ਦ੍ਵੇ ਅਪ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਸਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਰਤਿਪ੍ਰੀਤੀ ਵਿਲਜ੍ਜਿਤੇ । ਵ੍ਰੀਡਮਾਨੇ ਗਤੇ ਤੇ ਦ੍ਵੇ ਯਤ੍ਰ ਕਾਮੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਰਤੀ ਤੇ ਪ੍ਰੀਤੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਲੱਜਾ ਤੇ ਸ਼ਰਮ ਨਾਲ, ਦੋਨੋ ਔਰਤਾਂ ਉਥੇ ਚਲੀ ਗਈਆਂ ਜਿੱਥੇ ਮਹਾਬਲੀ ਕਾਮ ਸੀ।
ਊਚਤੁਸ੍ਤਂ ਮਹਾਵੀਰਮਿਂਦ੍ਰਕਾਯ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਮ੍ । ਚਾਪਮਾਕਰ੍षਮਾਣਂ ਤਂ ਨੇਤ੍ਰਲਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਮਹਾਬਲਮ੍
ਉਹ ਦੋਨੋ ਉਸ ਮਹਾਨ ਵੀਰ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਇੰਦਰ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਗੱਲ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਹ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਤਾਣ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅੱਖਾਂ ਨਿਸ਼ਾਨੇ 'ਤੇ, ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ।
ਦੁਰ੍ਜਯੇਯਂ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਤ੍ਯਜ ਪੌਰੁषਮਾਤ੍ਮਨਃ । ਪਤਿਕਾਮਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਸਦੈਵ ਸਾ
ਇਹ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਔਖੀ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਬੁਧੀ। ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੱਦ ਛੱਡ ਦੇ। ਇਹ ਪਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੀ, ਸਦਾ ਪਤਿਵਰਤਾ ਤੇ ਪਤੀ ਲਈ ਹੀ ਤਰਸਦੀ ਹੈ।
ਕਾਮ ਉਵਾਚ- ਅਨਯਾ ਲੋਕ੍ਯਤੇ ਰੂਪਮਿਂਦ੍ਰਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਯਦਿ ਦੇਵਿ ਤਦਾ ਚਾਹਂ ਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਕਾਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਇੰਦਰ ਦਾ ਰੂਪ ਵੇਖਿਆ ਹੈ। ਜੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਮਾਰਾਂਗਾ, ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਅਥ ਵੇषਧਰੋ ਦੇਵੋ ਮਹਾਰੂਪਃ ਸੁਰਾਧਿਪਃ । ਸ ਤਯਾਨੁਗਤਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਪਰਯਾ ਲੀਲਯਾ ਤਦਾ
ਫਿਰ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਵੱਡਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਛੇਤੀ-ਛੇਤੀ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਗਿਆ, ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿੱਚ।
ਸਰ੍ਵਭੋਗਸਮਾਕੀਰ੍ਣਃ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਸ਼ੋਭਿਤਃ । ਦਿਵ੍ਯਮਾਲ੍ਯਾਂਬਰਧਰੋ ਦਿਵ੍ਯਗਂਧਾਨੁਲੇਪਨਃ
ਉਹ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੁਖ-ਸਾਧਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਹਰ ਗਹਿਣੇ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਸੀ। ਦਿਵ੍ਯ ਮਾਲਾ ਤੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ, ਦਿਵ੍ਯ ਸੁਗੰਧ ਲਗਾਈ ਹੋਈ।
ਤਯਾ ਰਤ੍ਯਾ ਸਮਾਯਾਤੋ ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਪਤਿਦੇਵਤਾ । ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮਹਾਭਾਗਾਂ ਸੁਕਲਾਂ ਸਤ੍ਯਚਾਰਿਣੀਮ੍
ਰਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਉਥੇ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਪਤਿ-ਭਗਤੀ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਵੱਸਦੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਸੁਕਲਾ, ਜੋ ਸੱਚੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਪੂਰ੍ਵਂ ਦੂਤੀ ਸਮਕ੍ਸ਼ਂ ਤੇ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਚ ਪ੍ਰਹਿਤਾ ਮਯਾ । ਕਸ੍ਮਾਨ੍ਨ ਮਨ੍ਯਸੇ ਭਦ੍ਰੇ ਭਜਂਤਂ ਤ੍ਵਾਮਿਹਾਗਤਮ੍
ਪਹਿਲਾਂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਦੂਤੀ ਭੇਜੀ ਸੀ, ਸਾਫ਼-ਸਾਫ਼। ਹੇ ਭਲੀ ਮਹਿਲਾ, ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਆਏ ਭਗਤਾ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੀ?
ਸੁਕਲੋਵਾਚ- ਰਕ੍ਸ਼ਾਯੁਕ੍ਤਾਸ੍ਮਿ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਭਰ੍ਤੁਃ ਪੁਤ੍ਰੈਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ । ਏਕਾਕਿਨੀਸਹਾਯੈਸ਼੍ਚ ਨੈਵ ਕਸ੍ਯ ਭਯਂ ਮਮ
ਸੁਕਲਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਮਹਾਨ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਲੋਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹਾਂ, ਹੇ ਭਲੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਕੱਲੀ ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸਾਥੀ ਹਨ; ਮੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਡਰ ਨਹੀਂ।
ਸ਼ੂਰੈਸ਼੍ਚ ਪੁਰੁषਾਕਾਰੈਃ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ । ਨਾਤਿ ਪ੍ਰਸ੍ਤਾਵਯੇ ਵਕ੍ਤੁਂ ਵ੍ਯਗ੍ਰਾ ਕਰ੍ਮਣਿ ਤਸ੍ਯ ਚ
ਮੈਂ ਹਰ ਥਾਂ ਸ਼ੂਰਨ ਤੇ ਬਹਾਦਰ ਆਦਮੀਆਂ ਵਲੋਂ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਹੋਰ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਅਸਤ ਹਾਂ।
ਯਾਵਤ੍ਪ੍ਰਸ੍ਯਂਦਤੇ ਨੇਤ੍ਰਂ ਤਾਵਤ੍ਕਾਲਂ ਮਹਾਮਤੇ । ਭਵਾਨ੍ਨ ਲਜ੍ਜਤੇ ਕਸ੍ਮਾਦ੍ਰਮਮਾਣੋ ਮਯਾ ਸਹ
ਜਦ ਤੱਕ ਤੇਰੀ ਅੱਖ ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਤੱਕਦੀ ਰਹੇ, ਵੱਡੇ ਗਿਆਨੀ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਰਹਿ ਕੇ ਸ਼ਰਮ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ?
ਭਵਾਨ੍ਕੋ ਹਿ ਸਮਾਯਾਤੋ ਨਿਰ੍ਭਯੋ ਮਰਣਾਦਪਿ । ਇਂਦ੍ਰ ਉਵਾਚ- ਤ੍ਵਾਮੇਵਂ ਹਿ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਵਨਮਧ੍ਯੇ ਸਮਾਗਤਾਮ੍
ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਜੋ ਮੌਤ ਤੋਂ ਵੀ ਨਾ ਡਰ ਕੇ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹੈ? ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਮਿਲਿਆ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਾਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਸ਼ੂਰਾ ਭਰ੍ਤੁਸ਼੍ਚ ਤਨਯਾਃ ਪੁਨਃ । ਕਥਂ ਪਸ਼੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਤਾਵਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਯਸ੍ਵ ਮਮਾਗ੍ਰਤਃ
ਤੂੰ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸ ਚੁੱਕਾ ਹੈਂ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਵੇਖਾਂ? ਮੈਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਦਿਖਾ।
ਸੁਕਲੋਵਾਚ- ਸਨਿਜਸਕਲਵਰ੍ਗਸ੍ਯਾਧਿਪਤ੍ਯੇ ਨਿਵੇਸ਼੍ਯ ਧृਤਿਮਤਿਗਤਿਬੁਦ੍ਧ੍ਯ੍ਖ੍ਯੈਸ੍ਤੁ ਸਂਨ੍ਯਸ੍ਯ ਸਤ੍ਯਮ੍ । ਅਚਲਸਕਲਧਰ੍ਮੋ ਨਿਤ੍ਯਯੁਕ੍ਤੋ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਮਦਨਸਬਲਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸਦਾਮਾਂ ਜੁਗੋਪ
ਸੁਕਲਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਸਮੂਹ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤੀ ਜੋ ਹੌਸਲੇ, ਸਮਝ, ਦ੍ਰਿੜਤਾ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਤੇ ਸੱਚ ਨੂੰ ਅਮਲ ਵਿਚ ਲਿਆ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਜੋ ਸਦਾ ਧਰਮ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਸਦਾ ਸਚਾਈ ਅਤੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮਾਮੇਵਂ ਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਤੇ ਦਮਗੁਣੈਃ ਸ਼ੌਚੈਸ੍ਤੁ ਧਰ੍ਮਃ ਸਦਾ ਸਤ੍ਯਂ ਪਸ਼੍ਯ ਸਮਾਗਤਂ ਮਮ ਪੁਰਃ ਸ਼ਾਂਤਿਕ੍ਸ਼ਮਾਭ੍ਯਾਂਯੁਤਮ੍ । ਬੋਧਸ਼੍ਚਾਤਿਮਹਾਬਲਃ ਪृਥੁਯਸ਼ਾ ਯੋ ਮਾਂ ਨ ਮੁਂਚੇਤ੍ਕਦਾ ਬਦ੍ਧਾਹਂ ਦृਢਬਂਧਨੈਃ ਸ੍ਵਗੁਣਜੈਃ ਸਾਂਨਿਧ੍ਯਮੇਵਂ ਗਤਃ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ ਸੰਜਮ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ; ਵੇਖ, ਸੱਚ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੇ ਮਾਫੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ। ਗਿਆਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦਾ; ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਡੋਰ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੀ ਹੋਈ ਹਾਂ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹਾਂ।
ਰਕ੍ਸ਼ਾਯੁਕ੍ਤਾਃ ਕृਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਤ੍ਯਾਦ੍ਯਾ ਮਮ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍ । ਧਰ੍ਮਲਾਭਾਦਿਕਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦਮਬੁਦ੍ਧਿਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ
ਸੱਚ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹਨ; ਧਰਮ, ਸੰਜਮ, ਸਮਝ ਅਤੇ ਹੌਸਲੇ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹਨ।
ਮਾਮੇਵਂ ਹਿ ਪ੍ਰਰਕ੍ਸ਼ਂਤਿ ਕਿਂ ਮਾਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਸੇ ਬਲਾਤ੍ । ਕੋ ਭਵਾਨ੍ਨਿਰ੍ਭਯੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਦੂਤ੍ਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸਮਾਗਤਃ
ਉਹ ਮੇਰੀ ਇੰਝ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਤਾਂ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਕਿਉਂ ਲੱਭਦਾ ਹੈਂ? ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਜੋ ਡਰ-ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਦੂਤ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹੈ?
ਸਤ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਸ੍ਤਥਾ ਪੁਣ੍ਯਂ ਜ੍ਞਾਨਾਦ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਬਲਾਸ੍ਤਥਾ । ਮਮ ਭਰ੍ਤੁਃ ਸਹਾਯਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਮਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਂਤਿ ਵੇਸ਼੍ਮਨਿ
ਸੱਚ, ਧਰਮ, ਪੁੰਨ ਤੇ ਗਿਆਨ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਬੜੇ ਤਾਕਤਵਰ ਹਨ; ਤੇ ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਦੇ ਸਾਥੀ ਵੀ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਇਸ ਘਰ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਹਂ ਰਕ੍ਸ਼ਾਯੁਤਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਦਮਸ਼ਾਂਤਿਪਰਾਯਣਾ । ਨ ਮਾਂ ਜੇਤੁਂ ਸਮਰ੍ਥਸ਼੍ਚ ਅਪਿ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਚ੍ਛਚੀਪਤਿਃ
ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹਾਂ, ਸੰਜਮ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਂਦੀ ਹਾਂ; ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਤਾਂ ਸ਼ਚੀ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਯਦਿ ਵਾ ਮਨ੍ਮਥੋ ਵਾਪਿ ਸਮਾਗਚ੍ਛਤਿ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ । ਦਂਸ਼ਿਤਾਹਂ ਸਦਾ ਸਤ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਕੇਨੈਵ ਨਾਨ੍ਯਥਾ
ਜੇ ਮਨਮਥ ਵੀ, ਜੋ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਆ ਜਾਵੇ, ਮੈਂ ਸਦਾ ਸੱਚ ਨਾਲ ਹੀ ਰੱਖਿਆ ਹੋਈ ਰਹਿੰਦੀ ਹਾਂ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।
ਨਿਰਰ੍ਥਕਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਬਾਣਾ ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਤ੍ਵਾਮੇਵਂ ਹਿ ਹਨਿष੍ਯਂਤਿ ਧਰ੍ਮਾਦਯੋ ਮਹਾਭਟਾਃ
ਉਸ ਦੇ ਤੀਰ ਬੇਅਸਰ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਧਰਮ ਆਦਿ ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ ਤੈਨੂੰ ਇੰਝ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਣਗੇ।
ਦੂਰਂ ਗਚ੍ਛ ਪਲਾਯਤ੍ਵਮਤ੍ਰ ਮਾ ਤਿष੍ਠ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍ । ਵਾਰ੍ਯਮਾਣੋ ਯਦਾ ਤਿष੍ਠੇਰ੍ਭਸ੍ਮੀਭੂਤੋ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਦੂਰ ਚਲਾ ਜਾ, ਇੱਥੋਂ ਭੱਜ ਜਾ, ਹੁਣ ਇੱਥੇ ਨਾ ਰਹਿ; ਜੇ ਤੂੰ ਰੋਕਣ ਤੇ ਵੀ ਟਿਕਿਆ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਰਾਖ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਭਰ੍ਤ੍ਰਾ ਵਿਨਾ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ੇਤ ਮਮ ਰੂਪਂ ਯਦਾ ਭਵਾਨ੍ । ਯਥਾ ਦਾਰੁ ਦਹੇਦਗ੍ਨਿਸ੍ਤਥਾ ਧਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਨਾਨ੍ਯਥਾ
ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਮੇਰਾ ਰੂਪ ਵੇਖੇ, ਤਾਂ ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਲੱਕੜ ਨੂੰ ਸਾੜਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇਵਾਂਗੀ—ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਹੀਂ।
ਏਵਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੋ ਮਨ੍ਮਥਸ੍ਯਾਪਿ ਸਮ੍ਮੁਖਮ੍ । ਪਸ਼੍ਯ ਪੌਰੁषਮੇਤਸ੍ਯਾ ਯੁਧ੍ਯਸ੍ਵ ਨਿਜਪੌਰੁषੈਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਮਨਮਥ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਉਸ ਦੀ ਮਰਦਾਨਗੀ ਵੇਖ—ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਲੜ।
ਯਥਾਗਤਾਸ੍ਤਥਾ ਸਰ੍ਵੇ ਮਹਾਸ਼ਾਪਭਯਾਤੁਰਾਃ । ਸ੍ਵਂਸ੍ਵਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਮਹਾਰਾਜ ਇਂਦ੍ਰਾਦ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਯਯੁਸ੍ਤਦਾ
ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਆਏ ਸੀ, ਇੰਦ੍ਰ ਆਦਿ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਵੱਡੀ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ।
ਗਤੇषੁ ਤੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਸੁਕਲਾ ਸਾ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ । ਸ੍ਵਗृਹਂ ਪੁਣ੍ਯਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਪਤਿਧ੍ਯਾਨੇਨ ਚਾਗਤਾ
ਜਦ ਉਹ ਸਾਰੇ ਚਲੇ ਗਏ, ਸੁਕਲਾ, ਜੋ ਪਤੀ-ਵਰਤਾ ਸੀ, ਪੁੰਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਪਤੀ ਦੀ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ ਵਾਪਸ ਆ ਗਈ।
ਸ੍ਵਗृਹਂ ਪੁਣ੍ਯਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਮਯਂ ਤਦਾ । ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞਮਯਂ ਰਾਜਨ੍ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਪਤਿਦੇਵਤਾ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ, ਜੋ ਪੁੰਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਪਹੁੰਚ ਗਈ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਪਤੀ-ਦੇਵੀ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਦ੍ਮਪੁਰਾਣੇ ਭੂਮਿਖਂਡੇ ਵੇਨੋਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਸੁਕਲਾਚਰਿਤ੍ਰੇष੍ਟਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਭੂਮੀ ਖੰਡ ਵਿਚ ਵੇਨ ਦੀ ਕਥਾ ਤੇ ਸੁਕਲਾ ਦੀ ਜੀਵਨੀ ਦਾ ਅਠਵਾਂਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਵਿष੍ਣੁਰੁਵਾਚ- ਕृਕਲਃ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਸਾਧਯਿਤ੍ਵਾ ਗृਹਂ ਪ੍ਰਤਿ । ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਃ ਸਾਰ੍ਥਵਾਹੇਨ ਮਹਾਨਂਦਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਕ੍ਰਕਲ ਨੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ, ਸਾਰਥੀ ਦੇ ਨਾਲ ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਸੀ।
ਏਵਂ ਚਿਂਤਯਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਂਸਾਰਃ ਸਫਲੋ ਮਮ । ਤृਪ੍ਤਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਪ੍ਰਯਾਸ੍ਯਂਤਿ ਪਿਤਰੋ ਮਮ ਨਾਨ੍ਯਥਾ
ਉਹ ਹਰ ਵੇਲੇ ਸੋਚਦਾ ਸੀ: 'ਮੇਰਾ ਸੰਸਾਰਕ ਜੀਵਨ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋ ਗਿਆ; ਮੇਰੇ ਪਿਤਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਜ਼ਰੂਰ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਵਣਗੇ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।'