ਜਾਤਕਰ੍ਮਾਦਿਯੋਗਸ਼੍ਚ ਔਰ੍ਵੇਣ ਚ ਤਥਾ ਕृਤਃ । ਉਪਵੀਤਾਦਿਕਂ ਸਰ੍ਵਂ ਜਾਤਂ ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਮੁਨੇਃ
ਜਨਮ ਦੀ ਰਸਮ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਸਾਰੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਔਰਵ ਨੇ ਕੀਤੀਆਂ। ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਨੇ ਉਥੇ ਜਜਮਾਨੀ ਧਾਗਾ ਪਹਿਨਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਕਰਵਾਈਆਂ।
ਤਤ੍ਰ ਵੇਦਾਦਿਕਂ ਸਰ੍ਵਂ ਪਠਿਤਂ ਚੌਰ੍ਵਯੋਗਤਃ । ਅਧ੍ਯਾਪ੍ਯ ਵੇਦਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਤਤੋऽਸ੍ਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪਾਦਯਤ੍
ਉਥੇ, ਸਾਰੇ ਵੇਦ ਤੇ ਹੋਰ ਗਿਆਨ ਔਰਵ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਾਏ ਗਏ। ਵੇਦ ਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਪੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਵੀ ਦਿੱਤੀ।
ਆਗ੍ਨੇਯਂ ਤਂ ਮਹਾਭਾਗ ਅਮਰੈਰਪਿ ਦੁਃਸਹਮ੍ । ਸ ਤੇਨਾਸੁਬਲੇਨਾਜੌ ਬਲੇਨ ਚ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਗ ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਔਖਾ ਹੈ। ਉਸ ਹਥਿਆਰ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਉਹ ਜੰਗ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਗਿਆ।
ਹੈਹਯਾਨ੍ਵੈ ਜਘਾਨਾਸ਼ੁ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸ੍ਵਬਲੇਨ ਚ । ਆਜਹਾਰ ਚ ਲੋਕੇषੁ ਸ ਚ ਕੀਰ੍ਤਿਮਵਾਪ ਸਃ
ਉਸ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਹਿਹੈਯਾ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਸ਼ਕਾਃ ਸਯਵਨਾਃ ਕਾਂਬੋਜਾਃ ਪਲ੍ਲਵਾਸ੍ਤਥਾ । ਹਨ੍ਯਮਾਨਾਸ੍ਤਦਾ ਤੇ ਤੁ ਵਸਿष੍ਠਂ ਸ਼ਰਣਂ ਯਯੁਃ
ਫਿਰ, ਸ਼ਕ, ਯਵਨ, ਕਾਂਬੋਜ ਅਤੇ ਪੱਲਵ ਲੋਕ, ਜਦ ਮਾਰੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਆਸਰੇ ਆ ਗਏ।
ਵਸਿष੍ਠੋऽਪਿ ਚ ਤਾਨ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਸਮਯੇਨ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ । ਸਗਰਂ ਵਾਰਯਾਮਾਸ ਤੇषਾਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾऽਭਯਂ ਨृਪਃ
ਵਸੀਸ਼ਠ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਚਮਕ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਮਝੌਤਾ ਕਰ ਕੇ, ਸਗਰ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਵਲੋਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ।
ਸਗਰਃ ਸ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂਤੁ ਗੁਰੋਰ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਚ । ਧਰ੍ਮੈਰ੍ਜਘਾਨ ਤਾਂਸ਼੍ਚੈषਾਂ ਵਿਕृਤਤ੍ਵਂ ਚਕਾਰ ਹ
ਸਗਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਕਸਮ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮ ਨਾਲ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ।
ਅਰ੍ਦ੍ਧਂਸ਼ਕਨਾਂਸ਼ਿਰਸੋ ਮੁਂਡਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਸਰ੍ਜਯਤ੍ । ਯਵਨਾਨਾਂ ਸ਼ਿਰਃ ਸਰ੍ਵਂ ਕਾਂਬੋਜਾਨਾਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਕ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅੱਧੇ ਸਿਰ ਮੁੰਡ ਕੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ। ਯਵਨ ਅਤੇ ਕਾਂਬੋਜ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਪੂਰੇ ਮੁੰਡ ਦਿੱਤੇ।
ਪਾਰਦਾ ਮੁਂਡਕੇਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਪਲ੍ਲ੍ਵਾਃ ਸ਼੍ਮਸ਼੍ਰੁਰਕ੍ਸ਼ਕਾਃ । ਏਵਂ ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਵੈ ਕृਤਵਾਨ੍ਧਰ੍ਮਸਂਗ੍ਰਹਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਪਾਰਦ, ਮੁੰਡਾ ਕੇਸ਼ ਵਾਲੇ, ਪੱਲਵ ਅਤੇ ਦਾਡ਼ੀ ਵਾਲੇ ਰਖਵੇਂ ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਕੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਰੀਤ-ਰਿਵਾਜਾਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ।
ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਜਯੀ ਰਾਜਾ ਵਿਜਿਤ੍ਯੇਮਾਂ ਵਸੁਂਧਰਾਮ੍ । ਆਸ਼ੁ ਸਂਸ੍ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਵਾਜਿਮੇਧਾਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ
ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਇਹ ਧਰਤੀ ਆਪਣੇ ਅਧੀਨ ਕਰ ਲਈ; ਫ਼ੌਰਨ ਹੀ, ਉਹ ਘੋੜੇ ਦੀ ਯਜਨਾ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਚਾਰਯਤਃਸੋऽਸ਼੍ਵਃ ਸਮੁਦ੍ਰੇ ਪੂਰ੍ਵਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ । ਵੇਲਾ ਸਮੀਪੇऽਪਹृਤੋ ਭੂਮਿਂ ਚੈਵ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਿਤਃ
ਜਦ ਉਹ ਯਜਨਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਘੋੜਾ ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਨੇੜੇ ਲੈ ਜਾਇਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਲੁਕਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਸ ਤਂ ਦੇਸ਼ਂ ਤਦਾ ਪੁਤ੍ਰੈਃ ਖਾਨਯਾਮਾਸ ਸਰ੍ਵਤਃ । ਨਾਸ਼੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਪੁਸ੍ਤਦਾਤੇਵੈ ਖਨ੍ਯਮਾਨੇ ਮਹਾਰ੍ਣਵੇ
ਫਿਰ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਖੋਦਣ ਲੱਗ ਪਿਆ; ਪਰ ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਖੋਦਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹ ਘੋੜਾ ਨਹੀਂ ਲੱਭ ਸਕੇ।
ਤਤ੍ਰੈਕਮਾਦਿਪੁਰੁषਂ ਦਦृਸ਼ੁਸ੍ਤੇ ਤ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤਾਃ । ਤਮਾਦਿਪੁਰੁषਂ ਦੇਵਂ ਕਪਿਲਂ ਜਗਤਾਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍
ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਖੋਦ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਉਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਦਿ-ਪੁਰਖ, ਕਪਿਲ ਦੇਵ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ, ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਚਕ੍ਸ਼ੁਃ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨ ਵਹ੍ਨਿਨਾ ਪ੍ਰਤਿਬੁਧ੍ਯਤਃ । ਦਗ੍ਧਾਃ षष੍ਟਿ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਚਤ੍ਵਾਰਸ੍ਤੇऽਵਸ਼ੇषਿਤਾਃ
ਜਦ ਉਹ ਜਾਗਿਆ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਅੱਗ ਨਿਕਲੀ; ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਜਲ ਗਏ, ਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਚਾਰ ਹੀ ਬਚੇ।
ਹृषੀਕੇਤੁਃ ਸੁਕੇਤੁਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਧਰ੍ਮਰਥੋਪਰਃ । ਸ਼ੂਰਃ ਪਂਚਜਨਸ਼੍ਚੈਵ ਤਸ੍ਯ ਵਂਸ਼ਕਰਾ ਦ੍ਵਿਜ
ਹ੍ਰਸ਼ੀਕੇਤੁ, ਸੁਕੇਤੁ, ਧਰਮਰਥੋਪਰ, ਸ਼ੂਰ ਅਤੇ ਪੰਜਜਨ—ਇਹ, ਹੇ ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਉਸ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਜਣੇ ਬਣੇ।
ਪ੍ਰਾਦਾਚ੍ਚ ਤਸ੍ਮੈ ਭਗਵਾਨ੍ਹਰਿਃ ਪਂਚਵਰਾਨ੍ਸ੍ਵਯਮ੍ । ਵਂਸ਼ਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਸੁਕੀਰ੍ਤਿਞ੍ਚ ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਤਨਯਂ ਵਿਭੁਃ
ਭਗਵਾਨ ਹਰੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੰਜ ਵਰ ਦਿਤੇ: ਵੰਸ਼, ਮੁਕਤੀ, ਚੰਗੀ ਕੀਰਤੀ, ਸਮੁੰਦਰ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ, ਹੇ ਮਹਾਨ।
ਸਾਗਰਤ੍ਵਂ ਚ ਲੇਭੇਥ ਕਰ੍ਮਣਾ ਤੇਨ ਤਸ੍ਯ ਵੈ । ਤਮਾਸ਼੍ਵਮੇਧਿਕਂ ਸੋऽਸ਼੍ਵਂ ਸਮੁਦ੍ਰਾਦੁਪਲਬ੍ਧਵਾਨ੍ । ਆਜਹਾਰਾਸ਼੍ਵਮੇਧਾਨਾਂ ਸ਼ਤਂ ਸ ਚ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਉਸ ਕਰਮ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਬਣ ਗਿਆ; ਉਸ ਨੇ ਆਸ਼ਵਮੇਧ ਲਈ ਘੋੜਾ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਲੱਭ ਲਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ ਸੌ ਆਸ਼ਵਮੇਧ ਕਰ ਚੁਕਿਆ।
ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ-। ਗਾਂਗਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ । ਯਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਵਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਅਘਂ ਨਸ਼੍ਯਤਿ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਗੰਗਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕਹੀ ਗਈ ਹੈ, ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ ਮੁਨੀ; ਇਸ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਹੀ, ਪਾਪ ਉਸ ਵੇਲੇ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਗਂਗਾਗਂਗੇਤਿ ਯੋਬ੍ਰੂਯਾਦ੍ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਸ਼ਤੈਰਪਿ । ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯੋ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ 'ਗੰਗਾ, ਗੰਗਾ' ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਸੈਂਕੜੇ ਯੋਜਨ ਦੂਰ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚਰਣਾਬ੍ਜਸਮੁਦ੍ਭੂਤਾ ਗਂਗਾ ਨਾਮੇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ । ਪਾਪਾਨਾਂ ਸ੍ਥੂਲਰਾਸ਼ੀਨਾਂ ਨਾਸ਼ਿਨੀ ਚੇਤਿ ਨਾਰਦ
ਉਹ ਗੰਗਾ, ਜੋ ਚਰਨ-ਕਮਲ ਤੋਂ ਉਪਜੀ ਹੈ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਢੇਰਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਹੇ ਨਾਰਦ।
ਨਰ੍ਮਦਾ ਸਰਯੂਸ਼੍ਚੈਵ ਤਥਾ ਵੇਤ੍ਰਵਤੀ ਨਦੀ । ਤਾਪੀ ਪਯੋष੍ਣੀ ਚਂਦ੍ਰਾ ਚ ਵਿਪਾਸ਼ਾ ਕਰ੍ਮਨਾਸ਼ਿਨੀਮ੍
ਨਰਮਦਾ, ਸਰਯੂ, ਵੈਤਰਵਤੀ, ਤਾਪੀ, ਪਯੋਸ਼ਣੀ, ਚੰਦਰਾ ਅਤੇ ਵਿਪਾਸ਼ਾ—ਇਹ ਨਦੀਆਂ ਵੀ ਕਰਮ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ।
ਪੁष੍ਯਾ ਪੂਰ੍ਣਾ ਤਥਾ ਦੀਪਾ ਵਿਦੀਪਾ ਸੂਰ੍ਯਤੇਜਸਾ । ਸਹਸ੍ਰਵृषਦਾਨਾਤ੍ਤੁ ਯਤ੍ਫਲਂ ਲਭਤੇ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਪੁਸ਼ਿਆ, ਪੂਰਨਾਂ, ਦੀਪਾ ਅਤੇ ਵਿਦੀਪਾ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ—ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ।
ਤਤ੍ਫਲਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਗਂਗਾਦਰ੍ਸ਼ਨਤਃ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ । ਇਯਂ ਗਂਗਾ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਘ੍ਨਾਨਾਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਉਹ ਫਲ ਸਿਰਫ਼ ਗੰਗਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਤੁਰੰਤ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਗੰਗਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ।
ਤੇषਾਂ ਨਿਰਯਯੁਕ੍ਤਾਨਾਂ ਗਂਗਾ ਪਾਪਪ੍ਰਹਾਰਿਣੀ । ਚਂਦ੍ਰ ਸੂਰ੍ਯੋਪਰਾਗੇ ਚ ਯਤ੍ਫਲਂ ਵਿਦ੍ਯਤੇऽਨਘ
ਜੋ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਗੰਗਾ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ; ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਦੇ ਗ੍ਰਹਣ ਸਮੇਂ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਪਾਪ-ਰਹਿਤ,
ਤਤ੍ਫਲਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਗਂਗਾਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰਤਃ । ਯਥਾ ਸੂਰ੍ਯੋਦਯੇ ਤਾਤ ਤਮੋ ਗਚ੍ਛਤਿ ਦੂਰਤਃ
ਉਹ ਫਲ ਸਿਰਫ ਗੰਗਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੀ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਤਥਾ ਗਂਗਾਪ੍ਰਭਾਵੇਨ ਵਿਲਯਂ ਯਾਤਿ ਪਾਤਕਮ੍ । ਮਾਨ੍ਯੇਯਂ ਸਰ੍ਵਦਾ ਲੋਕੇ ਪਵਿਤ੍ਰਾ ਪਾਪਨਾਸ਼ਿਨੀ
ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗੰਗਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਆਦਰਯੋਗ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਕਲ੍ਯਾਣਰੂਪਾ ਸਤਤਂ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾ ਪੁਰਾ । ਦਿਵ੍ਯਰੂਪਾ ਤੁ ਜਨਨੀ ਦੀਨਾਨਾਂ ਪਾਵਨੀ ਸ੍ਮृਤਾ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਗੀ ਸੂਰਤ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਮਾਂ ਦਿਨਾ ਦੀ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਚ ਯਥਾ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤਥਾ ਗਂਗੋਤ੍ਤਮਾ ਨਦੀ । ਯੇ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਨਰਾਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਮਾਘਮਾਸੇ ਨਿਰਂਤਰਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੰਗਾ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਲਗਾਤਾਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਨ ਤੇषਾਂ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਦੁਃਖਂ ਕਲ੍ਪਾਨਾਂ ਚ ਸ਼ਤਤ੍ਰਯਮ੍ । ਯਤ੍ਰ ਗਂਗਾ ਚ ਯਮੁਨਾ ਯਤ੍ਰ ਚੈਵ ਸਰਸ੍ਵਤੀ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਚ ਪੀਤ੍ਵਾ ਚ ਮੁਕ੍ਤਿਭਾਗੀ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਸੌ ਕਲਪਾਂ ਤੱਕ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਜਿੱਥੇ ਗੰਗਾ, ਯਮੁਨਾ ਅਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਉੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਅਤੇ ਪੀਣ ਨਾਲ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ-। ਤ੍ਵਦ੍ਵਾਰ੍ਤਾਂ ਪ੍ਰਿਯਤੋ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਯਦਹਂ ਸਾ ਸ੍ਤੁਸ੍ਤੁਤਿਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਭੋ ਯਦ੍ਭੁਂਜੇ ਤਵ ਤਨ੍ਨਿਵੇਦਨਮਥੋ ਯਦ੍ਯਾਮਿ ਸਾ ਪ੍ਰੇष੍ਯਤਾ । ਯਚ੍ਛਾਂਤਃ ਸ੍ਵਪਿਮਿ ਤ੍ਵਦਂਘ੍ਰਿਯੁਗਲੇ ਦਂਡਪ੍ਰਣਾਮੋऽਸ੍ਤੁ ਨਃ। ਸ੍ਵਾਮਿਨ੍ਯਚ੍ਚ ਕਰੋਮਿ ਤੇਨ ਸ ਭਵਾਨ੍ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਃ ਪ੍ਰੀਯਤਾਮ੍
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਗੱਲ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਜੋ ਵੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਸਤੁਤੀ ਹੈ, ਪ੍ਰਭੂ। ਜੋ ਕੁਝ ਖਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਭੇਟ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਭੇਜਦਾ ਹੈਂ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਸੌਂਦਾ ਹਾਂ, ਮੇਰੀ ਨਮਸਕਾਰ ਤੇਰੇ ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਹੋਵੇ। ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਸਭ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇ।