ਨ ਚਾਸ੍ਵਾਦਯਤੇ ਸਾ ਤੁ ਸੁਰਸਾਨ੍ਸਾ ਮਹਾਸਤੀ । ਸ ਸਖਾ ਕਾਮਦੇਵਸ੍ਯ ਰਮਮਾਣੋ ਵਿਨਿਰ੍ਜਿਤਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਪਵਿੱਤਰ ਮਹਿਲਾ ਮਿੱਠੇ ਫਲਾਂ ਦਾ ਸਵਾਦ ਵੀ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੀ; ਕਾਮ ਦੇਵ ਦਾ ਦੋਸਤ, ਖੇਡਦਾ ਹੋਇਆ, ਹਾਰ ਗਿਆ।
ਲਜ੍ਜਿਤਃ ਪਰਾਙ੍ਮੁਖੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਭੂਂ ਪਪਾਤ ਲਵਚ੍ਛਦੈਃ । ਫਲੇਭ੍ਯੋ ਹਿ ਸੁਪਕ੍ਵੇਭ੍ਯਃ ਪੁष੍ਪਮਂਜਰਿਸਂਸ੍ਕृਤਃ
ਲੱਜਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਪਿੱਠ ਕਰ ਕੇ, ਪਤਿਆਂ ਨਾਲ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ; ਕਿਉਂਕਿ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੱਕੇ ਫਲਾਂ ਤੋਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮੰਜਰੀਆਂ ਡਿੱਗ ਚੁੱਕੀਆਂ ਸਨ।
ਲਵਰੂਪੋਪਤਦ੍ਭੂਮੌ ਰਸਸ੍ਤ੍ਵੇष ਤਯਾ ਜਿਤਃ । ਮਕਰਂਦਃ ਸੁਦੀਨਾਤ੍ਮਾ ਫਲਾਦ੍ਭੂਮਿਂ ਤਤਃ ਪੁਨਃ
ਜਿੱਥੇ ਪੌਲਨ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਡਿੱਗਿਆ, ਉਥੇ ਰਸ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਹਾਰ ਗਿਆ। ਫਲ ਤੋਂ ਨਿਕਲਿਆ ਮਧੁ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਉਦਾਸ ਹੋ ਕੇ, ਮੁੜ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਆ ਗਿਆ।
ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਮਕ੍ਸ਼ਿਕਾਭਿਸ਼੍ਚ ਯਥਾਮृਤੋ ਰਣੇ ਤਥਾ । ਮਕ੍ਸ਼ਿਕਾਭਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਣਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਵਾਹੇਨ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਸਃ
ਜਿਵੇਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਧੁ ਮੱਖੀਆਂ ਵਲੋਂ ਖਾ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੱਖੀਆਂ ਜਦ ਮਧੁ ਖਾ ਲੈਂਦੀਆਂ, ਉਹ ਵਹਾਵੇ ਨਾਲ ਦੂਰ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਂਦਂਮਂਦਂ ਪ੍ਰਯਾਤ੍ਯੇਵ ਤਂ ਹਸਂਤਿ ਚ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਃ । ਨਾਨਾਰੁਤੈਃ ਪ੍ਰਚਲਂਤਿ ਸੁਖਮਾਨਂਦਨਿਰ੍ਭਰੈਃ
ਮਧੁ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਪੰਛੀ ਉਸ 'ਤੇ ਹੱਸਦੇ ਹਨ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕਰਦੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਸ਼ਕੁਨਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਨਮਧ੍ਯਨਗਸ੍ਥਿਤਾਃ । ਸੁਕਲਯਾ ਜਿਤੋ ਹ੍ਯੇष ਨਿਮ੍ਨਂ ਪਂਥਾਨਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਉਥੇ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ 'ਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪੰਛੀ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: 'ਇਹ ਸੁਕਲਾ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਹਾਰ ਗਿਆ, ਹੁਣ ਥੱਲੇ ਰਾਹ ਲੈ ਲਿਆ।'
ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਸਮੇਤਾ ਰਤਿਃ ਕਾਮਭਾਰ੍ਯਾ ਗਤ੍ਵਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ਸਾ ਸੁਕਲਾਂ ਵਿਹਸ੍ਯ । ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਤੁ ਤੇ ਸ੍ਵਾਗਤਮੇਵ ਭਦ੍ਰੇ ਰਮਸ੍ਵ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਨਯਨਾਭਿਰਾਮਮ੍
ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਰਤੀ ਜੋ ਕਾਮ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈ, ਸੁਕਲਾ ਕੋਲ ਆਈ, ਹੱਸ ਕੇ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ: 'ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ, ਤੇਰਾ ਸਵਾਗਤ ਹੈ, ਭਲੀ ਮਹਿਲਾ; ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ ਰਮ।'
ਤੇ ਰੂਪਮਿष੍ਟਮਮਲਮਿਂਦ੍ਰਸ੍ਯਾਪਿ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਯਦੇष੍ਟਂ ਤੇ ਤਦਾ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸਮਾਨੇष੍ਯੇ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਤੇਰਾ ਰੂਪ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਇੰਦਰ ਦੇ ਰੂਪ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ। ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ, ਦੱਸ, ਮੈਂ ਉਹ ਪੂਰਾ ਕਰਾਂਗਾ, ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਵਦਂਤ੍ਯੌ ਤੇ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੌ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੋਵਾਚ ਸੁਭਾषਿਤਮ੍ । ਰਤਿਂ ਪ੍ਰਤਿਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਮੇ ਗਤੋ ਭਰ੍ਤ੍ਤਾ ਮਹਾਮਤਿਃ
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਹ ਦੋਨੋ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੀਆਂ ਵੇਖ ਕੇ ਤੇ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੇਰਾ ਬੁਧੀਮਾਨ ਮਾਲਕ ਰਤੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਕੇ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਯਤ੍ਰ ਮੇ ਤਿष੍ਠਤੇ ਭਰ੍ਤ੍ਤਾ ਤਤ੍ਰਾਹਂ ਪਤਿਸਂਯੁਤਾ । ਤਤ੍ਰ ਕਾਮਸ਼੍ਚ ਮੇ ਪ੍ਰੀਤਿਰਯਂ ਕਾਯੋ ਨਿਰਾਸ਼੍ਰਯਃ
ਜਿੱਥੇ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਮੈਂ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹਾਂ। ਉਥੇ ਹੀ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਤੇ ਪਿਆਰ ਹੈ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਇਹ ਸਰੀਰ ਬਿਨਾ ਆਸਰੇ ਦੇ ਹੈ।
ਦ੍ਵੇ ਅਪ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਸਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਰਤਿਪ੍ਰੀਤੀ ਵਿਲਜ੍ਜਿਤੇ । ਵ੍ਰੀਡਮਾਨੇ ਗਤੇ ਤੇ ਦ੍ਵੇ ਯਤ੍ਰ ਕਾਮੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਰਤੀ ਤੇ ਪ੍ਰੀਤੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਲੱਜਾ ਤੇ ਸ਼ਰਮ ਨਾਲ, ਦੋਨੋ ਔਰਤਾਂ ਉਥੇ ਚਲੀ ਗਈਆਂ ਜਿੱਥੇ ਮਹਾਬਲੀ ਕਾਮ ਸੀ।
ਊਚਤੁਸ੍ਤਂ ਮਹਾਵੀਰਮਿਂਦ੍ਰਕਾਯ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਮ੍ । ਚਾਪਮਾਕਰ੍षਮਾਣਂ ਤਂ ਨੇਤ੍ਰਲਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਮਹਾਬਲਮ੍
ਉਹ ਦੋਨੋ ਉਸ ਮਹਾਨ ਵੀਰ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਇੰਦਰ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਗੱਲ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਹ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਤਾਣ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅੱਖਾਂ ਨਿਸ਼ਾਨੇ 'ਤੇ, ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ।
ਦੁਰ੍ਜਯੇਯਂ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਤ੍ਯਜ ਪੌਰੁषਮਾਤ੍ਮਨਃ । ਪਤਿਕਾਮਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਸਦੈਵ ਸਾ
ਇਹ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਔਖੀ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਬੁਧੀ। ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੱਦ ਛੱਡ ਦੇ। ਇਹ ਪਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੀ, ਸਦਾ ਪਤਿਵਰਤਾ ਤੇ ਪਤੀ ਲਈ ਹੀ ਤਰਸਦੀ ਹੈ।
ਕਾਮ ਉਵਾਚ- ਅਨਯਾ ਲੋਕ੍ਯਤੇ ਰੂਪਮਿਂਦ੍ਰਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਯਦਿ ਦੇਵਿ ਤਦਾ ਚਾਹਂ ਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਕਾਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਇੰਦਰ ਦਾ ਰੂਪ ਵੇਖਿਆ ਹੈ। ਜੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਮਾਰਾਂਗਾ, ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਅਥ ਵੇषਧਰੋ ਦੇਵੋ ਮਹਾਰੂਪਃ ਸੁਰਾਧਿਪਃ । ਸ ਤਯਾਨੁਗਤਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਪਰਯਾ ਲੀਲਯਾ ਤਦਾ
ਫਿਰ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਵੱਡਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਛੇਤੀ-ਛੇਤੀ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਗਿਆ, ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿੱਚ।
ਸਰ੍ਵਭੋਗਸਮਾਕੀਰ੍ਣਃ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਸ਼ੋਭਿਤਃ । ਦਿਵ੍ਯਮਾਲ੍ਯਾਂਬਰਧਰੋ ਦਿਵ੍ਯਗਂਧਾਨੁਲੇਪਨਃ
ਉਹ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੁਖ-ਸਾਧਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਹਰ ਗਹਿਣੇ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਸੀ। ਦਿਵ੍ਯ ਮਾਲਾ ਤੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ, ਦਿਵ੍ਯ ਸੁਗੰਧ ਲਗਾਈ ਹੋਈ।
ਤਯਾ ਰਤ੍ਯਾ ਸਮਾਯਾਤੋ ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਪਤਿਦੇਵਤਾ । ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮਹਾਭਾਗਾਂ ਸੁਕਲਾਂ ਸਤ੍ਯਚਾਰਿਣੀਮ੍
ਰਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਉਥੇ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਪਤਿ-ਭਗਤੀ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਵੱਸਦੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਸੁਕਲਾ, ਜੋ ਸੱਚੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਪੂਰ੍ਵਂ ਦੂਤੀ ਸਮਕ੍ਸ਼ਂ ਤੇ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਚ ਪ੍ਰਹਿਤਾ ਮਯਾ । ਕਸ੍ਮਾਨ੍ਨ ਮਨ੍ਯਸੇ ਭਦ੍ਰੇ ਭਜਂਤਂ ਤ੍ਵਾਮਿਹਾਗਤਮ੍
ਪਹਿਲਾਂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਦੂਤੀ ਭੇਜੀ ਸੀ, ਸਾਫ਼-ਸਾਫ਼। ਹੇ ਭਲੀ ਮਹਿਲਾ, ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਆਏ ਭਗਤਾ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੀ?
ਸੁਕਲੋਵਾਚ- ਰਕ੍ਸ਼ਾਯੁਕ੍ਤਾਸ੍ਮਿ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਭਰ੍ਤੁਃ ਪੁਤ੍ਰੈਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ । ਏਕਾਕਿਨੀਸਹਾਯੈਸ਼੍ਚ ਨੈਵ ਕਸ੍ਯ ਭਯਂ ਮਮ
ਸੁਕਲਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਮਹਾਨ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਲੋਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹਾਂ, ਹੇ ਭਲੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਕੱਲੀ ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸਾਥੀ ਹਨ; ਮੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਡਰ ਨਹੀਂ।
ਸ਼ੂਰੈਸ਼੍ਚ ਪੁਰੁषਾਕਾਰੈਃ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ । ਨਾਤਿ ਪ੍ਰਸ੍ਤਾਵਯੇ ਵਕ੍ਤੁਂ ਵ੍ਯਗ੍ਰਾ ਕਰ੍ਮਣਿ ਤਸ੍ਯ ਚ
ਮੈਂ ਹਰ ਥਾਂ ਸ਼ੂਰਨ ਤੇ ਬਹਾਦਰ ਆਦਮੀਆਂ ਵਲੋਂ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਹੋਰ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਅਸਤ ਹਾਂ।
ਯਾਵਤ੍ਪ੍ਰਸ੍ਯਂਦਤੇ ਨੇਤ੍ਰਂ ਤਾਵਤ੍ਕਾਲਂ ਮਹਾਮਤੇ । ਭਵਾਨ੍ਨ ਲਜ੍ਜਤੇ ਕਸ੍ਮਾਦ੍ਰਮਮਾਣੋ ਮਯਾ ਸਹ
ਜਦ ਤੱਕ ਤੇਰੀ ਅੱਖ ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਤੱਕਦੀ ਰਹੇ, ਵੱਡੇ ਗਿਆਨੀ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਰਹਿ ਕੇ ਸ਼ਰਮ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ?
ਭਵਾਨ੍ਕੋ ਹਿ ਸਮਾਯਾਤੋ ਨਿਰ੍ਭਯੋ ਮਰਣਾਦਪਿ । ਇਂਦ੍ਰ ਉਵਾਚ- ਤ੍ਵਾਮੇਵਂ ਹਿ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਵਨਮਧ੍ਯੇ ਸਮਾਗਤਾਮ੍
ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਜੋ ਮੌਤ ਤੋਂ ਵੀ ਨਾ ਡਰ ਕੇ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹੈ? ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਮਿਲਿਆ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਾਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਸ਼ੂਰਾ ਭਰ੍ਤੁਸ਼੍ਚ ਤਨਯਾਃ ਪੁਨਃ । ਕਥਂ ਪਸ਼੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਤਾਵਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਯਸ੍ਵ ਮਮਾਗ੍ਰਤਃ
ਤੂੰ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸ ਚੁੱਕਾ ਹੈਂ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਵੇਖਾਂ? ਮੈਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਦਿਖਾ।
ਸੁਕਲੋਵਾਚ- ਸਨਿਜਸਕਲਵਰ੍ਗਸ੍ਯਾਧਿਪਤ੍ਯੇ ਨਿਵੇਸ਼੍ਯ ਧृਤਿਮਤਿਗਤਿਬੁਦ੍ਧ੍ਯ੍ਖ੍ਯੈਸ੍ਤੁ ਸਂਨ੍ਯਸ੍ਯ ਸਤ੍ਯਮ੍ । ਅਚਲਸਕਲਧਰ੍ਮੋ ਨਿਤ੍ਯਯੁਕ੍ਤੋ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਮਦਨਸਬਲਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸਦਾਮਾਂ ਜੁਗੋਪ
ਸੁਕਲਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਸਮੂਹ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤੀ ਜੋ ਹੌਸਲੇ, ਸਮਝ, ਦ੍ਰਿੜਤਾ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਤੇ ਸੱਚ ਨੂੰ ਅਮਲ ਵਿਚ ਲਿਆ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਜੋ ਸਦਾ ਧਰਮ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਸਦਾ ਸਚਾਈ ਅਤੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮਾਮੇਵਂ ਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਤੇ ਦਮਗੁਣੈਃ ਸ਼ੌਚੈਸ੍ਤੁ ਧਰ੍ਮਃ ਸਦਾ ਸਤ੍ਯਂ ਪਸ਼੍ਯ ਸਮਾਗਤਂ ਮਮ ਪੁਰਃ ਸ਼ਾਂਤਿਕ੍ਸ਼ਮਾਭ੍ਯਾਂਯੁਤਮ੍ । ਬੋਧਸ਼੍ਚਾਤਿਮਹਾਬਲਃ ਪृਥੁਯਸ਼ਾ ਯੋ ਮਾਂ ਨ ਮੁਂਚੇਤ੍ਕਦਾ ਬਦ੍ਧਾਹਂ ਦृਢਬਂਧਨੈਃ ਸ੍ਵਗੁਣਜੈਃ ਸਾਂਨਿਧ੍ਯਮੇਵਂ ਗਤਃ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ ਸੰਜਮ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ; ਵੇਖ, ਸੱਚ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੇ ਮਾਫੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ। ਗਿਆਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦਾ; ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਡੋਰ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੀ ਹੋਈ ਹਾਂ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹਾਂ।
ਰਕ੍ਸ਼ਾਯੁਕ੍ਤਾਃ ਕृਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਤ੍ਯਾਦ੍ਯਾ ਮਮ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍ । ਧਰ੍ਮਲਾਭਾਦਿਕਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦਮਬੁਦ੍ਧਿਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ
ਸੱਚ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹਨ; ਧਰਮ, ਸੰਜਮ, ਸਮਝ ਅਤੇ ਹੌਸਲੇ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹਨ।
ਮਾਮੇਵਂ ਹਿ ਪ੍ਰਰਕ੍ਸ਼ਂਤਿ ਕਿਂ ਮਾਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਸੇ ਬਲਾਤ੍ । ਕੋ ਭਵਾਨ੍ਨਿਰ੍ਭਯੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਦੂਤ੍ਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸਮਾਗਤਃ
ਉਹ ਮੇਰੀ ਇੰਝ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਤਾਂ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਕਿਉਂ ਲੱਭਦਾ ਹੈਂ? ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਜੋ ਡਰ-ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਦੂਤ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹੈ?
ਸਤ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਸ੍ਤਥਾ ਪੁਣ੍ਯਂ ਜ੍ਞਾਨਾਦ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਬਲਾਸ੍ਤਥਾ । ਮਮ ਭਰ੍ਤੁਃ ਸਹਾਯਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਮਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਂਤਿ ਵੇਸ਼੍ਮਨਿ
ਸੱਚ, ਧਰਮ, ਪੁੰਨ ਤੇ ਗਿਆਨ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਬੜੇ ਤਾਕਤਵਰ ਹਨ; ਤੇ ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਦੇ ਸਾਥੀ ਵੀ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਇਸ ਘਰ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਹਂ ਰਕ੍ਸ਼ਾਯੁਤਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਦਮਸ਼ਾਂਤਿਪਰਾਯਣਾ । ਨ ਮਾਂ ਜੇਤੁਂ ਸਮਰ੍ਥਸ਼੍ਚ ਅਪਿ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਚ੍ਛਚੀਪਤਿਃ
ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹਾਂ, ਸੰਜਮ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਂਦੀ ਹਾਂ; ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਤਾਂ ਸ਼ਚੀ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਯਦਿ ਵਾ ਮਨ੍ਮਥੋ ਵਾਪਿ ਸਮਾਗਚ੍ਛਤਿ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ । ਦਂਸ਼ਿਤਾਹਂ ਸਦਾ ਸਤ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਕੇਨੈਵ ਨਾਨ੍ਯਥਾ
ਜੇ ਮਨਮਥ ਵੀ, ਜੋ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਆ ਜਾਵੇ, ਮੈਂ ਸਦਾ ਸੱਚ ਨਾਲ ਹੀ ਰੱਖਿਆ ਹੋਈ ਰਹਿੰਦੀ ਹਾਂ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।