ਕ੍ਰੀਡਾ ਬਭਾषੇ ਸ਼ृਣੁ ਸਤ੍ਯਮੇਤਂ ਚਰਿਤ੍ਰਭਾਵਂ ਮਮ ਭਰ੍ਤ੍ਤੁਰਸ੍ਯ । ਅਹਂ ਪ੍ਰਿਯੇ ਯਸ੍ਯ ਸਦੈਵ ਯੁਕ੍ਤਾ ਯਮਿਚ੍ਛਤੇ ਤਂ ਪ੍ਰਤਿਸਾਂਤ੍ਵਯਾਮਿ
ਕ੍ਰੀੜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ—'ਇਹ ਸੱਚ ਸੁਣ, ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਗੱਲ; ਹੇ ਪਿਆਰੀ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹਾਂ, ਉਹ ਜੋ ਚਾਹੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਂਤਵਨਾ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ।'
ਕਰ੍ਤੁਃ ਸੁਪੁਣ੍ਯਂ ਵਚਨਂ ਸੁਭਰ੍ਤੁਰ੍ਧ੍ਯਾਨੋਪਯੁਕ੍ਤਾ ਸਕਲਂ ਕਰੋਮਿ । ਏਕਾਂਤਸ਼ੀਲਾ ਸਗੁਣਾਨੁਰੂਪਾ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਯੈਕਸ੍ਤਮਿਹੈਵ ਦੇਵਿ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਚੰਗੇ ਪਤੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੰਮ ਤੇ ਬੋਲ, ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਕੇ, ਸਭ ਕਰਦੀ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਇਕੱਲੀ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ, ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ, ਇੱਥੇ ਕੇਵਲ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਹਾਂ, ਹੇ ਦੇਵੀ।
ਮਮ ਪੂਰ੍ਵ ਵਿਪਾਕੋऽਯਂ ਸਂਪ੍ਰਤ੍ਯੇਵ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ । ਯਤਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਗਤੋ ਭਰ੍ਤ੍ਤਾ ਮਾਮੇਵਂ ਮਂਦਭਾਗਿਨੀਮ੍
ਇਹ ਮੇਰੇ ਪਿਛਲੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਹੈ, ਜੋ ਹੁਣ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ; ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਮੈਨੂੰ, ਮੰਦਭਾਗੀ ਨੂੰ, ਛੱਡ ਕੇ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਸਖੇ ਨ ਧਾਰਯੇ ਜੀਵਂ ਸ੍ਵਕੀਯ ਕਾਯਮੇਵ ਚ । ਪਤ੍ਯਾਹੀਨਾਃ ਕਥਂ ਨਾਰ੍ਯਃ ਸੁਜੀਵਂਤਿ ਚ ਨਿਰ੍ਘृਣਾਃ
ਹੇ ਸਖੀ, ਮੈਂ ਜੀਵਨ ਜਾਂ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਨਹੀਂ ਸਹਿ ਸਕਦੀ; ਪਤੀਆਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋਈਆਂ ਔਰਤਾਂ ਕਿਵੇਂ ਜੀਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਹ ਬੇਮਿਹਰ ਹਨ।
ਰੂਪਸ਼ृਂਗਾਰਸੌਭਾਗ੍ਯਂ ਸੁਖਂ ਸਂਪਚ੍ਚ ਨਾਨ੍ਯਥਾ । ਨਾਰੀਣਾਂ ਹਿ ਮਹਾਭਾਗੋ ਭਰ੍ਤਾ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਗੀਯਤੇ
ਸੋਹਣਾਪਣ, ਸ਼ਿੰਗਾਰ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ, ਸੁਖ ਤੇ ਧਨ—ਇਹ ਸਭ ਪਤੀ ਤੋਂ ਹੀ ਮਿਲਦੇ ਹਨ; ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਪਤੀ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਦਾਤ ਵਜੋਂ ਵਡਿਆਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਯਾ ਸਰ੍ਵਂ ਸਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਯਦੁਕ੍ਤਂ ਕ੍ਰੀਡਯਾ ਤਦਾ । ਸਤ੍ਯਭਾਵਂ ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ ਸਾ ਮੇਨੇ ਸਂਭਾषਿਤਂ ਤਦਾ
ਕ੍ਰੀੜਾ ਵਲੋਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਸਚਾਈ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਸੱਚ ਮੰਨ ਲੀਆਂ।
ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਤਾ ਸਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਸੁਕਲਾ ਪਤਿਦੇਵਤਾ । ਤਾਮੁਵਾਚ ਪੁਨਃ ਸਰ੍ਵਮਾਤ੍ਮਚੇष੍ਟਾਨੁਗਂ ਵਚਃ
ਉਹ ਨਿੱਘ, ਭਰੋਸੇ ਵਾਲੀ ਪਤਨੀ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਗੱਲ ਦੁਬਾਰਾ ਦੱਸਦੀ ਹੈ।
ਸਮਾਸੇਨ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਪੂਰ੍ਵਵृਤ੍ਤਾਂਤਮਾਤ੍ਮਨਃ । ਯਥਾ ਭਰ੍ਤਾ ਗਤੋ ਯਾਤ੍ਰਾਂ ਪੁਣ੍ਯਸਾਧਨਤਤ੍ਪਰਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਪੁਰਾਣੀ ਕਹਾਣੀ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ—ਕਿਵੇਂ ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੀ ਖਾਤਰ ਯਾਤਰਾ ਤੇ ਗਿਆ ਸੀ।
ਆਤ੍ਮਦੁਃਖਂ ਸੁਸਤ੍ਯਂ ਚ ਤਪ ਏਵ ਮਨਸ੍ਵਿਨਿ । ਬੋਧਿਤਾ ਕ੍ਰੀਡਯਾ ਸਾ ਤੁ ਸਮਾਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸੱਚਾ ਦੁੱਖ ਤੇ ਆਪਣੇ ਤਪ ਦੱਸੇ; ਪਰ ਖੇਡ ਵਿੱਚ, ਪਤਿਵਰਤਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਏਕਦਾ ਤੁ ਤਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਕ੍ਰੀਡਯਾ ਸੁਕਲਾਂ ਪ੍ਰਤਿ । ਸਖੇ ਪਸ਼੍ਯ ਵਨਂ ਸੌਮ੍ਯਂ ਦਿਵ੍ਯਵृਕ੍ਸ਼ੈਰਲਂਕृਤਮ੍
ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਖੇਡ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਸੁਕਲਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਮਿੱਤਰ, ਦੇਖੋ ਇਹ ਸੋਹਣਾ ਜੰਗਲ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵੀ ਦਰਖਤ ਲਗੇ ਹੋਏ ਹਨ।'
ਤਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥਂ ਪਰਂ ਪੁਣ੍ਯਮਸ੍ਤਿ ਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਨਾਨਾਵਲ੍ਲੀਵਿਤਾਨੈਸ਼੍ਚ ਸੁਪੁष੍ਪੈਃ ਪਰਿਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਉਥੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਨਾਨਾ ਬੇਲਾਂ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਆਵਾਭ੍ਯਾਮਪਿ ਗਂਤਵ੍ਯਂ ਪੁਣ੍ਯਹੇਤੋਰ੍ਵਰਾਨਨੇ । ਸਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਤਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸੁਕਲਾ ਮਾਯਯਾ ਤਦਾ
'ਸਾਡੀ ਵੀ ਉਥੇ ਜਾਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਮੂੰਹ ਵਾਲੀ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ।' ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੁਕਲਾ ਉਸ ਨਾਲ ਮਾਇਆ ਰਾਹੀਂ ਚਲੀ।
ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਵਨਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਨਂਦਨੋਪਮਮੇਵ ਸਾ । ਸਰ੍ਵਰ੍ਤੁਕੁਸੁਮੋਪੇਤਂ ਕੋਕਿਲਾਸ਼ਤਨਾਦਿਤਮ੍
ਉਹ ਉਸ ਦੇਵੀ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਈ, ਜੋ ਨੰਦਨ ਵਾਨ ਵਾਂਗ ਮੋਹਕ ਸੀ, ਹਰ ਰੁੱਤ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਕੌਲੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸਦਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਗੀਯਮਾਨਂ ਸੁਮਧੁਰੈਰ੍ਨਾਦੈਰ੍ਮਧੁਕਰੈਰਪਿ । ਕੂਜਦ੍ਭਿਃ ਪਕ੍ਸ਼ਿਭਿਃ ਪੁਣ੍ਯੈਃ ਪੁਣ੍ਯਧ੍ਵਨਿਸਮਾਕੁਲਮ੍
ਉਥੇ ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਦੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸਦਾਂ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਸਾਰਾ ਵਾਤਾਵਰਨ ਪਵਿੱਤਰ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਚਂਦਨਾਦਿਕਵृਕ੍ਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਸੌਰਭੈਸ਼੍ਚ ਵਿਰਾਜਿਤਮ੍ । ਸਰ੍ਵਭੋਗੈਃ ਸੁਸਂਪੂਰ੍ਣਂ ਮਾਧਵ੍ਯਾ ਮਾਧਵੇਨ ਵੈ
ਉਹ ਚੰਦਨ ਤੇ ਹੋਰ ਖੁਸ਼ਬੂਦਾਰ ਦਰਖਤਾਂ ਨਾਲ ਰੌਣਕਦਾਰ ਸੀ, ਤੇ ਮਾਧਵਿਆ ਤੇ ਮਾਧਵ ਦੇ ਦਾਅਤੇ ਹਰ ਸੁਖ-ਸਾਧਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ।
ਰਚਿਤਂ ਮੋਹਨਾਯੈਵ ਸੁਕਲਾਯਾਸ਼੍ਚ ਕਾਰਣਾਤ੍ । ਤਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾ ਸਾ ਤਦ੍ਵਨਂ ਸਰ੍ਵਭਾਵਨਮ੍
ਉਹ ਜੰਗਲ ਸੁਕਲਾ ਨੂੰ ਮੋਹਣ ਲਈ ਹੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ; ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਅਦਭੁਤ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਪਾਲਣ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਈ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸੌਖ੍ਯਦਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਮਾਯਾਭਾਵਂ ਨ ਵਿਂਦਤਿ । ਵੀਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾ ਵਨਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਤਯਾ ਸਹ ਜਨੇਸ਼੍ਵਰ
ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਸੁਖਦਾਇਕ, ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਵੇਖੀ, ਪਰ ਮਾਇਆ ਦਾ ਕੋਈ ਲੱਛਣ ਨਾ ਮਿਲਿਆ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਨਾਲ ਉਹ ਦੇਵੀ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਤੱਕਦੀ ਰਹੀ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਸ਼ਕ੍ਰੋਪਿ ਚਾਭ੍ਯਯਾਤ੍ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਮੂਰ੍ਤਿਵਿਰਾਜਿਤਃ । ਤਯਾ ਦੂਤ੍ਯਾ ਸਮਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਕਾਮਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਗਤਃ
ਇੰਦ੍ਰਾ ਆਪ ਉਥੇ ਆ ਗਿਆ, ਦੇਵੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ; ਉਸ ਦੂਤ ਦੇ ਨਾਲ, ਕਾਮ ਵੀ ਉਥੇ ਆ ਗਿਆ।
ਸਰ੍ਵਭੋਗਪਤਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਕਾਮਲੀਲਾਸਮਾਕੁਲਃ । ਕਾਮਮਾਹ ਸਮਾਭਾष੍ਯ ਏषਾ ਸਾ ਸੁਕੁਲਾ ਗਤਾ
ਸਭ ਸੁਖਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਕੇ, ਕਾਮ ਇੱਛਾ ਦੀ ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ; ਕਾਮ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਇਹ ਸੁਕਲਾ ਆ ਗਈ ਹੈ।'
ਪ੍ਰਹਰਸ੍ਵ ਮਹਾਭਾਗ ਕ੍ਰੀਡਾਯਾਃ ਪੁਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤਾਮ੍ । ਮਾਯਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਮਾਨੀਤਾ ਕ੍ਰੀਡਯਾ ਤਵ ਸਂਨਿਧੌ
'ਹੇ ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਉਸ ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਜੋ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਖੜੀ ਹੈ; ਮਾਇਆ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਤੇਰੇ ਸੁਖ ਲਈ ਇੱਥੇ ਲਿਆਈ ਗਈ ਹੈ।'
ਪੌਰੁषਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਦ੍ਯੈਵ ਯਦ੍ਯਸ੍ਤਿ ਕੁਰੁ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍ । ਕਾਮ ਉਵਾਚ- ਆਤ੍ਮਰੂਪਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯਸ੍ਵ ਚਤੁਰਂ ਲੀਲਯਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
'ਆਪਣੀ ਮਰਦਾਨਗੀ ਹੁਣ ਦਿਖਾ, ਜੇ ਹੈ ਤਾਂ ਪੱਕਾ ਕਰ।' ਕਾਮ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਆਪਣਾ ਚਤੁਰ ਤੇ ਖੇਡ ਭਰਿਆ ਰੂਪ ਦਿਖਾ।'
ਯੇਨਾਹਂ ਪ੍ਰਹਰਾਮ੍ਯੇਤਾਂ ਪਂਚਬਾਣੈਃ ਸਹਸ੍ਰਦृਕ੍ । ਇਂਦ੍ਰ ਉਵਾਚ- ਕ੍ਵਾਸ੍ਤੇ ਤੇ ਪੌਰੁषਂ ਮੂਢ ਯੇਨ ਲੋਕਂ ਵਿਡਂਬਸੇ
'ਉਸ ਰੂਪ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੰਜ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਾਂਗਾ, ਹੇ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ।' ਇੰਦ੍ਰਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਤੇਰੀ ਮਰਦਾਨਗੀ ਕਿੱਥੇ ਹੈ, ਮੂਰਖ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਮਖੌਲ ਕਰਦਾ ਹੈਂ?'
ਮਮਾਧਾਰਪਰੋਭੂਤ੍ਵਾ ਯੋਦ੍ਧੁਮਿਚ੍ਛਸਿ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍ । ਕਾਮ ਉਵਾਚ- ਤੇਨਾਪਿ ਦੇਵਦੇਵੇਨ ਮਹਾਦੇਵੇਨ ਸ਼ੂਲਿਨਾ
'ਹੁਣ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੋ ਕੇ ਲੜਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ।' ਕਾਮ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਉਹ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਮਹਾਂਦੇਵ, ਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਨੇ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਮੇਰਾ ਰੂਪ ਲੈ ਲਿਆ ਸੀ।'
ਪੂਰ੍ਵਮੇਵ ਹृਤਂ ਰੂਪਂ ਮਮਕਾਯੋ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ । ਇਚ੍ਛਾਮ੍ਯਹਂ ਯਦਾ ਨਾਰੀਂ ਹਂਤੁਂ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
'ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮੇਰਾ ਰੂਪ ਲੈ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਹੁਣ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਹੁਣ ਸੁਣ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਨਾਰੀ ਨੂੰ ਵੱਜਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।'
ਪੁਂਸਾਂ ਕਾਯਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਆਤ੍ਮਰੂਪਂ ਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਯੇ । ਪੁਮਾਂਸਂ ਵਾ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ ਨਾਰ੍ਯਾਃ ਕਾਰ੍ਯਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਯੇ
ਮੈਂ ਮਰਦ ਦਾ ਸਰੀਰ ਧਾਰ ਕੇ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਵਿਖਾਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਜਾਂ, ਹੇ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਮਹਿਲਾ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਅਪਣਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਪੂਰ੍ਵਦृष੍ਟਾ ਯਦਾ ਨਾਰੀ ਤਾਮੇਵ ਪਰਿਚਿਂਤਯੇਤ੍ । ਚਿਂਤ੍ਯਮਾਨਸ੍ਯ ਪੁਂਸਸ੍ਤੁ ਨਾਰ੍ਯਾਰੂਪਂ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਜਦੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੇਖੀ ਹੋਈ ਔਰਤ ਨੂੰ ਸੋਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮਰਦ ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਦृष੍ਟਂ ਤੁ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਪੁਂਸਮੁਨ੍ਮਾਦਯਾਮ੍ਯਹਮ੍ । ਤਥਾਪ੍ਯੁਨ੍ਮਾਦਯਾਮ੍ਯੇਵਂ ਨਾਰੀਰੂਪਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਪਰ ਜੇਕਰ ਨਾ ਵੇਖੀ ਹੋਈ ਔਰਤ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ ਵੀ, ਮੈਂ ਮਰਦ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਔਰਤ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਮੋਹ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਸਂਸ੍ਮਰਣਾਤ੍ਸ੍ਮਰੋ ਨਾਮ ਮਮ ਜਾਤਂ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰ । ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਦृਸ਼ੋਰਂਗ ਵਸ੍ਤੁਰੂਪਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਯੇ
ਸਮਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ 'ਕਾਮ' ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਸੇ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।
ਆਤ੍ਮਤੇਜਃ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ੇਨ ਬਾਧ੍ਯਬਾਧਕਤਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ । ਨਾਰੀਰੂਪਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਧੀਰਂ ਪੁਰੁषਂ ਪ੍ਰਮੋਹਯੇਤ੍
ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਵਿਰੋਧ ਅਤੇ ਵਿਰੋਧੀ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਔਰਤ ਦਾ ਰੂਪ ਅਪਣਾਂ ਕੇ, ਮੈਂ ਦਿਲੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਮਰਦ ਨੂੰ ਵੀ ਮੋਹ ਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਪੁਰੁषਂ ਤੁ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਭਾਵਯਾਮਿ ਸੁਯੋषਿਤਮ੍ । ਰੂਪਹੀਨੋਸ੍ਮਿ ਹੇ ਇਂਦ੍ਰ ਅਸ੍ਮਦ੍ਰੂਪਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਯੇਤ੍
ਮਰਦ ਦਾ ਰੂਪ ਅਪਣਾਂ ਕੇ, ਮੈਂ ਸੋਹਣੀ ਮਹਿਲਾ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਮੈਂ ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਹੋਰ ਰੂਪ ਅਪਣਾਂਦਾ ਹਾਂ।