ਅਥ ਤੇ ਪ੍ਰੇषਿਤਾਃ ਸ਼ੂਰਾ ਬਲਤੇਜਃ ਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ । ਗਰ੍ਜਮਾਨਾਃ ਪ੍ਰਧਾਵਂਤਿ ਬਲਤੇਜਃ ਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਸ਼ੂਰ, ਤਾਕਤ, ਤੇਜ ਅਤੇ ਹੌਸਲੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਗੂੰਜਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਅੱਗੇ ਵਧੇ।
ਕੋਲਂ ਪ੍ਰਤਿਗਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਾਯੁਵੇਗੇਨ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍ । ਵਿਧ੍ਯਂਤਿ ਬਾਣਜਾਲੈਸ੍ਤੇ ਨਿਸ਼ਿਤੈਰ੍ਵਨਚਾਰਕਾਃ
ਉਹ ਸਭ ਹੁਣ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸੂਰ ਵਲ ਪਹੁੰਚੇ, ਅਤੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਨੁਕਦੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਨਾਨਾ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੈਰਥਾਸ੍ਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਵਾਰਾਹਂ ਵੀਰਰੂਪਿਣਮ੍
ਉਹ ਵਾਰਾਹ ਨੂੰ, ਜੋ ਵਿਰਲੇ ਜੰਗੀ ਰੂਪ ਵਿਚ ਸੀ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਸੁਕਲੋਵਾਚ- ਪਤਂਤਿ ਬਾਣਤੋਮਰਾ ਵਿਮੁਕ੍ਤਾ ਲੁਬ੍ਧਕੈਃ ਸ਼ਰਾ ਘਨਾਗਿਰਿਂਪ੍ਰਵਰ੍षਿਣੋ ਯਥਾਤਥਾ ਧਰਾਂਤਰੇ । ਹਤੋ ਦृਢਪ੍ਰਹਾਰਿਭਿਃ ਸ ਨਿਰ੍ਜਿਤਸ੍ਤਤਸ੍ਤਥਾ ਸ਼ਤੈਸ੍ਤੁ ਯੂਥਪਾਲਕਃ ਸ ਕੋਲਃ ਸਂਗਰਂਗਤਃ
ਸੁਕਲ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਆਪਣੇ ਤੀਰ ਤੇ ਭਾਲੇ ਛੱਡ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਮੀਂਹ ਵਾਂਗ ਘਣੇ ਹੋ ਕੇ ਡਿੱਗੇ; ਧਰਤੀ ਵਿਚ, ਵਾਰਾਹ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਪੱਕੇ ਹਮਲੇ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਤੇ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਜਿੱਤਿਆ ਗਿਆ।
ਸ੍ਵਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਬਾਂਧਵੈਃ ਪਰਾਂਸ਼੍ਚ ਸਂਹਰੇਤ੍ਸ ਵੈ ਪਤਂਤਿ ਤੇ ਸ੍ਵਦਂष੍ਟ੍ਰਯਾ ਹਤਾਹਵੇऽਵਲੁਬ੍ਧਕਾਃ । ਪਤਂਤਿ ਪਾਦਹਸ੍ਤਕਾਃ ਸ੍ਥਿਤਸ੍ਯ ਵੇਗਭ੍ਰਾਮਣੈਃ ਸਲੁਬ੍ਧਗਰ੍ਜਮੇਵਤਂ ਵਰਾਹੋऽਪਸ਼੍ਯਦਾਗਤਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ, ਪੌਤਿਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਗਿਆ; ਜੰਗ ਵਿਚ ਮਾਰੇ ਗਏ ਉਹ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਉਸ ਦੀ ਤੇਜ਼ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਸ੍ਵਤੇਜਸਾ ਵਿਨਾਸ਼ਿਤਂ ਮੁਖਾਗ੍ਰਦਂष੍ਟ੍ਰਯਾ ਹਤਂ । ਗਤਃ ਸ ਯਤ੍ਰ ਭੂਪਤਿਃ ਸ ਵਾਂਛਤੇਨਸਂਗਰਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ, ਤੇ ਮੂੰਹ ਦੇ ਅੱਗੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਦਾ; ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਗਿਆ, ਉਥੇ ਉਹ ਲੜਾਈ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ।
ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਨਾਥਂ ਸੁਮਹਤ੍ਪ੍ਰਸਹ੍ਯ ਸਂਤ੍ਰਾਸ੍ਯ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸ ਹਿ ਸ਼ੂਕਰੇਸ਼ਃ । ਯੁਦ੍ਧਂ ਵਨੇ ਵਾਂਛਤਿ ਤੇਨ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਮਿਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਣਾ ਸਂਗਰਹਰ੍षਯੁਕ੍ਤਃ
ਵਾਰਾਹ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਡਰਾ ਗਿਆ, ਤੇ ਜੰਗ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਲੜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ।
ਵਾਰਾਹਃ ਪੁਨਰੇਵ ਯੁਦ੍ਧਕੁਸ਼ਲਃ ਸਂਵਾਂਛਤੇ ਸਂਗਰਂ ਤੁਂਡਾਗ੍ਰੇਣ ਸੁਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਦਂਤਨਖਰੈਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਧਰਾਂ ਕ੍ਸ਼ੋਭਯਨ੍ । ਹੁਂਕਾਰੋਚ੍ਚਾਰਗਰ੍ਵਾਤ੍ਪ੍ਰਹਰਤਿ ਵਿਮਲਂ ਭੂਪਤਿਂ ਤਂ ਚ ਰਾਜਞ੍ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਵਿष੍ਣੁਪਰਾਕ੍ਰਮਂ ਮਨੁਸੁਤਸ੍ਤ੍ਵਾਨਨ੍ਦਰੋਮਾਂਚਿਤਃ
ਵਾਰਾਹ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਮੁੜ ਲੜਾਈ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ, ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਨੱਕ ਦੇ ਅੱਗੇ ਤੇਜ਼ ਦੰਦਾਂ ਤੇ ਨਖਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦਾ; ਗਰਜ ਕੇ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਰਾਜੇ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ, ਤੇ ਰਾਜਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਮਨੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰੋਂਗٹے ਖੜੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼ੂਕਰਪੌਰੁषਂ ਯਮਤੁਲਂ ਮੇਨੇ ਪਤਿਰ੍ਵਾਵਰਾਡ੍ਦੇਵਾਰਿਂ ਮਨਸਾ ਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਸਹਸਾ ਵਾਰਾਹਰੂਪੇਣ ਵੈ । ਸਂਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯੈਵ ਮਹਾਬਲਂ ਬਹੁਤਰਂ ਯੁਕ੍ਤਂ ਤ੍ਵਰੇਰ੍ਵਾਰਣਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਕੋਲਵਿਨਾਸ਼ਨਾਯ ਸਹਸਾ ਸਂਗृਹ੍ਯ ਸਂਗृਹ੍ਯਤਾਮ੍
ਵਾਰਾਹ ਦੀ ਬੇਮਿਸਾਲ ਵਿਰਤਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਦੁਸ਼ਮਣ ਵਾਰਾਹ ਰੂਪ ਵਿਚ ਹੈ; ਵਾਰਾਹ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਵੱਡੀ ਤੇ ਘਣੀ ਫੌਜ ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਇਕੱਠੀ ਕਰ ਲੈਂਦਾ।
ਪ੍ਰੇषਿਤਾਸ਼੍ਚ ਵਾਰਣਾ ਰਥਾਸ਼੍ਚ ਵੇਗਵਤ੍ਤਰਾਃ ਸੁਬਾਣਖਡ੍ਗਧਾਰਿਣੋ ਭੁਸ਼ੁਂਡਿਭਿਸ਼੍ਚ ਮੁਦ੍ਗਰੈਃ । ਸਪਾਸ਼ਪਾਣਿਲੁਬ੍ਧਕਾ ਨਦਂਤਿ ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਪਰਾ ਨਿਵਾਰਿਤੋ ਨ ਤਿष੍ਠਤੋ ਹਯਾਗਜਾਸ਼੍ਚ ਯਦ੍ਗਤਾਃ
ਫਿਰ ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਰਥ ਭੇਜੇ ਗਏ, ਜੋ ਵਧੀਆ ਤੀਰ ਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਲੈ ਕੇ, ਗੱਡੀਆਂ ਤੇ ਗਦਿਆਂ ਨਾਲ; ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਪਾਸ ਲੈ ਕੇ ਉਥੇ ਗਰਜਦੇ, ਪਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਰਹੇ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਘੋੜੇ ਤੇ ਹਾਥੀ ਜਿੱਥੇ ਹੋ ਸਕੇ ਉਥੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਕ੍ਵਚਿਤ੍ਕ੍ਵਚਿਨ੍ਨ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ਕ੍ਵਚਿਤ੍ਪ੍ਰਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਕ੍ਵਚਿਦ੍ਭਯਂ ਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਯੇਤ੍ਕ੍ਵਚਿਦ੍ਧਯਾਨ੍ਪ੍ਰਮਰ੍ਦਯੇਤ੍
ਕਦੇ-ਕਦੇ ਉਹ ਦਿਸਦਾ ਨਹੀਂ, ਕਦੇ-ਕਦੇ ਦਿਸਦਾ; ਕਦੇ-ਕਦੇ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ, ਕਦੇ-ਕਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਦਿੰਦਾ।
ਮਰ੍ਦਯਿਤ੍ਵਾ ਭਟਾਨ੍ਵੀਰਾਨ੍ਵਾਰਾਹੋ ਰਣਦੁਰ੍ਜਯਃ । ਸ਼ਬ੍ਦਂ ਚਕਾਰਦੁਰ੍ਧषਂ ਕ੍ਰੋਧਾਰੁਣਵਿਲੋਚਨਃ
ਵਾਰਾਹ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿਚ ਅਜਿੱਤ ਸੀ, ਵਿਰਲੇ ਸੂਰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਦਿੰਦਾ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦਾ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ।
ਕੋਸ਼ਲਾਧਿਪਤਿਰ੍ਵੀਰਸ੍ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਣਦੁਰ੍ਜਯਮ੍ । ਯੁਧ੍ਯਮਾਨਂ ਮਹਾਕਾਯਂ ਮੁਚਂਤਂ ਮੇਘਵਤ੍ਸ੍ਵਨਮ੍
ਕੋਸ਼ਲ ਦੇ ਸੂਰਮੇ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਅਜਿੱਤ, ਵੱਡੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਤੇ ਬਦਲੀ ਵਾਂਗ ਗਰਜਦੇ ਲੜਦੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਗਰ੍ਜਤਿਸਮਰਂ ਵਿਚਰਤਿ ਵਿਲਸਤਿ ਵੀਰਾਨ੍ਸ੍ਵਤੇਜਸਾ ਧੀਰਃ । ਤਡਿਦਿਵ ਮੁਖੇषੁ ਦਂष੍ਟ੍ਰਾ ਤਸ੍ਯ ਵਿਭਾਤ੍ਯੁਲ੍ਲਸਤ੍ਯੇਵ
ਉਹ ਜੰਗ ਵਿਚ ਗਰਜਦਾ, ਚਲਦਾ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਸੂਰਮਿਆਂ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾ; ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਦੰਦ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ।
ਮਨੁਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਥਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕੋਲਂ ਚ ਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ । ਪ੍ਰਤਿਭਿਨ੍ਨਮੇਕੈਕਂ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਹਤਂ ਚ ਬਂਧੁਭਿਃ
ਮਨੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਵਾਰਾਹ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛੇਦਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਦਾ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਹਰ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਦਾ।
ਨਰਪਤਿਰੁਵਾਚ ਸੈਨ੍ਯਾਃ ਕਿਮਿਹ ਨ ਗृਹ੍ਣਂਤੁ ਓਜਸਾ ਸ਼ੂਰਾਃ । ਯੁਧ੍ਯਧ੍ਵਂ ਤਤ੍ਰ ਨਿਸ਼ਿਤੈਰ੍ਬਾਣੈਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਰਨੇਨਾਪਿ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੂਰਮਿਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਫੜਦੇ? ਉਥੇ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਨੁਕਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਇਸ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਵੀ, ਲੜੋ।
ਸਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਤਤੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਯਾਪਿ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਤਤਸ੍ਤੇ ਸੈਨਿਕਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਇਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਭਰੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਸੈਨਿਕ ਜੰਗ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਅਨੇਕੈਰ੍ਭਟਸਾਹਸ੍ਰੈਰ੍ਵਨੇ ਤਂ ਸਮਰੇ ਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਸਰ੍ਵਾਸੁ ਸਂਹਤ੍ਯ ਬਿਭਿਦੁਃ ਸ਼ੂਕਰਂ ਰਣੇ
ਅਨੇਕਾਂ ਸੂਰਮਿਆਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਜੰਗ ਲਈ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਖੜਾ ਸੀ, ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਘੇਰ ਕੇ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਵਾਰਾਹ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ।
ਵਿਦ੍ਧਸ਼੍ਚ ਕੈਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਦਾ ਬਾਣਜਾਲੈਃ ਸੁਯੋਧੈਸ਼੍ਚ ਸਂਗ੍ਰਾਮਭੂਮੌ ਵਿਸ਼ਾਲੈਃ । ਕ੍ਵਚਿਚ੍ਚਕ੍ਰਘਾਤੈਃ ਕ੍ਵਚਿਦ੍ਵਜ੍ਰਪਾਤੈਰ੍ਹਤਂ ਦੁਰ੍ਜਯਂ ਸਂਗਰੇ ਤਂ ਮਹਾਂਤੈਃ
ਫਿਰ, ਕੁਝ ਵਧੀਆ ਸੂਰਮਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਾਰਸ਼ ਨਾਲ, ਕਦੇ ਚੱਕਰ ਦੇ ਹਮਲੇ ਨਾਲ, ਕਦੇ ਵਜਰ ਦੇ ਹਮਲੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਅਜਿੱਤ ਵੱਡੇ ਸੂਰਮਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਜੰਗ ਵਿਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਪੌਰੁषੈਃ ਕ੍ਰੋਧਯੁਕ੍ਤਃ ਸ ਕੋਲਃ ਸੁਵਿਚ੍ਛਿਦ੍ਯ ਪਾਸ਼ਾਨ੍ਰਣੇ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਃ ਸਃ । ਮਹਾਸ਼ੂਕਰੈਃ ਸਾਰ੍ਧਮੇਵ ਪ੍ਰਯਾਤਸ੍ਤਤਃ ਸ਼ੋਣਿਤਸ੍ਯਾਪਿ ਧਾਰਾਭਿषਿਕ੍ਤਃ
ਫਿਰ, ਹੌਸਲੇ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਵਾਰਾਹ ਜੰਗ ਵਿਚ ਪਾਸਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਕੇ ਨਿਕਲ ਗਿਆ; ਵੱਡੇ ਵਾਰਾਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਰੁੱਤ ਹੋਇਆ, ਖੂਨ ਦੀ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਭਿੱਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਚਲ ਪਿਆ।
ਕਰੋਤਿ ਪ੍ਰਹਾਰਂ ਚ ਤੁਂਡੇਨ ਵੀਰਹਯਾਨਾਂ ਦ੍ਵਿਪਾਨਾਂ ਚ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਵੀਰਃ । ਸ੍ਵਦਂष੍ਟ੍ਰਾਗ੍ਰਭਾਗੇਨ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੇਨ ਵੀਰਾਨ੍ਪਦਾਤੀਨ੍ਹਿ ਸਂਪਾਤਯੇਦ੍ਰੋषਭਾਵੈਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਚੋਚ ਨਾਲ ਵਿਰਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਜਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਤੇਜ਼ ਦੰਦ ਦੀ ਨੋਕ ਨਾਲ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਪੈਦਲ ਜੰਗੀਰਾਂ ਨੂੰ ਉਡਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਜਘਾਨਾਸ੍ਯ ਸ਼ੁਂਡਂ ਗਜਸ੍ਯਾਪਿ ਰੁष੍ਟੋ ਭਟਾਨ੍ਹਤਾਨ੍ਪਾਦਨਖੈਸ੍ਤੁ ਹृष੍ਟਃ
ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹਾਥੀ ਦੀ ਸੁੰਢ ਵੱਢ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਖਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗੀਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਸ਼ੂਕਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਲੁਬ੍ਧਕਾਸ਼੍ਚ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ । ਯੁਯੁਧੁਃ ਸਂਗਰਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕ੍ਰੋਧਾਰੁਣਵਿਲੋਚਨਾਃ
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਸੂਅਰ ਤੇ ਸ਼ਿਕਾਰੀ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਕਰਕੇ, ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਲੁਬ੍ਧਕੈਸ਼੍ਚ ਹਤਾਃ ਕੋਲਾਃ ਕੋਲੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸੁਲੁਬ੍ਧਕਾਃ । ਨਿਹਤਾਃ ਪਤਿਤਾ ਭੂਮੌ ਕ੍ਸ਼ਤਜੇਨਾਪਿ ਸਾਰੁਣਾਃ
ਸ਼ਿਕਾਰੀਆਂ ਨੇ ਸੂਅਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਸੂਅਰਾਂ ਨੇ ਚੰਗੇ ਸ਼ਿਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ; ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਖੂਨ ਨਾਲ ਲਹੂ-ਲਹਾਨ ਪਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਜੀਵਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਹਤਾਃ ਕੋਲੈਰ੍ਲੁਬ੍ਧਕਾਃ ਪਤਿਤਾ ਰਣੇ । ਮृਤਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ੂਕਰਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ਼੍ਵਾਨਃ ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਯਜੁਃ
ਸੂਅਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੇ ਗਏ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਕੇ ਮਰ ਗਏ, ਤੇ ਉਥੇ ਹੀ ਸੂਅਰ ਵੀ ਮਰ ਗਏ, ਕੁੱਤੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਛੱਡ ਗਏ।
ਯਤ੍ਰਯਤ੍ਰ ਮृਤਾ ਭੂਮੌ ਪਤਿਤਾ ਮृਗਘਾਤਕਾਃ । ਬਹਵਃ ਸ਼ੂਕਰਾ ਰਾਜ੍ਞਾ ਖਡ੍ਗਪਾਤੈਰ੍ਨਿਪਾਤਿਤਾਃ
ਜਿੱਥੇ-ਜਿੱਥੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਪਏ ਸਨ, ਉਥੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਤਲਵਾਰ ਦੇ ਵੱਜਣ ਨਾਲ ਕਈ ਸੂਅਰ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਕਤਿ ਨष੍ਟਾ ਹਤਾਃ ਕੋਲਾ ਭੀਤਾ ਦੁਰ੍ਗੇषੁ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾਃ । ਕੁਂਜੇषੁ ਕਂਦਰਾਂਤੇषੁ ਗੁਹਾਂਤੇषੁ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਕਿੰਨੇ ਸੂਅਰ ਗੁਆਚ ਗਏ ਜਾਂ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਡਰੇ ਹੋਏ ਕਿਲਿਆਂ, ਜੰਗਲਾਂ, ਖੱਡਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਤੇ ਗੁਫਾ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਛੁਪ ਗਏ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ?
ਲੁਬ੍ਧਕਾਸ਼੍ਚ ਮृਤਾਃ ਕੇਚਿਚ੍ਛਿਨ੍ਨਾ ਦਂष੍ਟ੍ਰਾਗ੍ਰਸੂਕਰੈਃ । ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਗਤਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਖਂਡਸ਼ੋ ਵਿਦਲੀਕृਤਾਃ
ਕੁਝ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਸੂਅਰਾਂ ਦੀਆਂ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਚੀਰ-ਚੀਰ ਕੇ ਮਰੇ, ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੇ ਹੋਏ, ਸੁਰਗ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ।
ਵਾਗੁਰਾਃ ਪਾਸ਼ਜਾਲਾਸ਼੍ਚ ਕੁਟਕਾਃ ਪਂਜਰਾਸ੍ਤਥਾ । ਨਾਡ੍ਯਸ਼੍ਚ ਪਤਿਤਾ ਭੂਮੌ ਯਤ੍ਰਤਤ੍ਰ ਸਮਂਤਤਃ
ਫੰਦੇ, ਜਾਲ, ਪਿੰਜਰੇ, ਬੰਨ੍ਹਣ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਂ ਤੇ ਪਾਸੇ, ਜਿੱਥੇ-ਤਿੱਥੇ, ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਪਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਏਕੋ ਦਯਿਤਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਵਾਰਾਹਃ ਪਰਿਤਿष੍ਠਤਿ । ਪੌਤ੍ਰਕੈਃ ਪਂਚਸਪ੍ਤਭਿਰ੍ਯੁਦ੍ਧਾਰ੍ਥਂ ਬਲਦਰ੍ਪਿਤਃ
ਇਕ ਸੂਅਰ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਨਾਲ, ਪੰਜ ਜਾਂ ਸੱਤ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਖੜਾ ਸੀ।