ਨੂਤਨਂ ਗृਹਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾਖ੍ਯਂ ਪਤਿਭੂਪਤਿਮ੍ । ਕृਕਲਸ੍ਯਾਪਿ ਪੁਣ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯੇਯਂ ਸ਼ਿਵਮਂਗਲਾ
ਮੈਂ ਨਵਾਂ ਘਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਪਤੀਆਂ ਲਈ ਹੋਵੇ; ਇਹ ਪਿਆਰੀ ਸ਼ਿਵਮੰਗਲਾ, ਕ੍ਰਿਕਲਸਿਆ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈ, ਜੋ ਨੇਕ ਹੈ।
ਤਦ੍ਗृਹਂ ਸੁਕਲਾਖ੍ਯਂ ਮੇ ਦਗ੍ਧੁਂ ਪਾਪਃ ਸਮੁਦ੍ਯਤਃ । ਅਯਮੇष ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਃ ਕਾਮੇਨ ਸਹਿਤੋ ਬਲੀ
ਉਹ ਘਰ, ਜੋ ਸੁਕਲਾ ਨਾਮ ਦਾ ਹੈ, ਮੇਰਾ ਹੈ; ਮੰਦ ਆਤਮਾ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ; ਇਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਕਾਮ ਦੇ ਨਾਲ।
ਕਾਮਸ੍ਯ ਕਾਰਣਾਤ੍ਕਸ੍ਮਾਤ੍ਪੂਰ੍ਵਵृਤ੍ਤਂ ਨ ਵਿਂਦਤਿ । ਅਹਲ੍ਯਾਯਾਃ ਪ੍ਰਸਂਗੇਨ ਮੇषੋਪਸ੍ਥੋ ਵ੍ਯਜਾਯਤ
ਕਾਮ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਪਿਛਲੇ ਵਾਕਿਆ ਨੂੰ ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਅਹਲਿਆ ਦੇ ਸਬੰਧ ਨਾਲ ਮੇਲ਼ ਦੀ ਰੂਪ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ।
ਪੌਰੁषਂ ਹਿ ਮੁਨੇਰ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਧषਰ੍ਣਾਤ੍ । ਨष੍ਟਃ ਕਾਮਸ੍ਯ ਦੋषੇਣ ਸੁਰਰਾਟ੍ਤਤ੍ਰ ਸਂਸ੍ਥਿਤਃ
ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਮਰਦਾਨਗੀ ਦੇਖ ਕੇ, ਤੇ ਸਤੀ ਦੇ ਉਲੰਘਣ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਕਾਮ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਉਥੇ ਹੀ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਭੁਕ੍ਤਵਾਨ੍ਦਾਰੁਣਂ ਸ਼ਾਪਂ ਦੁਃਖੇਨ ਮਹਤਾਨ੍ਵਿਤਃ । ਕृਕਲਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਾਮੇਨਾਂ ਸੁਕਲਾਂ ਪੁਣ੍ਯਚਾਰਿਣੀਮ੍
ਉਹ ਕਠੋਰ ਸ਼ਾਪ ਭੁਗਤ ਚੁੱਕਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਹੋਇਆ; ਇਹ ਪਿਆਰੀ ਸੁਕਲਾ, ਨੇਕ ਚਲਣ ਵਾਲੀ, ਕ੍ਰਿਕਲਸਿਆ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈ।
ਏष ਹਂਤੁਂ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ ਉਦ੍ਯਤਃ ਕਾਮਸਂਯੁਤਃ । ਯਥਾ ਚੇਂਦ੍ਰੇਣ ਨਾਯਾਤਿ ਕਾਮ ਏष ਤਥਾ ਕੁਰੁ
ਇਹ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਕਾਮ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਮਾਰਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਕਾਮ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਤੂੰ ਵੀ ਐਸਾ ਕਰ।
ਧਰ੍ਮਰਾਜ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਭਵਾਨ੍ਮਤਿਮਤਾਂ ਵਰਃ । ਧਰ੍ਮਰਾਜ ਉਵਾਚ- ਊਨਂ ਤੇਜਃ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਕਾਮਸ੍ਯ ਮਰਣਂ ਤਥਾ
ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਵੱਡੀ ਸਮਝ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਸਮਝਦਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈਂ; ਧਰਮਰਾਜ ਨੇ ਆਖਿਆ— ਮੈਂ ਕਾਮ ਦੀ ਤਾਕਤ ਘੱਟ ਕਰਾਂਗਾ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਵੀ ਲਿਆਉਂਗਾ।
ਏਕੋਪਾਯੋ ਮਯਾ ਦृष੍ਟਸ੍ਤਮਿਹੈਵ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਤੁ । ਪ੍ਰਜ੍ਞਾ ਚੈषਾ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾ ਸ਼ਕੁਨੀਰੂਪਚਾਰਿਣੀ
ਮੈਂ ਇੱਕ ਹੀ ਉਪਾਅ ਵੇਖਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਇਥੇ ਹੀ ਇਸ ਨੂੰ ਵੇਖੇ; ਇਹ ਬੁਧੀ, ਵੱਡੀ ਸਮਝ ਵਾਲੀ, ਪੰਛੀ ਦੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਚਲਦੀ ਹੈ।
ਭਰ੍ਤੁਰਾਗਮਨਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸ਼ਬ੍ਦੇਨਾਖ੍ਯਾਤੁ ਖੇ ਯਤਃ । ਸ਼ਕੁਨਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਭਰ੍ਤੁਸ਼੍ਚਾਗਮਨੇਨ ਚ
ਪਤੀ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਪਵਿੱਤਰ ਪੰਛੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਪਤੀ ਦੇ ਆਉਣ ਕਾਰਨ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਸੁਣਾਈ ਦਿੱਤੀ।
ਦੁष੍ਟੈਰ੍ਨष੍ਟਾ ਨ ਭੂਯੇਤ ਸ੍ਵਸ੍ਥਚਿਤ੍ਤਾ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਪ੍ਰਜ੍ਞਾ ਸਂਪ੍ਰੇषਿਤਾ ਤੇਨ ਗਤਾ ਸਾ ਸੁਕਲਾਗृਹਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਸੀ, ਉਹ ਮੁੜ ਕਦੇ ਮਾੜੇ ਲੋਕਾਂ ਵਲ ਨਹੀਂ ਗਈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬੁਧੀ ਦੇ ਸਹਾਰੇ, ਉਹ ਸੁਕਲਾ ਦੇ ਘਰ ਚਲੀ ਗਈ।
ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਤੀ ਮਹਚ੍ਛਬ੍ਦਂ ਦृष੍ਟਦੇਵੇਵ ਸਾ ਬਭੌ । ਪੂਜਿਤਾ ਮਾਨਿਤਾ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾ ਧੂਪਦੀਪਾਦਿਭਿਸ੍ਤਦਾ
ਉਹ ਵੱਡੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦੀ ਹੋਈ, ਐਸਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲਿਆ ਹੋਵੇ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਪ੍ਰਜਨਾ ਨੂੰ ਧੂਪ, ਦੀਵੇ ਆਦਿ ਨਾਲ ਆਦਰ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਸੁਕਲਾਪृਚ੍ਛਤ੍ਕਿਮੇषਾ ਚ ਵਦੇਨ੍ਮਮ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ਉਵਾਚ- ਭਰ੍ਤੁਸ਼੍ਚਾਗਮਨਂ ਬ੍ਰੂਤੇ ਤਵੈਵ ਸੁਭਗੇ ਸ੍ਥਿਰਾ
ਸੁਕਲਾ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ?' ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਕਿਹਾ—'ਹੇ ਸੁਭਾਗਾ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਪਤੀ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਪੱਕੀ ਖਬਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।'
ਦਿਨਸਪ੍ਤਕਮਧ੍ਯੇ ਸ ਆਗਮਿष੍ਯਤਿ ਨਾਨ੍ਯਥਾ
ਸੱਤ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਉਹ ਆ ਜਾਵੇਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯਸੁਮਂਗਲਂ ਵਚਃ ਪ੍ਰਹਰ੍षਯੁਕ੍ਤਾ ਸਹਸਾ ਬਭੂਵ । ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਮੇਕਂ ਸਗੁਣਂ ਹਿ ਕਾਂਤਂ ਸ਼ਕੁਨਾਤ੍ਪ੍ਰਦਿष੍ਟਂ ਹਿ ਸਮਾਗਤਂ ਤਮ੍
ਇਹ ਸੁਭ ਮੰਗਲ ਵਾਕ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ; ਕਿਉਂਕਿ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਗੁਣਵਾਨ ਤੇ ਪਿਆਰਾ, ਪੰਛੀ ਦੇ ਸੰਕੇਤ ਨਾਲ, ਵਾਪਸ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਦ੍ਮਪੁਰਾਣੇ ਭੂਮਿਖਂਡੇ ਵੇਨੋਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਸੁਕਲਾਚਰਿਤ੍ਰੇ षਟ੍ਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਭੂਮਿ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਵੇਨ ਦੀ ਕਥਾ ਅਤੇ ਸੁਕਲਾ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਛਪਨਵੀਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ।
ਵਿष੍ਣੁਰੁਵਾਚ- ਕ੍ਰੀਡਾ ਸਤੀਰੂਪ ਧਰਾ ਪ੍ਰਭੂਤ੍ਵਾ ਗੇਹਂ ਗਤਾ ਚਾਰੁ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਯਾਃ । ਤਾਮਾਗਤਾਂ ਸਤ੍ਯਸ੍ਵਰੂਪਯੁਕ੍ਤਾ ਸਾ ਸਾਦਰਂ ਵਾਕ੍ਯਮੁਵਾਚ ਧਨ੍ਯਾ
ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਧਰਤੀ ਨੇ ਸਤੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਪਤਿਵਰਤਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਸਚਾਈ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਵਾਕ੍ਯੈਃ ਸੁਪੁਣ੍ਯੈਃ ਪਰਿਪੂਜਿਤਾ ਸਾ ਉਵਾਚ ਕ੍ਰੀਡਾ ਸੁਕਲਾਂ ਵਿਹਸ੍ਯ । ਮਾਯਾਨੁਗਂ ਵਿਸ਼੍ਵਵਿਮੋਹਨਂ ਸਤੀ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਤ੍ਤਰਂ ਸਤ੍ਯਪ੍ਰਮੇਯੁਕ੍ਤਮ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਆਦਰ ਪਾਈ, ਕ੍ਰੀੜਾ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਸੁਕਲਾ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ; ਸਤੀ ਨੇ, ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਸਚਾਈ ਵਾਲੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ, ਜਗਤ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਮਮਾਪਿ ਭਰ੍ਤਾ ਪ੍ਰਬਲੋ ਗੁਣਜ੍ਞੋ ਧੀਰਃ ਸਵਿਦ੍ਯੋ ਮਹਿਮਾਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਃ । ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਗਤਃ ਪਾਪਤਰਾਂਸੁਪੁਣ੍ਯੋ ਮਾਮੇਵ ਨਾਥਃ ਸ਼ृਣੁ ਪੁਣ੍ਯਕੀਰ੍ਤਿਃ
ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਵੀ ਤਾਕਤਵਰ, ਗੁਣਵਾਨ, ਧੀਰ, ਵਿਦਵਾਨ ਤੇ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਮਾੜੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਚਲਾ ਗਿਆ—ਮੇਰੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਸੁਣ।
ਵਾਕ੍ਯੈਸ੍ਤੁ ਪੁਣ੍ਯੈਰਬਲਾਸ੍ਵਭਾਵਾਦਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਸਰ੍ਵਂ ਸੁਕਲਾ ਸਮੁਕ੍ਤਮ੍ । ਸਂਸ਼ੁਦ੍ਧਭਾਵਾਂ ਚ ਵਿਚਿਂਤ੍ਯ ਚਾਹ ਕਸ੍ਮਾਦ੍ਗਤਃ ਸੁਂਦਰਿ ਤੇऽਦ੍ਯ ਨਾਥਃ
ਇਹ ਸਭ ਪਵਿੱਤਰ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਨਰਮ ਸੁਭਾਵ ਕਰਕੇ, ਸੁਕਲਾ ਨੇ ਸ਼ੁੱਧ ਮਨ ਨਾਲ ਸੋਚ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ—'ਹੇ ਸੁੰਦਰ, ਅੱਜ ਤੇਰਾ ਸੁਆਮੀ ਤੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਛੱਡ ਗਿਆ?'
ਵਿਹਾਯ ਤੇ ਰੂਪਮਤੀਵ ਸਤ੍ਯਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਸਰ੍ਵਂ ਭਵਤੀ ਸੁਭਰ੍ਤੁਃ । ਧ੍ਯਾਨੋਪਯੁਕ੍ਤਾ ਸਕਲਂ ਕਰੋਤਿ ਸਖੀਸ੍ਵਰੂਪਾ ਗृਹਮਾਗਤਾ ਮੇ
ਆਪਣੀ ਸੋਹਣੀਅਤ ਛੱਡ ਕੇ, ਸੱਚ ਸਾਰਾ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਚੰਗੇ ਪਤੀ ਵਾਲੀ; ਮੇਰੀ ਸਖੀ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਘਰ ਸਖੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਈ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਕ੍ਰੀਡਾ ਬਭਾषੇ ਸ਼ृਣੁ ਸਤ੍ਯਮੇਤਂ ਚਰਿਤ੍ਰਭਾਵਂ ਮਮ ਭਰ੍ਤ੍ਤੁਰਸ੍ਯ । ਅਹਂ ਪ੍ਰਿਯੇ ਯਸ੍ਯ ਸਦੈਵ ਯੁਕ੍ਤਾ ਯਮਿਚ੍ਛਤੇ ਤਂ ਪ੍ਰਤਿਸਾਂਤ੍ਵਯਾਮਿ
ਕ੍ਰੀੜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ—'ਇਹ ਸੱਚ ਸੁਣ, ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਗੱਲ; ਹੇ ਪਿਆਰੀ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹਾਂ, ਉਹ ਜੋ ਚਾਹੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਂਤਵਨਾ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ।'
ਕਰ੍ਤੁਃ ਸੁਪੁਣ੍ਯਂ ਵਚਨਂ ਸੁਭਰ੍ਤੁਰ੍ਧ੍ਯਾਨੋਪਯੁਕ੍ਤਾ ਸਕਲਂ ਕਰੋਮਿ । ਏਕਾਂਤਸ਼ੀਲਾ ਸਗੁਣਾਨੁਰੂਪਾ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਯੈਕਸ੍ਤਮਿਹੈਵ ਦੇਵਿ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਚੰਗੇ ਪਤੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੰਮ ਤੇ ਬੋਲ, ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਕੇ, ਸਭ ਕਰਦੀ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਇਕੱਲੀ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ, ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ, ਇੱਥੇ ਕੇਵਲ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਹਾਂ, ਹੇ ਦੇਵੀ।
ਮਮ ਪੂਰ੍ਵ ਵਿਪਾਕੋऽਯਂ ਸਂਪ੍ਰਤ੍ਯੇਵ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ । ਯਤਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਗਤੋ ਭਰ੍ਤ੍ਤਾ ਮਾਮੇਵਂ ਮਂਦਭਾਗਿਨੀਮ੍
ਇਹ ਮੇਰੇ ਪਿਛਲੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਹੈ, ਜੋ ਹੁਣ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ; ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਮੈਨੂੰ, ਮੰਦਭਾਗੀ ਨੂੰ, ਛੱਡ ਕੇ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਸਖੇ ਨ ਧਾਰਯੇ ਜੀਵਂ ਸ੍ਵਕੀਯ ਕਾਯਮੇਵ ਚ । ਪਤ੍ਯਾਹੀਨਾਃ ਕਥਂ ਨਾਰ੍ਯਃ ਸੁਜੀਵਂਤਿ ਚ ਨਿਰ੍ਘृਣਾਃ
ਹੇ ਸਖੀ, ਮੈਂ ਜੀਵਨ ਜਾਂ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਨਹੀਂ ਸਹਿ ਸਕਦੀ; ਪਤੀਆਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋਈਆਂ ਔਰਤਾਂ ਕਿਵੇਂ ਜੀਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਹ ਬੇਮਿਹਰ ਹਨ।
ਰੂਪਸ਼ृਂਗਾਰਸੌਭਾਗ੍ਯਂ ਸੁਖਂ ਸਂਪਚ੍ਚ ਨਾਨ੍ਯਥਾ । ਨਾਰੀਣਾਂ ਹਿ ਮਹਾਭਾਗੋ ਭਰ੍ਤਾ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਗੀਯਤੇ
ਸੋਹਣਾਪਣ, ਸ਼ਿੰਗਾਰ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ, ਸੁਖ ਤੇ ਧਨ—ਇਹ ਸਭ ਪਤੀ ਤੋਂ ਹੀ ਮਿਲਦੇ ਹਨ; ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਪਤੀ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਦਾਤ ਵਜੋਂ ਵਡਿਆਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਯਾ ਸਰ੍ਵਂ ਸਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਯਦੁਕ੍ਤਂ ਕ੍ਰੀਡਯਾ ਤਦਾ । ਸਤ੍ਯਭਾਵਂ ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ ਸਾ ਮੇਨੇ ਸਂਭਾषਿਤਂ ਤਦਾ
ਕ੍ਰੀੜਾ ਵਲੋਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਸਚਾਈ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਸੱਚ ਮੰਨ ਲੀਆਂ।
ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਤਾ ਸਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਸੁਕਲਾ ਪਤਿਦੇਵਤਾ । ਤਾਮੁਵਾਚ ਪੁਨਃ ਸਰ੍ਵਮਾਤ੍ਮਚੇष੍ਟਾਨੁਗਂ ਵਚਃ
ਉਹ ਨਿੱਘ, ਭਰੋਸੇ ਵਾਲੀ ਪਤਨੀ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਗੱਲ ਦੁਬਾਰਾ ਦੱਸਦੀ ਹੈ।
ਸਮਾਸੇਨ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਪੂਰ੍ਵਵृਤ੍ਤਾਂਤਮਾਤ੍ਮਨਃ । ਯਥਾ ਭਰ੍ਤਾ ਗਤੋ ਯਾਤ੍ਰਾਂ ਪੁਣ੍ਯਸਾਧਨਤਤ੍ਪਰਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਪੁਰਾਣੀ ਕਹਾਣੀ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ—ਕਿਵੇਂ ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੀ ਖਾਤਰ ਯਾਤਰਾ ਤੇ ਗਿਆ ਸੀ।
ਆਤ੍ਮਦੁਃਖਂ ਸੁਸਤ੍ਯਂ ਚ ਤਪ ਏਵ ਮਨਸ੍ਵਿਨਿ । ਬੋਧਿਤਾ ਕ੍ਰੀਡਯਾ ਸਾ ਤੁ ਸਮਾਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸੱਚਾ ਦੁੱਖ ਤੇ ਆਪਣੇ ਤਪ ਦੱਸੇ; ਪਰ ਖੇਡ ਵਿੱਚ, ਪਤਿਵਰਤਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਏਕਦਾ ਤੁ ਤਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਕ੍ਰੀਡਯਾ ਸੁਕਲਾਂ ਪ੍ਰਤਿ । ਸਖੇ ਪਸ਼੍ਯ ਵਨਂ ਸੌਮ੍ਯਂ ਦਿਵ੍ਯਵृਕ੍ਸ਼ੈਰਲਂਕृਤਮ੍
ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਖੇਡ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਸੁਕਲਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਮਿੱਤਰ, ਦੇਖੋ ਇਹ ਸੋਹਣਾ ਜੰਗਲ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵੀ ਦਰਖਤ ਲਗੇ ਹੋਏ ਹਨ।'