ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਨਾਮਮਾਤ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਕੇਸ਼ਵਸ੍ਯ ਤੁ । ਕਲੌ ਦ੍ਵਾਰਵਤੀ ਰਮ੍ਯਾ ਧਨ੍ਯੋ ਦੇਵੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਕੇਵਲ ਨਾਮ ਲੈਣ ਨਾਲ, ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ ਦ੍ਵਾਰਕਾ ਸੁਹਾਵਣੀ ਹੈ, ਤੇ ਜਨਾਰਦਨ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਰੱਬ ਹੈ।
ਯੇ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਨਰਾ ਦੇਵਂ ਮੁਕ੍ਤਿਸ੍ਤੇषਾਂ ਸੁਨਿਸ਼੍ਚਲਾ । ਏਵਂ ਧਨ੍ਯਤਮਂ ਦੇਵਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਰੱਬ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਅਟੱਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਇੰਝ, ਸਭ ਤੋਂ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਰੱਬ ਹੈ।
ਚਿਂਤਯਾਮਿ ਮਹਾਦੇਵਿ ਵਿਦ੍ਵਤ੍ਸਂਸ੍ਥੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍ । ਅष੍ਟੋਤ੍ਤਰਂ ਤੁ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਸ਼ਤਮੇਤਦੁਦਾਹृਤਮ੍
ਮੈਂ ਜਨਾਰਦਨ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵੀ, ਜੋ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਇੱਕ ਸੌ ਅੱਠ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਹੈ।
ਯੋ ਜਪੇਚ੍ਛृਣੁਯਾਦ੍ਵਾਪਿ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ । ਏषੁ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਯਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪਸ਼੍ਯੇਨ੍ਨਾਰਾਯਣਂ ਹਰਿਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੀਰਥਾਂ 'ਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਨਾਰਾਇਣ, ਹਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ,
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਯਾਤਿ ਵਿष੍ਣੋਃ ਸਨਾਤਨਮ੍ । ਜਗਨ੍ਨਾਥਂ ਮਹਾਤੀਰ੍ਥਂ ਲੋਕਾਨਾਂ ਪਾਵਨਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਜਗੰਨਾਥ ਮਹਾਂਤੀਰਥ ਹੈ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੇ ਗਚ੍ਛਂਤਿ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਸ੍ਤੇਪਿ ਯਾਂਤਿ ਪਰਾਂ ਗਤਿਮ੍ । ਸ਼ਤਾष੍ਟਕਂ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਤ੍ਪਿਤृਕਰ੍ਮਣਿ
ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚੋਟੀ ਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਸੌ ਅੱਠ ਮਹਾਂਪੁੰਨ ਤੀਰਥ ਪਿਤਰ ਕਰਮ ਲਈ ਸੁਣਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਇਹਲੋਕੇ ਸੁਖਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਯਾਤਿ ਵਿष੍ਣੋਃ ਸਨਾਤਨਮ੍ । ਗੋਦਾਨੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਦਾਨੇ ਵਾ ਅਹਨ੍ਯਹਨਿ ਵਾ ਪੁਨਃ
ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਚਾਹੇ ਗਾਂ ਦਾਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਦਾਨ, ਜਾਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਮੁੜ ਮੁੜ,
ਦੇਵਾਰ੍ਚਨਵਿਧੌ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਧਿਗਚ੍ਛਤਿ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦੇ ਢੰਗ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨੀ ਮਨੁੱਖ ਸਰਵੋਚ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪਂਚਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਉਤ੍ਤਰਖਂਡੇ ਜਂਬੂਦ੍ਵੀਪਤੀਰ੍ਥਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮ ਤ੍ਰਯਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਾਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪਚਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੇ ਉੱਤਰਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਦੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਇਹ ਇੱਕ ਸੌ ਤੇੱਤੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਹੈ।
ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ। ਵੇਤ੍ਰਵਤ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ृਣੁ ਸੁਂਦਰਿ । ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵਿਮੁਚ੍ਯਂਤੇ ਯਾਵਦਾਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਮ੍
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੈਂ ਵੇਤ੍ਰਵਤੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਸੁਣ ਸੋਹਣੀਏ, ਜਿੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪੁਰਾਣੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵृਤ੍ਰੇਣ ਚ ਕृਤਃ ਕੂਪੋ ਮਹਾਗਂਭੀਰਸਂਜ੍ਞਕਃ । ਕੂਪਾਤ੍ਸਾ ਨਿਃਸृਤਾ ਦੇਵੀ ਮਹਾਪਾਪੌਘਨਾਸ਼ਿਨੀ
ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੇ ਇੱਕ ਖੂਹ ਬਣਾਇਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਡੂੰਘਾ ਆਖਦੇ ਹਨ; ਉਸ ਖੂਹ ਤੋਂ ਦੇਵੀ ਨਿਕਲੀ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਯਥਾ ਗਂਗਾ ਤਥੇਯਂ ਚ ਸਰਿਚ੍ਛ੍ਰੇष੍ਠਾ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮੇ । ਅਸ੍ਯਾ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਪਾਪੌਘਾਃ ਸ਼ਮਯਂਤਿ ਚ
ਜਿਵੇਂ ਗੰਗਾ ਹੈ, ਇਉਂ ਇਹ ਵੀ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਦੇਵੀ; ਇਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ृਣੁ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਇਤਿਹਾਸਂ ਪੁਰਾਤਨਮ੍ । ਯਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਾਪਿਨੋ ਦੋषੈਰ੍ਵਿਮੁਕ੍ਤਾਃ ਕਰ੍ਮਬਂਧਨਾਤ੍
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣ ਕੇ ਪਾਪੀ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਅਤੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਜ਼ੰਜੀਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਚਂਪਕੇ ਨਗਰੇ ਚੈਵ ਰਾਜਾ ਰਾਜ੍ਯਂ ਕਰੋਤਿ ਸਃ । ਸਦਾ ਦੁष੍ਟੋ ਦੁष੍ਟਰੂਪੋ ਜਨਾਨਾਂ ਸ ਪ੍ਰਪੀਡਕਃ
ਚੰਪਕ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਸਦਾ ਮਾੜਾ, ਮਾੜੇ ਸੁਭਾਵ ਦਾ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਅਧਰ੍ਮੋ ਧਰ੍ਮਰੂਪਸ਼੍ਚ ਵਿष੍ਣੁਨਿਂਦਾਪਰਾਯਣਃ । ਦੇਵ ਦ੍ਵਿਜ ਨਿਹਂਤਾ ਚ ਆਸ਼੍ਰਮਾਣਾਂ ਵਿਦੂषਕਃ
ਉਹ ਧਰਮ ਦੇ ਵੇਖਾਵੇ ਵਾਲਾ ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਅਧਰਮੀ ਸੀ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਵੇਦਨਿਂਦਾਪਰਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਮੂਰ੍ਖੋ ਵਾ ਨਿਰ੍ਘृਣਃ ਸ਼ਠਃ । ਅਸਚ੍ਛਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਨਿਰਤਃ ਪਰਦਾਰਾਭਿਮਰ੍ਸ਼ਕਃ
ਉਹ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਧਨਵਾਨ ਪਰ ਮੂਰਖ, ਨਿਰਦਈ ਤੇ ਚਲਾਕ ਸੀ। ਝੂਠੇ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਤੇ ਪਰਾਈਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਛੇੜਦਾ ਸੀ।
ਵਿਦਾਰੁਣੇਤਿ ਨਾਮਾ ਚ ਸਂਜਾਤੋ ਮੂਰ੍ਖ ਏਵ ਚ । ਕਦਾਚਿਦ੍ਦੈਵਯੋਗੇਨ ਆਗਤਸ੍ਤਾਂ ਨਦੀਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਉਸਦਾ ਨਾਂ ਵਿਦਾਰੁਣ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਮੂਰਖ ਸੀ। ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ, ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਉਸ ਨਦੀ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ।
ਆਖੇਟਕਸਮਾਯੁਕ੍ਤਃ ਸ੍ਵਯਂ ਕੁष੍ਠੀ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਿ । ਮਹਾਪਾਪਾਦਯਂ ਜਾਤੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਚ ਨਿਂਦਨਾਤ੍
ਉਹ ਸ਼ਿਕਾਰ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਅਤੇ ਆਪ ਕੁਸ਼ਟੀ ਰੋਗੀ ਸੀ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਤਾ। ਇਹ ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰ ਕੇ ਐਸਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਵृਥਾਵਾਦੀ ਦੁਰਾਤ੍ਮਾ ਚ ਸ਼ਠੋ ਵੈ ਨਿਰ੍ਘृਣਃ ਪਸ਼ੁਃ । ਵੇਦਨਿਂਦਾਰਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਗੋਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਪ੍ਰਦੂषਕਃ
ਉਹ ਫੁਜ਼ੂਲ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਮਾੜੀ ਸੋਚ ਵਾਲਾ, ਚਲਾਕ ਤੇ ਨਿਰਦਈ ਜਾਨਵਰ ਵਰਗਾ ਸੀ। ਸਦਾ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਨੂੰ ਵਿਗਾੜਦਾ ਸੀ।
ਏਵਂਵਿਧੋ ਵਨੇ ਭ੍ਰਾਮ੍ਯਂਸ੍ਤृषਾਰ੍ਤਃ ਸ ਸੁਹृਦ੍ਵृਤਃ । ਅਸ਼੍ਵਾਦੁਤ੍ਤੀਰ੍ਯ ਰਾਜਾऽਸੌ ਜਲਂ ਪੀਤ੍ਵਾ ਗृਹਂ ਗਤਃ
ਐਸਾ ਰਾਜਾ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਤੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਸੀ। ਘੋੜੇ ਤੋਂ ਉਤਰ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ, ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ।
ਤੇਨੈਵੋਦਕਪਾਨੇਨ ਗਤਂ ਕੁष੍ਠਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਬੁਦ੍ਧਿਸ੍ਤੁ ਨਿਰ੍ਮਲਾ ਜਾਤਾ ਤਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞੋ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਉਸ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਕੁਸ਼ਟ ਰੋਗ ਦੂਰ ਹੋ ਗਈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਉਸ ਰਾਜੇ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸੁੱਧ ਹੋ ਗਈ।
ਵਿष੍ਣੌ ਭਕ੍ਤਿਃ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਤਦਾ ਤਸ੍ਯ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਿ । ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਕਾਲੇਨ ਸ੍ਨਾਨਂ ਵੈ ਕृਤਵਾਨ੍ਸਦਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਭਗਤੀ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਈ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਿੱਤ ਸਨਾਨ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਨਿਰ੍ਮਲੋ ਬਹੁਰੂਪਾਢ੍ਯੋ ਜਾਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਿ । ਇਹਲੋਕੇ ਸੁਖਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਯਜ੍ਞਾਨਨੇਕਸ਼ਃ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਬਹੁਤ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਵਾਲਾ ਬਣ ਗਿਆ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਤਾ। ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸੁੱਖ ਭੋਗ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਯਜਨ ਕਰੇ।
ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਤ੍ਵਾ ਸ ਗਤੋ ਵੈष੍ਣਵਂ ਪਦਮ੍ । ਇਤਿ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਭੋ ਦੇਵਿ ਵੇਤ੍ਰਵਤ੍ਯਾਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਵੈਸ਼ਨਵ ਲੋਕ ਪਾ ਲਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਗੱਲ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਵੈਤ੍ਰਵਤੀ ਨਦੀ ਬਾਰੇ ਜਾਣ ਲਵੋ।
ਸ੍ਨਾਨਂ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਯੇ ਵਿਪ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਮੁਕ੍ਤਾ ਨਗਨਂਦਿਨਿ । ਰਾਜਨ੍ਯੋ ਵਾਥ ਵੈਸ਼੍ਯੋ ਵਾ ਸ਼ੂਦ੍ਰੋ ਵਾ ਸੁਰਸਤ੍ਤਮੇ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉੱਥੇ ਸਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਲਾਡਲੀ, ਉਹ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਚਾਹੇ ਉਹ ਰਾਜਪੁਤ, ਵਣਿਕ ਜਾਂ ਸ਼ੂਦਰ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਣ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ।
ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਤੇ ਮੁਕ੍ਤਾਃ ਪਾਪਬਂਧਨਾਤ੍ । ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਵਾऽਥ ਮਾਘੇ ਵਾ ਬਾਹ੍ਯੋ ਵਾ ਵੇਦਨਿਂਦਕਃ
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਉਹ ਸਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਜ਼ੰਜੀਰ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਚਾਹੇ ਕਾਰਤਿਕ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਾਘ ਮਹੀਨਾ, ਜਾਂ ਕੋਈ ਅਛੂਤ ਜਾਂ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।
ਸਰਿਤਾਂ ਸਂਗਮੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਦੇਵਿ ਕਿਲ੍ਬਿषਾਤ੍ । ਸਾਭ੍ਰਮਤ੍ਯਾਃ ਸਮਂ ਯਤ੍ਰ ਤਸ੍ਯਾਃ ਸਂਗਃ ਪ੍ਰਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਸੰਗਮ ਤੇ ਸਨਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮਨੁੱਖ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਸਾਬ੍ਰਵਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਹੋਵੇ, ਉੱਥੇ ਇਹ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਾ ਸਦਾ । ਖੇਟਕਂ ਨਗਰਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਰੂਪਂ ਤੁ ਵਾऽਨਘੇ
ਉੱਥੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਸਨਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਖੇਟਕ ਨਗਰ ਦਿਵਿਆ ਹੈ, ਸੁਗਮ ਸਵਰਗ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਤਤ੍ਰ ਵੈ ਦੇਵਿ ਯੋਗਾਸ਼੍ਚ ਬਹਵਃ ਕृਤਾਃ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਚ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਪੁਨਰ੍ਜਨ੍ਮ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਉੱਥੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਬਹੁਤ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜੋਗ ਕੀਤੇ। ਉੱਥੇ ਸਨਾਨ ਤੇ ਭੋਜਨ ਕਰ ਕੇ, ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਸਾ ਦ੍ਵਿਤੀਯਾ ਸ੍ਮृਤਾ ਗਂਗਾ ਕਲੌ ਦੇਵਿ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਯੇ ਨਰਾਃ ਸੁਖਮਿਚ੍ਛਂਤਿ ਧਨਮਿਚ੍ਛਂਤਿ ਯੇ ਨਰਾਃ
ਉਹ ਨਦੀ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਦੂਜੀ ਗੰਗਾ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵੀ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸੁੱਖ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਧਨ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ—