਕਾਕਸ਼ੀਵਾਨ ਉਸ਼ਿਜ ਵੀ ਇੱਥੇ ਆਏ ਹਨ।
ਭृਗ੍ਵਂਗਿਰਾਸ੍ਤਥਾ ਕਣ੍ਵੋ ਮੇਧਾਵੀ ਚ ਪੁਨਰ੍ਵਸੁਃ । ਬਂਦੀ ਚ ਗੁਣਸਂਪਨ੍ਨਃ ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਾਂ ਦਿਸ਼ਿ ਉਪਸ਼੍ਰਿਤਾਃ
ਭ੍ਰਿਗੁ, ਅੰਗਿਰਾ, ਕਣਵ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਪੁਨਰਵਸੁ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਬੰਦੀ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਆ ਕੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਉਦੀਚ੍ਯਾਂ ਯੇ ਮਹਾਭਾਗਾ ਮਧੁਮਤ੍ਪ੍ਰਮੁਖਾਸ੍ਤਥਾ । ਸੁਬਂਧੁਸ਼੍ਚ ਮਹਾਭਾਗੋ ਦਤ੍ਤਾਤ੍ਰੇਯਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਉੱਤਰੀ ਪਾਸੇ, ਮਧੁਮਤ ਆਦਿਕ ਮਹਾਨ ਲੋਕ, ਮਹਾਨ ਸੁਬੰਧੁ ਅਤੇ ਬਲਵਾਨ ਦੱਤਾਤ੍ਰੇਯ ਵੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।