ਮਹਾਲਯਂ ਮਹਾਪਦ੍ਮੇ ਪਯੋष੍ਣ੍ਯਾਂ ਪਿਂਗਲੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਸਿਂਹਿਕਾਯਾਂ ਤਥਾ ਤੀਰ੍ਥਂ ਸੌਰਵੇਰਵਿਸਂਜ੍ਞਕਮ੍
ਮਹਾਪਦਮ 'ਚ ਮਹਾਲਯ, ਪਯੋਸ਼ਣੀ 'ਚ ਪਿੰਗਲੇਸ਼ਵਰ ਅਤੇ ਸਿੰਹਿਕਾ 'ਚ ਸੌਰਵੇਰ ਨਾਮਕ ਤੀਰਥ ਹੈ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕਂ ਕृਤ੍ਤਿਕਾਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਸ਼ਾਂਕਰਂ ਸ਼ਂਕਰੇ ਗਿਰੌ । ਉਤ੍ਪਲਾਖ੍ਯਂ ਤਤੋ ਦਿਵ੍ਯਂ ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਸਿਂਧੁਸਂਗਮੇ
ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਖੇਤਰ 'ਚ ਕਾਰਤਿਕ, ਸ਼ੰਕਰ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਸ਼ੰਕਰ, ਫਿਰ ਉਤਪਲਾਖ੍ਯ ਅਤੇ ਸਿੰਧੁ ਸੰਗਮ 'ਤੇ ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਤੀਰਥ ਹਨ।
ਗਾਣਪਤ੍ਯਂ ਤਤਸ਼੍ਚੈਵ ਪਰ੍ਵਤੋ ਵਿष੍ਣੁਸਂਜ੍ਞਕੇ । ਜਾਲਂਧਰੇ ਤਤਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਵਿष੍ਣੁਮੁਖਂ ਚ ਯਤ੍
ਫਿਰ ਗਣਪਤਿ ਤੀਰਥ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨਾਮਕ ਪਹਾੜ, ਜਾਲੰਧਰ 'ਚ ਵਿਸ਼ਨੂਮੁਖ ਤੀਰਥ ਵੀ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਾਰੇ ਵੈ ਤਾਰਕਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਪਰ੍ਵਤੇ ਵਿष੍ਣੁਸਂਜ੍ਞਕੇ । ਦੇਵਦਾਰੁਵਨੇ ਪੌਂਡ੍ਰਂ ਪੌष੍ਕਂ ਕਾਸ਼੍ਮੀਰਮਂਡਲੇ
ਤਾਰਾ 'ਚ ਤਾਰਕ ਤੀਰਥ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨਾਮਕ ਪਹਾੜ 'ਤੇ, ਦੇਵਦਾਰੁ ਵਣ 'ਚ ਪੌਂਡ੍ਰ ਅਤੇ ਕਸ਼ਮੀਰ ਖੇਤਰ 'ਚ ਪੌਸ਼ਕ ਤੀਰਥ ਹਨ।
ਭੌਮਂ ਹਿਮਂ ਹਿਮਾਦ੍ਰੌ ਚ ਤੁष੍ਟਿਕਂ ਪੌष੍ਟਿਕਂ ਪੁਨਃ । ਕਪਾਲਮੋਚਨਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਜਾਤਂ ਮਾਯਾਪੁਰੇ ਤਥਾ
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹਿਮਾਲੇ ਦੀ ਬਰਫ, ਤੋਸ਼ਟਿਕ ਤੇ ਪੌਸ਼ਟਿਕ, ਫੇਰ ਕਪਾਲਮੋਚਨ ਤੀਰਥ ਵੀ ਮਾਯਾਪੁਰ ਵਿੱਚ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ।
ਸ਼ਂਖੋਦ੍ਧਾਰਂ ਤਤਸ਼੍ਚੈਵ ਦੇਵਂ ਵੈ ਸ਼ਂਖਧਾਰਕਮ੍ । ਪਿਂਡੇ ਵੈ ਪਿਂਡਨਾਮਾਨਂ ਸਿਦ੍ਧੇ ਵੈਖਾਨਸਂ ਭਵੇਤ੍
ਫਿਰ ਸ਼ੰਖੋਧਾਰ ਤੇ ਸ਼ੰਖਧਾਰਕ ਦੇਵਤਾ, ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਪਿੰਡ ਨਾਮ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਸਿੱਧ ਵਿੱਚ ਵੈਖਾਨਸਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਅਚ੍ਛੋਦੇ ਵਿष੍ਣੁਕਾਮਂ ਤੁ ਧਰ੍ਮਕਾਮਾਰ੍ਥਮੋਕ੍ਸ਼ਦਮ੍ । ਔषਧ੍ਯਂ ਚੋਤ੍ਤਰੇਕੂਲੇ ਕੁਸ਼ਦ੍ਵੀਪੇ ਕੁਸ਼ੋਦਕਮ੍
ਅੱਛੋਦਾ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂਕਾਮਾ, ਜੋ ਧਰਮ, ਇੱਛਾ, ਧਨ ਤੇ ਮੋਖਸ਼ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਉੱਤਰੀ ਕੰਢੇ ਤੇ ਔਸ਼ਧੀ ਜਲ, ਤੇ ਕੁਸ਼ਦਵੀਪ ਵਿੱਚ ਕੁਸ਼ੋਦਕ।
ਮਨ੍ਮਥਂ ਹੇਮਕੂਟੇ ਤੁ ਕੁਮੁਦੇ ਸਤ੍ਯਵਾਦਨਮ੍ । ਵਦਂਤ੍ਯਾਵਾਸ਼੍ਵਕਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਵਿਂਧ੍ਯੇ ਵੈ ਮਾਤृਕਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਹੇਮਕੂਟ 'ਚ ਮਨਮਥ, ਕੁਮੁਦ 'ਚ ਸਤਿਵਾਦਨ; ਆਵਾਸ਼ਵਕ ਤੀਰਥ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਵਿਂਧਿਆ ਵਿੱਚ ਮਾਤ੍ਰਿਕਾ ਯਾਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਚਿਤ੍ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਮਯਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਪਾਵਨਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । ਏਤੇषਾਂ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਨਾਮੁਤ੍ਤਮਂ ਸ਼ृਣੁ ਸੁਂਦਰਿ
ਚਿੱਤ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਮਯ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਜੋ ਤੀਰਥਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹਨਾਂ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੁਣ, ਸੋਹਣੀਏ।
ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਨਾਮਮਯਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਨ ਭੂਤਂ ਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਾ ਹੇਮਹਾਰੀ ਵਾ ਬਾਲਹਾ ਗੋਘ੍ਨ ਏਵ ਚ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਤੀਰਥ ਨਾ ਪਹਿਲਾਂ ਸੀ, ਨਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਚਾਹੇ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆਰਾ ਹੋਵੇ, ਸੋਨੇ ਦਾ ਚੋਰ, ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਗਾਂ ਦਾ ਹੱਤਿਆਰਾ ਹੋਵੇ,
ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਨਾਮਮਾਤ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਕੇਸ਼ਵਸ੍ਯ ਤੁ । ਕਲੌ ਦ੍ਵਾਰਵਤੀ ਰਮ੍ਯਾ ਧਨ੍ਯੋ ਦੇਵੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਕੇਵਲ ਨਾਮ ਲੈਣ ਨਾਲ, ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ ਦ੍ਵਾਰਕਾ ਸੁਹਾਵਣੀ ਹੈ, ਤੇ ਜਨਾਰਦਨ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਰੱਬ ਹੈ।
ਯੇ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਨਰਾ ਦੇਵਂ ਮੁਕ੍ਤਿਸ੍ਤੇषਾਂ ਸੁਨਿਸ਼੍ਚਲਾ । ਏਵਂ ਧਨ੍ਯਤਮਂ ਦੇਵਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਰੱਬ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਅਟੱਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਇੰਝ, ਸਭ ਤੋਂ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਰੱਬ ਹੈ।
ਚਿਂਤਯਾਮਿ ਮਹਾਦੇਵਿ ਵਿਦ੍ਵਤ੍ਸਂਸ੍ਥੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍ । ਅष੍ਟੋਤ੍ਤਰਂ ਤੁ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਸ਼ਤਮੇਤਦੁਦਾਹृਤਮ੍
ਮੈਂ ਜਨਾਰਦਨ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵੀ, ਜੋ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਇੱਕ ਸੌ ਅੱਠ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਹੈ।
ਯੋ ਜਪੇਚ੍ਛृਣੁਯਾਦ੍ਵਾਪਿ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ । ਏषੁ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਯਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪਸ਼੍ਯੇਨ੍ਨਾਰਾਯਣਂ ਹਰਿਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੀਰਥਾਂ 'ਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਨਾਰਾਇਣ, ਹਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ,
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਯਾਤਿ ਵਿष੍ਣੋਃ ਸਨਾਤਨਮ੍ । ਜਗਨ੍ਨਾਥਂ ਮਹਾਤੀਰ੍ਥਂ ਲੋਕਾਨਾਂ ਪਾਵਨਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਜਗੰਨਾਥ ਮਹਾਂਤੀਰਥ ਹੈ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੇ ਗਚ੍ਛਂਤਿ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਸ੍ਤੇਪਿ ਯਾਂਤਿ ਪਰਾਂ ਗਤਿਮ੍ । ਸ਼ਤਾष੍ਟਕਂ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਤ੍ਪਿਤृਕਰ੍ਮਣਿ
ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚੋਟੀ ਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਸੌ ਅੱਠ ਮਹਾਂਪੁੰਨ ਤੀਰਥ ਪਿਤਰ ਕਰਮ ਲਈ ਸੁਣਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਇਹਲੋਕੇ ਸੁਖਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਯਾਤਿ ਵਿष੍ਣੋਃ ਸਨਾਤਨਮ੍ । ਗੋਦਾਨੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਦਾਨੇ ਵਾ ਅਹਨ੍ਯਹਨਿ ਵਾ ਪੁਨਃ
ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਚਾਹੇ ਗਾਂ ਦਾਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਦਾਨ, ਜਾਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਮੁੜ ਮੁੜ,
ਦੇਵਾਰ੍ਚਨਵਿਧੌ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਧਿਗਚ੍ਛਤਿ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦੇ ਢੰਗ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨੀ ਮਨੁੱਖ ਸਰਵੋਚ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪਂਚਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਉਤ੍ਤਰਖਂਡੇ ਜਂਬੂਦ੍ਵੀਪਤੀਰ੍ਥਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮ ਤ੍ਰਯਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਾਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪਚਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੇ ਉੱਤਰਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਦੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਇਹ ਇੱਕ ਸੌ ਤੇੱਤੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਹੈ।
ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ। ਵੇਤ੍ਰਵਤ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ृਣੁ ਸੁਂਦਰਿ । ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵਿਮੁਚ੍ਯਂਤੇ ਯਾਵਦਾਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਮ੍
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੈਂ ਵੇਤ੍ਰਵਤੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਸੁਣ ਸੋਹਣੀਏ, ਜਿੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪੁਰਾਣੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵृਤ੍ਰੇਣ ਚ ਕृਤਃ ਕੂਪੋ ਮਹਾਗਂਭੀਰਸਂਜ੍ਞਕਃ । ਕੂਪਾਤ੍ਸਾ ਨਿਃਸृਤਾ ਦੇਵੀ ਮਹਾਪਾਪੌਘਨਾਸ਼ਿਨੀ
ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੇ ਇੱਕ ਖੂਹ ਬਣਾਇਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਡੂੰਘਾ ਆਖਦੇ ਹਨ; ਉਸ ਖੂਹ ਤੋਂ ਦੇਵੀ ਨਿਕਲੀ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਯਥਾ ਗਂਗਾ ਤਥੇਯਂ ਚ ਸਰਿਚ੍ਛ੍ਰੇष੍ਠਾ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮੇ । ਅਸ੍ਯਾ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਪਾਪੌਘਾਃ ਸ਼ਮਯਂਤਿ ਚ
ਜਿਵੇਂ ਗੰਗਾ ਹੈ, ਇਉਂ ਇਹ ਵੀ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਦੇਵੀ; ਇਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ृਣੁ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਇਤਿਹਾਸਂ ਪੁਰਾਤਨਮ੍ । ਯਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਾਪਿਨੋ ਦੋषੈਰ੍ਵਿਮੁਕ੍ਤਾਃ ਕਰ੍ਮਬਂਧਨਾਤ੍
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣ ਕੇ ਪਾਪੀ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਅਤੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਜ਼ੰਜੀਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਚਂਪਕੇ ਨਗਰੇ ਚੈਵ ਰਾਜਾ ਰਾਜ੍ਯਂ ਕਰੋਤਿ ਸਃ । ਸਦਾ ਦੁष੍ਟੋ ਦੁष੍ਟਰੂਪੋ ਜਨਾਨਾਂ ਸ ਪ੍ਰਪੀਡਕਃ
ਚੰਪਕ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਸਦਾ ਮਾੜਾ, ਮਾੜੇ ਸੁਭਾਵ ਦਾ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਅਧਰ੍ਮੋ ਧਰ੍ਮਰੂਪਸ਼੍ਚ ਵਿष੍ਣੁਨਿਂਦਾਪਰਾਯਣਃ । ਦੇਵ ਦ੍ਵਿਜ ਨਿਹਂਤਾ ਚ ਆਸ਼੍ਰਮਾਣਾਂ ਵਿਦੂषਕਃ
ਉਹ ਧਰਮ ਦੇ ਵੇਖਾਵੇ ਵਾਲਾ ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਅਧਰਮੀ ਸੀ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਵੇਦਨਿਂਦਾਪਰਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਮੂਰ੍ਖੋ ਵਾ ਨਿਰ੍ਘृਣਃ ਸ਼ਠਃ । ਅਸਚ੍ਛਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਨਿਰਤਃ ਪਰਦਾਰਾਭਿਮਰ੍ਸ਼ਕਃ
ਉਹ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਧਨਵਾਨ ਪਰ ਮੂਰਖ, ਨਿਰਦਈ ਤੇ ਚਲਾਕ ਸੀ। ਝੂਠੇ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਤੇ ਪਰਾਈਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਛੇੜਦਾ ਸੀ।
ਵਿਦਾਰੁਣੇਤਿ ਨਾਮਾ ਚ ਸਂਜਾਤੋ ਮੂਰ੍ਖ ਏਵ ਚ । ਕਦਾਚਿਦ੍ਦੈਵਯੋਗੇਨ ਆਗਤਸ੍ਤਾਂ ਨਦੀਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਉਸਦਾ ਨਾਂ ਵਿਦਾਰੁਣ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਮੂਰਖ ਸੀ। ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ, ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਉਸ ਨਦੀ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ।
ਆਖੇਟਕਸਮਾਯੁਕ੍ਤਃ ਸ੍ਵਯਂ ਕੁष੍ਠੀ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਿ । ਮਹਾਪਾਪਾਦਯਂ ਜਾਤੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਚ ਨਿਂਦਨਾਤ੍
ਉਹ ਸ਼ਿਕਾਰ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਅਤੇ ਆਪ ਕੁਸ਼ਟੀ ਰੋਗੀ ਸੀ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਤਾ। ਇਹ ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰ ਕੇ ਐਸਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਵृਥਾਵਾਦੀ ਦੁਰਾਤ੍ਮਾ ਚ ਸ਼ਠੋ ਵੈ ਨਿਰ੍ਘृਣਃ ਪਸ਼ੁਃ । ਵੇਦਨਿਂਦਾਰਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਗੋਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਪ੍ਰਦੂषਕਃ
ਉਹ ਫੁਜ਼ੂਲ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਮਾੜੀ ਸੋਚ ਵਾਲਾ, ਚਲਾਕ ਤੇ ਨਿਰਦਈ ਜਾਨਵਰ ਵਰਗਾ ਸੀ। ਸਦਾ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਨੂੰ ਵਿਗਾੜਦਾ ਸੀ।
ਏਵਂਵਿਧੋ ਵਨੇ ਭ੍ਰਾਮ੍ਯਂਸ੍ਤृषਾਰ੍ਤਃ ਸ ਸੁਹृਦ੍ਵृਤਃ । ਅਸ਼੍ਵਾਦੁਤ੍ਤੀਰ੍ਯ ਰਾਜਾऽਸੌ ਜਲਂ ਪੀਤ੍ਵਾ ਗृਹਂ ਗਤਃ
ਐਸਾ ਰਾਜਾ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਤੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਸੀ। ਘੋੜੇ ਤੋਂ ਉਤਰ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ, ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ।