ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਤੀ ਮਹਚ੍ਛਬ੍ਦਂ ਦृष੍ਟਦੇਵੇਵ ਸਾ ਬਭੌ । ਪੂਜਿਤਾ ਮਾਨਿਤਾ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾ ਧੂਪਦੀਪਾਦਿਭਿਸ੍ਤਦਾ
ਉਹ ਵੱਡੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦੀ ਹੋਈ, ਐਸਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲਿਆ ਹੋਵੇ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਪ੍ਰਜਨਾ ਨੂੰ ਧੂਪ, ਦੀਵੇ ਆਦਿ ਨਾਲ ਆਦਰ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਸੁਕਲਾਪृਚ੍ਛਤ੍ਕਿਮੇषਾ ਚ ਵਦੇਨ੍ਮਮ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ਉਵਾਚ- ਭਰ੍ਤੁਸ਼੍ਚਾਗਮਨਂ ਬ੍ਰੂਤੇ ਤਵੈਵ ਸੁਭਗੇ ਸ੍ਥਿਰਾ
ਸੁਕਲਾ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ?' ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਕਿਹਾ—'ਹੇ ਸੁਭਾਗਾ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਪਤੀ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਪੱਕੀ ਖਬਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।'
ਦਿਨਸਪ੍ਤਕਮਧ੍ਯੇ ਸ ਆਗਮਿष੍ਯਤਿ ਨਾਨ੍ਯਥਾ
ਸੱਤ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਉਹ ਆ ਜਾਵੇਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯਸੁਮਂਗਲਂ ਵਚਃ ਪ੍ਰਹਰ੍षਯੁਕ੍ਤਾ ਸਹਸਾ ਬਭੂਵ । ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਮੇਕਂ ਸਗੁਣਂ ਹਿ ਕਾਂਤਂ ਸ਼ਕੁਨਾਤ੍ਪ੍ਰਦਿष੍ਟਂ ਹਿ ਸਮਾਗਤਂ ਤਮ੍
ਇਹ ਸੁਭ ਮੰਗਲ ਵਾਕ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ; ਕਿਉਂਕਿ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਗੁਣਵਾਨ ਤੇ ਪਿਆਰਾ, ਪੰਛੀ ਦੇ ਸੰਕੇਤ ਨਾਲ, ਵਾਪਸ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਦ੍ਮਪੁਰਾਣੇ ਭੂਮਿਖਂਡੇ ਵੇਨੋਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਸੁਕਲਾਚਰਿਤ੍ਰੇ षਟ੍ਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਭੂਮਿ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਵੇਨ ਦੀ ਕਥਾ ਅਤੇ ਸੁਕਲਾ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਛਪਨਵੀਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ।
ਵਿष੍ਣੁਰੁਵਾਚ- ਕ੍ਰੀਡਾ ਸਤੀਰੂਪ ਧਰਾ ਪ੍ਰਭੂਤ੍ਵਾ ਗੇਹਂ ਗਤਾ ਚਾਰੁ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਯਾਃ । ਤਾਮਾਗਤਾਂ ਸਤ੍ਯਸ੍ਵਰੂਪਯੁਕ੍ਤਾ ਸਾ ਸਾਦਰਂ ਵਾਕ੍ਯਮੁਵਾਚ ਧਨ੍ਯਾ
ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਧਰਤੀ ਨੇ ਸਤੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਪਤਿਵਰਤਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਸਚਾਈ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਵਾਕ੍ਯੈਃ ਸੁਪੁਣ੍ਯੈਃ ਪਰਿਪੂਜਿਤਾ ਸਾ ਉਵਾਚ ਕ੍ਰੀਡਾ ਸੁਕਲਾਂ ਵਿਹਸ੍ਯ । ਮਾਯਾਨੁਗਂ ਵਿਸ਼੍ਵਵਿਮੋਹਨਂ ਸਤੀ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਤ੍ਤਰਂ ਸਤ੍ਯਪ੍ਰਮੇਯੁਕ੍ਤਮ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਆਦਰ ਪਾਈ, ਕ੍ਰੀੜਾ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਸੁਕਲਾ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ; ਸਤੀ ਨੇ, ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਸਚਾਈ ਵਾਲੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ, ਜਗਤ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਮਮਾਪਿ ਭਰ੍ਤਾ ਪ੍ਰਬਲੋ ਗੁਣਜ੍ਞੋ ਧੀਰਃ ਸਵਿਦ੍ਯੋ ਮਹਿਮਾਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਃ । ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਗਤਃ ਪਾਪਤਰਾਂਸੁਪੁਣ੍ਯੋ ਮਾਮੇਵ ਨਾਥਃ ਸ਼ृਣੁ ਪੁਣ੍ਯਕੀਰ੍ਤਿਃ
ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਵੀ ਤਾਕਤਵਰ, ਗੁਣਵਾਨ, ਧੀਰ, ਵਿਦਵਾਨ ਤੇ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਮਾੜੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਚਲਾ ਗਿਆ—ਮੇਰੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਸੁਣ।
ਵਾਕ੍ਯੈਸ੍ਤੁ ਪੁਣ੍ਯੈਰਬਲਾਸ੍ਵਭਾਵਾਦਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਸਰ੍ਵਂ ਸੁਕਲਾ ਸਮੁਕ੍ਤਮ੍ । ਸਂਸ਼ੁਦ੍ਧਭਾਵਾਂ ਚ ਵਿਚਿਂਤ੍ਯ ਚਾਹ ਕਸ੍ਮਾਦ੍ਗਤਃ ਸੁਂਦਰਿ ਤੇऽਦ੍ਯ ਨਾਥਃ
ਇਹ ਸਭ ਪਵਿੱਤਰ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਨਰਮ ਸੁਭਾਵ ਕਰਕੇ, ਸੁਕਲਾ ਨੇ ਸ਼ੁੱਧ ਮਨ ਨਾਲ ਸੋਚ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ—'ਹੇ ਸੁੰਦਰ, ਅੱਜ ਤੇਰਾ ਸੁਆਮੀ ਤੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਛੱਡ ਗਿਆ?'
ਵਿਹਾਯ ਤੇ ਰੂਪਮਤੀਵ ਸਤ੍ਯਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਸਰ੍ਵਂ ਭਵਤੀ ਸੁਭਰ੍ਤੁਃ । ਧ੍ਯਾਨੋਪਯੁਕ੍ਤਾ ਸਕਲਂ ਕਰੋਤਿ ਸਖੀਸ੍ਵਰੂਪਾ ਗृਹਮਾਗਤਾ ਮੇ
ਆਪਣੀ ਸੋਹਣੀਅਤ ਛੱਡ ਕੇ, ਸੱਚ ਸਾਰਾ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਚੰਗੇ ਪਤੀ ਵਾਲੀ; ਮੇਰੀ ਸਖੀ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਘਰ ਸਖੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਈ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਕ੍ਰੀਡਾ ਬਭਾषੇ ਸ਼ृਣੁ ਸਤ੍ਯਮੇਤਂ ਚਰਿਤ੍ਰਭਾਵਂ ਮਮ ਭਰ੍ਤ੍ਤੁਰਸ੍ਯ । ਅਹਂ ਪ੍ਰਿਯੇ ਯਸ੍ਯ ਸਦੈਵ ਯੁਕ੍ਤਾ ਯਮਿਚ੍ਛਤੇ ਤਂ ਪ੍ਰਤਿਸਾਂਤ੍ਵਯਾਮਿ
ਕ੍ਰੀੜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ—'ਇਹ ਸੱਚ ਸੁਣ, ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਗੱਲ; ਹੇ ਪਿਆਰੀ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹਾਂ, ਉਹ ਜੋ ਚਾਹੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਂਤਵਨਾ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ।'
ਕਰ੍ਤੁਃ ਸੁਪੁਣ੍ਯਂ ਵਚਨਂ ਸੁਭਰ੍ਤੁਰ੍ਧ੍ਯਾਨੋਪਯੁਕ੍ਤਾ ਸਕਲਂ ਕਰੋਮਿ । ਏਕਾਂਤਸ਼ੀਲਾ ਸਗੁਣਾਨੁਰੂਪਾ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਯੈਕਸ੍ਤਮਿਹੈਵ ਦੇਵਿ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਚੰਗੇ ਪਤੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੰਮ ਤੇ ਬੋਲ, ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਕੇ, ਸਭ ਕਰਦੀ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਇਕੱਲੀ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ, ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ, ਇੱਥੇ ਕੇਵਲ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਹਾਂ, ਹੇ ਦੇਵੀ।
ਮਮ ਪੂਰ੍ਵ ਵਿਪਾਕੋऽਯਂ ਸਂਪ੍ਰਤ੍ਯੇਵ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ । ਯਤਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਗਤੋ ਭਰ੍ਤ੍ਤਾ ਮਾਮੇਵਂ ਮਂਦਭਾਗਿਨੀਮ੍
ਇਹ ਮੇਰੇ ਪਿਛਲੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਹੈ, ਜੋ ਹੁਣ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ; ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਮੈਨੂੰ, ਮੰਦਭਾਗੀ ਨੂੰ, ਛੱਡ ਕੇ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਸਖੇ ਨ ਧਾਰਯੇ ਜੀਵਂ ਸ੍ਵਕੀਯ ਕਾਯਮੇਵ ਚ । ਪਤ੍ਯਾਹੀਨਾਃ ਕਥਂ ਨਾਰ੍ਯਃ ਸੁਜੀਵਂਤਿ ਚ ਨਿਰ੍ਘृਣਾਃ
ਹੇ ਸਖੀ, ਮੈਂ ਜੀਵਨ ਜਾਂ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਨਹੀਂ ਸਹਿ ਸਕਦੀ; ਪਤੀਆਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋਈਆਂ ਔਰਤਾਂ ਕਿਵੇਂ ਜੀਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਹ ਬੇਮਿਹਰ ਹਨ।
ਰੂਪਸ਼ृਂਗਾਰਸੌਭਾਗ੍ਯਂ ਸੁਖਂ ਸਂਪਚ੍ਚ ਨਾਨ੍ਯਥਾ । ਨਾਰੀਣਾਂ ਹਿ ਮਹਾਭਾਗੋ ਭਰ੍ਤਾ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਗੀਯਤੇ
ਸੋਹਣਾਪਣ, ਸ਼ਿੰਗਾਰ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ, ਸੁਖ ਤੇ ਧਨ—ਇਹ ਸਭ ਪਤੀ ਤੋਂ ਹੀ ਮਿਲਦੇ ਹਨ; ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਪਤੀ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਦਾਤ ਵਜੋਂ ਵਡਿਆਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਯਾ ਸਰ੍ਵਂ ਸਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਯਦੁਕ੍ਤਂ ਕ੍ਰੀਡਯਾ ਤਦਾ । ਸਤ੍ਯਭਾਵਂ ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ ਸਾ ਮੇਨੇ ਸਂਭਾषਿਤਂ ਤਦਾ
ਕ੍ਰੀੜਾ ਵਲੋਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਸਚਾਈ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਸੱਚ ਮੰਨ ਲੀਆਂ।
ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਤਾ ਸਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਸੁਕਲਾ ਪਤਿਦੇਵਤਾ । ਤਾਮੁਵਾਚ ਪੁਨਃ ਸਰ੍ਵਮਾਤ੍ਮਚੇष੍ਟਾਨੁਗਂ ਵਚਃ
ਉਹ ਨਿੱਘ, ਭਰੋਸੇ ਵਾਲੀ ਪਤਨੀ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਗੱਲ ਦੁਬਾਰਾ ਦੱਸਦੀ ਹੈ।
ਸਮਾਸੇਨ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਪੂਰ੍ਵਵृਤ੍ਤਾਂਤਮਾਤ੍ਮਨਃ । ਯਥਾ ਭਰ੍ਤਾ ਗਤੋ ਯਾਤ੍ਰਾਂ ਪੁਣ੍ਯਸਾਧਨਤਤ੍ਪਰਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਪੁਰਾਣੀ ਕਹਾਣੀ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ—ਕਿਵੇਂ ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੀ ਖਾਤਰ ਯਾਤਰਾ ਤੇ ਗਿਆ ਸੀ।
ਆਤ੍ਮਦੁਃਖਂ ਸੁਸਤ੍ਯਂ ਚ ਤਪ ਏਵ ਮਨਸ੍ਵਿਨਿ । ਬੋਧਿਤਾ ਕ੍ਰੀਡਯਾ ਸਾ ਤੁ ਸਮਾਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸੱਚਾ ਦੁੱਖ ਤੇ ਆਪਣੇ ਤਪ ਦੱਸੇ; ਪਰ ਖੇਡ ਵਿੱਚ, ਪਤਿਵਰਤਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਏਕਦਾ ਤੁ ਤਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਕ੍ਰੀਡਯਾ ਸੁਕਲਾਂ ਪ੍ਰਤਿ । ਸਖੇ ਪਸ਼੍ਯ ਵਨਂ ਸੌਮ੍ਯਂ ਦਿਵ੍ਯਵृਕ੍ਸ਼ੈਰਲਂਕृਤਮ੍
ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਖੇਡ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਸੁਕਲਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਮਿੱਤਰ, ਦੇਖੋ ਇਹ ਸੋਹਣਾ ਜੰਗਲ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵੀ ਦਰਖਤ ਲਗੇ ਹੋਏ ਹਨ।'
ਤਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥਂ ਪਰਂ ਪੁਣ੍ਯਮਸ੍ਤਿ ਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਨਾਨਾਵਲ੍ਲੀਵਿਤਾਨੈਸ਼੍ਚ ਸੁਪੁष੍ਪੈਃ ਪਰਿਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਉਥੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਨਾਨਾ ਬੇਲਾਂ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਆਵਾਭ੍ਯਾਮਪਿ ਗਂਤਵ੍ਯਂ ਪੁਣ੍ਯਹੇਤੋਰ੍ਵਰਾਨਨੇ । ਸਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਤਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸੁਕਲਾ ਮਾਯਯਾ ਤਦਾ
'ਸਾਡੀ ਵੀ ਉਥੇ ਜਾਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਮੂੰਹ ਵਾਲੀ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ।' ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੁਕਲਾ ਉਸ ਨਾਲ ਮਾਇਆ ਰਾਹੀਂ ਚਲੀ।
ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਵਨਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਨਂਦਨੋਪਮਮੇਵ ਸਾ । ਸਰ੍ਵਰ੍ਤੁਕੁਸੁਮੋਪੇਤਂ ਕੋਕਿਲਾਸ਼ਤਨਾਦਿਤਮ੍
ਉਹ ਉਸ ਦੇਵੀ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਈ, ਜੋ ਨੰਦਨ ਵਾਨ ਵਾਂਗ ਮੋਹਕ ਸੀ, ਹਰ ਰੁੱਤ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਕੌਲੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸਦਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਗੀਯਮਾਨਂ ਸੁਮਧੁਰੈਰ੍ਨਾਦੈਰ੍ਮਧੁਕਰੈਰਪਿ । ਕੂਜਦ੍ਭਿਃ ਪਕ੍ਸ਼ਿਭਿਃ ਪੁਣ੍ਯੈਃ ਪੁਣ੍ਯਧ੍ਵਨਿਸਮਾਕੁਲਮ੍
ਉਥੇ ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਦੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸਦਾਂ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਸਾਰਾ ਵਾਤਾਵਰਨ ਪਵਿੱਤਰ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਚਂਦਨਾਦਿਕਵृਕ੍ਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਸੌਰਭੈਸ਼੍ਚ ਵਿਰਾਜਿਤਮ੍ । ਸਰ੍ਵਭੋਗੈਃ ਸੁਸਂਪੂਰ੍ਣਂ ਮਾਧਵ੍ਯਾ ਮਾਧਵੇਨ ਵੈ
ਉਹ ਚੰਦਨ ਤੇ ਹੋਰ ਖੁਸ਼ਬੂਦਾਰ ਦਰਖਤਾਂ ਨਾਲ ਰੌਣਕਦਾਰ ਸੀ, ਤੇ ਮਾਧਵਿਆ ਤੇ ਮਾਧਵ ਦੇ ਦਾਅਤੇ ਹਰ ਸੁਖ-ਸਾਧਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ।
ਰਚਿਤਂ ਮੋਹਨਾਯੈਵ ਸੁਕਲਾਯਾਸ਼੍ਚ ਕਾਰਣਾਤ੍ । ਤਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾ ਸਾ ਤਦ੍ਵਨਂ ਸਰ੍ਵਭਾਵਨਮ੍
ਉਹ ਜੰਗਲ ਸੁਕਲਾ ਨੂੰ ਮੋਹਣ ਲਈ ਹੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ; ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਅਦਭੁਤ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਪਾਲਣ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਈ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸੌਖ੍ਯਦਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਮਾਯਾਭਾਵਂ ਨ ਵਿਂਦਤਿ । ਵੀਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾ ਵਨਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਤਯਾ ਸਹ ਜਨੇਸ਼੍ਵਰ
ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਸੁਖਦਾਇਕ, ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਵੇਖੀ, ਪਰ ਮਾਇਆ ਦਾ ਕੋਈ ਲੱਛਣ ਨਾ ਮਿਲਿਆ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਨਾਲ ਉਹ ਦੇਵੀ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਤੱਕਦੀ ਰਹੀ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਸ਼ਕ੍ਰੋਪਿ ਚਾਭ੍ਯਯਾਤ੍ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਮੂਰ੍ਤਿਵਿਰਾਜਿਤਃ । ਤਯਾ ਦੂਤ੍ਯਾ ਸਮਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਕਾਮਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਗਤਃ
ਇੰਦ੍ਰਾ ਆਪ ਉਥੇ ਆ ਗਿਆ, ਦੇਵੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ; ਉਸ ਦੂਤ ਦੇ ਨਾਲ, ਕਾਮ ਵੀ ਉਥੇ ਆ ਗਿਆ।
ਸਰ੍ਵਭੋਗਪਤਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਕਾਮਲੀਲਾਸਮਾਕੁਲਃ । ਕਾਮਮਾਹ ਸਮਾਭਾष੍ਯ ਏषਾ ਸਾ ਸੁਕੁਲਾ ਗਤਾ
ਸਭ ਸੁਖਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਕੇ, ਕਾਮ ਇੱਛਾ ਦੀ ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ; ਕਾਮ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਇਹ ਸੁਕਲਾ ਆ ਗਈ ਹੈ।'
ਪ੍ਰਹਰਸ੍ਵ ਮਹਾਭਾਗ ਕ੍ਰੀਡਾਯਾਃ ਪੁਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤਾਮ੍ । ਮਾਯਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਮਾਨੀਤਾ ਕ੍ਰੀਡਯਾ ਤਵ ਸਂਨਿਧੌ
'ਹੇ ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਉਸ ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਜੋ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਖੜੀ ਹੈ; ਮਾਇਆ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਤੇਰੇ ਸੁਖ ਲਈ ਇੱਥੇ ਲਿਆਈ ਗਈ ਹੈ।'