ਸੁਕਲੋਵਾਚ- ਯੋ ਬਲਧਾਮ ਮਰੀਚਿਚਯਕਰਨਿਕਰਮਯਪ੍ਰੋਤ੍ਤੁਂਗੋऽਤ੍ਯੁਚ੍ਚਮ੍ । ਗਗਨਮੇਵ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਨਾਨਾ ਨਗਾਚਰਿਤਸ਼ੋਭੋ ਗਿਰਿਰਾਜੋ ਭਾਤਿ
ਸੁਕਲ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਹ ਪਹਾੜਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਘਰ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਂਗ ਉੱਚੀ ਹੈ, ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਛੂਹ ਰਹੀ ਹੈ; ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਸੋਭਾ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਯੋਜਨਬਹਲਵਿਮਲ ਗਂਗਾਪ੍ਰਵਾਹ ਸਮੁਚ੍ਚਰਤ੍ਤੀਰਵੀਚੀਤਰਂਗਭਂਗੈਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾਫਲਸਦृਸ਼ੈਰ੍ਨਿਰ੍ਮਲਾਂਬੁਕਣੈਃ । ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਿਤ ਧਵਲਤਲਸ਼ਿਲਾਤਲੋਗਿਰੀਂਦ੍ਰ ਸੁਃਸ਼੍ਰਿਯਾਯੁਕ੍ਤਃ
ਚੌੜੀ ਤੇ ਸਾਫ਼ ਗੰਗਾ ਦੀ ਧਾਰ, ਉੱਚੇ ਕੰਢੇ, ਲਹਿਰਾਂ ਤੇ ਝਲਾਂ ਜਿਹੜੀਆਂ ਮੋਤੀ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ, ਸਾਫ਼ ਪਾਣੀ ਦੇ ਬੂੰਦਾਂ ਨਾਲ, ਹਰ ਥਾਂ ਚਿੱਟੇ ਪੱਥਰਾਂ ਨੂੰ ਧੋ ਰਹੀ ਹੈ; ਪਹਾੜਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਵਧੀਆ ਸੋਭਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਦੇਵੈਸ਼੍ਚਾਰਣਕਿਨ੍ਨਰੈਃ ਪਰਿਵृਤੋ ਗਂਧਰ੍ਵਵਿਦ੍ਯਾਧਰੈਃ ਸਿਦ੍ਧੈਰਪ੍ਸਰਸਾਂਗਣੈਰ੍ਮੁਨਿਜਨੈਰ੍ਨਾਗੇਂਦ੍ਰ ਵਿਦ੍ਯਾਧਰੈਃ । ਸ਼੍ਰੀਖਂਡੈਰ੍ਬਹੁਚਂਦਨੈਸ੍ਸਸਰਲੈਃ ਸ਼ਾਲੈਸ੍ਤਮਾਲੈਰ੍ਗਿਰੀ ਰੁਦ੍ਰਾ ਕ੍ਸ਼ੈਰ੍ਵਰਸਿਦ੍ਧਿਦਾਯਕਘਨੈਃ ਕਲ੍ਪਦ੍ਰੁਮੈਃ ਸ਼ੋਭਤੇ
ਦੇਵਤੇ, ਚਾਰਣ, ਕਿੰਨਰ, ਗੰਧਰਵ, ਵਿਦਿਆਧਰ, ਸਿੱਧ, ਅਪਸਰਾ ਦੇ ਗਰੁੱਪ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ; ਚੰਦਨ, ਕਈ ਖੁਸ਼ਬੂਦਾਰ ਦਰੱਖਤ, ਸ਼ਾਲ ਤੇ ਤਮਾਲ, ਰੁਦਰਾਖ, ਵਰਤਨ ਵਾਲੇ ਦਰੱਖਤ ਤੇ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ, ਪਹਾੜ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਨਾਨਾਧਾਤੁਵਿਚਿਤ੍ਰੋ ਵੈ ਨਾਨਾਰਤ੍ਨਵਿਚਿਤ੍ਰਿਤੈਃ । ਵਿਮਾਨੈਃ ਕਾਂਚਨੈਰ੍ਦਂਡੈਃ ਕਲਤ੍ਰੈਰੁਪਸ਼ੋਭਤੇ
ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਧਾਤਾਂ ਨਾਲ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗਾ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਮਹਲਾਂ, ਪਤਿਆਂ ਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਹੈ।
ਨਾਲਿਕੇਰਵਨੈਰ੍ਦਿਵ੍ਯੈਃ ਪੂਗਵृਕ੍ਸ਼ੈਰ੍ਵਿਰਾਜਤੇ । ਦਿਵ੍ਯਪੁਨ੍ਨਾਗਬਕੁਲੈਃ ਕਦਲੀਖਂਡਮਂਡਿਤੈਃ
ਉਹ ਥਾਂ ਅਸਮਾਨੀ ਨਾਰੀਅਲ ਅਤੇ ਸੁਪਾਰੀ ਦੇ ਬਾਗਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪੁੰਨਾਗਾ ਤੇ ਬਕੁਲਾ ਦੇ ਰੁੱਖ, ਅਤੇ ਕੇਲੇ ਦੇ ਗੁੱਚੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਪੁष੍ਪਕੈਸ਼੍ਚਂਪਕੈਰਦ੍ਰਿ ਪਾਃਟਲੈਃ ਕੇਤਕੈਸ੍ਤਥਾ । ਨਾਨਾਵਲ੍ਲੀਵਿਤਾਨੈਸ਼੍ਚ ਪੁष੍ਪਿਤੈਃ ਪਦ੍ਮਕੈਸ੍ਤਥਾ
ਉਹ ਪਹਾੜ ਪੁਸ਼ਪ, ਚੰਪਾ, ਪਾਟਲਾ, ਕੇਤਕੀ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ, ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਦੀਆਂ ਬੇਲਾਂ ਤੇ ਪਦਮਕਾ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਛਾਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਨਾਨਾਵਰ੍ਣੈਃ ਸੁਪੁष੍ਪੈਸ਼੍ਚ ਨਾਨਾਵृਕ੍ਸ਼ੈਰਲਂਕृਤਃ । ਦਿਵ੍ਯਵृਕ੍ਸ਼ੈਃ ਸਮਾਕੀਰ੍ਣਃ ਸ੍ਫਾਟਿਕਸ੍ਯ ਸ਼ਿਲਾਤਲੈਃ
ਉਹ ਪਹਾੜ ਕਈ ਰੰਗਾਂ ਦੇ ਵਧੀਆ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਅਸਮਾਨੀ ਰੁੱਖ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਵਰਗੇ ਚਟਾਨਾਂ ਹਨ।
ਯੋਗਿਯੋਗੀਨ੍ਦ੍ਰ ਸਂਸਿਦ੍ਧੈਃ ਕਂਦਰਾਂਤਰ੍ਨਿਵਾਸਿਭਿਃ । ਨਿਰ੍ਝਰੈਸ਼੍ਚੈਵ ਰਮ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਬਹੁਪ੍ਰਸ੍ਰਵਣੈਰ੍ਗਿਰਿਃ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਧ ਹੋਏ ਯੋਗੀ ਅਤੇ ਯੋਗ ਦੇ ਮਹਾਨ ਅਚਾਰਿਆਂ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਹਾੜ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਝਰਨਿਆਂ ਤੇ ਕਈ ਨਦੀਆਂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਹਨ।
ਨਦੀਪ੍ਰਵਾਹਸਂਹ੍ਰष੍ਟੈਃ ਸਂਗਮੈਰੁਪਸ਼ੋਭਤੇ । ਹ੍ਰਦੈਸ਼੍ਚ ਪਲ੍ਵਲੈਃ ਕੁਂਡੈਰ੍ਨਿਰ੍ਮਲੋਦਕਧਾਰਿਭਿਃ
ਉਹ ਨਦੀ ਦੇ ਵਹਾਵਾਂ ਦੇ ਮਿਲਣ ਅਤੇ ਝੀਲਾਂ, ਤਲਾਵਾਂ, ਅਤੇ ਕੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਸੋਭਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸਾਫ਼ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਗਿਰਿਰਾਜੋ ਵਿਭਾਤ੍ਯੇਕਃ ਸਾਨੁਭਿਃ ਸਹ ਸਂਸ੍ਥਿਤੈਃ । ਸ਼ਰਭੈਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲੈਰ੍ਮृਗਯੂਥੈਰਲਂਕृਤਃ
ਪਹਾੜਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਕਮਰਾਂ ਨਾਲ ਇਕੱਲਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸਰਭ, ਬਾਘ ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਹਨ।
ਮਹਾਮਤ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਮਾਤਂਗੈਰ੍ਮਹਿषੈਰੁਰੁਭਿਃ ਸਦਾ । ਅਨੇਕੈਰ੍ਦਿਵ੍ਯਭਾਵੈਸ਼੍ਚ ਗਿਰਿਰਾਜੋ ਵਿਭਾਤਿ ਸਃ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਡੇ, ਮਸਤ ਹਾਥੀਆਂ, ਤਾਕਤਵਰ ਭੈਸਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਸਮਾਨੀ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਹਾੜਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੋਭਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਯੋਧ੍ਯਾਧਿਪਤਿਰ੍ਵੀਰ ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਰ੍ਮਨੁਨਂਦਨਃ । ਤਯਾ ਸੁਭਾਰ੍ਯਯਾ ਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚਤੁਰਂਗਬਲੇਨ ਚ
ਅਯੋਧਿਆ ਦਾ ਵਿਰੋਧੀ ਰਾਜਾ, ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਵੰਸ਼ਜ, ਆਪਣੀ ਸੁਭਾਗਾ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਚਾਰ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸੀ।
ਪੁਰਤੋ ਲੁਬ੍ਧਕਾ ਯਾਂਤਿ ਸ਼ੂਰਾਃ ਸ਼੍ਵਾਨਸ਼੍ਚ ਸ਼ੀਘ੍ਰਗਾਃ । ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਸ਼ੂਕਰਃ ਸ਼ੂਰੋ ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਸਹਿਤੋ ਬਲੀ
ਅੱਗੇ ਵਲ ਸ਼ੂਰ ਵੀਰ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਕੁੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਤਾਕਤਵਰ ਸੂਰ ਆਪਣੀ ਮੀਤ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੈ।
ਬਹੁਭਿਃ ਸ਼ੂਕਰੈਰ੍ਗੁਪ੍ਤੋ ਗੁਰੁਭਿਃ ਸ਼ਿਸ਼ੁਭਿਸ੍ਤਤਃ । ਮੇਰੁਭੂਮਿਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਗਂਗਾਤੀਰਂ ਸਮਂਤਤਃ
ਉਹ ਕਈ ਸੂਰਾਂ, ਵੱਡਿਆਂ ਅਤੇ ਛੋਟਿਆਂ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਸੁਕਲੋਵਾਚ-। ਤਾਮੁਵਾਚ ਵਰਾਹਸ੍ਤੁ ਸੁਪ੍ਰਿਯਾਂ ਹਰ੍षਸਂਯੁਤਃ । ਪ੍ਰਿਯੇ ਪਸ਼੍ਯ ਸਮਾਯਾਤਃ ਕੋਸ਼ਲਾਧਿਪਤਿਰ੍ਬਲੀ
ਸੁਕਲਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੂਰ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਪਿਆਰੀ, ਵੇਖੋ, ਕੋਸ਼ਲਾ ਦੇ ਤਾਕਤਵਰ ਰਾਜਾ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।'
ਮਾਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਮृਗਯਾਂ ਕ੍ਰੀਡਤੇ ਨृਪਃ । ਯੁਦ੍ਧਮੇਵ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਸੁਰਾਸੁਰਪ੍ਰਹਰ੍षਕਮ੍
'ਵੱਡਾ ਗਿਆਨੀ ਰਾਜਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਇੱਥੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਐਸਾ ਯੁੱਧ ਕਰਾਂਗਾ ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ ਦੇਵੇ।'
ਅਥ ਭੂਪੋ ਮਹਾਤੇਜਾ ਬਾਣਪਾਣਿਰ੍ਧਨੁਰ੍ਧਰਃ । ਸੁਦੇਵਾਂ ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮਾਂਗੀਂ ਤਾਮੁਵਾਚ ਪ੍ਰਹਰ੍षਿਤਃ
ਫਿਰ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ, ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੀਰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ, ਸਚ ਤੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਪੱਕੀ ਸੁਦੇਵਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਖਿਆ।
ਪਸ਼੍ਯ ਪ੍ਰਿਯੇ ਮਹਾਕੋਲਂ ਗਰ੍ਜਮਾਨਂ ਮਹਾਬਲਮ੍ । ਪਰਿਵਾਰਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਦੁਃਸਹਂ ਮृਗਘਾਤਿਭਿਃ
'ਵੇਖੋ, ਪਿਆਰੀ, ਵੱਡਾ ਸੂਰ ਜੋਰ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਟੋਲੀ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਸ਼ਿਕਾਰੀਆਂ ਲਈ ਵੀ ਡਰਾਉਣਾ ਹੈ।'
ਅਦ੍ਯੈਵਾਹਂ ਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਸੁਬਾਣੈਰ੍ਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਪ੍ਰਿਯੇ । ਮਾਮੇਵ ਹਿ ਮਹਾਸ਼ੂਰੋ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਸਮੁਪਾਸ਼੍ਰਯੇਤ੍
'ਅੱਜ ਹੀ ਮੈਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਮਾਰਾਂਗਾ, ਪਿਆਰੀ; ਉਹ ਮਹਾਨ ਵੀਰ ਮੈਨੂੰ ਯੁੱਧ ਲਈ ਆਉਣ ਦੇ।'
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਿਯੋ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਲੁਬ੍ਧਕਾਨ੍ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਯਥਾ ਸ਼ੂਰੋ ਮਹਾਸ਼ੂਰਾਃ ਪ੍ਰੇषਯਧ੍ਵਂ ਹਿ ਸ਼ੂਕਰਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਆਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਿਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੂਰ ਵੀਰ ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ ਨੂੰ ਭੇਜਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਸੂਰ ਨੂੰ ਭੇਜੋ।'
ਅਥ ਤੇ ਪ੍ਰੇषਿਤਾਃ ਸ਼ੂਰਾ ਬਲਤੇਜਃ ਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ । ਗਰ੍ਜਮਾਨਾਃ ਪ੍ਰਧਾਵਂਤਿ ਬਲਤੇਜਃ ਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਸ਼ੂਰ, ਤਾਕਤ, ਤੇਜ ਅਤੇ ਹੌਸਲੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਗੂੰਜਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਅੱਗੇ ਵਧੇ।
ਕੋਲਂ ਪ੍ਰਤਿਗਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਾਯੁਵੇਗੇਨ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍ । ਵਿਧ੍ਯਂਤਿ ਬਾਣਜਾਲੈਸ੍ਤੇ ਨਿਸ਼ਿਤੈਰ੍ਵਨਚਾਰਕਾਃ
ਉਹ ਸਭ ਹੁਣ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸੂਰ ਵਲ ਪਹੁੰਚੇ, ਅਤੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਨੁਕਦੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਨਾਨਾ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੈਰਥਾਸ੍ਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਵਾਰਾਹਂ ਵੀਰਰੂਪਿਣਮ੍
ਉਹ ਵਾਰਾਹ ਨੂੰ, ਜੋ ਵਿਰਲੇ ਜੰਗੀ ਰੂਪ ਵਿਚ ਸੀ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਸੁਕਲੋਵਾਚ- ਪਤਂਤਿ ਬਾਣਤੋਮਰਾ ਵਿਮੁਕ੍ਤਾ ਲੁਬ੍ਧਕੈਃ ਸ਼ਰਾ ਘਨਾਗਿਰਿਂਪ੍ਰਵਰ੍षਿਣੋ ਯਥਾਤਥਾ ਧਰਾਂਤਰੇ । ਹਤੋ ਦृਢਪ੍ਰਹਾਰਿਭਿਃ ਸ ਨਿਰ੍ਜਿਤਸ੍ਤਤਸ੍ਤਥਾ ਸ਼ਤੈਸ੍ਤੁ ਯੂਥਪਾਲਕਃ ਸ ਕੋਲਃ ਸਂਗਰਂਗਤਃ
ਸੁਕਲ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਆਪਣੇ ਤੀਰ ਤੇ ਭਾਲੇ ਛੱਡ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਮੀਂਹ ਵਾਂਗ ਘਣੇ ਹੋ ਕੇ ਡਿੱਗੇ; ਧਰਤੀ ਵਿਚ, ਵਾਰਾਹ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਪੱਕੇ ਹਮਲੇ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਤੇ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਜਿੱਤਿਆ ਗਿਆ।
ਸ੍ਵਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਬਾਂਧਵੈਃ ਪਰਾਂਸ਼੍ਚ ਸਂਹਰੇਤ੍ਸ ਵੈ ਪਤਂਤਿ ਤੇ ਸ੍ਵਦਂष੍ਟ੍ਰਯਾ ਹਤਾਹਵੇऽਵਲੁਬ੍ਧਕਾਃ । ਪਤਂਤਿ ਪਾਦਹਸ੍ਤਕਾਃ ਸ੍ਥਿਤਸ੍ਯ ਵੇਗਭ੍ਰਾਮਣੈਃ ਸਲੁਬ੍ਧਗਰ੍ਜਮੇਵਤਂ ਵਰਾਹੋऽਪਸ਼੍ਯਦਾਗਤਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ, ਪੌਤਿਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਗਿਆ; ਜੰਗ ਵਿਚ ਮਾਰੇ ਗਏ ਉਹ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਉਸ ਦੀ ਤੇਜ਼ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਸ੍ਵਤੇਜਸਾ ਵਿਨਾਸ਼ਿਤਂ ਮੁਖਾਗ੍ਰਦਂष੍ਟ੍ਰਯਾ ਹਤਂ । ਗਤਃ ਸ ਯਤ੍ਰ ਭੂਪਤਿਃ ਸ ਵਾਂਛਤੇਨਸਂਗਰਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ, ਤੇ ਮੂੰਹ ਦੇ ਅੱਗੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਦਾ; ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਗਿਆ, ਉਥੇ ਉਹ ਲੜਾਈ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ।
ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਨਾਥਂ ਸੁਮਹਤ੍ਪ੍ਰਸਹ੍ਯ ਸਂਤ੍ਰਾਸ੍ਯ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸ ਹਿ ਸ਼ੂਕਰੇਸ਼ਃ । ਯੁਦ੍ਧਂ ਵਨੇ ਵਾਂਛਤਿ ਤੇਨ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਮਿਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਣਾ ਸਂਗਰਹਰ੍षਯੁਕ੍ਤਃ
ਵਾਰਾਹ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਡਰਾ ਗਿਆ, ਤੇ ਜੰਗ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਲੜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ।
ਵਾਰਾਹਃ ਪੁਨਰੇਵ ਯੁਦ੍ਧਕੁਸ਼ਲਃ ਸਂਵਾਂਛਤੇ ਸਂਗਰਂ ਤੁਂਡਾਗ੍ਰੇਣ ਸੁਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਦਂਤਨਖਰੈਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਧਰਾਂ ਕ੍ਸ਼ੋਭਯਨ੍ । ਹੁਂਕਾਰੋਚ੍ਚਾਰਗਰ੍ਵਾਤ੍ਪ੍ਰਹਰਤਿ ਵਿਮਲਂ ਭੂਪਤਿਂ ਤਂ ਚ ਰਾਜਞ੍ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਵਿष੍ਣੁਪਰਾਕ੍ਰਮਂ ਮਨੁਸੁਤਸ੍ਤ੍ਵਾਨਨ੍ਦਰੋਮਾਂਚਿਤਃ
ਵਾਰਾਹ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਮੁੜ ਲੜਾਈ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ, ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਨੱਕ ਦੇ ਅੱਗੇ ਤੇਜ਼ ਦੰਦਾਂ ਤੇ ਨਖਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦਾ; ਗਰਜ ਕੇ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਰਾਜੇ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ, ਤੇ ਰਾਜਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਮਨੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰੋਂਗٹے ਖੜੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼ੂਕਰਪੌਰੁषਂ ਯਮਤੁਲਂ ਮੇਨੇ ਪਤਿਰ੍ਵਾਵਰਾਡ੍ਦੇਵਾਰਿਂ ਮਨਸਾ ਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਸਹਸਾ ਵਾਰਾਹਰੂਪੇਣ ਵੈ । ਸਂਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯੈਵ ਮਹਾਬਲਂ ਬਹੁਤਰਂ ਯੁਕ੍ਤਂ ਤ੍ਵਰੇਰ੍ਵਾਰਣਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਕੋਲਵਿਨਾਸ਼ਨਾਯ ਸਹਸਾ ਸਂਗृਹ੍ਯ ਸਂਗृਹ੍ਯਤਾਮ੍
ਵਾਰਾਹ ਦੀ ਬੇਮਿਸਾਲ ਵਿਰਤਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਦੁਸ਼ਮਣ ਵਾਰਾਹ ਰੂਪ ਵਿਚ ਹੈ; ਵਾਰਾਹ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਵੱਡੀ ਤੇ ਘਣੀ ਫੌਜ ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਇਕੱਠੀ ਕਰ ਲੈਂਦਾ।
ਪ੍ਰੇषਿਤਾਸ਼੍ਚ ਵਾਰਣਾ ਰਥਾਸ਼੍ਚ ਵੇਗਵਤ੍ਤਰਾਃ ਸੁਬਾਣਖਡ੍ਗਧਾਰਿਣੋ ਭੁਸ਼ੁਂਡਿਭਿਸ਼੍ਚ ਮੁਦ੍ਗਰੈਃ । ਸਪਾਸ਼ਪਾਣਿਲੁਬ੍ਧਕਾ ਨਦਂਤਿ ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਪਰਾ ਨਿਵਾਰਿਤੋ ਨ ਤਿष੍ਠਤੋ ਹਯਾਗਜਾਸ਼੍ਚ ਯਦ੍ਗਤਾਃ
ਫਿਰ ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਰਥ ਭੇਜੇ ਗਏ, ਜੋ ਵਧੀਆ ਤੀਰ ਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਲੈ ਕੇ, ਗੱਡੀਆਂ ਤੇ ਗਦਿਆਂ ਨਾਲ; ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਪਾਸ ਲੈ ਕੇ ਉਥੇ ਗਰਜਦੇ, ਪਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਰਹੇ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਘੋੜੇ ਤੇ ਹਾਥੀ ਜਿੱਥੇ ਹੋ ਸਕੇ ਉਥੇ ਚਲੇ ਗਏ।