ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾਸਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਰੂਪਂ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਮਹਾਮਤਿਃ । ਤਂ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਪਿਤਾ ਏਵਂ ਕੋ ਭਵਾਨ੍ਵੈ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਇਆ, ਉਸ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਸੂਰਤ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸਮਝਦਾਰ ਸਨ, ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੇ, 'ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਤੇ ਕੀ ਬਣੇਗਾ?'
ਕਿਂ ਤੇ ਨਾਮ ਕੁਲਂ ਗੋਤ੍ਰਮਾਚਾਰਂ ਵਦ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍ । ਸਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਪਿਤੁਰ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਵਸੁਦਤ੍ਤਮੁਵਾਚ ਸਃ
'ਆਪਣਾ ਨਾਂ, ਵੰਸ਼ ਤੇ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦੱਸ, ਹੁਣੀ ਦੱਸ।' ਪਿਤਾ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਸੁਦੱਤ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ:
ਕੌਸ਼ਿਕਸ੍ਯਾਨ੍ਵਯੇ ਜਾਤੋ ਵੇਦਵੇਦਾਂਗਪਾਰਗਃ । ਸ਼ਿਵਸ਼ਰ੍ਮੇਤਿ ਮੇ ਨਾਮ ਪਿਤृਮਾਤृਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
'ਮੈਂ ਕੌਸ਼ਿਕ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜੰਮਿਆ ਹਾਂ, ਵੇਦ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ। ਮੇਰਾ ਨਾਂ ਸ਼ਿਵਸ਼ਰਮਣ ਹੈ, ਮਾਪਿਆਂ ਤੋਂ ਵਿਹੁੰਝਿਆ ਹਾਂ।'
ਸਂਤਿ ਮੇ ਭ੍ਰਾਤਰਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਵੇਦਪਾਰਗਾਃ । ਏਵਂ ਕੁਲਂ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਮਾਚਾਰਃ ਕੁਲਸਂਭਵਃ
'ਮੇਰੇ ਹੋਰ ਵੀ ਚਾਰ ਭਰਾ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਹਨ। ਐਸੇ ਹੀ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਘਰਾਣਾ ਤੇ ਪਰੰਪਰਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।'
ਏਵਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਪਿਤਰਂ ਸ਼ਿਵਸ਼ਰ੍ਮਣਾ । ਸ਼ੁਭੇ ਲਗ੍ਨੇ ਤਿਥੌ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇ ਭਗਦੈਵਤੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਿਵਸ਼ਰਮਣ ਨੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਚੰਗਾ ਲਗਨ, ਤਾਰੀਖ ਤੇ ਨਕਸ਼ਤਰ ਆਇਆ—
ਪਿਤ੍ਰਾ ਦਤ੍ਤਾਸ੍ਮਿ ਸੁਭਗੇ ਤਸ੍ਮੈ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਵੈ ਤਦਾ । ਪਿਤृਗੇਹੇ ਵਸਾਮ੍ਯੇਕਾ ਤੇਨ ਸਾਰ੍ਧਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ, ਸੁਭਾਗਣ, ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਦਿੱਤਾ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸੱਸੁਰਾਲ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਇਕੱਲੀ ਰਹੀ।
ਨੈਵ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਿਤੋ ਭਰ੍ਤਾ ਮਯਾ ਸ ਪਾਪਯਾ ਤਦਾ । ਪਿਤृਮਾਤृਸੁਦ੍ਰਵ੍ਯੇਣ ਗਰ੍ਵੇਣਾਪਿ ਪ੍ਰਮੋਹਿਤਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਮੈਂ, ਪਾਪੀ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ। ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਤੇ ਗੁਮਾਨ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਮੋਹ ਵਿਚ ਪੈ ਗਈ।
ਅਂਗਸਂਵਾਹਨਂ ਤਸ੍ਯ ਨ ਕृਤਂ ਹਿ ਮਯਾ ਕਦਾ । ਰਤਿਭਾਵੇਨ ਸ੍ਨੇਹੇਨ ਵਚਨੇਨ ਮਯਾ ਸ਼ੁਭੇ
ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਅੰਗ ਮਲਸ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ, ਨਾਂ ਹੀ ਪਿਆਰ ਜਾਂ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਜ਼ੀ ਕੀਤਾ।
ਕ੍ਰੂਰਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਹਿ ਦृष੍ਟੋਸੌ ਸਰ੍ਵਦਾ ਪਾਪਯਾ ਮਯਾ । ਪੁਂਸ਼੍ਚਲੀਨਾਂ ਪ੍ਰਸਂਗੇਨ ਤਦ੍ਭਾਵਂ ਹਿ ਗਤਾ ਸ਼ੁਭੇ
ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਮੰਦ ਮਨ ਨਾਲ, ਪਾਪ ਵਿਚ ਡੁੱਬੀ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ। ਮਾੜੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਕਰਕੇ, ਮੇਰਾ ਸੁਭਾਉ ਵੀ ਐਸਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਮਾਤਾਪਿਤ੍ਰੋਸ਼੍ਚ ਭਰ੍ਤੁਸ਼੍ਚ ਭ੍ਰਾਤॄਣਾਂ ਹਿਤਮੇਵ ਚ । ਨ ਕਰੋਮ੍ਯਹਮੇਵਾਪਿ ਯਤ੍ਰਯਤ੍ਰ ਵ੍ਰਜਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਮਾਂ, ਪਿਤਾ, ਪਤੀ ਜਾਂ ਭਰਾਵਾਂ ਲਈ ਕਦੇ ਵੀ ਭਲਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਗਈ।
ਏਵਂ ਮੇ ਦੁष੍ਕृਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਸ਼ਰ੍ਮਾ ਪਤਿਰ੍ਮਮ । ਸ੍ਨੇਹਾਚ੍ਛ੍ਵਸ਼ੁਰਵਰ੍ਗਸ੍ਯ ਮਮ ਭਰ੍ਤ੍ਤਾ ਮਹਾਮਤਿਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਮੇਰੇ ਮੰਦੇ ਕੰਮ ਵੇਖੇ, ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਸ਼ਿਵਸ਼ਰਮਾ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਸੱਸੁਰਾਲ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਸਿਆਣਪ ਨਾਲ ਮੇਰੀਆਂ ਗਲਤੀਆਂ ਸਹਿ ਲਿਆ।
ਨ ਕਿਂਚਿਦ੍ਵਕ੍ਤਿ ਮਾਂ ਸੋਪਿ ਕ੍ਸ਼ਮਤੇ ਦੁष੍ਕृਤਂ ਮਮ । ਵਾਰ੍ਯਮਾਣਾ ਕੁਟੁਂਬੇਨ ਅਹਮੇਵਂ ਸੁਪਾਪਿਨੀ
ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦਾ, ਮੇਰੀ ਭੁੱਲ ਵੀ ਮਾਫ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪਰਿਵਾਰ ਵਲੋਂ ਰੋਕਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਮੈਂ ਹੀ ਇੰਨੀ ਵੱਡੀ ਪਾਪਣ ਬਣ ਗਈ।
ਤਸ੍ਯ ਸ਼ੀਲਂ ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ ਤੇ ਸਾਧੁਤ੍ਵਂ ਸ਼ਿਵਸ਼ਰ੍ਮਣਃ । ਪਿਤਾਮਾਤਾ ਚ ਮੇ ਸਰ੍ਵੇ ਮਮ ਪਾਪੇਨ ਦੁਃਖਿਤਾਃ
ਉਸ ਦੀ ਚੰਗੀ ਸੋਚ ਤੇ ਨੇਕਦਿਲੀ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਮਾਪੇ ਮੇਰੇ ਪਾਪ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਏ।
ਭਰ੍ਤ੍ਤਾ ਮੇ ਦੁष੍ਕृਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਵਗृਹਾਨ੍ਨਿਰ੍ਗਤੋ ਬਹਿਃ । ਤਂ ਦੇਸ਼ਂ ਗ੍ਰਾਮਮੇਨਂ ਚ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਗਤਸ੍ਤਤਃ
ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਨੇ ਜਦ ਮੇਰਾ ਮੰਦਾ ਕੰਮ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਘਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਇਹ ਪਿੰਡ ਤੇ ਥਾਂ ਵੀ ਛੱਡ ਗਿਆ।
ਗਤੇ ਭਰ੍ਤਰਿ ਮੇ ਤਾਤਃ ਸਂਜਾਤਸ਼੍ਚਿਂਤਯਾਨ੍ਵਿਤਃ । ਮਮ ਦੁਃਖੇਨ ਦੁਃਖਾਤ੍ਮਾ ਯਥਾ ਰੋਗੇਣ ਪੀਡਿਤਃ
ਜਦ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਮੇਰੇ ਪਿਓ ਜੀ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਘਿਰ ਗਏ, ਮੇਰੇ ਦੁੱਖ ਕਰਕੇ ਉਹ ਐਵੇਂ ਪੀੜਤ ਹੋ ਗਏ ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਰੋਗ ਨਾਲ ਤਕਲੀਫ ਹੋਵੇ।
ਮਮ ਮਾਤਾ ਉਵਾਚੈਨਂ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਦੁਃਖਪੀਡਿਤਮ੍ । ਕਸ੍ਮਾਚ੍ਚਿਂਤਯਸੇ ਕਾਂਤ ਵਦ ਦੁਃਖਂ ਮਮਾਗ੍ਰਤਃ
ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੁਖੀ ਪਤੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਪਿਆਰੇ, ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਚਿੰਤਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ? ਆਪਣਾ ਦੁੱਖ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੱਸ।'
ਵਸੁਦਤ੍ਤ ਉਵਾਚੈਨਾਂ ਮਾਤਰਂ ਮਮ ਨਂਦਨੇ । ਸੁਤਾਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਗਤੋ ਵਿਪ੍ਰੋ ਜਾਮਾਤਾ ਸ਼ृਣੁ ਵਲ੍ਲਭੇ
ਵਸੁਦੱਤਾ ਨੇ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਆਖਿਆ, 'ਪਿਆਰੀਏ, ਤੇਰਾ ਜਵਾਈ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ, ਤੇਰੀ ਧੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਸੁਣ।'
ਇਯਂ ਪਾਪਸਮਾਚਾਰਾ ਨਿਰ੍ਘृਣਾ ਪਾਪਚਾਰਿਣੀ । ਅਨਯਾ ਹਿ ਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤਃ ਸ਼ਿਵਸ਼ਰ੍ਮਾ ਮਹਾਮਤਿਃ
ਇਹ ਕੁੜੀ ਮੰਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਾਲੀ, ਦਇਆਹੀਣ ਤੇ ਪਾਪਣ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਹੀ ਸਿਆਣਾ ਸ਼ਿਵਸ਼ਰਮਾ ਇਸਨੂੰ ਛੱਡ ਗਿਆ।
ਸਮਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕੁਟੁਂਬਸ੍ਯ ਦਾਕ੍ਸ਼ਿਣ੍ਯੇਨ ਮਹਾਮਤਿਃ । ਮਮਾਯਂ ਸ ਦ੍ਵਿਜਃ ਕਾਂਤੇ ਸੁਦੇਵਾਂ ਨੈਵ ਭਾषਤੇ
ਸਾਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਦਿਲੋਂ ਚੰਗਿਆਈ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਿਆਣਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਪਿਆਰੀਏ, ਸੁਦੇਵਾ ਨਾਲ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦਾ।
ਵਸਤੇ ਸੌਮ੍ਯਭਾਵੇਨ ਨੈਵ ਨਿਂਦਤਿ ਕੁਤ੍ਸਤਿ । ਸੁਦੇਵਾਂ ਪਾਪਸਂਚਾਰਾਂ ਸ ਵੈ ਪਂਡਿਤਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਰਮ ਸੁਭਾਅ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ, ਕਦੇ ਵੀ ਸੁਦੇਵਾ ਨੂੰ ਨਿੰਦਾ ਜਾਂ ਤਾਣ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਪਾਪਾਂ ਵਾਲੀ ਸੁਦੇਵਾ ਨੂੰ ਉਹ ਗਿਆਨ ਵਾਲੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਹੀ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।
ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਤ੍ਵਿਯਂ ਦੁष੍ਟਾ ਸੁਦੇਵਾ ਕੁਲਨਾਸ਼ਿਨੀ । ਅਹਮੇਨਾਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਵ੍ਰਜਾਮਿ ਗृਹਵਾਸਿਨਿ
ਪਰ ਇਹ ਮਾੜੀ ਸੁਦੇਵਾ ਸਾਡਾ ਘਰਾਣਾ ਮਿਟਾ ਦੇਵੇਗੀ। ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਘਰ ਛੱਡ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ੍ਯੁਵਾਚ- ਅਦ੍ਯ ਜ੍ਞਾਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ਕਾਂਤ ਸੁਤਾਯਾ ਗੁਣਦੂषਣਮ੍ । ਤਵ ਮੋਹੇਨ ਸ੍ਨੇਹੇਨ ਨष੍ਟੇਯਂ ਸ਼ृਣੁ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਅੱਜ ਤੈਨੂੰ, ਪਿਆਰੇ, ਆਪਣੀ ਧੀ ਦੀਆਂ ਖਾਮੀਆਂ ਸਮਝ ਆ ਗਈਆਂ। ਤੇਰੇ ਮੋਹ ਤੇ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ ਇਹ ਗੁਆਚ ਗਈ, ਹੁਣ ਸੁਣ।'
ਤਾਵਦ੍ਵਿਲਾਡਯੇਤ੍ਪੁਤ੍ਰਂ ਯਾਵਤ੍ਸ੍ਯਾਤ੍ਪਂਚਵਾਰ੍षਿਕਃ । ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਸਦਾ ਕਾਂਤ ਪੁਨਰ੍ਮੋਹੇਨ ਪੋषਯੇਤ੍
ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪੰਜ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਤੱਕ ਪਾਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਿਆਰੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸਨੂੰ ਸਿਆਣਪ ਨਾਲ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਮੋਹ ਨਾਲ ਪਾਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਨਾਚ੍ਛਾਦਨਕੈਰ੍ਭਕ੍ਸ਼੍ਯੈਰ੍ਭੋਜ੍ਯੈਃ ਪੇਯੈਰ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਗੁਣੇषੁ ਯੋਜਯੇਤ੍ਕਾਂਤ ਸਦ੍ਵਿਦ੍ਯਾਸੁ ਚ ਤਂ ਸੁਤਮ੍
ਨ੍ਹਾਉਣ, ਪਹਿਨਣ, ਖਾਣ-ਪੀਣ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੇ ਕੇ, ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ, ਪਿਆਰੇ, ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਗੁਣਾਂ ਤੇ ਸੱਚੀ ਵਿਦਿਆ ਵਲ ਲਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗੁਣਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂਨਿਰ੍ਮੋਹਃ ਪਿਤਾ ਭਵਤਿ ਸਰ੍ਵਦਾ । ਪਾਲਨੇ ਪੋषਣੇ ਕਾਂਤ ਸਂਮੋਹਃ ਪਰਿਜਾਯਤੇ
ਚੰਗੇ ਗੁਣ ਸਿਖਾਉਣ ਲਈ ਪਿਉ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੋਹ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਵਿੱਚ, ਪਿਆਰੇ, ਮੋਹ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਗੁਣਂ ਨ ਵਦੇਤ੍ਪੁਤ੍ਰਂ ਕੁਤ੍ਸਯੇਚ੍ਚ ਦਿਨੇਦਿਨੇ । ਕਾਠਿਨ੍ਯਂ ਚ ਵਦੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਚਨੈਃ ਪਰਿਪੀਡਯੇਤ੍
ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਗੁਣ ਕਦੇ ਨਾ ਵਧਾਏ ਜਾਣ, ਰੋਜ਼ ਉਸਨੂੰ ਤਾਣਿਆ ਜਾਵੇ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਠੋਸ ਗੱਲਾਂ ਕਰਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਅਖਾਂ ਨਾਲ ਸਿੱਧਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾਹਿ ਸਾਧਯੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਸੁਵਿਦ੍ਯਾਂ ਜ੍ਞਾਨਤਤ੍ਪਰਃ । ਅਭਿਮਾਨੇਚ੍ਛਲੇਨਾਪਿ ਪਾਪਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਦੂਰਤਃ
ਜਿਵੇਂ ਵਿਦਿਆ ਤੇ ਗਿਆਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਰੇ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਝੂਠੇ ਅਭਿਮਾਨ ਨਾਲ ਵੀ ਪਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰੋਂ ਹੀ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨੈਪੁਣ੍ਯਂ ਜਾਯਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਿਦ੍ਯਾਸੁ ਚ ਗੁਣੇषੁ ਚ । ਮਾਤਾ ਚ ਤਾਡਯੇਤ੍ਕਨ੍ਯਾਂ ਸ੍ਨੁषਾਂ ਸ਼੍ਵਸ਼੍ਰੂਰ੍ਵਿਤਾਡਯੇਤ੍
ਕਲਾ ਤੇ ਚੰਗੇ ਗੁਣ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਿਦਿਆ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਮਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ, ਤੇ ਸੱਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਨੂਹ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗੁਰੁਸ਼੍ਚ ਤਾਡਯੇਚ੍ਛਿष੍ਯਂ ਤਤਃ ਸਿਧ੍ਯਂਤਿ ਨਾਨ੍ਯਥਾ । ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਚ ਤਾਡਯੇਤ੍ਕਾਂਤ ਅਮਾਤ੍ਯਂ ਨृਪਤਿਸ੍ਤਥਾ
ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਸਖਤੀ ਨਾਲ ਸਿਖਾਏ, ਤਬ ਹੀ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਤੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀ ਨੂੰ ਵੀ ਸਖਤੀ ਨਾਲ ਸਿਖਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਹਯਂ ਚ ਤਾਡਯੇਦ੍ਧੀਰੋ ਗਜਂ ਮਾਤ੍ਰੋ ਦਿਨੇਦਿਨੇ । ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਪ੍ਰਸਿਧ੍ਯਂਤਿ ਤਾਡਨਾਤ੍ਪਾਲਨਾਦ੍ਵਿਭੋ
ਧੀਰਜ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਸਖਤੀ ਨਾਲ ਸਿਖਾਏ, ਅਤੇ ਮਾਂ ਨੂੰ ਹਥੀ ਨੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸਖਤੀ ਨਾਲ ਸਿਖਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਨਿਗਰਾਨੀ ਨਾਲ, ਸਫਲਤਾ ਸਖਤੀ ਅਤੇ ਪਾਲਣ ਨਾਲ ਹੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।