ਸਂਭਾषਾਂ ਕਥਮਸ੍ਯੈਵ ਕਰਿष੍ਯੇ ਪਾਪਨਿਸ਼੍ਚਯਾ । ਰਾਤ੍ਰੌ ਚੈਵ ਤਦਾ ਤਤ੍ਰ ਪਤਿਤਾ ਦੁਃਖਸਾਗਰੇ
ਮੈਂ ਤਾਂ ਪਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਉਸ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ ਸਕਦੀ ਸੀ? ਰਾਤ ਨੂੰ ਮੈਂ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਡੁੱਬੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ।
ਏਵਂ ਹਿ ਚਿਂਤਮਾਨਾਯਾਃ ਸ੍ਫੁਟਿਤਂ ਹृਦਯਂ ਮਮ । ਗਤਾਃ ਪ੍ਰਾਣਾਸ੍ਤਦਾ ਕਾਯਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਵਰਾਨਨੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚਦਿਆਂ ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਟੁੱਟ ਗਿਆ, ਹੇ ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਫਿਰ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਗਈ।
ਤਤ੍ਰ ਦੂਤਾਃ ਸਮਾਯਾਤਾ ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਯ ਵੈ ਤਦਾ । ਵੀਰਾਸ਼੍ਚ ਦਾਰੁਣਾਃ ਕ੍ਰੂਰਾ ਗਦਾਚਕ੍ਰਾਸਿਧਾਰਿਣਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਧਰਮ ਰਾਜ ਦੇ ਦੂਤ ਆ ਗਏ, ਜੋ ਡਰਾਉਣੇ, ਕਠੋਰ ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਸੂਰਵੀਰ ਸਨ।
ਤੈਸ੍ਤੁ ਬਦ੍ਧਾ ਮਹਾਭਾਗੇ ਸ਼ृਂਖਲੈਰ੍ਦृਢਬਂਧਨੈਃ । ਨੀਤਾ ਯਮਪੁਰਂ ਤੈਸ੍ਤੁ ਰੁਦਮਾਨਾ ਸੁਦੁਃਖਿਤਾ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਜੰਜੀਰਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਮੈਂ ਰੋਦੀ ਤੇ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਯਮਪੁਰੀ ਲੈ ਗਏ।
ਮੁਦ੍ਗਰੈਸ੍ਤਾਡ੍ਯਮਾਨਾਹਂ ਦੁਰ੍ਗਮਾਰ੍ਗੇਣ ਪੀਡਿਤਾ । ਭਰ੍ਤ੍ਸ੍ਯਮਾਨਾ ਯਮਸ੍ਯਾਗ੍ਰੇ ਤੈਸ੍ਤਤ੍ਰਾਹਂ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਿਤਾ
ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਗੱਦਿਆਂ ਨਾਲ ਮਾਰਦੇ, ਔਖੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਤਕਲੀਫ ਦਿੰਦੇ, ਤੇ ਯਮ ਰਾਜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਡਾਂਟਦੇ ਹੋਏ ਅੰਦਰ ਲੈ ਗਏ।
ਦृष੍ਟਾਹਂ ਯਮਰਾਜੇਨ ਸਕ੍ਰੋਧੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ । ਅਂਗਾਰਸਂਚਯੇ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾ ਨਰਕਸਂਚਯੇ
ਮੈਨੂੰ ਯਮ ਰਾਜ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸੀ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਅੰਗਾਰਿਆਂ ਦੇ ਢੇਰ ਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਨਰਕਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਵਿਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ।
ਲੋਹਸ੍ਯ ਪੁਰੁषਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਅਗ੍ਨਿਨਾ ਪਰਿਤਾਪਿਤਃ । ਮਮੋਰਸਿ ਸਮੁਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤੋ ਨਿਜਭਰ੍ਤੁਸ਼੍ਚ ਵਂਚਨਾਤ੍
ਲੋਹੇ ਦਾ ਇਕ ਆਦਮੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਜਿਸਨੂੰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਤਪਾਇਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਉਸਦੇ ਸੀਨੇ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਨਾਨਾਪੀਡਾਤਿਸਂਤਪ੍ਤਾ ਨਰਕਾਗ੍ਨਿਪ੍ਰਤਾਪਿਤਾ । ਤੈਲਦ੍ਰੋਣ੍ਯਾਂ ਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾ ਕਰਮ੍ਭਵਾਲੁਕੋਪਰਿ
ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਭਾਰੀ ਪੀੜਾਵਾਂ ਨਾਲ ਤੜਪਾਈ ਗਈ, ਨਰਕ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾੜੀ ਗਈ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਤੇਲ ਦੀ ਕੜਾਹੀ ਵਿਚ, ਤੇ ਦਲੀ ਹੋਈ ਰੇਤ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ।
ਅਸਿਪਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਸਂਚ੍ਛਿਨ੍ਨਾ ਜਲਮਂਤ੍ਰੇਣ ਵਾਹਿਤਾ । ਕੂਟਸ਼ਾਲ੍ਮਲਿਵृਕ੍ਸ਼ੇषੁ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾ ਤੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਮੈਨੂੰ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਕੱਟਿਆ ਗਿਆ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਵਹਾਅ ਵਿਚ ਲੈ ਜਾਇਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਨੁੱਕਦਾਰ ਸ਼ਾਲਮਲੀ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟਿਆ।
ਪੂਯਸ਼ੋਣਿਤਵਿष੍ਠਾਯਾਂ ਪਤਿਤਾ ਕृਮਿਸਂਕੁਲੇ । ਸਰ੍ਵੇषੁ ਨਰਕੇष੍ਵੇਵਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾਹਂ ਨृਪਨਂਦਿਨਿ
ਮੈਂ ਪੀਪ, ਖੂਨ ਤੇ ਗੰਦ ਵਿਚ ਡਿੱਗ ਪਈ, ਜਿੱਥੇ ਕੀੜੇ ਹੀ ਕੀੜੇ ਸਨ। ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਲਾਡਲੀ, ਮੈਨੂੰ ਹਰ ਨਰਕ ਵਿਚ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ।
ਪੀਡਾਯੁਕ੍ਤੇषੁ ਤੀਵ੍ਰੇषੁ ਤੇਨੈਵਾਪਿ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ । ਕਰਪਤ੍ਰੈਃ ਪਾਟਿਤਾਹਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਭਿਸ੍ਤਾਡਿਤਾ ਭृਸ਼ਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨਰਕਾਂ ਵਿਚ, ਜਿੱਥੇ ਭਾਰੀ ਪੀੜਾ ਸੀ, ਉਸੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਲੋਂ ਮੈਨੂੰ ਆਰੀਆਂ ਨਾਲ ਚੀਰਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਭਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਵਾਰ ਵਾਰ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਅਨ੍ਯੇष੍ਵੇਵ ਨਰਕੇषੁ ਪਾਤਿਤਾ ਨृਪਨਂਦਿਨਿ । ਯੋਨਿਗਰ੍ਤੇषੁ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾਸ੍ਮਿ ਪਤਿਤਾ ਦੁਃਖਸਂਕਟੇ
ਹੋਰ ਨਰਕਾਂ ਵਿਚ ਵੀ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਲਾਡਲੀ, ਮੈਨੂੰ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਗੱਡਿਆਂ ਵਿਚ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਭਾਰੀ ਦੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਧਰ੍ਮਰਾਜੇਨ ਤੇਨਾਹਂ ਨਰਕੇषੁ ਨਿਪਾਤਿਤਾ । ਵਲ੍ਗੁਨੀਯੋਨਿਮਾਸਾਦ੍ਯ ਭੁਕ੍ਤਂ ਦੁਃਖਂ ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍
ਧਰਮ ਰਾਜ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਫਿਰ ਮੈਨੂੰ ਘੱਟ ਜਨਮ ਮਿਲਿਆ ਤੇ ਬੜੀ ਭਿਆਨਕ ਪੀੜਾ ਸਹਿਣੀ ਪਈ।
ਗਤਾਹਂ ਕ੍ਰੌष੍ਟੁਕੀਂ ਯੋਨਿਂ ਸ਼ੁਨੀਯੋਨਿਂ ਪੁਨਰ੍ਗਤਾ । ਸਕੁਕ੍ਕੁਟੀਂ ਚ ਮਾਰ੍ਜਾਰੀਮਾਖੁਯੋਨਿਂ ਗਤਾ ਹ੍ਯਹਮ੍
ਮੈਂ ਕ੍ਰੌਂਚ ਪੰਛੀ ਦੀ ਕੋਖ ਵਿੱਚ ਗਈ, ਫਿਰ ਕੁੱਤੀ ਦੀ ਕੋਖ ਵਿੱਚ ਵੀ ਜਨਮ ਲਿਆ। ਮੈਂ ਕੁੱਕੜੀ, ਬਿੱਲੀ ਤੇ ਚੂਹੀ ਵਾਂਗ ਵੀ ਜਨਮ ਲਿਆ।
ਏਵਂ ਯੋਨਿਵਿਸ਼ੇषੇषੁ ਪਾਪਯੋਨਿषੁ ਤੇਨ ਚ । ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾਸ੍ਮਿ ਧਰ੍ਮਰਾਜੇਨ ਪੀਡਿਤਾ ਸਰ੍ਵਯੋਨਿषੁ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਾਪੀ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ, ਧਰਮ ਰਾਜ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸੁੱਟਿਆ ਤੇ ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਦੁੱਖ ਦਿੱਤਾ।
ਤੇਨੈਵਾਹਂ ਕृਤਾ ਭੂਮੌ ਸ਼ੂਕਰੀ ਨृਪਨਂਦਿਨਿ । ਤਵਹਸ੍ਤੇ ਮਹਾਭਾਗੇ ਸਂਤਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨ੍ਯਨੇਕਸ਼ਃ
ਉਸੇ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੂਅਰਣੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਰੂਹ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀਏ। ਤੇਰੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਤੀਰਥ ਹਨ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੀ।
ਤੇਨੋਦਕੇਨ ਸਿਕ੍ਤਾਸ੍ਮਿ ਤ੍ਵਯੈਵ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ । ਮਮ ਪਾਪਂ ਗਤਂ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਤਵ ਸੁਂਦਰਿ
ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਨਾਲ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਛਿੜਕਿਆ। ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ।
ਤਵੈਵ ਤੇਜਃਪੁਣ੍ਯੇਨ ਜਾਤਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਵਰਾਨਨੇ । ਇਦਾਨੀਂ ਮਾਮੁਦ੍ਧਰਸ੍ਵ ਪਤਿਤਾਂ ਨਰਕਸਂਕਟੇ
ਤੇਰੀ ਰੌਣਕ ਤੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਸੋਹਣੇ ਮੁੱਖ ਵਾਲੀ, ਮੈਨੂੰ ਗਿਆਨ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਨਰਕ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲੈ।
ਯਦਾ ਨੋਦ੍ਧਰਸੇ ਦੇਵਿ ਪੁਨਰ੍ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਦਾਰੁਣਮ੍ । ਨਰਕਂ ਚ ਮਹਾਭਾਗੇ ਤ੍ਰਾਹਿ ਮਾਂ ਦੁਃਖਭਾਗਿਨੀਮ੍
ਜੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਬਚਾਈਂਗੀ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਮੁੜ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਵਾਂਗੀ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੀ, ਮੈਨੂੰ ਦੁੱਖੀ ਨੂੰ ਬਚਾ ਲੈ।
ਗਤਾਹਂ ਪਾਪਭਾਵੇਨ ਦੀਨਾਹਂ ਚ ਨਿਰਾਸ਼੍ਰਯਾ । ਸੁਦੇਵੋਵਾਚ- ਕਿਂ ਕृਤਂ ਹਿ ਮਯਾ ਭਦ੍ਰੇ ਸੁਕृਤਂ ਪੁਣ੍ਯਸਂਭਵਮ੍
ਪਾਪ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮੈਂ ਡਿੱਗ ਪਈ ਹਾਂ, ਬੇਸਹਾਰਾ ਤੇ ਨਿਰਾਸਰ ਹੋ ਗਈ ਹਾਂ। ਸੁਦੇਵ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ— ਹੇ ਭਲੀਏ, ਮੈਂ ਕਿਹੜਾ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਪੁੰਨ ਮਿਲਿਆ?
ਯੇਨਾਹਮੁਦ੍ਧਰੇ ਤ੍ਵਾਂ ਵੈ ਤਨ੍ਮੇ ਤ੍ਵਂ ਵਦ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍ । ਸ਼ੂਕਰ੍ਯੁਵਾਚ- ਅਯਂ ਰਾਜਾ ਮਹਾਭਾਗ ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਰ੍ਮਨੁਨਂਦਨਃ
ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬਚਾ ਸਕਾਂ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਹੁਣ ਦੱਸ। ਸੂਅਰਣੀ ਨੇ ਆਖਿਆ— ਇਹ ਰਾਜਾ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੀ, ਇੱਖਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਵੰਸ਼ਜ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੁਰੇष ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਭਵਤੀ ਸ਼੍ਰੀਰ੍ਹਿ ਨਾਨ੍ਯਥਾ । ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਪਤਿਵ੍ਰਤਪਰਾਯਣਾ
ਇਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ; ਤੂੰ ਹੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈਂ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਪਤੀ ਵਤੀ ਵਰਤਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਂ ਸਤੀ ਸਰ੍ਵਦਾ ਭਦ੍ਰੇ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਮਯੀ ਪ੍ਰਿਯਾ । ਦੇਵਿ ਸਰ੍ਵਮਯੀ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵਮਯੀ ਸਦਾ
ਤੂੰ ਸਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਜੀਵਨ ਵਾਲੀ ਹੈਂ, ਹੇ ਭਲੀਏ, ਪਿਆਰੀ, ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਹੈਂ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਸਦਾ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈਂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈਂ।
ਮਹਾਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਲੋਕ ਏਕਾ ਤ੍ਵਂ ਨृਪਤੇਃ ਪ੍ਰਿਯਾ । ਯਯਾ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਿਤੋ ਭਰ੍ਤਾ ਭਵਤ੍ਯਾ ਹਿ ਅਹਰ੍ਨਿਸ਼ਮ੍
ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਹੀ ਵੱਡੀ ਪਤੀਵ੍ਰਤਾ ਹੈਂ, ਰਾਜੇ ਦੀ ਪਿਆਰੀ। ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।
ਏਕਸ੍ਯ ਦਿਵਸਸ੍ਯਾਪਿ ਪੁਣ੍ਯਂ ਦੇਹਿ ਵਰਾਨਨੇ । ਪਤਿ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਿਤਸ੍ਯਾਪਿ ਯਦਿ ਮੇ ਕੁਰੁषੇ ਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਹੇ ਸੋਹਣੇ ਮੁੱਖ ਵਾਲੀ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਇਕ ਦਿਨ ਦੀ ਸੇਵਾ ਦਾ ਪੁੰਨ ਦੇ ਦੇ, ਜੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਸਮਝਦੀ ਹੈਂ।
ਮਮ ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਤ੍ਵਂ ਵੈ ਤ੍ਵਂ ਮੇ ਗੁਰੁਃ ਸਨਾਤਨਃ । ਅਹਂ ਪਾਪਾ ਦੁਰਾਚਾਰਾ ਅਸਤ੍ਯਾ ਜ੍ਞਾਨਵਰ੍ਜਿਤਾ
ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਮਾਂ-ਪਿਉ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਸਦੀਵੀ ਅਧਿਆਪਕ ਹੈਂ। ਮੈਂ ਪਾਪੀ, ਮਾੜੇ ਕੰਮਾਂ ਵਾਲੀ, ਝੂਠੀ ਤੇ ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਾਂ।
ਮਾਮੁਦ੍ਧਰ ਮਹਾਭਾਗੇ ਭੀਤਾਹਂ ਯਮਤਾਡਨੈਃ । ਸੁਕਲੋਵਾਚ- ਏਵਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਨृਪਂ ਤਦਾ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੀ, ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ ਲੈ, ਮੈਂ ਯਮ ਦੇ ਸਜ਼ਾ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਕਾਂਪ ਰਹੀ ਹਾਂ। ਸੁਕਲਾ ਨੇ ਆਖਿਆ— ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ।
ਕਿਂ ਕਰੋਮਿ ਮਹਾਰਾਜ ਏषਾ ਕਿਂ ਵਦਤੇ ਪਸ਼ੁਃ । ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਰੁਵਾਚ- ਏਨਾਂ ਦੁਃਖਾਂ ਵਰਾਕੀਂ ਵੈ ਪਾਪਯੋਨਿਂ ਗਤਾਂ ਸ਼ੁਭੇ
ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ? ਇਹ ਜਾਨਵਰ ਕੀ ਆਖਦੀ ਹੈ? ਇੱਖਵਾਕੁ ਨੇ ਆਖਿਆ— ਇਹ ਦੁਖੀ ਤੇ ਬੇਚਾਰੀ, ਜੋ ਪਾਪੀ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਆਈ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ—
ਸਮੁਦ੍ਧਰਸ੍ਵ ਪੁਣ੍ਯੈਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮਹਚ੍ਛ੍ਰੇਯੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਵਰਾ ਨਾਰੀ ਸੁਦੇਵਾ ਚਾਰੁਮਂਗਲਾ
ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੰਨਾਂ ਨਾਲ ਇਸਨੂੰ ਬਚਾ ਲੈ, ਵੱਡਾ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਸੁਦੇਵਾ ਨੇ—
ਉਵਾਚੈਕਾਬ੍ਦਪੁਣ੍ਯਂ ਤੇ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਂ ਵਰਾਨਨੇ । ਏਵਮੁਕ੍ਤੇਨ ਵਾਕ੍ਯੇਨ ਤਯਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਹਿ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਆਖਿਆ, 'ਹੇ ਸੋਹਣੇ ਮੁੱਖ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਕ ਸਾਲ ਦਾ ਪੁੰਨ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।' ਦੇਵੀ ਵਲੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖਣ ਨਾਲ, ਉਸੇ ਵੇਲੇ—