ਤਸ੍ਯਾ ਧ੍ਯਾਨਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਪਤਿਕਾਮਪ੍ਰਭਾਵਤਃ । ਅਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਦृਢਤਾਮਿਂਦ੍ਰ ਸੁਃਵਿਚਿਂਤ੍ਯ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਸ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿਚ ਧਿਆਨ ਲਾਉਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਉਸ ਦੀ ਪਤੀ ਵਲ ਪ੍ਰੇਮ ਤੇ ਡਿੱਠੀ ਡੌਲ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ। ਇੰਦਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਡਿੱਠਤਾ ਨੂੰ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਸੁਕਲਾਯਾਃ ਪਰਂ ਭਾਵਂ ਸੁਵਿਚਾਰ੍ਯਾਮਰੇਸ਼੍ਵਰਃ । ਚਾਲਯੇ ਧੈਰ੍ਯਮਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਪਤਿਸ੍ਨੇਹਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਅਮਰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸੁਕਲਾ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਭਾਵ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਨਿਸਚਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਤੇ ਪਤੀ ਵਲ ਪਿਆਰ ਨੂੰ ਪਰਖੇਗਾ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਸਸ੍ਮਾਰ ਮਨ੍ਮਥਂ ਦੇਵਂ ਤ੍ਵਰਮਾਣਃ ਸੁਰਾਧਿਪਃ । ਪੁष੍ਪਚਾਪਂ ਸ ਸਂਗृਹ੍ਯ ਮੀਨਕੇਤੁਃ ਸਮਾਗਤਃ
ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਜਲਦੀ ਨਾਲ, ਕਾਮਦੇਵ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ। ਮੀਨਕੇਤੂ, ਆਪਣਾ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲਾ ਧਨੁਸ਼ ਲੈ ਕੇ, ਆ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਿਯਯਾ ਚ ਤਯਾ ਯੁਕ੍ਤੋ ਰਤ੍ਯਾ ਦृष੍ਟਮਹਾਬਲਃ । ਬਦ੍ਧਾਂਜਲਿਪੁਟੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਮੁਵਾਚ ਸਃ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਰਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਦਿਸਿਆ। ਉਹ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਕਸ੍ਮਾਦਹਂ ਤ੍ਵਯਾ ਨਾਥ ਅਧੁਨਾ ਸਂਸ੍ਮृਤੋ ਵਿਭੋ । ਆਦੇਸ਼ੋ ਦੀਯਤਾਂ ਮੇਦ੍ਯ ਸਰ੍ਵਭਾਵੇਨ ਮਾਨਦ
''ਹੇ ਨਾਥ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਹੁਣ ਕਿਉਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਹੈ? ਹੁਕਮ ਕਰੋ, ਹੇ ਇੱਜ਼ਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਪੂਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਤੇਰਾ ਕਹਿਆ ਕਰਾਂਗਾ।''
ਇਂਦ੍ਰ ਉਵਾਚ- ਸੁਕਲੇਯਂ ਮਹਾਭਾਗਾ ਪਤਿਵ੍ਰਤਪਰਾਯਣਾ । ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਕਾਮਦੇਵ ਤ੍ਵਂ ਕੁਰੁ ਸਾਹਾਯ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: ''ਇਹ ਸੁਕਲਾ ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਤੇ ਪਤੀ ਵਲ ਪੂਰੀ ਨਿਭਾਈ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਸੁਣ, ਹੇ ਕਾਮਦੇਵ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਵਧੀਆ ਮਦਦ ਕਰ।''
ਨਿष੍ਕਰ੍षਯ ਮਹਾਭਾਗਾਂ ਸੁਕਲਾਂ ਪੁਣ੍ਯਮਂਗਲਾਮ੍ । ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਤਮਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
''ਇਹ ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਤੇ ਪੁੰਨ ਵਾਲੀ ਸੁਕਲਾ ਨੂੰ ਪਰਖ।'' ਸ਼ਕਰ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਆਖਣ ਲੱਗ ਪਿਆ:
ਏਵਮਸ੍ਤੁ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਸਾਹਾਯ੍ਯਂ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ਤਵ ਕੌਤੁਕਕਾਰਣਾਤ੍
''ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖਿਆ, ਹੇ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਇਹ ਕੰਮ ਨਿਸਚਿਤ ਕਰਾਂਗਾ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੁਹਾਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਮਦਦ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗਾ।''
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਕਂਦਰ੍ਪੋ ਮੁਨਿਦੁਰ੍ਜਯਃ । ਦੇਵਾਞ੍ਜੇਤੁਂ ਸਮਰ੍ਥੋऽਹਂ ਸਮੁਨੀਨृषਿਸਤ੍ਤਮਾਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਜੋਤ ਵਾਲਾ ਕਾਮਦੇਵ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਅਜੇਤ ਹੈ, ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਮੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ।
ਕਿਂ ਪੁਨਃ ਕਾਮਿਨੀਂ ਦੇਵ ਯਸ੍ਯਾ ਅਂਗੇ ਨ ਵੈ ਬਲਮ੍ । ਕਾਮਿਨੀਨਾਮਹਂ ਦੇਵ ਅਂਗੇषੁ ਨਿਵਸਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਫਿਰ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਜਿਹੜੀ ਔਰਤ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਬਾਰੇ ਤਾਂ ਕੀ ਕਹਿਣਾ? ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਹਰ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਭਾਲੇ ਕੁਚੇषੁ ਨੇਤ੍ਰੇषੁ ਕਚਾਗ੍ਰੇषੁ ਚ ਸਰ੍ਵਦਾ । ਨਾਭੌ ਕਟ੍ਯਾਂ ਪृष੍ਠਦੇਸ਼ੇ ਜਘਨੇ ਯੋਨਿਮਂਡਲੇ
ਮੈਂ ਮੱਥੇ, ਛਾਤੀਆਂ ਉੱਤੇ, ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ, ਵਾਲਾਂ ਦੇ ਸਿਰਿਆਂ 'ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ; ਨਾਭੀ, ਕਮਰ, ਪਿੱਠ, ਨੀਵਾਂ, ਤੇ ਜਿੱਥੇ ਜਨਮ ਹੋਂਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਵੀ।
ਅਧਰੇ ਦਂਤਭਾਗੇषੁ ਕਕ੍ਸ਼ਾਯਾਂ ਹਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਅਂਗੇष੍ਵੇਵਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਂਗੇषੁ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਨਿਵਸਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਹੋਠਾਂ ਉੱਤੇ, ਦੰਦਾਂ ਦੇ ਨੀਵੇਂ ਹਿੱਸੇ 'ਚ, ਬਾਂਹਾਂ ਹੇਠਾਂ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਐਸਾ, ਸਰੀਰ ਦੇ ਹਰ ਅੰਗ ਤੇ ਉਪ-ਅੰਗ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਥਾਂ ਮੈਂ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਨਾਰੀ ਮਮ ਗृਹਂ ਦੇਵ ਸਦਾ ਤਤ੍ਰ ਵਸਾਮ੍ਯਹਮ੍ । ਤਤ੍ਰਸ੍ਥਃ ਪੁਰੁषਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਮਾਰਯਾਮਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਔਰਤ ਮੇਰਾ ਘਰ ਹੈ; ਮੈਂ ਸਦਾ ਉਥੇ ਹੀ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਉਥੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਪੁਰਖਿਆਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਸ੍ਵਭਾਵੇਨਾਬਲਾਦੇਵ ਸਂਤਪ੍ਤਾ ਮਮ ਮਾਰ੍ਗਣੈਃ । ਪਿਤਰਂ ਮਾਤਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਅਨ੍ਯਂ ਸ੍ਵਜਨਬਾਂਧਵਮ੍
ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਵ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਕਰਕੇ, ਜਦ ਮੇਰੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸੜ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਪਿਉ, ਮਾਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਵੀ—
ਸੁਰੂਪਂ ਸਗੁਣਂ ਦੇਵ ਮਮ ਬਾਣਾ ਹਤਾ ਸਤੀ । ਚਲਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਦੇਹੋ ਵਿਪਾਕਂ ਨੈਵ ਚਿਂਤਯੇਤ੍
ਜੇ ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਚੰਗਾ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਮੇਰੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਘਾਇਲ ਹੋਈ ਔਰਤ ਡੋਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਅੰਤਲੇ ਨਤੀਜੇ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦੀ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਯੋਨਿਃ ਸ੍ਪਂਦੇਤ ਨਾਰੀਣਾਂ ਸ੍ਤਨਾਗ੍ਰੌ ਚ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰ । ਨਾਸ੍ਤਿ ਧੈਰ੍ਯਂ ਸੁਰੇਸ਼ਾਨ ਸੁਕਲਾਂ ਨਾਸ਼ਯਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਜਨਨੀ ਥਾਂ ਕੰਬਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਛਾਤੀ ਦੇ ਸਿਰੇ ਵੀ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਠਹਿਰਾਵ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ—ਮੈਂ ਚੰਗੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਇਂਦ੍ਰ ਉਵਾਚ- ਪੁਰੁषੋਹਂ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਰੂਪਵਾਨ੍ਗੁਣਵਾਨ੍ਧਨੀ । ਕੌਤੁਕਾਰ੍ਥਮਿਮਾਂ ਨਾਰੀਂ ਚਾਲਯਾਮਿ ਮਨੋਭਵ
ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੈਂ ਸੁੰਦਰ, ਚੰਗਾ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲਾ ਤੇ ਧਨਵਾਨ ਪੁਰਖ ਬਣ ਜਾਵਾਂਗਾ; ਸਿਰਫ਼ ਜਾਣਨ ਲਈ, ਹੇ ਕਾਮਦੇਵ, ਮੈਂ ਇਸ ਔਰਤ ਦਾ ਮਨ ਹਿਲਾਵਾਂਗਾ।
ਨੈਵ ਕਾਮਾਨ੍ਨ ਸਂਤ੍ਰਾਸਾਨ੍ਨ ਵਾ ਲੋਭਾਨ੍ਨ ਕਾਰਣਾਤ੍ । ਨ ਵੈ ਮੋਹਾਨ੍ਨ ਵੈ ਕ੍ਰੋਧਾਤ੍ਸਤ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਂ ਰਤਿਪ੍ਰਿਯ
ਨਾ ਤਾਂ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਨਾ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਨਾ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ; ਨਾ ਮੋਹ ਕਰਕੇ, ਨਾ ਗੁੱਸੇ ਕਰਕੇ—ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਸੱਚ ਹੈ, ਹੇ ਰਸ ਦੇ ਪਿਆਰੇ।
ਕਥਂ ਮੇ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਤਸ੍ਯਾ ਮਹਤ੍ਸਤ੍ਯਂ ਪਤਿਵ੍ਰਤਮ੍ । ਨਿष੍ਕਰ੍षਿष੍ਯ ਇਤੋ ਗਤ੍ਵਾ ਭਵਨ੍ਮੋਹੋਤ੍ਰ ਕਾਰਣਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤੇ ਸੱਚੀ ਪਤਿਵਰਤਾ ਕਿਵੇਂ ਵੇਖ ਸਕਦਾ ਹਾਂ? ਮੈਂ ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਤੇਰਾ ਮੋਹ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਇਹ ਗੁਣ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਲਵਾਂਗਾ।
ਏਵਂ ਕਾਮਂ ਚ ਸਂਦਿਸ਼੍ਯ ਜਗਾਮ ਸੁਰਰਾਟ੍ਸ੍ਵਯਮ੍ । ਆਤ੍ਮਵਿਕृਤਿਸਂਭੂਤੋ ਰੂਪਵਾਨ੍ਗੁਣਵਾਨ੍ਸ੍ਵਯਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਾਮਦੇਵ ਨੂੰ ਆਖ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਆਪ ਹੀ ਚਲਿਆ ਗਿਆ; ਆਪਣੇ ਹੀ ਰੂਪ ਨੂੰ ਬਦਲ ਕੇ, ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਚੰਗਾ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਸ਼ੋਭਾਂਗਃ ਸਰ੍ਵਭੋਗਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । ਭੋਗਲੀਲਾਸਮਾਕੀਰ੍ਣਃ ਸਰ੍ਵਦੌਦਾਰ੍ਯਸਂਯੁਤਃ
ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੁਖ-ਸਾਧਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਰਸ-ਮੌਜਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਸਦਾ ਵੱਡੇ ਦਿਲ ਵਾਲਾ।
ਯਤ੍ਰ ਸਾ ਤਿष੍ਠਤੇ ਦੇਵੀ ਕृਕਲਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਾ ਨृਪ । ਆਤ੍ਮਲੀਲਾਂ ਸ੍ਵਰੂਪਂ ਚ ਗੁਣਂ ਭਾਵਂ ਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਯੇਤ੍
ਜਿਥੇ ਉਹ ਦੇਵੀ, ਕ੍ਰਿਕਲਸ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਵੱਸਦੀ ਸੀ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਖੇਡ, ਰੂਪ, ਗੁਣ ਤੇ ਸੁਭਾਵ ਵਿਖਾਇਆ।
ਨੈਵ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਸਾ ਤਂ ਤੁ ਪੁਰੁषਂ ਰੂਪਸਂਪਦਮ੍ । ਯਤ੍ਰਯਤ੍ਰ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ਸਾ ਹਿ ਤਤ੍ਰ ਤਾਂ ਪਸ਼੍ਯਤੇ ਨृਪ
ਪਰ ਉਹ ਔਰਤ ਉਸ ਸੋਹਣੇ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੀ; ਜਿਥੇ ਵੀ ਉਹ ਜਾਂਦੀ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਥੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹੀ ਵੇਖਦੀ।
ਸਾਭਿਲਾषੇਣ ਮਨਸਾ ਤਾਮੇਵਂ ਪਰਿਪਸ਼੍ਯਤਿ । ਕਾਮਚੇष੍ਟਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੋऽਦਰ੍ਸ਼ਯਤ੍ਸਰ੍ਵਭਾਵਕੈਃ
ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹੀ ਤੱਕਦੀ ਰਹਿੰਦੀ; ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਇੰਦ੍ਰ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੀ ਚਾਲ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਚਤੁष੍ਪਥੇ ਪਥੇ ਤੀਰ੍ਥੇ ਯਤ੍ਰ ਦੇਵੀ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਸਾ । ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤਾਮੇਵ ਪਰਿਪਸ਼੍ਯਤਿ
ਚੌਰਾਹਿਆਂ, ਰਸਤੇ, ਤੇ ਤੀਰਥਾਂ ਉੱਤੇ—ਜਿਥੇ ਵੀ ਉਹ ਦੇਵੀ ਜਾਂਦੀ, ਉਥੇ-ਉਥੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਇੰਦ੍ਰ ਉਸ ਨੂੰ ਹੀ ਤੱਕਦਾ ਹੈ।
ਇਂਦ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰੇषਿਤਾ ਦੂਤੀ ਸੁਕਲਾਂ ਪ੍ਰਤਿ ਸਾ ਗਤਾ । ਸੁਕਲਾਂ ਸੁਮਹਾਭਾਗਾਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਵੈ
ਇੰਦ੍ਰ ਵਲੋਂ ਭੇਜੀ ਦੂਤਣੀ ਸੁਕਲਾ ਕੋਲ ਗਈ; ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਸੁਕਲਾ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਹੱਸ ਕੇ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਅਹੋ ਸਤ੍ਯਮਹੋਧੈਰ੍ਯਮਹੋ ਕਾਂਤਿਰਹੋ ਕ੍ਸ਼ਮਾ । ਅਸ੍ਯਾ ਰੂਪੇਣ ਸਂਸਾਰੇ ਨਾਸ੍ਤਿ ਨਾਰੀ ਵਰਾਨਨਾ
ਹਾਏ, ਇਹ ਕਿੰਨੀ ਸਚਾਈ ਹੈ, ਕਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਧੀਰਜ ਹੈ, ਕਿੰਨੀ ਚਮਕ ਹੈ, ਕਿੰਨੀ ਮਾਫੀ ਹੈ! ਏ ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।
ਕਾ ਤ੍ਵਂ ਭਵਸਿ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਕਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾ ਭਵਿष੍ਯਸਿ । ਯਸ੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਸਗੁਣਾ ਭਾਰ੍ਯਾ ਸ ਧਨ੍ਯਃ ਪੁਣ੍ਯਭਾਗ੍ਭੁਵਿ
ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ? ਤੂੰ ਕਿਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੇਂਗੀ? ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਤੂੰ ਗੁਣਵਾਨ ਪਤਨੀ ਬਣੇਗੀ, ਉਹ ਧਨੀਆਂ ਤੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਾਮੁਵਾਚ ਮਨਸ੍ਵਿਨੀ । ਵੈਸ਼੍ਯਜਾਤ੍ਯਾਂ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨੋ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸਤ੍ਯਵਤ੍ਸਲਃ
ਉਸ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਸਿਆਣੀ ਔਰਤ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, 'ਵਪਾਰੀ ਜਾਤ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਿਆ ਇੱਕ ਧਰਮ ਵਾਲਾ, ਸੱਚ ਦਾ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਹੈ।'
ਤਸ੍ਯਾਹਂ ਹਿ ਪ੍ਰਿਯਾ ਭਾਰ੍ਯਾ ਸਤ੍ਯਸਂਧਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ । ਕृਕਲਸ੍ਯਾਪਿ ਵੈਸ਼੍ਯਸ੍ਯ ਸਤ੍ਯਮੇਵ ਵਦਾਮਿ ਤੇ
ਮੈਂ ਉਸ ਸਿਆਣੇ ਤੇ ਸੱਚੇ ਵਪਾਰੀ ਕ੍ਰਿਕਲ ਦਾ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੱਚ ਹੀ ਆਖ ਰਹੀ ਹਾਂ।