ਤਮੁਵਾਚ ਤਦਾ ਕਾਂਤਂ ਸ਼ੂਕਰਂ ਸ਼ੂਕਰੀ ਪੁਨਃ । ਗਚ੍ਛ ਕਾਂਤ ਮਯਾਸਾਰ੍ਦ੍ਧਮੇਭਿਸ੍ਤੁ ਬਾਲਕੈਃ ਸਹ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਸੂਅਰਣ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਸੂਅਰ ਨੂੰ ਫਿਰ ਆਖਿਆ: 'ਚਲੋ ਪਿਆਰੇ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ।'
ਪ੍ਰਾਹ ਪ੍ਰੀਤੋ ਵਰਾਹਸ੍ਤਾਂ ਵਿਵਸ੍ਤਾਂ ਸੁਪ੍ਰਿਯਾਮਿਤਿ । ਕ੍ਵ ਗਚ੍ਛਾਮਿ ਪ੍ਰਭਗ੍ਨੋਹਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਮਹੀਤਲੇ
ਸੂਅਰ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਜੋ ਦੁਖੀ ਸੀ, ਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈ: 'ਕਿੱਥੇ ਜਾਵਾਂ? ਮੈਂ ਟੁੱਟ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ; ਧਰਤੀ ਤੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕੋਈ ਥਾਂ ਨਹੀਂ।'
ਮਯਿ ਨष੍ਟੇ ਮਹਾਭਾਗੇ ਕੋਲਯੂਥਂ ਵਿਨਂਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ । ਦ੍ਵਯੋਸ਼੍ਚ ਸਿਂਹਯੋਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਜਲਂ ਪਿਬਤਿ ਸ਼ੂਕਰਃ
ਜੇ ਮੈਂ ਮਰ ਗਿਆ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਤਾਂ ਸੂਅਰਾਂ ਦਾ ਝੁੰਡ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ; ਦੋ ਸਿੰਘਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਸੂਅਰ ਪਾਣੀ ਪੀਂਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਯੋਃ ਸ਼ੂਕਰਯੋਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਸਿਂਹੋ ਨੈਵ ਪਿਬਤ੍ਯਪਃ । ਏਵਂ ਸ਼ੂਕਰਜਾਤੀषੁ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਬਲਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਦੋ ਸੂਅਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਸਿੰਘ ਪਾਣੀ ਨਹੀਂ ਪੀਂਦਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੂਅਰਾਂ ਦੀ ਜਾਤ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਾਕਤ ਵੇਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਦਹਂ ਨਾਸ਼ਯਾਮ੍ਯੇਵ ਯਦਾ ਭਗ੍ਨੋ ਵ੍ਰਜਾਮ੍ਯਹਮ੍ । ਜਾਨੇ ਧਰ੍ਮਂ ਮਹਾਭਾਗੇ ਬਹੁਸ਼੍ਰੇਯੋਵਿਧਾਯਕਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਾਂਗਾ; ਜਦ ਮੈਂ ਹਾਰ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਚਲਾ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਉਹ ਧਰਮ ਜੋ ਵੱਡਾ ਫਲ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।
ਕਸ੍ਮਾਲ੍ਲੋਭਾਦ੍ਭਯਾਦ੍ਵਾਪਿ ਯੁਧ੍ਯਮਾਨਃ ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਤਿ । ਰਣਤੀਰ੍ਥਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਸਸ੍ਯਾਤ੍ਪਾਪੀ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਲਾਲਚ ਜਾਂ ਡਰ ਕਰਕੇ ਜੰਗ ਕਰਦਿਆਂ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੰਗ ਦਾ ਮੈਦਾਨ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਨਿਸ਼ਿਤਂ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਸਂਵ੍ਯੂਹਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਹਰ੍षਂ ਪ੍ਰਗਚ੍ਛਤਿ । ਅਵਗਾਹ੍ਯਾਮਰੀਂ ਸਿਂਧੁਂ ਤੀਰ੍ਥਪਾਰਂ ਪ੍ਰਗਚ੍ਛਤਿ
ਤੇਜ਼ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਕਤਾਰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੰਗ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਕੇ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਮੈਦਾਨ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਯਾਤਿ ਵੈष੍ਣਵਂ ਲੋਕਂ ਪੁਰੁषਾਂਸ਼੍ਚ ਸਮੁਦ੍ਧਰੇਤ੍ । ਸਮਾਯਾਂਤਂ ਚ ਤਦਹਂ ਕਥਂ ਭਗ੍ਨੋ ਵ੍ਰਜਾਮਿ ਵੈ
ਉਹ ਵੈਸ਼ਣਵ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਉੱਠਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਮੈਂ, ਜਦ ਮੇਰਾ ਸਮਾਂ ਆਇਆ, ਹਾਰ ਕੇ ਕਿਵੇਂ ਚਲਾ ਜਾਵਾਂ?
ਯੋਧਨਂ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਸਂਕੀਰ੍ਣਂ ਪ੍ਰਵੀਰਾਨਨ੍ਦਦਾਯਕਮ੍ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਸਂਹृष੍ਟਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਫਲਂ ਸ਼ृਣੁ
ਜਦੋਂ ਜੰਗ ਦਾ ਮੈਦਾਨ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਵਿਰਲੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਨੇਕੀ ਦਾ ਫਲ ਸੁਣ।
ਪਦੇਪਦੇ ਮਹਤ੍ਸ੍ਨਾਨਂ ਭਾਗੀਰਥ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ । ਰਣਾਦ੍ਭਗ੍ਨੋ ਗृਹਂ ਯਾਤਿ ਯੋ ਲੋਭਾਚ੍ਚ ਪ੍ਰਿਯੇ ਸ਼ृਣੁ
ਹਰ ਪੈਰ ਤੇ ਭਾਗੀਰਥੀ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੰਗ ਤੋਂ ਹਾਰ ਕੇ ਜੋ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਸੁਣ, ਪਿਆਰੀ।
ਮਾਤृਦੋषਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ੇਤ ਸ੍ਤ੍ਰੀਜਾਤਃ ਪਰਿਕਥ੍ਯਤੇ । ਅਤ੍ਰ ਯਜ੍ਞਾਸ਼੍ਚ ਤੀਰ੍ਥਾਸ਼੍ਚ ਅਤ੍ਰ ਦੇਵਾ ਮਹੌਜਸਃ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਗਲਤੀ ਦੱਸਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਔਰਤ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਯਜਨ ਅਤੇ ਤੀਰਥ ਹਨ, ਇੱਥੇ ਮਹਾ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤੇ ਹਨ।
ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਕੌਤੁਕਂ ਕਾਂਤੇ ਮੁਨਯਃ ਸਿਦ੍ਧਚਾਰਣਾਃ । ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਵਰ੍ਤਤੇ ਤਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰ ਵੀਰਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਮ੍
ਮੁਨੀ, ਸਿੱਧ ਅਤੇ ਚਾਰਨ ਇਸ ਰੂਚਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਪਿਆਰੀ; ਜਿਥੇ ਵਿਰਲੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਸਮਰਾਦ੍ਭਗ੍ਨਂ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਸਰ੍ਵੇ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਾਸਿਨਃ । ਸ਼ਪਂਤਿ ਨਿਰ੍ਘृਣਂ ਪਾਪਂ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਤਿ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਸਣ ਵਾਲੇ ਸਭ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਨਿਰਦਈ ਪਾਪੀ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਹੱਸਦੇ ਹਨ।
ਦੁਰ੍ਗਤਿਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਰਾਜੋ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਸਮ੍ਮੁਖਃ ਸਮਰੇ ਯੁਦ੍ਧੇ ਸ੍ਵਸ਼ਿਰਃ ਸ਼ੋਣਿਤਂ ਪਿਬੇਤ੍
ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾੜੀ ਹਾਲਤ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਾਹਮਣੇ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਸਿਰ ਤੋਂ ਖੂਨ ਪੀਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਫਲਂ ਭੁਂਕ੍ਤੇ ਇਂਦ੍ਰਲੋਕਂ ਪ੍ਰਗਚ੍ਛਤਿ । ਯਦਾ ਜਯਤਿ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਸ਼ਤ੍ਰੂਞ੍ਛੂਰੋ ਵਰਾਨਨੇ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸੋਹਣੀ।
ਤਦਾ ਪ੍ਰਭੁਂਜਤੇ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਨਾਨਾਭੋਗਾਨ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਯਦਾ ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਯਜੇਤ੍ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਸਮ੍ਮੁਖਃ ਸਨ੍ਨਿਰਾਸ਼੍ਰਯਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਹ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਥੇ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਸਾਹਮਣੇ, ਆਸਰਾ ਛੱਡ ਕੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਪਰਮਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਦੇਵਕਨ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਭੁਂਜਤੇ । ਏਵਂ ਧਰ੍ਮਂ ਵਿਜਾਨਾਮਿ ਕਥਂ ਭਗ੍ਨੋ ਵ੍ਰਜਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸਥਾਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਭੋਗਦਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਧਰਮ ਨੂੰ ਇੰਝ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ—ਮੈਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਾਰ ਕੇ ਕਿਵੇਂ ਵਾਪਸ ਜਾਵਾਂ?
ਅਨੇਨ ਸਮਰੇ ਯੁਦ੍ਧਂ ਕਰਿष੍ਯੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਮਨੋਃ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਧੀਰੇਣ ਰਾਜ੍ਞਾ ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਣਾ ਸਹ
ਇਸ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਲੜਾਂਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਮਨੂ ਦੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ।
ਡਿਂਭਾਨ੍ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਯਾਹਿ ਤ੍ਵਂ ਸੁਖਂ ਜੀਵ ਵਰਾਨਨੇ । ਤਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਃ ਪ੍ਰਾਹ ਬਦ੍ਧਾਹਂ ਤਵ ਬਂਧਨੈਃ
ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਤੂੰ ਜਾ, ਸੋਹਣੀ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜੀ; ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, 'ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਬੰਧਨਾਂ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹੀ ਹੋਈ ਹਾਂ।'
ਸ੍ਨੇਹਮਾਨਰਸਾਖ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਰਤਿਕ੍ਰੀਡਨਕੈਃ ਪ੍ਰਿਯ । ਪੁਰਤਸ੍ਤੇ ਸੁਤੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਮਾਨਦ
ਪਿਆਰ, ਮਾਣ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਖੇਡ ਨਾਲ, ਪਿਆਰੇ, ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਤਿਆਗ ਦਿਆਂਗਾ, ਮਾਣ ਦੇਣ ਵਾਲੇ।
ਏਵਮੇਤੌ ਸੁਸਂਭਾष੍ਯ ਪਰਸ੍ਪਰਹਿਤੈषਿਣੌ । ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤੌ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸਮਾਲੋਕਯਤੋ ਰਿਪੂਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਦੋਵੇਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੱਲ ਕਰਕੇ, ਜੰਗ ਲਈ ਨਿਸਚਿਤ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤੱਕਣ ਲੱਗੇ।
ਕੋਸ਼ਲਾਧਿਪਤਿਂ ਵੀਰਂ ਤਮਿਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਂ ਮਹਾਮਤਿਮ੍
ਕੋਸ਼ਲ ਦੇ ਵੀਰ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ ਵਾਲਾ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ।
ਯਥੈਵ ਮੇਘਃ ਪਰਿਗਰ੍ਜਤੇ ਦਿਵਿ ਪ੍ਰਾਵृਟ੍ਸੁਕਾਲੇषੁ ਤਡਿਤ੍ਪ੍ਰਕਾਸ਼ੈਃ । ਤਥੈਵ ਸਂਗਰ੍ਜਤਿ ਕਾਂਤਯਾ ਸਮਂ ਸਮਾਹ੍ਵਯੇਦ੍ਰਾਜਵਰਂ ਖੁਰਾਗ੍ਰੈਃ
ਜਿਵੇਂ ਬਾਦਲ ਵਿੱਖੇ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਵਰਖਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਗੜਗੜਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਗੜਗੜਾਇਆ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਘੋੜੇ ਦੇ ਖੁਰਾਂ ਨਾਲ ਲਲਕਾਰਿਆ।
ਤਂ ਗਰ੍ਜਮਾਨਂ ਦਦृਸ਼ੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਵਾਰਾਹਮੇਕਂ ਪੁਰੁषਾਰ੍ਥਯੁਕ੍ਤਮ੍ । ਸਸਾਰ ਅਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਜਵੇਨਯੁਕ੍ਤਃ ਸਸਮ੍ਮੁਖਂ ਤਸ੍ਯ ਨृਵੀਰਧੀਰਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗੜਗੜਾਉਂਦਾ ਵੇਖਿਆ, ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਸੂਅਰ ਜੋ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਸੀ; ਨਿਰਭੈ ਰਾਜਾ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੌੜਿਆ।
ਚਤੁਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਤ੍ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ ਸੁਕਲੋਵਾਚ- ਸ੍ਵਸੈਨ੍ਯਂ ਦੁਰ੍ਧਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਿਰ੍ਜਿਤਂ ਦੁਰ੍ਧਰੇਣ ਤਮ੍ । ਚੁਕੋਪ ਭੂਪਤਿਃ ਕ੍ਰੂਰਂ ਦੁਃਸਹਂ ਸ਼ੂਕਰਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਚੌਂਤੀਹਵਾਂ ਅਧਿਆਇ। ਸੁਕਲ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਆਪਣੀ ਫੌਜ, ਜੋ ਕਾਬੂ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਸੀ, ਦੁਰਧਰ ਨੇ ਹਰਾ ਦਿੱਤੀ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਕਰੜੇ, ਸਹਿਣ ਜੋਗ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸੂਅਰ ਉੱਤੇ ਗੁੱਸਾ ਕੀਤਾ।
ਧਨੁਰਾਦਾਯ ਵੇਗੇਨ ਬਾਣਂ ਕਾਲਾਨਲੋਪਮਮ੍ । ਤਸ੍ਯਾਭਿਮੁਖਮੇਵਾਸੌ ਹਯੇਨਾਭਿਸਸਾਰ ਸਃ
ਉਹ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕਿਆ ਅਤੇ ਮੌਤ ਦੀ ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਤੀਰ ਲਿਆ; ਘੋੜੇ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਓਰ ਦੌੜਿਆ।
ਸ ਯਦਾ ਨृਪਤਿਂ ਹਯਪृष੍ਠਗਤਂ ਵਰਪੌਰੁषਯੁਕ੍ਤਮਮਿਤ੍ਰਹਣਮ੍ । ਪਰਿਪਸ਼੍ਯਤਿ ਸ਼ੂਕਰਯੂਥਪਤਿਃ ਪ੍ਰਗਤੋਭਿਮੁਖਂ ਰਣਭੂਮਿਤਲੇ
ਜਦੋਂ ਸੂਰਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚੋਂ ਵਧਦਾ ਹੋਇਆ, ਘੋੜੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹੇ ਹੋਏ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ,
ਨਿਸ਼ਿਤੇਨ ਸ਼ਰੇਣ ਹਤੋ ਹਿ ਯਦਾ ਨृਪਤੇਰ੍ਹਯਪਾਦਤਲੇ ਪ੍ਰਗਤਃ । ਤਮਿਹੈਵ ਵਿਲਂਘ੍ਯ ਚ ਵੇਗਮਨਾਃ ਪ੍ਰਖਰੇਣ ਜਵੇਨ ਚ ਕੋਲਵਰਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਤਿੱਖੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਘਾਇਲ ਹੋ ਕੇ, ਜਦ ਉਹ ਰਾਜੇ ਦੇ ਘੋੜੇ ਹੇਠਾਂ ਡਿੱਗ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਸੂਰ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉੱਛਲ ਕੇ ਵੱਡੀ ਫੁਰਤੀ ਨਾਲ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਯਥਿਤਸ੍ਤੁਰਗਃ ਸਕਿਰਿਃਕਿਟਿਨਾ ਨ ਹਿ ਯਾਤਿ ਕ੍ਸ਼ਿਤੌ ਸ ਹਿ ਵਿਦ੍ਧਗਤਿਃ । ਤੁਰਗਃ ਪਤਿਤੋ ਭੁਵਿ ਤੁਂਡਹਤੋ ਲਘੁਸ੍ਯਂਦਨਮੇਵ ਗਤੋ ਨृਪਤਿਃ
ਸੂਰ ਦੀ ਸੁੰਡ ਨਾਲ ਘਾਇਲ ਹੋਇਆ ਘੋੜਾ ਦਰਦ ਨਾਲ ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਹੋਰ ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ ਵੱਧ ਸਕਦਾ; ਜਦ ਉਹ ਡਿੱਗ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਫੌਰਨ ਹਲਕੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਹਿ ਗਰ੍ਜਤਿ ਸ਼ੂਕਰਜਾਤਿਰਵੈਰਥਸਂਸ੍ਥਿਤਕੋਸ਼ਲ ਯੇਨ ਜਵੈਃ । ਗਦਯਾ ਨਿਹਤਃ ਕਿਲ ਭੂਪਤਿਨਾ ਰਣਮਧ੍ਯਗਤਃ ਸ ਹਿ ਯੂਥਪਤਿਃ
ਫਿਰ ਸੂਰਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ, ਜੰਗ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਕੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਗੱਜਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਰਾਜੇ ਵਲੋਂ ਗਦਾ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਜੰਗ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿਚ ਹੀ ਡਿੱਗ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।