ਆਕृष੍ਟਃ ਸ ਸਮਾਨੇਨ ਨੀਤਸ੍ਤੇਨਾਪਿ ਵਾਯੁਨਾ । ਸ੍ਥਾਨਂ ਨ ਲਭਤੇ ਵੀਰ੍ਯਂ ਚਂਚਲਤ੍ਵੇਨ ਵਰ੍ਤਤੇ
ਉਹ ਰਸ ਸਮਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਖਿੱਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਓਹ ਅਸਥਿਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਲੱਭਦਾ।
ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਂ ਹਿ ਕਪਾਲੇषੁ ਕृਮਯਃ ਸਂਤਿ ਪਂਚ ਵੈ । ਦ੍ਵਾਵੇਤੌ ਕਰ੍ਣਮੂਲੇ ਤੁ ਨੇਤ੍ਰਸ੍ਥਾਨੇ ਤਤਃ ਪੁਨਃ
ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਕੀੜੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਦੋ ਕੰਨਾਂ ਦੇ ਮੂਲੇ ਤੇ, ਤੇ ਫਿਰ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਥਾਂ ਤੇ।
ਕਨਿष੍ਠਾਂਗੁਲਿਮਾਨੇਨ ਰਕ੍ਤਪੁਚ੍ਛਾਸ਼੍ਚ ਦੂਤਿਕੇ । ਨਵਨੀਤਸ੍ਯ ਵਰ੍ਣੇਨ ਕृष੍ਣਪੁਚ੍ਛਾ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਹ ਕੀੜੇ ਛੋਟੀ ਉਂਗਲ ਦੇ ਵੱਧਰੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਦੇ ਪੂੰਝ ਲਾਲ ਹਨ। ਕੁਝ ਨਵੇਂ ਮੱਖਣ ਵਰਗੇ ਰੰਗ ਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਦੀ ਪੂੰਝ ਕਾਲੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਤੇषਾਂ ਨਾਮਾਪਿ ਭਦ੍ਰੇ ਤ੍ਵਂ ਮਤ੍ਤੋ ਨਿਗਦਿਤਂ ਸ਼ृਣੁ । ਪਿਂਗਲੀ ਸ਼ृਂਖਲੀ ਨਾਮ ਦ੍ਵੌ ਕृਮੀ ਕਰ੍ਣਮੂਲਯੋਃ
ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਵੀ ਸੁਣ। ਪਿੰਗਲੀ ਤੇ ਸ਼੍ਰਿੰਖਲੀ ਦੋ ਕੀੜੇ ਕੰਨਾਂ ਦੇ ਮੂਲੇ ਹਨ।
ਚਪਲਃ ਪਿਪ੍ਪਲਸ਼੍ਚੈਵ ਦ੍ਵਾਵੇਤੌ ਨਾਸਿਕਾਗ੍ਰਯੋਃ । ਸ਼ृਂਗਲੀ ਜਂਗਲੀ ਚਾਨ੍ਯੌ ਨੇਤ੍ਰਯੋਰਂਤਰਸ੍ਥਿਤੌ
ਚਪਲਾ ਤੇ ਪਿੱਪਲਾ ਦੋ ਨੱਕ ਦੇ ਅੱਗੇ ਹਨ। ਸ਼੍ਰਿੰਗਲੀ ਤੇ ਜੰਗਲੀ ਦੋ ਹੋਰ, ਅੱਖਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਹਨ।
ਕृਮੀਣਾਂ ਸ਼ਤਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਤਾਦृਗ੍ਭੂਤਾ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਭਾਲਾਂਤੇਵਸ੍ਥਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਰਾਜਿਕਾਯਾਃ ਪ੍ਰਮਾਣਤਃ
ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਕੀੜੇ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਹਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਮੱਥੇ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਰਾਈ ਦੇ ਦਾਣੇ ਜਿੰਨੇ ਵੱਡੇ ਹਨ।
ਕਪਾਲਰੋਗਿਣਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਕੇਸ਼ਦ੍ਵਯਂ ਮੁਖੇ ਤਸ੍ਯ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਸ਼ृਣੁ ਦੂਤਿਕੇ
ਜਿਹੜੇ ਸਿਰ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਵਿਗੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਸੁਣ ਦੂਤਿ, ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਦੋ ਵਾਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਂ ਸਂਕ੍ਸ਼ਯਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣੇ ਹਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਸ੍ਵਸ੍ਥਾਨੇ ਸਂਸ੍ਥਿਤਸ੍ਯਾਪਿ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਸ੍ਯ ਵੈ ਮੁਖੇ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਟਿਕਿਆ ਹੋਵੇ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਹੋਵੇ, ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਵੀ।
ਤਦ੍ਵੀਰ੍ਯਂ ਰਸਰੂਪੇਣ ਪਤਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਮੁਖੇਨ ਪਿਬਤੇ ਵੀਰ੍ਯਂ ਤੇਨ ਮਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਰਸ ਵਾਂਗ ਢਲਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਮੂੰਹ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਰਸ ਪੀ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਕਰਕੇ ਨਸ਼ਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਾਲੁਮਧ੍ਯਪ੍ਰਦੇਸ਼ੇ ਚ ਚਂਚਲਤ੍ਵੇਨ ਵਰ੍ਤਤੇ । ਇਡਾ ਚ ਪਿਂਗਲਾ ਨਾਡੀ ਸੁषੁਮ੍ਣਾਖ੍ਯਾ ਚ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ
ਤਾਲੂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਚੰਚਲ ਹੋ ਕੇ ਵੱਸਦੀ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਇੜਾ ਤੇ ਪਿੰਗਲਾ ਨਾਡੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਇਕ ਸੁਸ਼ੁਮਣਾ ਨਾਂ ਦੀ ਵੀ ਨਾਡੀ ਹੈ।
ਸੁਬਲੇਨਾਪਿ ਤਸ੍ਯੈਵ ਨਾਡਿਕਾ ਜਾਲਪਂਜਰੇ । ਕਾਮਕਂਡੂਰ੍ਭਵੇਦ੍ਦੂਤਿ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਂ ਕਿਲ
ਚੰਗੀ ਤਾਕਤ ਹੋਣ ਤੇ ਵੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਡੀਆਂ ਦੇ ਜਾਲ ਵਿੱਚ, ਇੱਛਾ ਦੀ ਖੁਜਲੀ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਦੂਤ ਬਣ ਕੇ ਉੱਠਦੀ ਹੈ।
ਪੁਂਸਸ਼੍ਚ ਸ੍ਫੁਰਤੇ ਲਿਂਗਂ ਨਾਰ੍ਯਾ ਯੋਨਿਸ਼੍ਚ ਦੂਤਿਕੇ । ਸ੍ਤ੍ਰੀਪੁਂਸੌ ਸਂਪ੍ਰਮਤ੍ਤੌ ਤੁ ਵ੍ਰਜਤਃ ਸਂਗਮਂ ਤਤਃ
ਮਰਦ ਵਿੱਚ ਲਿੰਗ ਹਿਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਔਰਤ ਵਿੱਚ ਯੋਨੀ ਦੂਤ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਦੋਵੇਂ, ਮਰਦ ਤੇ ਔਰਤ, ਮੋਹ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਮਿਲਾਪ ਵੱਲ ਵਧਦੇ ਹਨ।
ਕਾਯੇਨ ਕਾਯਸਂਘृष੍ਟਿਰ੍ਮੈਥੁਨੇਨ ਹਿ ਜਾਯਤੇ । ਕ੍ਸ਼ਣਮਾਤ੍ਰਂ ਸੁਖਂ ਕਾਯੇ ਪੁਨਃ ਕਂਡੂਸ਼੍ਚ ਤਾਦृਸ਼ੀ
ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਦੇ ਛੂਹ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਫਿਰ ਉਹੋ ਜਿਹੀ ਖੁਜਲੀ ਮੁੜ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਦੂਤਿ ਭਾਵ ਏਵਂਵਿਧਃ ਕਿਲ । ਵ੍ਰਜ ਤ੍ਵਮਾਤ੍ਮਨਃ ਸ੍ਥਾਨਂ ਨੈਵਾਸ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਅਪੂਰ੍ਵਤਾ
ਹਰ ਥਾਂ, ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਦੂਤ ਵਰਗਾ ਸੁਭਾਉ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਵੱਲ ਚੱਲ ਜਾ, ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਵੀ ਨਵਾਂ ਨਹੀਂ।
ਅਪੂਰ੍ਵਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਮੇ ਕਿਂਚਿਤ੍ਕਰੋਮ੍ਯੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਮੇਰੇ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਨਵਾਂ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਸਿੱਧਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਵਿष੍ਣੁਰੁਵਾਚ- ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਗਤਾ ਦੂਤੀ ਤਯਾ ਸੁਕਲਯਾ ਤਦਾ । ਸਮਾਸੇਨ ਸੁਸਂਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮਵਧਾਰ੍ਯ ਪੁਰਂਦਰਃ
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਆਖਿਆ— ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੂਤਣੀ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਚਲੀ ਗਈ, ਉਸ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਗੱਲ ਨਾਲ ਪੁਰੰਦਰ ਨੇ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝ ਲਿਆ।
ਤਦਰ੍ਥਂ ਭਾषਿਤਂ ਤਸ੍ਯਾਃ ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਆਲੋਚ੍ਯ ਸਾਹਸਂ ਧੈਰ੍ਯਂ ਜ੍ਞਾਨਮੇਵ ਪੁਰਂਦਰਃ
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ, ਜੋ ਸੱਚ ਤੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਪੁਰੰਦਰ ਨੇ ਸੋਚੀ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਹਿੰਮਤ, ਥਿਰਤਾ ਤੇ ਗਿਆਨ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰਿਆ।
ਈਦृਸ਼ਂ ਹਿ ਵਦੇਤ੍ਕਾ ਹਿ ਨਾਰੀ ਭੂਤ੍ਵਾ ਮਹੀਤਲੇ । ਯੋਗਰੂਪਂ ਸੁਸਂਸ਼ਿष੍ਟਂ ਨ੍ਯਾਯੋਦੈਃ ਕ੍ਸ਼ਾਲਿਤਂ ਵਚਃ
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਿਹੜੀ ਔਰਤ ਐਸਾ ਬੋਲ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ, ਜੋ ਜੋਗ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿਖਾਈ ਹੋਈ ਸੀ, ਇਨਸਾਫ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਧੋਤੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਪਵਿਤ੍ਰੇਯਂ ਮਹਾਭਾਗਾ ਸਤ੍ਯਰੂਪਾ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਸ੍ਯ ਸਮਸ੍ਤਸ੍ਯ ਧੁਰਂ ਧਰ੍ਤੁਂ ਭਵੇਤ੍ਕ੍ਸ਼ਮਾ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਤੇ ਸੱਚੀ ਸੁਭਾਵ ਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਭਾਰ ਚੁੱਕਣ ਜੋਗ ਹੈ।
ਏਤਦਰ੍ਥਂ ਵਿਚਾਰ੍ਯੈਵ ਜਿष੍ਣੁਃ ਕਂਦਰ੍ਪਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਤ੍ਵਯਾ ਸਹ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਤਾਂ ਕृਕਲਪ੍ਰਿਯਾਮ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਸੋਚ ਕੇ, ਜੀਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਕੰਦਰਪ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਚੱਲਾਂਗਾ, ਉਹ ਕੋਇਲ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ।'
ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਂ ਮਨ੍ਮਥੋ ਬਲਦਰ੍ਪਿਤਃ । ਗਮ੍ਯਤਾਂ ਤਤ੍ਰ ਦੇਵੇਸ਼ ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਸਾ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ
ਫਿਰ ਮਨਮਥ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਉੱਤੇ ਮਾਣ ਕਰਦਿਆਂ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਆਓ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਉਥੇ ਚੱਲੀਏ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।'
ਮਾਨਂ ਵੀਰ੍ਯਂ ਬਲਂ ਧੈਰ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯਾਃ ਸਤ੍ਯਂ ਪਤਿਵ੍ਰਤਮ੍ । ਗਤ੍ਵਾਹਂ ਨਾਸ਼ਯਿष੍ਯਾਮਿ ਕਿਯਨ੍ਮਾਤ੍ਰਾ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰ
'ਉਸ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ, ਤਾਕਤ, ਬਲ, ਹਿੰਮਤ ਤੇ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਦਾ ਸੱਚ—ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੈਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਨਾਸ ਕਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।'
ਸਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੋ ਵਚਨਂ ਮਨ੍ਮਥਸ੍ਯ ਚ । ਭੋ ਭੋਨਂਗ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਤ੍ਵਮਧਿਕਂ ਭਾषਿਤਂ ਮੁਧਾ
ਮਨਮਥ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਓ ਨਾਗ, ਹੋਰ ਵੀ ਸੁਣ, ਜੋ ਕੁਝ ਫ਼ਜ਼ੂਲ ਆਖਿਆ ਗਿਆ।'
ਸੁਦृਢਾ ਸਤ੍ਯਵੀਰ੍ਯੇਣ ਸੁਸ੍ਥਿਰਾ ਧਰ੍ਮਕਰ੍ਮਭਿਃ । ਸੁਕਲੇਯਮਜੇਯਾ ਵੈ ਤਤ੍ਰ ਤੇ ਪੌਰੁषਂ ਨਹਿ
'ਉਹ ਸੱਚੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪੱਕੀ ਹੈ, ਧਰਮ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਥਿਰ ਹੈ। ਇਹ ਸੁਕਲਾ ਜਿੱਤੀ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੀ—ਉਥੇ ਤੇਰਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬਣਣਾ।'
ਇਤ੍ਯਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਤਤਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਮਨ੍ਮਥਸ੍ਤ੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ऋषੀਣਾਂ ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਚ ਬਲਂ ਮਯਾ ਪ੍ਰਣਾਸ਼ਿਤਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਨਮਥ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈ, 'ਮੈਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।'
ਅਸ੍ਯਾ ਬਲਂ ਕਿਯਨ੍ਮਾਤ੍ਰਂ ਭਵਤਾ ਮਮ ਕਥ੍ਯਤੇ । ਪਸ਼੍ਯਤਸ੍ਤਵ ਦੇਵੇਸ਼ ਨਾਸ਼ਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤਾਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਮ੍
'ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਕਿੰਨੀ ਹੈ, ਜੋ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਆਖ ਰਿਹਾ ਹੈਂ? ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੀ ਮੈਂ ਉਸ ਔਰਤ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।'
ਨਵਨੀਤਂ ਯਥਾ ਚਾਗ੍ਨੇਸ੍ਤੇਜੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦ੍ਰਵਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ । ਤਥੇਮਾਂ ਦ੍ਰਾਵਯਿष੍ਯਾਮਿ ਸ੍ਵੇਨ ਰੂਪੇਣ ਤੇਜਸਾ
ਜਿਵੇਂ ਮੱਖਣ ਅੱਗ ਦੀ ਤਾਪ ਵੇਖ ਕੇ ਪਿਘਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਜੋਸ਼ੀਲੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਘਲਾ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਗਚ੍ਛ ਤਤ੍ਰ ਮਹਤ੍ਕਾਰ੍ਯਮੁਪਸ੍ਥਂ ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਕਸ੍ਮਾਤ੍ਕੁਤ੍ਸਸਿ ਮੇ ਤੇਜਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਸ੍ਯ ਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਹੁਣ ਤੂੰ ਉਥੇ ਜਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਤੇਰੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਘਟੀਆ ਸਮਝਦਾ ਹੈਂ?
ਵਿष੍ਣੁਰੁਵਾਚ- ਆਕਰ੍ਣ੍ਯ ਵਾਕ੍ਯਂ ਤੁ ਮਨੋਭਵਸ੍ਯ ਏਤਾਮਸਾਧ੍ਯਾਂ ਤਵ ਕਾਮਜਾਨੇ । ਧੈਰ੍ਯਂ ਸਮੁਦ੍ਯਮ੍ਯ ਚ ਪੁਣ੍ਯਦੇਹਾਂ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਬਹੁਪੁਣ੍ਯਚਾਰਾਮ੍
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮਨ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਸਮਝਿਆ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਸੀ। ਹੌਸਲਾ ਜੁਟਾ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਨੇਕ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਕਰਮ ਚੰਗੇ ਸਨ, ਤੇ ਜੋ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਸੀ।
ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਪੌਰੁषਮੁਗ੍ਰਵੀਰ੍ਯਮਿਤੋ ਹਿ ਗਤ੍ਵਾ ਤੁ ਧਨੁष੍ਮਤਾ ਵੈ । ਤੇਨਾਪਿ ਸਾਰ੍ਧਂ ਪ੍ਰਜਗਾਮ ਭੂਯੋ ਰਤ੍ਯਾ ਚ ਦੂਤ੍ਯਾ ਚ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਂ ਤਾਮ੍
ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ; ਫਿਰ ਧਨੁਧਾਰੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਰਤੀ ਨੂੰ ਦੂਤ ਬਣਾਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਪਤੀਵਰਤਾ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਫਿਰ ਗਿਆ।