ਤ੍ਵਯੇਯਂ ਨਾਸ਼ਿਤਾ ਨਾਥ ਸਰ੍ਵਦੈਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਸਾਰ੍ਧਂ ਸੁਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਨਾਪਿ ਭਵਤਾ ਸ਼ਿਵਸ਼ਰ੍ਮਣਾ
ਹੇ ਨਾਥ, ਇਹ ਕੁੜੀ ਤੁਹਾਡੇ ਕਰਕੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਤੁਸੀਂ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸ਼ਿਵਸ਼ਰਮਣ, ਮਿਲ ਕੇ ਇਸ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ।
ਨਿਰਂਕੁਸ਼ਾ ਕृਤਾ ਗੇਹੇ ਤੇਨ ਨष੍ਟਾ ਮਹਾਮਤੇ । ਤਾਵਦ੍ਧਿ ਧਾਰਯੇਤ੍ਕਨ੍ਯਾਂ ਗृਹੇ ਕਾਂਤਵਚਃ ਸ਼ृਣੁ
ਉਸ ਨੂੰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬਿਨਾ ਰੋਕ-ਟੋਕ ਦੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ। ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਦੀ ਇੱਕ ਹੱਦ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਪਿਆਰੇ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ।
ਅष੍ਟਵਰ੍षਾਨ੍ਵਿਤਾ ਯਾਵਤ੍ਪ੍ਰਬਲਾਂ ਨੈਵ ਧਾਰਯੇਤ੍ । ਪਿਤੁਰ੍ਗੇਹਸ੍ਥਿਤਾ ਪੁਤ੍ਰੀ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਹਿ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਤੀ
ਜਦ ਤੱਕ ਕੁੜੀ ਅੱਠ ਸਾਲ ਦੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਤਕ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੁੜੀ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਕੋਈ ਪਾਪ ਕਰਦੀ ਹੈ,
ਉਭਾਭ੍ਯਾਮਪਿ ਤਤ੍ਪਾਪਂ ਪਿਤृਭ੍ਯਾਮਪਿ ਵਿਂਦਤਿ । ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨ ਧਾਰ੍ਯਤੇ ਕਨ੍ਯਾ ਸਮਰ੍ਥਾ ਨਿਜਮਂਦਿਰੇ
ਉਹ ਪਾਪ ਦੋਵੇਂ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਸਮਰਥ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਯਸ੍ਯ ਦਤ੍ਤਾ ਭਵੇਤ੍ਸਾ ਚ ਤਸ੍ਯ ਗੇਹੇ ਪ੍ਰਪੋषਯੇਤ੍ । ਤਤ੍ਰਸ੍ਥਾ ਸਾਧਯੇਤ੍ਕਾਂਤਂ ਸਗੁਣਂ ਭਕ੍ਤਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਜਿਸ ਕੁੜੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਤੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਉਹ ਗੁਣਵਾਨ ਪਤੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰੇ।
ਕੁਲਸ੍ਯ ਜਾਯਤੇ ਕੀਰ੍ਤਿਃ ਪਿਤਾ ਸੁਖੇਨ ਜੀਵਤਿ । ਤਤ੍ਰਸ੍ਥਾ ਕੁਰੁਤੇ ਪਾਪਂ ਤਤ੍ਪਾਪਂ ਭੁਂਜਤੇ ਪਤਿਃ
ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਸੁਖੀ ਜੀਵਨ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਉਹ ਉਥੇ ਪਾਪ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਪਾਪ ਦਾ ਭੋਗ ਪਤੀ ਨੂੰ ਹੀ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਸ੍ਥਾ ਵਰ੍ਦ੍ਧਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪੁਤ੍ਰੈਃ ਪੌਤ੍ਰੈਃ ਸਦੈਵ ਸਾ । ਪਿਤਾ ਕੀਰ੍ਤਿਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸੁਤਾਯਾਃ ਸੁਗੁਣੈਃ ਪ੍ਰਿਯ
ਉਥੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਪੋਤਿਆਂ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਕੁੜੀ ਦੇ ਚੰਗੇ ਗੁਣਾਂ ਕਰਕੇ ਇਜ਼ਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਪਿਆਰੇ।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨ ਧਾਰਯੇਤ੍ਕਾਂਤ ਗੇਹੇ ਪੁਤ੍ਰੀਂ ਸਭਰ੍ਤृਕਾਮ੍ । ਇਤ੍ਯਰ੍ਥੇ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਕਾਂਤ ਇਤਿਹਾਸੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਪਿਆਰੇ, ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਇਸ ਕਾਰਨ, ਸੁਣੋ: ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਣੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ।
ਅष੍ਟਵਿਂਸ਼ਤਿਕੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਯੁਗੇ ਦ੍ਵਾਪਰਕੇ ਮਹਾਨ੍ । ਉਗ੍ਰਸੇਨਸ੍ਯ ਵੀਰਸ੍ਯ ਯਦੁਜ੍ਯੇष੍ਠਸ੍ਯ ਯਤ੍ਪ੍ਰਭੋ
ਜਦੋਂ ਅਠਾਈਂ ਚਕਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮਹਾਨ ਦਵਾਪਰ ਯੁਗ ਆਇਆ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਅਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਬਾਰੇ,
ਚਰਿਤ੍ਰਂ ਤੇ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਮਿ ਸ਼ृਣੁष੍ਵੈਕਮਨਾ ਦ੍ਵਿਜ
ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਚਰਿਤਰ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ੍ਯੁਵਾਚ- ਮਾਥੁਰੇ ਵਿषਯੇ ਰਮ੍ਯੇ ਮਥੁਰਾਯਾਂ ਨृਪੋਤ੍ਤਮਃ । ਉਗ੍ਰਸੇਨੇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤੋ ਯਾਦਵਃ ਪਰਵੀਰਹਾ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮਥੁਰਾ ਦੇ ਸੁਹਣੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ, ਮਥੁਰਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਸੀ, ਜੋ ਯਾਦਵ ਸੀ ਅਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞੋ ਵੇਦਜ੍ਞਃ ਸ਼੍ਰੁਤਵਾਨ੍ਬਲੀ । ਦਾਤਾ ਭੋਕ੍ਤਾ ਗੁਣਗ੍ਰਾਹੀ ਸਦ੍ਗੁਣਾਨ੍ਵੇਤ੍ਤਿ ਭੂਪਤਿਃ
ਉਹ ਸਭ ਧਰਮ ਅਤੇ ਧਨ ਦੀ ਸਾਰ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਰੀਤ-ਰਿਵਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਅਤੇ ਬਲਵਾਨ ਸੀ। ਉਹ ਦਾਨੀ, ਭੋਗੀ, ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਪਰਖਣ ਵਾਲਾ ਸੀ; ਰਾਜਾ ਚੰਗੇ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣਦਾ ਸੀ।
ਰਾਜ੍ਯਂ ਚਕਾਰ ਮੇਧਾਵੀ ਪ੍ਰਜਾ ਧਰ੍ਮੇਣ ਪਾਲਯੇਤ੍ । ਏਵਂ ਸ ਚ ਮਹਾਤੇਜਾ ਉਗ੍ਰਸੇਨਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਸਿਆਣੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਸੀ।
ਵੈਦਰ੍ਭੇ ਵਿषਯੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਸਤ੍ਯਕੇਤੁਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ । ਤਸ੍ਯ ਕਨ੍ਯਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਪਦ੍ਮਾਕ੍ਸ਼ੀ ਕਮਲਾਨਨਾ
ਵਿਦਰਭ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ, ਸਤ੍ਯਕੇਤੁ ਨਾਮ ਦਾ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਸੀ, ਪਦਮਾਕਸ਼ੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਕਮਲ ਵਰਗਾ ਸੀ।
ਨਾਮ੍ਨਾ ਪਦ੍ਮਾਵਤੀ ਨਾਮ ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮਪਰਾਯਣਾ । ਸਾ ਤੁ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਗੁਣੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਦ੍ਵਿਤੀਯੇਵ ਸਮੁਦ੍ਰਜਾ
ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਪਦਮਾਵਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਸੱਚ ਅਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਦੂਜੀ ਧੀ ਵਰਗੀ।
ਵੈਦਰ੍ਭੀ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਰਾਜਨ੍ਸ੍ਵਗੁਣੈਃ ਸਤ੍ਯਕਾਰਣੈਃ । ਮਾਥੁਰ ਉਗ੍ਰਸੇਨਸ੍ਤੁ ਉਪਯੇਮੇ ਸੁਲੋਚਨਾਮ੍
ਵੈਦਰਭੀ ਕੁੜੀ ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ ਅਤੇ ਸੱਚੇ ਸੁਭਾਵ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਸੀ, ਹੇ ਰਾਜਾ। ਮਥੁਰਾ ਦੇ ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਨੇ ਉਸ ਸੁੰਦਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ।
ਤਯਾ ਸਹ ਮਹਾਭਾਗ ਸੁਖਂ ਰੇਮੇ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ । ਅਤਿਪ੍ਰੀਤੋ ਗੁਣੈਸ੍ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਯਾ ਸਹ ਸੁਖੀਭਵੇਤ੍
ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ ਨੇ ਬੜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਇਆ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਖਾਸਲਤਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਹ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿਚ ਸੁਖੀ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯਾਃ ਸ੍ਨੇਹੇਨ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਚ ਸਂਮੁਗ੍ਧੋ ਮਾਥੁਰੇਸ਼੍ਵਰਃ । ਪਦ੍ਮਾਵਤੀ ਮਹਾਭਾਗਾ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਣਪ੍ਰਿਯਾਭਵਤ੍
ਉਸ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਮੋਹ-ਮੁਹੱਬਤ ਨਾਲ ਮਥੁਰਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਮਨ ਮੋਹ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਪਦਮਾਵਤੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਜਾਨ ਤੋਂ ਵੀ ਪਿਆਰੀ ਬਣ ਗਈ।
ਤਯਾ ਵਿਨਾ ਨ ਬੁਭੁਜੇ ਤਯਾ ਸਹ ਪ੍ਰਕ੍ਰੀਡਯੇਤ੍ । ਤਯਾ ਵਿਨਾ ਨ ਸੇਵੇਤ ਪਰਮਂ ਸੁਖਮੇਵ ਸਃ
ਉਸ ਦੇ ਬਿਨਾ ਉਹ ਖਾਣਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਖੇਡਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਬਿਨਾ ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਵੱਡਾ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਲੱਭਦਾ ਸੀ।
ਏਵਂ ਪ੍ਰੀਤਿਕਰੌ ਜਾਤੌ ਪਰਸ੍ਪਰਮਨੁਤ੍ਤਮੌ । ਸ੍ਨੇਹਵਂਤੌ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸੁਖਸਂਪ੍ਰੀਤਿਦਾਯਕੌ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੋਵੇਂ ਆਪਸ ਵਿਚ ਬੇਮਿਸਾਲ ਪਿਆਰ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਬਣ ਗਏ। ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਦੋਵੇਂ ਪੂਰੇ ਮੋਹ ਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਸੁਖ ਤੇ ਪ੍ਰੀਤਿ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਸਤ੍ਯਕੇਤੁਸ਼੍ਚ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰਃ ਸਸ੍ਮਾਰ ਸ ਪਦ੍ਮਾਵਤੀਮ੍ । ਸ੍ਵਸੁਤਾਂ ਤਾਂ ਮਹਾਭਾਗੋ ਮਾਤਾ ਤਸ੍ਯਾਃ ਸੁਦੁਃਖਿਤਾ
ਸਤ੍ਯਕੇਤੁ ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਧੀ ਪਦਮਾਵਤੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਉਸ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ।
ਸ ਦੂਤਾਨ੍ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਵੈਦਰ੍ਭੋ ਮਥੁਰਾਂ ਪ੍ਰਤਿ । ਉਗ੍ਰਸੇਨਂ ਨृਵੀਰੇਂਦ੍ਰਂ ਸਾਦਰੇਣ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਉਸ ਨੇ ਵਿਦਰਭ ਤੋਂ ਦੂਤ ਮਥੁਰਾ ਵੱਲ ਭੇਜੇ, ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਮਹਾਰਾਜ ਕੋਲ, ਬੜੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਉਗ੍ਰਸੇਨਂ ਮਹਾਰਾਜਂ ਸ ਦੂਤੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਵਿਦਰ੍ਭਾਧਿਪਤਿਰ੍ਵੀਰੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ੍ਨੇਹੇਨ ਨਂਦਯਨ੍
ਉਸ ਦੂਤ ਨੇ ਮਹਾਰਾਜ ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਵਿਦਰਭ ਦੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਵਿਰੋਧੀ ਰਾਜਾ ਨੇ ਭਗਤੀ ਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜਿਆ ਹੈ।'
ਆਤ੍ਮਨਃ ਕੁਸ਼ਲਂ ਬ੍ਰੂਤੇ ਭਵਤਾਂ ਪਰਿਪृਚ੍ਛਤਿ । ਸਤ੍ਯਕੇਤੁਰ੍ਮਹਾਰਾਜ ਤ੍ਵਾਮੇਵਂ ਪਰਿਪृष੍ਟਵਾਨ੍
'ਉਹ ਆਪਣੀ ਖੈਰੀਅਤ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਖੈਰੀਅਤ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ ਸਤ੍ਯਕੇਤੁ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਖੇਰੀਅਤ ਬੜੀ ਲੋੜ ਨਾਲ ਪੁੱਛ ਰਿਹਾ ਹੈ।'
ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਯ ਪ੍ਰੇषਯਸ੍ਵ ਸੁਤਾਂ ਪਦ੍ਮਾਵਤੀਂ ਮਮ । ਯਦਿ ਤ੍ਵਂ ਮਨ੍ਯਸੇ ਨਾਥ ਪ੍ਰੀਤਿਸ੍ਨੇਹਂ ਹਿਤਸ੍ਯ ਚ
'ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਠੀਕ ਲੱਗੇ, ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਧੀ ਪਦਮਾਵਤੀ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਭੇਜੋ, ਹੇ ਸਵਾਮੀ, ਪਿਆਰ, ਮੋਹ ਤੇ ਭਲੇ ਲਈ।'
ਪ੍ਰੇषਯਸ੍ਵ ਮਹਾਭਾਗਾਂ ਪ੍ਰਿਯਾਂ ਪ੍ਰੀਤਿਕਰਾਂ ਤਵ । ਔਤ੍ਕਣ੍ਠ੍ਯੇਨ ਮਹਾਰਾਜ ਸ ਸੋਤ੍ਕਂਠੇਨ ਵਰ੍ਤਤੇ
'ਆਪਣੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਪਿਆਰੀ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਭੇਜੋ। ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਉਹ ਬੜੀ ਉਤਾਵਲੀ ਤੇ ਤਰਸ ਨਾਲ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।'
ਸਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਤਤੋ ਵਾਕ੍ਯਮੁਗ੍ਰਸੇਨੋ ਨृਪੋਤ੍ਤਮਃ । ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਸ੍ਨੇਹੇਨ ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਸਤ੍ਯਕੇਤੋਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਮਹਾਰਾਜ ਨੇ ਵੀ ਸਤ੍ਯਕੇਤੁ ਮਹਾਤਮਾ ਲਈ ਪਿਆਰ ਤੇ ਮੋਹ ਨਾਲ,
ਦਾਕ੍ਸ਼ਿਣ੍ਯੇਨ ਚ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਭੂਪਤਿਃ । ਪਦ੍ਮਾਵਤੀਂ ਪ੍ਰਿਯਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਮੁਗ੍ਰਸੇਨਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਅਤੇ ਨਰਮਦਿਲੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਪਦਮਾਵਤੀ ਨੂੰ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰੇषਿਤਾਨੇਨ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਗਤਾ ਪਦ੍ਮਾਵਤੀ ਸ੍ਵਕਮ੍ । ਪੂਰ੍ਵਂ ਗृਹਂ ਸਤੀ ਸਾ ਤੁ ਮਹਾਹਰ੍षੇਣ ਸਂਕੁਲਾ
ਉਸ ਦੇ ਭੇਜਣ ਤੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਪਦਮਾਵਤੀ ਆਪਣੇ ਪੁਰਾਣੇ ਘਰ ਚਲੀ ਗਈ, ਬੜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ।
ਪਿਤृਪੂਰ੍ਵਂ ਕੁਟੁਂਬਂ ਤੁ ਦਦृਸ਼ੇ ਚਾਰੁਮਂਗਲਾ । ਪਿਤੁਃ ਪਾਦੌ ਨਨਾਮਾਥ ਸ਼ਿਰਸਾ ਸਤ੍ਯਤਤ੍ਪਰਾ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਪੁਰਾਣਾ ਘਰ, ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਵੇਖਿਆ। ਫਿਰ, ਸੱਚੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਉਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰ ਨਵਾ ਕੇ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ।