ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ੍ਯੁਵਾਚ- ਮਾਥੁਰੇ ਵਿषਯੇ ਰਮ੍ਯੇ ਮਥੁਰਾਯਾਂ ਨृਪੋਤ੍ਤਮਃ । ਉਗ੍ਰਸੇਨੇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤੋ ਯਾਦਵਃ ਪਰਵੀਰਹਾ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮਥੁਰਾ ਦੇ ਸੁਹਣੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ, ਮਥੁਰਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਸੀ, ਜੋ ਯਾਦਵ ਸੀ ਅਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞੋ ਵੇਦਜ੍ਞਃ ਸ਼੍ਰੁਤਵਾਨ੍ਬਲੀ । ਦਾਤਾ ਭੋਕ੍ਤਾ ਗੁਣਗ੍ਰਾਹੀ ਸਦ੍ਗੁਣਾਨ੍ਵੇਤ੍ਤਿ ਭੂਪਤਿਃ
ਉਹ ਸਭ ਧਰਮ ਅਤੇ ਧਨ ਦੀ ਸਾਰ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਰੀਤ-ਰਿਵਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਅਤੇ ਬਲਵਾਨ ਸੀ। ਉਹ ਦਾਨੀ, ਭੋਗੀ, ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਪਰਖਣ ਵਾਲਾ ਸੀ; ਰਾਜਾ ਚੰਗੇ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣਦਾ ਸੀ।
ਰਾਜ੍ਯਂ ਚਕਾਰ ਮੇਧਾਵੀ ਪ੍ਰਜਾ ਧਰ੍ਮੇਣ ਪਾਲਯੇਤ੍ । ਏਵਂ ਸ ਚ ਮਹਾਤੇਜਾ ਉਗ੍ਰਸੇਨਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਸਿਆਣੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਸੀ।
ਵੈਦਰ੍ਭੇ ਵਿषਯੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਸਤ੍ਯਕੇਤੁਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ । ਤਸ੍ਯ ਕਨ੍ਯਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਪਦ੍ਮਾਕ੍ਸ਼ੀ ਕਮਲਾਨਨਾ
ਵਿਦਰਭ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ, ਸਤ੍ਯਕੇਤੁ ਨਾਮ ਦਾ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਸੀ, ਪਦਮਾਕਸ਼ੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਕਮਲ ਵਰਗਾ ਸੀ।
ਨਾਮ੍ਨਾ ਪਦ੍ਮਾਵਤੀ ਨਾਮ ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮਪਰਾਯਣਾ । ਸਾ ਤੁ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਗੁਣੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਦ੍ਵਿਤੀਯੇਵ ਸਮੁਦ੍ਰਜਾ
ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਪਦਮਾਵਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਸੱਚ ਅਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਦੂਜੀ ਧੀ ਵਰਗੀ।
ਵੈਦਰ੍ਭੀ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਰਾਜਨ੍ਸ੍ਵਗੁਣੈਃ ਸਤ੍ਯਕਾਰਣੈਃ । ਮਾਥੁਰ ਉਗ੍ਰਸੇਨਸ੍ਤੁ ਉਪਯੇਮੇ ਸੁਲੋਚਨਾਮ੍
ਵੈਦਰਭੀ ਕੁੜੀ ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ ਅਤੇ ਸੱਚੇ ਸੁਭਾਵ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਸੀ, ਹੇ ਰਾਜਾ। ਮਥੁਰਾ ਦੇ ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਨੇ ਉਸ ਸੁੰਦਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ।
ਤਯਾ ਸਹ ਮਹਾਭਾਗ ਸੁਖਂ ਰੇਮੇ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ । ਅਤਿਪ੍ਰੀਤੋ ਗੁਣੈਸ੍ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਯਾ ਸਹ ਸੁਖੀਭਵੇਤ੍
ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ ਨੇ ਬੜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਇਆ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਖਾਸਲਤਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਹ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿਚ ਸੁਖੀ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯਾਃ ਸ੍ਨੇਹੇਨ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਚ ਸਂਮੁਗ੍ਧੋ ਮਾਥੁਰੇਸ਼੍ਵਰਃ । ਪਦ੍ਮਾਵਤੀ ਮਹਾਭਾਗਾ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਣਪ੍ਰਿਯਾਭਵਤ੍
ਉਸ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਮੋਹ-ਮੁਹੱਬਤ ਨਾਲ ਮਥੁਰਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਮਨ ਮੋਹ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਪਦਮਾਵਤੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਜਾਨ ਤੋਂ ਵੀ ਪਿਆਰੀ ਬਣ ਗਈ।
ਤਯਾ ਵਿਨਾ ਨ ਬੁਭੁਜੇ ਤਯਾ ਸਹ ਪ੍ਰਕ੍ਰੀਡਯੇਤ੍ । ਤਯਾ ਵਿਨਾ ਨ ਸੇਵੇਤ ਪਰਮਂ ਸੁਖਮੇਵ ਸਃ
ਉਸ ਦੇ ਬਿਨਾ ਉਹ ਖਾਣਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਖੇਡਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਬਿਨਾ ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਵੱਡਾ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਲੱਭਦਾ ਸੀ।
ਏਵਂ ਪ੍ਰੀਤਿਕਰੌ ਜਾਤੌ ਪਰਸ੍ਪਰਮਨੁਤ੍ਤਮੌ । ਸ੍ਨੇਹਵਂਤੌ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸੁਖਸਂਪ੍ਰੀਤਿਦਾਯਕੌ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੋਵੇਂ ਆਪਸ ਵਿਚ ਬੇਮਿਸਾਲ ਪਿਆਰ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਬਣ ਗਏ। ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਦੋਵੇਂ ਪੂਰੇ ਮੋਹ ਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਸੁਖ ਤੇ ਪ੍ਰੀਤਿ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਸਤ੍ਯਕੇਤੁਸ਼੍ਚ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰਃ ਸਸ੍ਮਾਰ ਸ ਪਦ੍ਮਾਵਤੀਮ੍ । ਸ੍ਵਸੁਤਾਂ ਤਾਂ ਮਹਾਭਾਗੋ ਮਾਤਾ ਤਸ੍ਯਾਃ ਸੁਦੁਃਖਿਤਾ
ਸਤ੍ਯਕੇਤੁ ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਧੀ ਪਦਮਾਵਤੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਉਸ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ।
ਸ ਦੂਤਾਨ੍ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਵੈਦਰ੍ਭੋ ਮਥੁਰਾਂ ਪ੍ਰਤਿ । ਉਗ੍ਰਸੇਨਂ ਨृਵੀਰੇਂਦ੍ਰਂ ਸਾਦਰੇਣ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਉਸ ਨੇ ਵਿਦਰਭ ਤੋਂ ਦੂਤ ਮਥੁਰਾ ਵੱਲ ਭੇਜੇ, ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਮਹਾਰਾਜ ਕੋਲ, ਬੜੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਉਗ੍ਰਸੇਨਂ ਮਹਾਰਾਜਂ ਸ ਦੂਤੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਵਿਦਰ੍ਭਾਧਿਪਤਿਰ੍ਵੀਰੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ੍ਨੇਹੇਨ ਨਂਦਯਨ੍
ਉਸ ਦੂਤ ਨੇ ਮਹਾਰਾਜ ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਵਿਦਰਭ ਦੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਵਿਰੋਧੀ ਰਾਜਾ ਨੇ ਭਗਤੀ ਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜਿਆ ਹੈ।'
ਆਤ੍ਮਨਃ ਕੁਸ਼ਲਂ ਬ੍ਰੂਤੇ ਭਵਤਾਂ ਪਰਿਪृਚ੍ਛਤਿ । ਸਤ੍ਯਕੇਤੁਰ੍ਮਹਾਰਾਜ ਤ੍ਵਾਮੇਵਂ ਪਰਿਪृष੍ਟਵਾਨ੍
'ਉਹ ਆਪਣੀ ਖੈਰੀਅਤ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਖੈਰੀਅਤ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ ਸਤ੍ਯਕੇਤੁ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਖੇਰੀਅਤ ਬੜੀ ਲੋੜ ਨਾਲ ਪੁੱਛ ਰਿਹਾ ਹੈ।'
ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਯ ਪ੍ਰੇषਯਸ੍ਵ ਸੁਤਾਂ ਪਦ੍ਮਾਵਤੀਂ ਮਮ । ਯਦਿ ਤ੍ਵਂ ਮਨ੍ਯਸੇ ਨਾਥ ਪ੍ਰੀਤਿਸ੍ਨੇਹਂ ਹਿਤਸ੍ਯ ਚ
'ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਠੀਕ ਲੱਗੇ, ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਧੀ ਪਦਮਾਵਤੀ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਭੇਜੋ, ਹੇ ਸਵਾਮੀ, ਪਿਆਰ, ਮੋਹ ਤੇ ਭਲੇ ਲਈ।'
ਪ੍ਰੇषਯਸ੍ਵ ਮਹਾਭਾਗਾਂ ਪ੍ਰਿਯਾਂ ਪ੍ਰੀਤਿਕਰਾਂ ਤਵ । ਔਤ੍ਕਣ੍ਠ੍ਯੇਨ ਮਹਾਰਾਜ ਸ ਸੋਤ੍ਕਂਠੇਨ ਵਰ੍ਤਤੇ
'ਆਪਣੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਪਿਆਰੀ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਭੇਜੋ। ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਉਹ ਬੜੀ ਉਤਾਵਲੀ ਤੇ ਤਰਸ ਨਾਲ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।'
ਸਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਤਤੋ ਵਾਕ੍ਯਮੁਗ੍ਰਸੇਨੋ ਨृਪੋਤ੍ਤਮਃ । ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਸ੍ਨੇਹੇਨ ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਸਤ੍ਯਕੇਤੋਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਮਹਾਰਾਜ ਨੇ ਵੀ ਸਤ੍ਯਕੇਤੁ ਮਹਾਤਮਾ ਲਈ ਪਿਆਰ ਤੇ ਮੋਹ ਨਾਲ,
ਦਾਕ੍ਸ਼ਿਣ੍ਯੇਨ ਚ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਭੂਪਤਿਃ । ਪਦ੍ਮਾਵਤੀਂ ਪ੍ਰਿਯਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਮੁਗ੍ਰਸੇਨਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਅਤੇ ਨਰਮਦਿਲੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਪਦਮਾਵਤੀ ਨੂੰ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰੇषਿਤਾਨੇਨ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਗਤਾ ਪਦ੍ਮਾਵਤੀ ਸ੍ਵਕਮ੍ । ਪੂਰ੍ਵਂ ਗृਹਂ ਸਤੀ ਸਾ ਤੁ ਮਹਾਹਰ੍षੇਣ ਸਂਕੁਲਾ
ਉਸ ਦੇ ਭੇਜਣ ਤੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਪਦਮਾਵਤੀ ਆਪਣੇ ਪੁਰਾਣੇ ਘਰ ਚਲੀ ਗਈ, ਬੜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ।
ਪਿਤृਪੂਰ੍ਵਂ ਕੁਟੁਂਬਂ ਤੁ ਦਦृਸ਼ੇ ਚਾਰੁਮਂਗਲਾ । ਪਿਤੁਃ ਪਾਦੌ ਨਨਾਮਾਥ ਸ਼ਿਰਸਾ ਸਤ੍ਯਤਤ੍ਪਰਾ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਪੁਰਾਣਾ ਘਰ, ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਵੇਖਿਆ। ਫਿਰ, ਸੱਚੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਉਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰ ਨਵਾ ਕੇ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ।
ਆਗਤਾਯਾਂ ਮਹਾਰਾਜਾ ਪਦ੍ਮਾਵਤ੍ਯਾਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ । ਹਰ੍षੇਣ ਮਹਤਾਵਿष੍ਟੋ ਵਿਦਰ੍ਭਾਧਿਪਤਿਰ੍ਨृਪਃ
ਜਦ ਪਦਮਾਵਤੀ ਆਈ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਵਿਦਰਭ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਮਨ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਵਰ੍ਦ੍ਧਿਤਾ ਦਾਨਮਾਨੈਸ਼੍ਚ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਲਂਕਾਰਭੂषਣੈਃ । ਪਦ੍ਮਾਵਤੀ ਸੁਖੇਨਾਪਿ ਪਿਤੁਰ੍ਗੇਹੇ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ
ਪਦਮਾਵਤੀ ਆਪਣੇ ਪਿਉਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਦਾਨ, ਇੱਜ਼ਤ, ਨਵੇਂ ਕੱਪੜੇ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਹੋ ਕੇ ਰਹਿ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸਖੀਭਿਃ ਸਹਿਤਾ ਸਾ ਤੁ ਨਿਃਸ਼ਂਕਾ ਪਰਿਵਰ੍ਤਤੇ । ਰਮਤੇ ਸਾ ਤਦਾ ਤਤ੍ਰ ਯਥਾਪੂਰ੍ਵਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਨਾਲ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਘੁੰਮਦੀ ਫਿਰਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਉਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ।
ਗृਹੇ ਵਨੇ ਤਡਾਗੇषੁ ਪ੍ਰਾਸਾਦੇ ਚ ਤਥੈਵ ਸਾ । ਪੁਨਰ੍ਬਾਲੇਵ ਭੂਤਾ ਸਾ ਨਿਰ੍ਲਜ੍ਜਾ ਸਂਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ
ਘਰ, ਜੰਗਲ, ਤਲਾਵਾਂ ਤੇ ਮਹਲ ਵਿਚ, ਉਹ ਮੁੜ ਬਚਪਨ ਵਾਂਗ ਨਿਰਲੱਜ ਹੋ ਕੇ ਆਚਰਣ ਕਰਦੀ ਸੀ।
ਨਿਃਸ਼ਂਕਾ ਵਰ੍ਤਤੇ ਵਿਪ੍ਰ ਸਖੀਭਿਃ ਸਹ ਸਰ੍ਵਦਾ । ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਹਰ੍षੇਣ ਮਹਤਾਨ੍ਵਿਤਾ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਤੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਇਸਤਰੀ ਆਪਣੇ ਸਖੀਆਂ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਿਡਰ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਤੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜੀਉਂਦੀ ਸੀ।
ਸੁਖਂ ਤੁ ਪਿਤृਗੇਹਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰੇ ਗृਹੇ । ਏਵਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤਦਾ ਰੇਮੇ ਕਦਾ ਈਦृਗ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਵਾਲਾ ਸੁੱਖ, ਸਸੁਰਾਲ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਮਿਲਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਗੱਲ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਹ ਸੋਚਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ ਕਿ ਕਦੋਂ ਮੁੜ ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਸਮਾਂ ਆਵੇਗਾ।
ਅਨੇਨ ਮੋਹਭਾਵੇਨ ਕ੍ਰੀਡਾਲੁਬ੍ਧਾ ਵਰਾਨਨਾ । ਸਖੀਭਿਃ ਸਹਿਤਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਨੇषੂਪਵਨੇ ਤਦਾ
ਇਸ ਭੁਲੇਖੇ ਵਾਲੀ ਹਾਲਤ ਕਰਕੇ, ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਉਹ ਕੁੜੀ ਖੇਡਾਂ ਦੀ ਚਾਹ ਨਾਲ ਆਪਣੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਸਮੇਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੰਗਲਾਂ ਤੇ ਬਾਗਾਂ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਦ੍ਮਪੁਰਾਣੇ ਭੂਮਿਖਂਡੇ ਵੇਨੋਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਸੁਕਲਾਚਰਿਤ੍ਰੇऽष੍ਟਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣੇ ਦੇ ਭੂਮਿ ਖੰਡ ਵਿਚ ਵੇਣ ਦੀ ਕਥਾ ਅਤੇ ਸੁਕਲਾ ਦੇ ਚਰਿਤਰ ਵਾਲਾ ਅਠਤਾਲੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ੍ਯੁਵਾਚ- ਏਕਦਾ ਤੁ ਮਹਾਭਾਗ ਗਤਾ ਸਾ ਪਰ੍ਵਤੋਤ੍ਤਮੇ । ਰਮਣੀਯਂ ਵਨਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਦਲੀਖਂਡਮਂਡਿਤਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਉਹ ਉੱਚੇ ਪਹਾੜ ਤੇ ਗਈ। ਉਥੇ ਉਸਨੇ ਸੋਹਣਾ ਜੰਗਲ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਕੇਲੇਆਂ ਦੇ ਗੁੱਛਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸ਼ਾਲੈਸ੍ਤਾਲੈਸ੍ਤਮਾਲੈਸ਼੍ਚ ਨਾਲਿਕੇਰੈਸ੍ਤਥੋਤ੍ਕਟੈਃ । ਪੂਗੀਫਲੈਰ੍ਮਾਤੁਲਿਗੈਰ੍ਨਾਰਂਗੈਸ਼੍ਚਾਰੁਜਂਬੁਕੈਃ
ਉਸ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਸਾਲ, ਤਾਲ, ਤਮਾਲ ਅਤੇ ਲੰਮੇ ਨਾਰੀਅਲ ਦੇ ਰੁੱਖ, ਸੁਪਾਰੀ, ਬੀਲ, ਸੰਤਰੇ ਅਤੇ ਸੋਹਣੇ ਜਾਮਣ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਸਨ।