ਈਸ਼੍ਵਰਸ਼੍ਚ ਜਗਤ੍ਸ੍ਵਾਮੀ ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰੋ ਵृषਵਾਹਨਃ । ਮਮ ਗੇਹੇ ਸ੍ਵਰੂਪੇਣ ਵਰ੍ਤਤੇ ਸ਼ਿਵਯਾ ਯੁਤਃ
ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਬਲਦ ਤੇ ਸਵਾਰ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਅਸਲੀ ਸੂਰਤ ਨਾਲ, ਸ਼ਿਵਾ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤਦਿਦਂ ਸਂਸृਤੇਃ ਸਾਰਂ ਗृਹਰੂਪਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਸਦਨਂ ਸ਼ਂਕਰੇਤ੍ਯਾਖ੍ਯਂ ਨਾਸ਼ਿਤਂ ਮਨ੍ਮਥੇਨ ਵੈ
ਇਹੀ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਸਾਰ ਹੈ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਘਰ-ਰੂਪ; ਸ਼ੰਕਰ ਦਾ ਵਾਸ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਨਮਥ ਨੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਤਪਂਤਂ ਤਪ ਉਤ੍ਤਮਮ੍ । ਮੇਨਕਾਂ ਹਿ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਕਾਮੋਯਂ ਜਿਤਵਾਨ੍ਪੁਰਾ
ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ, ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ, ਉੱਚੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਮੇਨਕਾ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਕਾਮ ਨੇ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਸੀ।
ਸਤੀ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਹਲ੍ਯਾ ਗੌਤਮਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਾ ਸ਼ੁਭਾ । ਸੁਸਤ੍ਯਾਚ੍ਚਾਲਿਤਾ ਤੇਨ ਮਨ੍ਮਥੇਨ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾ
ਸਤਿ, ਪਤੀ ਦੀ ਸੱਚੀ ਭਗਤ, ਗੌਤਮ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਅਹਲਿਆ, ਉਸ ਮੰਮਥਾ ਨੇ, ਜੋ ਮੰਦ ਆਤਮਾ ਸੀ, ਵਲੋਂ ਡੋਲ ਗਈ।
ਮੁਨਯਃ ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮਜ੍ਞਾ ਨਾਨਾਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਃ । ਮਦ੍ਗृਹਾਸ੍ਤਾ ਇਮਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਦੀਪਿਤਾਃ ਕਾਮਵਹ੍ਨਿਨਾ
ਸਚ ਅਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਤਿਵਰਤਾ ਔਰਤਾਂ, ਇਹ ਸਭ ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕਾਮ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਭੜਕ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ।
ਦੁਰ੍ਧਰੋ ਦੁਃਸਹੋ ਵ੍ਯਾਪੀ ਯੋਤਿਸਤ੍ਯੇषੁ ਨਿष੍ਠੁਰਃ । ਮਾਮੇਵਂ ਪਸ਼੍ਯਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕ੍ਵ ਸਤ੍ਯਃ ਪਰਿਤਿष੍ਠਤਿ
ਉਹ ਰੋਕਣ ਜੋਗਾ ਨਹੀਂ, ਸਹਿਣਾ ਔਖਾ, ਹਰ ਥਾਂ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਚ ਦੇ ਪਾਸ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਬੇਰਹਮ ਹੈ; ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਸਚ ਕਿੱਥੇ ਟਿਕਦਾ ਹੈ?
ਸਮਾਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸਮਾਯਾਤਿ ਬਾਣਪਾਣਿਰ੍ਧਨੁਰ੍ਧਰਃ । ਨਾਸ਼ਯੇਨ੍ਮਦ੍ਗृਹਂ ਪਾਪੋ ਵੀਤਿਹੋਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਨਾਮਕੈਃ
ਬਰਾਬਰੀ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਤੀਰ ਤੇ ਧਨੁ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਮੰਦ ਆਤਮਾ ਮੇਰਾ ਘਰ ਤੇ ਯਜਨ ਦੇ ਨਾਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵੇ।
ਪਾਪਲੇਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਕ੍ਰੂਰਾ ਅਨ੍ਯੇ ਪਾਖਂਡਸਂਸ਼੍ਰਯਾਃ । ਤੇ ਤੁ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾऽਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਤ੍ਯਗੇਹਂ ਵਿਸ਼ਂਤਿ ਹਿ
ਜੋ ਪਾਪ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲੇ, ਕਠੋਰ ਹਨ, ਹੋਰ ਜੋ ਪਾਖੰਡ ਨੂੰ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਸਭ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀ ਹਨ, ਤੇ ਸਚ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸੇਨਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ੈਰਸਤ੍ਯੈਸ੍ਤੁ ਛਦ੍ਮਨਾ ਤੇਨ ਸਾਧਿਤਃ । ਪਾਤਯੇਦਰ੍ਦਯੇਦ੍ਗੇਹਂ ਪਾਪਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਦੁਰਾਤ੍ਮਭਿਃ
ਝੂਠੇ ਸੈਨਾਪਤੀਆਂ ਰਾਹੀਂ, ਉਹ ਛਲ ਨਾਲ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਮੰਦ ਆਤਮਾ ਬੁਰੇ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਘਰ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਤੇ ਪੀੜਾ ਦੇਵੇ।
ਮਾਮੇਵਂ ਤਾਡਯੇਤ੍ਪਾਪੋ ਮਹਾਬਲ ਮਨੋਭਵਃ । ਅਸ੍ਯ ਧਾਮ੍ਨਾ ਪ੍ਰਦਗ੍ਧੋਹਂ ਸ਼ੂਨ੍ਯਤਾਂ ਹਿ ਵ੍ਰਜਾਮਿ ਵੈ
ਉਹ ਮੰਦ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਮਨੋਭਵ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸੜ ਕੇ, ਮੈਂ ਖਾਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਨੂਤਨਂ ਗृਹਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾਖ੍ਯਂ ਪਤਿਭੂਪਤਿਮ੍ । ਕृਕਲਸ੍ਯਾਪਿ ਪੁਣ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯੇਯਂ ਸ਼ਿਵਮਂਗਲਾ
ਮੈਂ ਨਵਾਂ ਘਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਪਤੀਆਂ ਲਈ ਹੋਵੇ; ਇਹ ਪਿਆਰੀ ਸ਼ਿਵਮੰਗਲਾ, ਕ੍ਰਿਕਲਸਿਆ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈ, ਜੋ ਨੇਕ ਹੈ।
ਤਦ੍ਗृਹਂ ਸੁਕਲਾਖ੍ਯਂ ਮੇ ਦਗ੍ਧੁਂ ਪਾਪਃ ਸਮੁਦ੍ਯਤਃ । ਅਯਮੇष ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਃ ਕਾਮੇਨ ਸਹਿਤੋ ਬਲੀ
ਉਹ ਘਰ, ਜੋ ਸੁਕਲਾ ਨਾਮ ਦਾ ਹੈ, ਮੇਰਾ ਹੈ; ਮੰਦ ਆਤਮਾ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ; ਇਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਕਾਮ ਦੇ ਨਾਲ।
ਕਾਮਸ੍ਯ ਕਾਰਣਾਤ੍ਕਸ੍ਮਾਤ੍ਪੂਰ੍ਵਵृਤ੍ਤਂ ਨ ਵਿਂਦਤਿ । ਅਹਲ੍ਯਾਯਾਃ ਪ੍ਰਸਂਗੇਨ ਮੇषੋਪਸ੍ਥੋ ਵ੍ਯਜਾਯਤ
ਕਾਮ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਪਿਛਲੇ ਵਾਕਿਆ ਨੂੰ ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਅਹਲਿਆ ਦੇ ਸਬੰਧ ਨਾਲ ਮੇਲ਼ ਦੀ ਰੂਪ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ।
ਪੌਰੁषਂ ਹਿ ਮੁਨੇਰ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਧषਰ੍ਣਾਤ੍ । ਨष੍ਟਃ ਕਾਮਸ੍ਯ ਦੋषੇਣ ਸੁਰਰਾਟ੍ਤਤ੍ਰ ਸਂਸ੍ਥਿਤਃ
ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਮਰਦਾਨਗੀ ਦੇਖ ਕੇ, ਤੇ ਸਤੀ ਦੇ ਉਲੰਘਣ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਕਾਮ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਉਥੇ ਹੀ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਭੁਕ੍ਤਵਾਨ੍ਦਾਰੁਣਂ ਸ਼ਾਪਂ ਦੁਃਖੇਨ ਮਹਤਾਨ੍ਵਿਤਃ । ਕृਕਲਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਾਮੇਨਾਂ ਸੁਕਲਾਂ ਪੁਣ੍ਯਚਾਰਿਣੀਮ੍
ਉਹ ਕਠੋਰ ਸ਼ਾਪ ਭੁਗਤ ਚੁੱਕਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਹੋਇਆ; ਇਹ ਪਿਆਰੀ ਸੁਕਲਾ, ਨੇਕ ਚਲਣ ਵਾਲੀ, ਕ੍ਰਿਕਲਸਿਆ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈ।
ਏष ਹਂਤੁਂ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ ਉਦ੍ਯਤਃ ਕਾਮਸਂਯੁਤਃ । ਯਥਾ ਚੇਂਦ੍ਰੇਣ ਨਾਯਾਤਿ ਕਾਮ ਏष ਤਥਾ ਕੁਰੁ
ਇਹ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਕਾਮ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਮਾਰਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਕਾਮ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਤੂੰ ਵੀ ਐਸਾ ਕਰ।
ਧਰ੍ਮਰਾਜ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਭਵਾਨ੍ਮਤਿਮਤਾਂ ਵਰਃ । ਧਰ੍ਮਰਾਜ ਉਵਾਚ- ਊਨਂ ਤੇਜਃ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਕਾਮਸ੍ਯ ਮਰਣਂ ਤਥਾ
ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਵੱਡੀ ਸਮਝ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਸਮਝਦਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈਂ; ਧਰਮਰਾਜ ਨੇ ਆਖਿਆ— ਮੈਂ ਕਾਮ ਦੀ ਤਾਕਤ ਘੱਟ ਕਰਾਂਗਾ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਵੀ ਲਿਆਉਂਗਾ।
ਏਕੋਪਾਯੋ ਮਯਾ ਦृष੍ਟਸ੍ਤਮਿਹੈਵ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਤੁ । ਪ੍ਰਜ੍ਞਾ ਚੈषਾ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾ ਸ਼ਕੁਨੀਰੂਪਚਾਰਿਣੀ
ਮੈਂ ਇੱਕ ਹੀ ਉਪਾਅ ਵੇਖਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਇਥੇ ਹੀ ਇਸ ਨੂੰ ਵੇਖੇ; ਇਹ ਬੁਧੀ, ਵੱਡੀ ਸਮਝ ਵਾਲੀ, ਪੰਛੀ ਦੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਚਲਦੀ ਹੈ।
ਭਰ੍ਤੁਰਾਗਮਨਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸ਼ਬ੍ਦੇਨਾਖ੍ਯਾਤੁ ਖੇ ਯਤਃ । ਸ਼ਕੁਨਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਭਰ੍ਤੁਸ਼੍ਚਾਗਮਨੇਨ ਚ
ਪਤੀ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਪਵਿੱਤਰ ਪੰਛੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਪਤੀ ਦੇ ਆਉਣ ਕਾਰਨ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਸੁਣਾਈ ਦਿੱਤੀ।
ਦੁष੍ਟੈਰ੍ਨष੍ਟਾ ਨ ਭੂਯੇਤ ਸ੍ਵਸ੍ਥਚਿਤ੍ਤਾ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਪ੍ਰਜ੍ਞਾ ਸਂਪ੍ਰੇषਿਤਾ ਤੇਨ ਗਤਾ ਸਾ ਸੁਕਲਾਗृਹਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਸੀ, ਉਹ ਮੁੜ ਕਦੇ ਮਾੜੇ ਲੋਕਾਂ ਵਲ ਨਹੀਂ ਗਈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬੁਧੀ ਦੇ ਸਹਾਰੇ, ਉਹ ਸੁਕਲਾ ਦੇ ਘਰ ਚਲੀ ਗਈ।
ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਤੀ ਮਹਚ੍ਛਬ੍ਦਂ ਦृष੍ਟਦੇਵੇਵ ਸਾ ਬਭੌ । ਪੂਜਿਤਾ ਮਾਨਿਤਾ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾ ਧੂਪਦੀਪਾਦਿਭਿਸ੍ਤਦਾ
ਉਹ ਵੱਡੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦੀ ਹੋਈ, ਐਸਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲਿਆ ਹੋਵੇ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਪ੍ਰਜਨਾ ਨੂੰ ਧੂਪ, ਦੀਵੇ ਆਦਿ ਨਾਲ ਆਦਰ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਸੁਕਲਾਪृਚ੍ਛਤ੍ਕਿਮੇषਾ ਚ ਵਦੇਨ੍ਮਮ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ਉਵਾਚ- ਭਰ੍ਤੁਸ਼੍ਚਾਗਮਨਂ ਬ੍ਰੂਤੇ ਤਵੈਵ ਸੁਭਗੇ ਸ੍ਥਿਰਾ
ਸੁਕਲਾ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ?' ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਕਿਹਾ—'ਹੇ ਸੁਭਾਗਾ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਪਤੀ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਪੱਕੀ ਖਬਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।'
ਦਿਨਸਪ੍ਤਕਮਧ੍ਯੇ ਸ ਆਗਮਿष੍ਯਤਿ ਨਾਨ੍ਯਥਾ
ਸੱਤ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਉਹ ਆ ਜਾਵੇਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯਸੁਮਂਗਲਂ ਵਚਃ ਪ੍ਰਹਰ੍षਯੁਕ੍ਤਾ ਸਹਸਾ ਬਭੂਵ । ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਮੇਕਂ ਸਗੁਣਂ ਹਿ ਕਾਂਤਂ ਸ਼ਕੁਨਾਤ੍ਪ੍ਰਦਿष੍ਟਂ ਹਿ ਸਮਾਗਤਂ ਤਮ੍
ਇਹ ਸੁਭ ਮੰਗਲ ਵਾਕ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ; ਕਿਉਂਕਿ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਗੁਣਵਾਨ ਤੇ ਪਿਆਰਾ, ਪੰਛੀ ਦੇ ਸੰਕੇਤ ਨਾਲ, ਵਾਪਸ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਦ੍ਮਪੁਰਾਣੇ ਭੂਮਿਖਂਡੇ ਵੇਨੋਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਸੁਕਲਾਚਰਿਤ੍ਰੇ षਟ੍ਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਭੂਮਿ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਵੇਨ ਦੀ ਕਥਾ ਅਤੇ ਸੁਕਲਾ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਛਪਨਵੀਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ।
ਵਿष੍ਣੁਰੁਵਾਚ- ਕ੍ਰੀਡਾ ਸਤੀਰੂਪ ਧਰਾ ਪ੍ਰਭੂਤ੍ਵਾ ਗੇਹਂ ਗਤਾ ਚਾਰੁ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਯਾਃ । ਤਾਮਾਗਤਾਂ ਸਤ੍ਯਸ੍ਵਰੂਪਯੁਕ੍ਤਾ ਸਾ ਸਾਦਰਂ ਵਾਕ੍ਯਮੁਵਾਚ ਧਨ੍ਯਾ
ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਧਰਤੀ ਨੇ ਸਤੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਪਤਿਵਰਤਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਸਚਾਈ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਵਾਕ੍ਯੈਃ ਸੁਪੁਣ੍ਯੈਃ ਪਰਿਪੂਜਿਤਾ ਸਾ ਉਵਾਚ ਕ੍ਰੀਡਾ ਸੁਕਲਾਂ ਵਿਹਸ੍ਯ । ਮਾਯਾਨੁਗਂ ਵਿਸ਼੍ਵਵਿਮੋਹਨਂ ਸਤੀ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਤ੍ਤਰਂ ਸਤ੍ਯਪ੍ਰਮੇਯੁਕ੍ਤਮ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਆਦਰ ਪਾਈ, ਕ੍ਰੀੜਾ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਸੁਕਲਾ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ; ਸਤੀ ਨੇ, ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਸਚਾਈ ਵਾਲੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ, ਜਗਤ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਮਮਾਪਿ ਭਰ੍ਤਾ ਪ੍ਰਬਲੋ ਗੁਣਜ੍ਞੋ ਧੀਰਃ ਸਵਿਦ੍ਯੋ ਮਹਿਮਾਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਃ । ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਗਤਃ ਪਾਪਤਰਾਂਸੁਪੁਣ੍ਯੋ ਮਾਮੇਵ ਨਾਥਃ ਸ਼ृਣੁ ਪੁਣ੍ਯਕੀਰ੍ਤਿਃ
ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਵੀ ਤਾਕਤਵਰ, ਗੁਣਵਾਨ, ਧੀਰ, ਵਿਦਵਾਨ ਤੇ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਮਾੜੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਚਲਾ ਗਿਆ—ਮੇਰੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਸੁਣ।
ਵਾਕ੍ਯੈਸ੍ਤੁ ਪੁਣ੍ਯੈਰਬਲਾਸ੍ਵਭਾਵਾਦਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਸਰ੍ਵਂ ਸੁਕਲਾ ਸਮੁਕ੍ਤਮ੍ । ਸਂਸ਼ੁਦ੍ਧਭਾਵਾਂ ਚ ਵਿਚਿਂਤ੍ਯ ਚਾਹ ਕਸ੍ਮਾਦ੍ਗਤਃ ਸੁਂਦਰਿ ਤੇऽਦ੍ਯ ਨਾਥਃ
ਇਹ ਸਭ ਪਵਿੱਤਰ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਨਰਮ ਸੁਭਾਵ ਕਰਕੇ, ਸੁਕਲਾ ਨੇ ਸ਼ੁੱਧ ਮਨ ਨਾਲ ਸੋਚ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ—'ਹੇ ਸੁੰਦਰ, ਅੱਜ ਤੇਰਾ ਸੁਆਮੀ ਤੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਛੱਡ ਗਿਆ?'
ਵਿਹਾਯ ਤੇ ਰੂਪਮਤੀਵ ਸਤ੍ਯਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਸਰ੍ਵਂ ਭਵਤੀ ਸੁਭਰ੍ਤੁਃ । ਧ੍ਯਾਨੋਪਯੁਕ੍ਤਾ ਸਕਲਂ ਕਰੋਤਿ ਸਖੀਸ੍ਵਰੂਪਾ ਗृਹਮਾਗਤਾ ਮੇ
ਆਪਣੀ ਸੋਹਣੀਅਤ ਛੱਡ ਕੇ, ਸੱਚ ਸਾਰਾ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਚੰਗੇ ਪਤੀ ਵਾਲੀ; ਮੇਰੀ ਸਖੀ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਘਰ ਸਖੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਈ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਦੀ ਹੈ।