ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪਂਚਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਉਤ੍ਤਰਖਂਡੇ ਵੇਤ੍ਰਵਤੀ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਚਤੁਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਾਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਪਦਮਾ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰਖੰਡ ਵਿਚ ਵੈਤ੍ਰਵਤੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ ਇਕਸੌ ਚੌਂਤੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਪੰਜਵੀਂਹ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੀ ਸੰਹਿਤਾ ਵਿਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ। ਸਾਭ੍ਰਮਤ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਦੇਵਿ ਯਥਾਤਥਮ੍ । ਕਸ਼੍ਯਪੋ ਵੈ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਸ੍ਤਪੋ ਵੈ ਤਪ੍ਤਵਾਨ੍ਮਹਤ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਦੇਵੀ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਸਾਬ੍ਰਮਤੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੱਚੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੇ ਵੱਡਾ ਤਪ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਅਨੇਕਵਰ੍षਪਰ੍ਯਂਤਂ ਤੇਨ ਤਪ੍ਤਂ ਮਹਤ੍ਤਪਃ । ਅਰ੍ਬੁਦੇ ਪਰ੍ਵਤੇ ਰਮ੍ਯੇ ਨਾਨਾਦ੍ਰੁਮਸਮਾਕੁਲੇ
ਉਸ ਨੇ ਕਈ ਸਾਲ ਤੱਕ ਅਰਬੁਦ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਰੱਖ਼ਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੁਹਾਵਣਾ ਜੰਗਲ ਸੀ, ਵੱਡਾ ਤਪ ਕੀਤਾ।
ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤਂ ऋषਿਣਾ ਕਸ਼੍ਯਪੇਨ ਵੈ । ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਯਤ੍ਰ ਰਮ੍ਯਾ ਪਵਿਤ੍ਰਾ ਪਾਪਨਾਸ਼ਿਨੀ
ਉਥੇ ਰਿਸ਼ੀ ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੇ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ, ਜਿੱਥੇ ਸੁੰਦਰ ਸਰਸਵਤੀ ਨਦੀ ਵੱਗਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਏਕਸ੍ਮਿਨ੍ਦਿਵਸੇ ਦੇਵਿ ਗਤੋऽਸੌ ਨੈਮਿषਂ ਪ੍ਰਤਿ । ਤਦਾ ਤੇ ऋषਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਕਥਾਂ ਚਕ੍ਰੁਰਨੇਕਸ਼ਃ
ਇੱਕ ਦਿਨ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਹ ਨੈਮੀਸ਼ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਦਾ ਤੈਸ੍ਤੁ ਦ੍ਵਿਜੈਃ ਸਮ੍ਯਕ੍ਪृष੍ਟੋऽਸੌ ਕਸ਼੍ਯਪੋ ਮੁਨਿਃ । ਅਹੋ ਕਸ਼੍ਯਪ ਨਃ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯੈ ਗਂਗੇਹਾਨੀਯਤਾਂ ਪ੍ਰਭੋ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਹਨਾਂ ਦੁਜਿਆਂ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਹੇ ਕਸ਼੍ਯਪ, ਸਾਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇੱਥੇ ਗੰਗਾ ਲਿਆਉ।'
ਭਵਨ੍ਨਾਮ੍ਨਾ ਤੁ ਸਾ ਗਂਗਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਸਰਿਦ੍ਵਰਾ । ਤੇषਾਂ ਵਾਕ੍ਯਮੁਪਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਾਂਸ਼੍ਚ ਤਾਨ੍
'ਤੁਾਡੇ ਨਾਮ ਉੱਤੇ ਉਹ ਗੰਗਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਰਿਆ, ਜਾਣੀ ਜਾਵੇਗੀ।' ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਦੁਜਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਆਗਤੋ ਹ੍ਯਰ੍ਬੁਦਾਰਣ੍ਯੇ ਸਰਸ੍ਵਤੀਤੀਰਸਂਨਿਧੌ । ਤਤ੍ਰ ਤਪ੍ਤਂ ਤਦਾ ਤੇਨ ਤਪਃ ਪਰਮਦੁष੍ਕਰਮ੍
ਉਹ ਅਰਬੁਦ ਜੰਗਲ ਵਿਚ, ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਆਇਆ। ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਤਪ ਕੀਤਾ।
ਆਰਾਧਿਤੋ ਹ੍ਯਹਂ ਤੇਨ ਕਸ਼੍ਯਪੇਨ ਦ੍ਵਿਜੇਨ ਵੈ । ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ੋऽਹਂ ਤਦਾ ਜਾਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਵਰਸ੍ਯ ਚ
ਉਸ ਦੁਜਾ ਜਨ ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੇ ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਪ ਹੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ।
ਵਰਂ ਵਰਯ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਯਤ੍ਤੇ ਮਨਸਿ ਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ
ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਿਆ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਮੰਗ ਲੈ।
ਕਸ਼੍ਯਪ ਉਵਾਚ। ਵਰਂ ਦਾਤੁਂ ਸਮਰ੍ਥੋऽਸਿ ਦੇਵਦੇਵ ਜਗਤ੍ਪਤੇ । ਸ਼ਿਰਃਸ੍ਥਿਤਾ ਯਾ ਗਂਗੇਯਂ ਪਵਿਤ੍ਰਾ ਪਾਪਹਾਰਿਣੀ
ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਸਭ ਦੇ ਦੇਵਤੇ, ਤੂੰ ਵਰ ਦੇਣ ਦੇ ਸਮਰਥ ਹੈਂ। ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਗੰਗਾ ਤੇਰੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੀ ਹੈ ਤੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ—
ਮਮ ਦੇਯਾ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਮਹਾਦੇਵ ਨਮੋਸ੍ਤੁਤੇ । ਤਦਾ ਦੇਵਿ ਮਯੋਕ੍ਤਂ ਚ ਗृਹ੍ਣੀष੍ਵ ਤ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਫਿਰ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਆਖਿਆ: 'ਤੂੰ ਇਹ ਗੰਗਾ ਲੈ ਲੈ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।'
ਜਟਾਮੇਕਾਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਦਤ੍ਤਾ ਗਂਗਾ ਤਦਾ ਮਯਾ । ਤਾਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸ੍ਵਸ੍ਥਾਨਂ ਹਰ੍षਤੋ ਯਯੌ
ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਇਕ ਜਟਾ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਦਿੱਤੀ। ਉਹ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਕੇਸ਼ਰਨ੍ਧ੍ਰਂ ਨਾਮ ਤੀਰ੍ਥਂ ਵਾਸੋ ਵੈ ਕਸ਼੍ਯਪਸ੍ਯ ਚ । ਗਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤੁ ਦੇਵੇਸ਼ਿ ਮੁਨਿਭਿਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ
ਕੇਸ਼ਰੰਧਰ ਨਾਂ ਦਾ ਤੀਰਥ ਕਸ਼੍ਯਪ ਦਾ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ ਥਾਂ ਬਣ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ ਉਹ ਮੁਨੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਗਿਆ, ਹੇ ਦੇਵੀਆਂ ਦੀ ਮਾਤਾ।
ਕਸ਼੍ਯਪੇਨ ਸਮਾਨੀਤਾ ਕਾਸ਼੍ਯਪੀ ਸਾ ਸਰਿਦ੍ਵਰਾ । ਯਸ੍ਯਾ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਾ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਕਿਲ
ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੇ ਜੋ ਗੰਗਾ ਲੈ ਆਇਆ, ਉਹ ਨਦੀ ਹੁਣ ਕਸ਼੍ਯਪੀ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਵੀ, ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯੁਵਾਚ। ਸ੍ਨਾਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਕਿਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਤਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥੇ ਵਦਸ੍ਵ ਮੇ । ਵਿਸ਼੍ਵਨਾਥ ਕृਪਾਲੁਸ੍ਤ੍ਵਂ ਦਯਾਂ ਕੁਰੁ ਮਮੋਪਰਿ
ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਉਸ ਤੀਰਥ ਤੇ ਸਿਰਫ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ? ਦੱਸੋ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਵਨਾਥ, ਤੂੰ ਕਿਰਪਾਲੂ ਹੈਂ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰ।
ਦਰ੍ਸ਼ਨੇ ਕਿਂ ਭਵੇਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਸ੍ਨਾਨੇ ਕਿਂ ਵਦ ਦੇਵਰਾਟ੍ । ਮਹਿਮਾ ਕੀਦृਸ਼ੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਸਰ੍ਵਂ ਤ੍ਵਂ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ, ਦੱਸੋ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ। ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਿਹੋ ਜਿਹੀ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ।
ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ। ਮਯਾ ਸ਼੍ਰੁਤਾਨ੍ਯਨੇਕਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨ੍ਯਾਯਤਨਾਨਿ ਚ । ਸ਼੍ਰੀਵਿष੍ਣੋਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਸਾਦਾਚ੍ਚ ਨਦ੍ਯਃ ਸਾਗਰਗਾਃ ਪ੍ਰਭੋਃ
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਤੀਰਥ ਤੇ ਧਾਮ ਸੁਣੇ ਹਨ, ਤੇ ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸ੍ਰੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਹ ਨਦੀਆਂ ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਗਂਗਾ ਚ ਯਮੁਨਾ ਰੇਵਾ ਤਾਪੀ ਚੈਵ ਮਹਾਨਦੀ । ਗੋਦਾਵਰੀ ਤੁਂਗਭਦ੍ਰਾ ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਗਲ੍ਲਿਕਾ ਤਥਾ
ਗੰਗਾ, ਯਮੁਨਾ, ਰੇਵਾ, ਤੇ ਮਹਾਨਦੀ ਤਾਪੀ, ਗੋਦਾਵਰੀ, ਤੁੰਗਭਦਰਾ, ਕਉਸ਼ਿਕੀ, ਤੇ ਗੱਲਿਕਾ ਵੀ।
ਕਾਵੇਰੀ ਵੇਦਿਕਾ ਭਦ੍ਰਾ ਸਰਯੂਃ ਪਾਪਹਾਰਿਣੀ । ਅਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧਾ ਨਦ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਾ ਭੁਵਿ
ਕਾਵੇਰੀ, ਵੇਦਿਕਾ, ਭਦਰਾ, ਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸਣ ਵਾਲੀ ਸਰਯੂ, ਤੇ ਹੋਰ ਅਨੇਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਭ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰਯਾਗਸ੍ਤੀਰ੍ਥਰਾਜਸ਼੍ਚ ਕਾਸ਼ੀ ਪੁष੍ਕਰ ਏਵ ਚ । ਨੈਮਿषਾਰਣ੍ਯਸਂਜ੍ਞਂ ਤੁ ਤੀਰ੍ਥਂ ਚਾਮਰਕਂਟਕਮ੍
ਪ੍ਰਯਾਗ, ਜੋ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਕਾਸੀ, ਪੁਸ਼ਕਰ, ਨੈਮਿਸ਼ਾਰਣਯ ਨਾਂ ਦਾ ਤੀਰਥ ਤੇ ਅਮਰਕੰਟਕ।
ਉਤ੍ਤਮਂ ਦ੍ਵਾਰਕਾਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਰ੍ਬੁਦਾਰਣ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਏਵਂਵਿਧਾਨਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਉਤਮ ਦੁਆਰਕਾ ਖੇਤਰ, ਉਤਮ ਅਰਬੁਦਾ ਜੰਗਲ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਅਨੇਕ ਦਿਵ੍ਯ ਤੇ ਉਤਮ ਤੀਰਥ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੁਤਾਨਿ ਤਤ੍ਰ ਦੇਵੇਸ਼ਿ ਮਾਯਾ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ । ਪੂਰ੍ਵਂ ਭਗੀਰਥੇਨੈਵ ਯਾਚਿਤੋऽਹਂ ਤੁ ਪਾਰ੍ਵਤਿ
ਹੇ ਦੇਵੀਆਂ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਇਹ ਸਭ ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਮਾਇਆ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸੁਣੇ ਹਨ। ਪਹਿਲਾਂ ਭਗੀਰਥ ਨੇ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਮੰਗਿਆ ਸੀ, ਹੇ ਪਾਰਵਤੀ।
ਤਦਾ ਦਤ੍ਤਾ ਇਯਂ ਗਂਗਾ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਲੋਕਮਭੀਪ੍ਸੁਨਾ । ਕਸ਼੍ਯਪਾਯ ਪੁਨਰ੍ਦਤ੍ਤਾ ऋषੀਣਾਂ ਵਚਨਾਨ੍ਮਯਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਇਹ ਗੰਗਾ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ। ਫਿਰ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਤੇ, ਮੈਂ ਇਹ ਗੰਗਾ ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ।
ਇਯਂ ਵੈ ਕਾਸ਼੍ਯਪੀ ਗਂਗਾ ਰੋਗਦੋषਹਰਾ ਸਦਾ । ਇਯਂ ਯਾ ਕਥ੍ਯਤੇ ਲੋਕੇ ਯੁਗੇ ਵੈ ਨਾਮਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਇਹ ਕਸ਼੍ਯਪੀ ਗੰਗਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੋਗ ਤੇ ਦੋਸ਼ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਹਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਇਹ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਦਹਂ ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਸ਼ृਣੁ ਸੁਂਦਰਿ ਤਤ੍ਵਤਃ । ਕृਤੇ ਕृਤਵਤੀ ਨਾਮ ਤ੍ਰੇਤਾਯਾਂ ਗਿਰਿਕਰ੍ਣਿਕਾ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅਸਲ ਗੱਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਹੇ ਸੁੰਦਰੇ। ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦਾ ਨਾਂ ਕ੍ਰਿਤਵਤੀ ਸੀ, ਤੇ ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਗਿਰਿਕਰਨਿਕਾ ਸੀ।
ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਚਂਦਨਾ ਨਾਮ ਕਲੌ ਸਾਭ੍ਰਮਤੀ ਸ੍ਮृਤਾ । ਦਿਨੇਦਿਨੇ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਸ੍ਨਾਨਾਰ੍ਥਂ ਤੁ ਨਰਾਸ਼੍ਚ ਯੇ
ਦੁਆਪਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨਦੀ ਨੂੰ ਚੰਦਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਾਬਰਮਤੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਲੋਕ ਹਰ ਰੋਜ਼, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾ ਯਾਂਤਿ ਵਿष੍ਣੋਃ ਸਨਾਤਨਮ੍ । ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ਾਵਤਰਣੇ ਤੀਰ੍ਥੇ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾਂ ਤਥੇਸ਼੍ਵਰਿ
ਜੋ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਪਲਕਸ਼ਾਵਤਰਨ ਵਾਲੇ ਤੀਰਥ ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਨਦੀ ਉੱਤੇ, ਸਦਾ ਲਈ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਮਾਤਾ।
ਕੇਦਾਰੇ ਚ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਯਤ੍ਫਲਂ ਸ੍ਨਾਨਤੋ ਭਵੇਤ੍ । ਤਤ੍ਫਲਂ ਤੁ ਨृਣਾਂ ਨੂਨਂ ਸਾਭ੍ਰਮਤ੍ਯਾ ਦਿਨੇ ਦਿਨੇ
ਕੇਦਾਰ ਜਾਂ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਜਿੰਨਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਫਲ ਸਾਬਰਮਤੀ ਵਿੱਚ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭਵਤੀਤਿ ਨ ਸਂਦੇਹੋ ਵ੍ਯਾਸਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਯਥਾ । ਨਭਸ੍ਯੇਪਰਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤੁ ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਵਾ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਿ
ਇਸ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਭਾਦੋਂ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਵੀ, ਇਹੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।