ਯਤ੍ਰ ਭਾਰ੍ਯਾ ਗृਹਂ ਤਤ੍ਰ ਪੁਰੁषਸ੍ਯਾਪਿ ਨਾਨ੍ਯਥਾ । ਗ੍ਰਾਮੇ ਵਾਪ੍ਯਥਵਾਰਣ੍ਯੇ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਸਾਧਨਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਪਤਨੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਘਰ ਹੈ; ਪਿੰਡ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਜੰਗਲ, ਉਹੀ ਸਾਰੇ ਧਰਮ ਦੀ ਸਾਧਨਾ ਹੈ।
ਨਾਸ੍ਤਿ ਭਾਰ੍ਯਾਸਮਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਭਾਰ੍ਯਾਸਮਂ ਸੁਖਮ੍ । ਨਾਸ੍ਤਿ ਭਾਰ੍ਯਾਸਮਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਤਾਰਣਾਯ ਹਿਤਾਯ ਚ
ਪਤਨੀ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਤੀਰਥ ਨਹੀਂ, ਪਤਨੀ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਸੁਖ ਨਹੀਂ, ਪਤਨੀ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਪੁੰਨ ਨਹੀਂ — ਪਾਰ ਲੰਘਣ ਤੇ ਭਲੇ ਲਈ।
ਧਰ੍ਮਯੁਕ੍ਤਾਂ ਸਤੀਂ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਯਾਸਿ ਨਰਾਧਮ । ਗृਹਂ ਧਰ੍ਮਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਕ੍ਵਾਸ੍ਤੇ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਤੇ ਫਲਮ੍
ਓ ਨਿਕੰਮਾ ਮਨੁੱਖ, ਜੇ ਤੂੰ ਧਰਮ ਨਾਲ ਜੁੜੀ, ਸਤੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਘਰ ਤੇ ਧਰਮ ਤਿਆਗਦਾ ਹੈਂ, ਫਿਰ ਤੇਰੇ ਧਰਮ ਦਾ ਫਲ ਕਿੱਥੇ ਹੈ?
ਤਯਾ ਵਿਨਾ ਯਦਾ ਤੀਰ੍ਥੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਦਾਨਂ ਕृਤਂ ਤ੍ਵਯਾ । ਤੇਨ ਦੋषੇਣ ਵੈ ਬਦ੍ਧਾਸ੍ਤਵ ਪੂਰ੍ਵਪਿਤਾਮਹਾਃ
ਜੇ ਤੂੰ ਪਤਨੀ ਦੇ ਬਿਨਾ ਤੀਰਥ ਤੇ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਤੇ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਉਸ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ ਤੇਰੇ ਪੂਰਵਜ ਬੰਨ੍ਹੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਭਵਾਂਸ਼੍ਚੌਰੋ ਹ੍ਯਮੀ ਚੌਰਾ ਯੈਸ੍ਤੁ ਭੁਕ੍ਤਂ ਸੁਲੋਲੁਪੈਃ । ਤ੍ਵਯਾ ਦਤ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਸ੍ਯ ਅਨ੍ਨਮੇਵਂ ਤਯਾ ਵਿਨਾ
ਤੂੰ ਵੀ ਚੋਰ ਹੈਂ, ਤੇ ਉਹ ਲਾਲਚੀ ਵੀ ਚੋਰ ਹਨ ਜੋ ਪਤਨੀ ਦੇ ਬਿਨਾ ਤੇਰੇ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਦਾ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸੁਪੁਤ੍ਰਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਯੁਕ੍ਤਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਦਾਨਂ ਦਦਾਤਿ ਯਃ । ਭਾਰ੍ਯਾ ਦਤ੍ਤੇਨ ਪਿਂਡੇਨ ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਂ ਵਦਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਜੋ ਚੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਪਤਨੀ ਦੇ ਦਿੱਤੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਤੇ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੰਨ ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਯਥਾऽਮृਤਸ੍ਯ ਪਾਨੇਨ ਨृਣਾਂ ਤृਪ੍ਤਿਰ੍ਹਿ ਜਾਯਤੇ । ਤਥਾ ਪਿਤॄਣਾਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇਨ ਸਤ੍ਯਂਸਤ੍ਯਂ ਵਦਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਨਾਲ — ਇਹ ਮੈਂ ਸੱਚ, ਸੱਚ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਗਾਰ੍ਹਸ੍ਥ੍ਯਸ੍ਯ ਚ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾ ਭਵਤਿ ਸ੍ਵਾਮਿਨੀ । ਤ੍ਵਯੈषਾ ਵਂਚਿਤਾ ਮੂਢ ਚੌਰਕਰ੍ਮਕृਤਂ ਵृਥਾ
ਗ੍ਰਹਸਥੀ ਦੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਪਤਨੀ ਹੀ ਮਾਲਕ ਹੈ; ਤੂੰ ਮੂਰਖ, ਉਸ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਕੰਮ ਚੋਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਅਰਥ ਹੈ।
ਅਮੀ ਪਿਤਾਮਹਾਸ਼੍ਚੌਰਾ ਯੈਰ੍ਭੁਕ੍ਤਂ ਤੁ ਤਯਾ ਵਿਨਾ । ਭਾਰ੍ਯਾ ਪਚਤਿ ਚੇਦਨ੍ਨਂ ਸ੍ਵਹਸ੍ਤੇਨਾਮृਤੋਪਮਮ੍
ਉਹ ਪੂਰਵਜ ਵੀ ਚੋਰ ਹਨ ਜੋ ਪਤਨੀ ਦੇ ਬਿਨਾ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਜੇ ਪਤਨੀ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਬਣਾਏ, ਉਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਦਨ੍ਨਮੇਵਭੁਂਜਂਤਿ ਪਿਤਰੋ ਹृष੍ਟਮਾਨਸਾਃ । ਤੇਨੈਵ ਤृਪ੍ਤਿਮਾਯਾਂਤਿ ਸਂਤੁष੍ਟਾਸ਼੍ਚ ਭਵਂਤਿ ਤੇ
ਪਿਤਰ ਉਹੀ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਸ ਨਾਲ ਉਹ ਤ੍ਰਿਪਤ ਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਵਿਨਾ ਧਰ੍ਮਃ ਪੁਰੁषਸ੍ਯ ਨ ਸਿਧ੍ਯਤਿ । ਨਾਸ੍ਤਿ ਭਾਰ੍ਯਾਸਮਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਪੁਂਸਾਂ ਸੁਗਤਿਦਾਯਕਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਪਤਨੀ ਦੇ ਬਿਨਾ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਧਰਮ ਫਲ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ; ਪਤਨੀ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਤੀਰਥ ਨਹੀਂ ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਮੌਤ ਦੇਵੇ।
ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਵਿਨਾ ਚ ਯੋ ਧਰ੍ਮਃ ਸ ਏਵ ਵਿਫਲੋ ਭਵੇਤ੍
ਪਤਨੀ ਦੇ ਬਿਨਾ ਕੀਤਾ ਧਰਮ ਵੀ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਦ੍ਮਪੁਰਾਣੇ ਭੂਮਿਖਂਡੇ ਵੇਨੋਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਸੁਕਲਾਚਰਿਤ੍ਰੇ ਏਕੋਨषष੍ਟਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਭੂਮੀਖੰਡ ਵਿੱਚ ਵੇਨ ਦੀ ਕਥਾ ਤੇ ਸੁਕਲਾ ਦੀ ਜੀਵਨੀ ਦਾ ਉਨ੍ਹਠਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਕृਕਲ ਉਵਾਚ- ਕਥਂ ਮੇ ਜਾਯਤੇ ਸਿਦ੍ਧਿਃ ਕਥਂ ਪਿਤृਵਿਮੋਚਨਮ੍ । ਏਤਨ੍ਮੇ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣਾਪਿ ਧਰ੍ਮਰਾਜ ਵਦਾਧੁਨਾ
ਕ੍ਰਕਲਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ— ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਸਫਲਤਾ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ? ਮੈਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਮੁਕਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ? ਧਰਮਰਾਜ, ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸੋ।
ਧਰ੍ਮ ਉਵਾਚ- ਗਚ੍ਛ ਗੇਹਂ ਮਹਾਭਾਗ ਤ੍ਵਾਂ ਵਿਨਾ ਦੁਃਖਮਾਚਰਤ੍ । ਸਂਬੋਧਯ ਤ੍ਵਂ ਸੁਕਲਾਂ ਸ੍ਵਪਤ੍ਨੀਂ ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਣੀਮ੍
ਧਰਮ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਜਾ; ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਉਹ ਦੁੱਖ ਵਿਚ ਜੀ ਰਹੀ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਨੇਕ ਪਤਨੀ ਸੁਕਲਾ ਨੂੰ ਜਗਾ, ਜੋ ਸੱਚੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਦਾਨਂ ਗृਹਂ ਗਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯਾ ਹਸ੍ਤੇਨ ਵੈ ਕੁਰੁ । ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਪੁਣ੍ਯਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਯਜਸ੍ਵ ਤ੍ਵਂ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮਾਨ੍
ਘਰ ਜਾ ਕੇ, ਉਸਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਦੀ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾ। ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਚੰਗੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ।
ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਕृਤਾ ਸਿਦ੍ਧਿਸ੍ਤਵ ਚੈਵ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਵਿਨਾ ਤੁ ਯੋ ਲੋਕੇ ਧਰ੍ਮਂ ਸਾਧਿਤੁਮਿਚ੍ਛਤਿ
ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਕਰਕੇ, ਤੈਨੂੰ ਜਰੂਰ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲੇਗੀ। ਪਰ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਧਰਮ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਚੱਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ—
ਸ ਗਾਰ੍ਹਸ੍ਥ੍ਯਂ ਵਿਲੋਪ੍ਯੈਵ ਏਕਾਕੀ ਵਿਚਰੇਦ੍ਵਨਮ੍ । ਵਿਫਲੋ ਜਾਯਤੇ ਲੋਕੇ ਤਂ ਨ ਮਨ੍ਯਂਤਿ ਦੇਵਤਾਃ
ਉਹ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਜੀਵਨ ਛੱਡ ਕੇ, ਇਕੱਲਾ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਐਸਾ ਵਿਅਕਤੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਫਲ ਰਹਿਤ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਦੇਵਤੇ ਉਸਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੇ।
ਯਜ੍ਞਾਃ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਤਦਾਯਾਂਤਿ ਯਦਾ ਸ੍ਯਾਦ੍ਗृਹਿਣੀ ਗृਹੇ । ਏਕਾਕੀ ਸ ਸਮਰ੍ਥੋ ਨ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਸਾਧਨਾਯ ਚ
ਯਜਨ ਤੇ ਸਮਰੱਥਾ ਤਦ ਹੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਜਦ ਪਤਨੀ ਘਰ ਵਿਚ ਹੋਵੇ। ਇਕੱਲਾ ਆਦਮੀ ਧਰਮ ਤੇ ਧਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਕਾਬਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਵਿष੍ਣੁਰੁਵਾਚ- ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਤਂ ਵੈਸ਼੍ਯਂ ਗਤੋ ਧਰ੍ਮੋ ਯਥਾਗਤਮ੍ । ਕृਕਲੋਪਿ ਸ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸ੍ਵਗृਹਂ ਪ੍ਰਤਿਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਃ
ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੈਸ਼ ਨੂੰ ਸਮਝਾ ਕੇ, ਧਰਮ ਜਿਵੇਂ ਆਇਆ ਸੀ, ਵਾਪਸ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਕ੍ਰਕਲਾ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ੍ਵਗृਹਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮੇਧਾਵੀ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਂ ਚ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਮ੍ । ਸਾਰ੍ਥਵਾਹੇਨ ਤੇਨਾਪਿ ਸ੍ਵਸ੍ਥਾਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍
ਆਪਣੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਿਵਰਤਾ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਸਾਰਥਵਾਹ ਵੀ ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਸੋਚ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ।
ਤਯਾ ਸਮਾਗਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਧਰ੍ਮਕੋਵਿਦਮ੍ । ਕृਤਂ ਸੁਮਂਗਲਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਭਰ੍ਤੁਰਾਗਮਨੇ ਤਦਾ
ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਜਾਣੂ ਪਤੀ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਆਗਮਨ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੰਮ ਕੀਤੇ।
ਸਮਾਚष੍ਟ ਸ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯਾਪਿ ਵਿਚੇष੍ਟਿਤਮ੍ । ਸਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਮਹਾਭਾਗਾ ਭਰ੍ਤੁਰ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਮੁਦਾਵਹਮ੍
ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ ਪਤੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਮ ਦੇ ਕੀਤੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਪਤੀ ਦੇ ਖੁਸ਼ੀ ਭਰੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੀ ਪਤਨੀ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈ।
ਧਰ੍ਮਵਾਕ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਾਥ ਅਨੁਮੇਨੇ ਚ ਤਂ ਤਥਾ । ਵਿष੍ਣੁਰੁਵਾਚ- ਅਥੋ ਸ ਕृਕਲੋ ਵੈਸ਼੍ਯਸ੍ਤਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸੁਪੁਣ੍ਯਕਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਧਰਮ ਦੇ ਬਚਨ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਮੰਨਿਆ। ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਫਿਰ ਕ੍ਰਕਲਾ ਵੈਸ਼, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਨੇਕ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਚਕਾਰ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਦੇਵਤਾਗृਹਸਂਸ੍ਥਿਤਃ । ਪਿਤਰੋ ਦੇਵ ਗਂਧਰ੍ਵਾ ਵਿਮਾਨੈਸ਼੍ਚ ਸਮਾਗਤਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਕੀਤਾ, ਜਦ ਦੇਵਤੇ ਘਰ ਵਿਚ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਪਿਤਰ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਗੰਧਰਵ ਆਪਣੇ ਵਿਮਾਨਾਂ ਵਿਚ ਆਏ।
ਤੁष੍ਟੁਵੁਸ੍ਤੌ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੌ ਦਂਪਤੀ ਮੁਨਯਸ੍ਤਥਾ । ਅਹਂ ਚਾਪਿ ਤਥਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਦੇਵ੍ਯਾਯੁਕ੍ਤੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ, ਪਤੀ-ਪਤਨੀ, ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ; ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵੀ। ਮੈਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਦੇਵੀ ਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਵੀ ਉਥੇ ਸੀ।
ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾਃ ਸਗਂਧਰ੍ਵਾ ਵਿਮਾਨੈਸ਼੍ਚ ਸਮਾਗਤਾਃ । ਅਹਮੇਵ ਤਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਦੇਵ੍ਯਾਯੁਕ੍ਤੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਗੰਧਰਵ, ਵਿਮਾਨਾਂ ਵਿਚ ਆਏ। ਮੈਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਦੇਵੀ ਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਵੀ ਉਥੇ ਸੀ।
ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾਃ ਸਗਂਧਰ੍ਵਾਸ੍ਤਸ੍ਯਾਃ ਸਤ੍ਯੇਨ ਤੋषਿਤਾਃ । ਊਚੁਸ਼੍ਚ ਤੌ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੌ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੌ ਸਤ੍ਯਪਂਡਿਤੌ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਗੰਧਰਵ ਉਸ ਦੀ ਸਚਾਈ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ। ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਮਹਾਨ, ਧਰਮ ਤੇ ਸਚ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਸਹ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਵਰਂ ਵਰਯ ਸੁਵ੍ਰਤ । ਕृਕਲ ਉਵਾਚ- ਕਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਪ੍ਰਸਂਗੇਨ ਤਪਸਸ਼੍ਚ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ, ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ! ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗ, ਨੇਕ ਵਚਨ ਵਾਲੇ। ਕ੍ਰਕਲਾ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਕਿਹੜੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੰਮ ਤੇ ਤਪ ਨਾਲ, ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਿਆਂ,
ਸਭਾਰ੍ਯਾਯ ਵਰਂ ਦਾਤੁਂ ਭਵਂਤੋ ਹਿ ਸਮਾਗਤਾਃ । ਇਂਦ੍ਰ ਉਵਾਚ- ਏषਾ ਸਤੀ ਮਹਾਭਾਗਾ ਸੁਕਲਾ ਚਾਰੁਮਂਗਲਾ
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਮੇਰੇ ਤੇ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਵਰ ਦੇਣ ਆਏ ਹੋ? ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਇਹ ਸਤੀ, ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੀ, ਸੁਕਲਾ, ਸ਼ੁਭ ਮੰਗਲ ਵਾਲੀ,