ਯੂਯਂ ਗਚ੍ਛਤ ਵੈ ਦੂਰਂ ਦੁਰ੍ਗਂ ਗਿਰਿਗੁਹਾਮੁਖਮ੍ । ਸੁਖਂ ਜੀਵਤ ਮੇ ਵਤ੍ਸਾ ਵਰ੍ਜਯਿਤ੍ਵਾ ਸੁਲੁਬ੍ਧਕਾਨ੍
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਦੂਰ ਜਾਓ, ਕਿਸੇ ਪੱਕੀ ਪਹਾੜੀ ਦੀ ਗੁਫਾ ਵੱਲ। ਮੇਰੇ ਬੱਚੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜੀਓ, ਪਰ ਲਾਲਚੀ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਤੋਂ ਬਚ ਕੇ ਰਹਿਣਾ।
ਮਯਾ ਤਤ੍ਰੈਵ ਗਂਤਵ੍ਯਂ ਯਤ੍ਰੈष ਹਿ ਗਮਿष੍ਯਤਿ । ਭਵਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋऽਯਂ ਭ੍ਰਾਤਾ ਯੂਥਰਕ੍ਸ਼ਾਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਮੈਨੂੰ ਉੱਥੇ ਹੀ ਜਾਣਾ ਪਵੇਗਾ ਜਿਥੇ ਇਹ ਜਾਵੇਗਾ; ਤੁਹਾਡਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਤੁਹਾਡੀ ਝੁੰਡ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇਗਾ।
ਏਤੇ ਪਿਤृਵ੍ਯਕਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭਵਤਾਂ ਤ੍ਰਾਣਕਾਰਕਾਃ । ਦੂਰਂ ਪ੍ਰਯਾਤ ਵੈ ਸਰ੍ਵੇ ਮਾਂ ਵਿਹਾਯ ਸੁਪੁਤ੍ਰਕਾਃ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਤੁਹਾਡੇ ਚਾਚੇ-ਤਾਇਆ ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨਗੇ। ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਦੂਰ ਚਲੇ ਜਾਓ, ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਚੰਗੇ ਪੁੱਤਰੋ।
ਪੁਤ੍ਰਾ ਊਚੁਃ- ਅਯਂ ਹਿ ਪਰ੍ਵਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਬਹੁਮੂਲਫਲੋਦਕਃ । ਭਯਂ ਤੁ ਕਸ੍ਯ ਵੈ ਨਾਸ੍ਤਿ ਸੁਖਂ ਜੀਵਨਮਸ੍ਤਿ ਵੈ
ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਇਹ ਪਹਾੜ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਜੜਾਂ, ਫਲ ਤੇ ਪਾਣੀ ਹੈ। ਪਰ ਡਰ ਕਿਸਨੂੰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ? ਇੱਥੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜੀਉਣਾ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ?
ਯੁਵਾਭ੍ਯਾਂ ਹਿ ਅਕਸ੍ਮਾਦ੍ਵੈ ਇਦਮੁਕ੍ਤਂ ਭਯਂਕਰਮ੍ । ਤਨ੍ਨੋ ਹਿ ਕਾਰਣਂ ਮਾਤਰ੍ਵਦ ਸਤ੍ਯਮਿਹੈਵ ਹਿ
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਅਚਾਨਕ ਇਹ ਡਰਾਉਣੀ ਗੱਲ ਕਹਿ ਦਿੱਤੀ। ਮਾਂ, ਸਾਨੂੰ ਅਸਲ ਕਾਰਨ ਦੱਸੋ, ਸੱਚ ਸੱਚ ਇੱਥੇ ਹੀ ਦੱਸੋ।
ਸ਼ੂਕਰ੍ਯੁਵਾਚ-। ਅਯਂ ਰਾਜਾ ਮਹਾਰੌਦ੍ਰਃ ਕਾਲਰੂਪਃ ਸਮਾਗਤਃ । ਕ੍ਰੀਡਤੇ ਮृਗਯਾ ਲੁਬ੍ਧੋ ਮृਗਾਨ੍ਹਤ੍ਵਾ ਬਹੂਨ੍ਵਨੇ
ਸ਼ੂਕਰੀ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਇਹ ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਮੌਤ ਵਰਗਾ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ਿਕਾਰ ਦਾ ਸ਼ੌਕੀਨ ਹੈ, ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਕਈ ਜਾਨਵਰ ਮਾਰ ਕੇ ਮਨੋਰੰਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਰ੍ਨਾਮ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षੋ ਮਨੁਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਬਲਃ । ਸਂਹਰਿष੍ਯਤਿ ਕਾਲੋऽਯਂ ਦੂਰਂ ਯਾਤ ਸੁਪੁਤ੍ਰਕਾਃ
ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ, ਜੋ ਮਨੂ ਦਾ ਬੇਮਿਸਾਲ ਪੁੱਤਰ ਹੈ ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਇਹ ਸਮਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ; ਸੋਹਣੇ ਪੁੱਤਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਦੂਰ ਚਲੇ ਜਾਓ।
ਪੁਤ੍ਰਾ ਊਚੁਃ-। ਮਾਤਰਂ ਪਿਤਰਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਯਃ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਸ ਪਾਪਧੀਃ । ਮਹਾਰੌਦ੍ਰਂ ਸੁਘੋਰਂ ਤੁ ਨਰਕਂ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਤੇ
ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜੋ ਮਾਂ-ਪਿਓ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਉਹ ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।
ਮਾਤੁਃ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪਯਃ ਪੀਤ੍ਵਾ ਪੁष੍ਟੋ ਭਵਤਿ ਨਿਰ੍ਘृਣਃ । ਮਾਤਰਂ ਪਿਤਰਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਯਃ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਸੁਦੁਰ੍ਬਲਃ
ਮਾਂ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਦੁੱਧ ਪੀ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਤੰਦਰੁਸਤ ਤਾਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਪੱਥਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਮਾਂ-ਪਿਓ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੂਯਂ ਨਰਕਮੇਤੀਹ ਕृਮਿਦੁਰ੍ਗਂਧਸਂਕੁਲਮ੍ । ਮਾਤੁਸ੍ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨ ਯਾਸ੍ਯਾਮੋ ਗੁਰੁਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਇਹੈਵ ਚ
ਉਹ ਇੱਥੇ ਹੀ ਗੰਦੇ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕੀੜਿਆਂ ਤੇ ਬਦਬੂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਜਾਂ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਜਾਵਾਂਗੇ, ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹਾਂਗੇ।
ਏਵਂ ਵਿषਾਦਃ ਸਂਜਾਤਸ੍ਤੇषਾਂ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਸਂਯੁਤਃ । ਵ੍ਯੂਹਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਥਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਬਲਤੇਜਃ ਸਮਾਕੁਲਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਧਰਮ ਤੇ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਉਦਾਸੀ ਆ ਗਈ; ਸਭ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਪੰਤੀ ਬਣਾਈ ਤੇ ਤਾਕਤ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਸਾਹਸੋਤ੍ਸਾਹਸਂਪਨ੍ਨਾਃ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਨृਪਨਂਦਨਮ੍ । ਨਦਂਤਃ ਪੌਰੁषੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਾਃ ਕ੍ਰੀਡਮਾਨਾ ਵਨੇ ਤਦਾ
ਹੌਸਲੇ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਹ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਵਿਰਤਾ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਖੇਡ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਤ੍ਰਯਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਤ੍ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ 2.43 ਸੁਕਲੋਵਾਚ- ਏਵਂ ਤੇ ਸ਼ੂਕਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਾਃ । ਪੁਰਃ ਸ੍ਥਿਤਸ੍ਯ ਤੇ ਰਾਜ੍ਞੋ ਹ੍ਯਵਤਸ੍ਥੁਸ਼੍ਚ ਲੁਬ੍ਧਕਾਃ
ਸੁਕਲ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਸੂਅਰ ਲੜਾਈ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ; ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ, ਤਿਆਰ।
ਮਹਾਵਰਾਹੋ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਗਿਰਿਸਾਨੁਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ । ਮਹਤਾ ਯੂਥਭਾਵੇਨ ਵ੍ਯੂਹਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਤਿ
ਵੱਡਾ ਸੂਅਰ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਆ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਵੱਡੀ ਟੋਲੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪੰਤੀ ਬਣਾਈ ਤੇ ਡਟ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕਪਿਲਃ ਸ੍ਥੂਲਪੀਨਾਂਗੋ ਮਹਾਦਂष੍ਟ੍ਰੋ ਮਹਾਮੁਖਃ । ਦੁਃਸਹਃ ਸ਼ੂਕਰੋ ਰਾਜਨ੍ਗਰ੍ਜਤੇ ਚਾਤਿਭੈਰਵਮ੍
ਕਪਿਲਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਮੋਟਾ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ, ਵੱਡੀਆਂ ਦੰਦਾਂ ਤੇ ਵੱਡਾ ਮੂੰਹ ਹੈ, ਉਹ ਡਰਾਉਣਾ ਸੂਅਰ ਹੈ, ਰਾਜਾ, ਜੋ ਬੜੀ ਭਿਆਨਕ ਗੂੰਜ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਾਨਪਸ਼੍ਯਨ੍ਮਹਾਰਾਜਃ ਸ਼ਾਲਤਾਲਵਨਾਸ਼੍ਰਯਾਨ੍ । ਤੇषਾਂ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਨੁਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਵੱਡਾ ਰਾਜਾ ਜੋ ਸ਼ਾਲ ਤੇ ਤਾਲ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ; ਮਨੂ ਦਾ ਵਿਰਤਾ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਗृਹ੍ਯਤਾਂ ਸ਼ੂਰ ਵਾਰਾਹੋ ਵਿਧ੍ਯਤਾਂ ਬਲਦਰ੍ਪਿਤਃ । ਏਵਮਾਭਾष੍ਯ ਤਾਨ੍ਵੀਰੋ ਮਨੁਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਹੌਸਲੇ ਵਾਲਾ ਸੂਅਰ ਫੜੋ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ 'ਤੇ ਗਰੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਢੋ; ਇੰਝ ਮਨੂ ਦਾ ਵਿਰਤਾ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਅਥ ਤੇ ਲੁਬ੍ਧਕਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮृਗਯਾ ਮਦਮੋਹਿਤਾਃ । ਸਂਨਦ੍ਧਾ ਦਂਸ਼ਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼੍ਵਭਿਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰਜਗ੍ਮਿਰੇ
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਸ਼ਿਕਾਰੀ, ਸ਼ਿਕਾਰ ਦੀ ਮਸਤਿ ਤੇ ਭਰਮ ਵਿਚ, ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਕੁੱਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਅੱਗੇ ਵਧੇ।
ਹਰ੍षੇਣ ਮਹਤਾਵਿष੍ਟੋ ਰਾਜਰਾਜੋ ਮਹਾਬਲਃ । ਅਸ਼੍ਵਾਰੂਢਃ ਸੁਸੈਨ੍ਯੇਨ ਚਤੁਰਂਗੇਣ ਸਂਯਤਃ
ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਘੋੜੇ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿਖਲਾਈ ਹੋਈ ਚੌਕਸ ਫੌਜ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਗਂਗਾਤੀਰਂ ਸਮਾਯਾਤੋ ਮੇਰੌ ਗਿਰਿਵਰੋਤ੍ਤਮੇ । ਰਤ੍ਨਧਾਤੁਸਮਾਕੀਰ੍ਣੇ ਨਾਨਾਵृਕ੍ਸ਼ੈਰਲਂਕृਤੇ
ਉਹ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਵਧੀਆ ਪਹਾੜ ਮੇਰੂ 'ਤੇ ਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਤੇ ਧਾਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਸੀ।
ਸੁਕਲੋਵਾਚ- ਯੋ ਬਲਧਾਮ ਮਰੀਚਿਚਯਕਰਨਿਕਰਮਯਪ੍ਰੋਤ੍ਤੁਂਗੋऽਤ੍ਯੁਚ੍ਚਮ੍ । ਗਗਨਮੇਵ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਨਾਨਾ ਨਗਾਚਰਿਤਸ਼ੋਭੋ ਗਿਰਿਰਾਜੋ ਭਾਤਿ
ਸੁਕਲ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਹ ਪਹਾੜਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਘਰ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਂਗ ਉੱਚੀ ਹੈ, ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਛੂਹ ਰਹੀ ਹੈ; ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਸੋਭਾ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਯੋਜਨਬਹਲਵਿਮਲ ਗਂਗਾਪ੍ਰਵਾਹ ਸਮੁਚ੍ਚਰਤ੍ਤੀਰਵੀਚੀਤਰਂਗਭਂਗੈਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾਫਲਸਦृਸ਼ੈਰ੍ਨਿਰ੍ਮਲਾਂਬੁਕਣੈਃ । ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਿਤ ਧਵਲਤਲਸ਼ਿਲਾਤਲੋਗਿਰੀਂਦ੍ਰ ਸੁਃਸ਼੍ਰਿਯਾਯੁਕ੍ਤਃ
ਚੌੜੀ ਤੇ ਸਾਫ਼ ਗੰਗਾ ਦੀ ਧਾਰ, ਉੱਚੇ ਕੰਢੇ, ਲਹਿਰਾਂ ਤੇ ਝਲਾਂ ਜਿਹੜੀਆਂ ਮੋਤੀ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ, ਸਾਫ਼ ਪਾਣੀ ਦੇ ਬੂੰਦਾਂ ਨਾਲ, ਹਰ ਥਾਂ ਚਿੱਟੇ ਪੱਥਰਾਂ ਨੂੰ ਧੋ ਰਹੀ ਹੈ; ਪਹਾੜਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਵਧੀਆ ਸੋਭਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਦੇਵੈਸ਼੍ਚਾਰਣਕਿਨ੍ਨਰੈਃ ਪਰਿਵृਤੋ ਗਂਧਰ੍ਵਵਿਦ੍ਯਾਧਰੈਃ ਸਿਦ੍ਧੈਰਪ੍ਸਰਸਾਂਗਣੈਰ੍ਮੁਨਿਜਨੈਰ੍ਨਾਗੇਂਦ੍ਰ ਵਿਦ੍ਯਾਧਰੈਃ । ਸ਼੍ਰੀਖਂਡੈਰ੍ਬਹੁਚਂਦਨੈਸ੍ਸਸਰਲੈਃ ਸ਼ਾਲੈਸ੍ਤਮਾਲੈਰ੍ਗਿਰੀ ਰੁਦ੍ਰਾ ਕ੍ਸ਼ੈਰ੍ਵਰਸਿਦ੍ਧਿਦਾਯਕਘਨੈਃ ਕਲ੍ਪਦ੍ਰੁਮੈਃ ਸ਼ੋਭਤੇ
ਦੇਵਤੇ, ਚਾਰਣ, ਕਿੰਨਰ, ਗੰਧਰਵ, ਵਿਦਿਆਧਰ, ਸਿੱਧ, ਅਪਸਰਾ ਦੇ ਗਰੁੱਪ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ; ਚੰਦਨ, ਕਈ ਖੁਸ਼ਬੂਦਾਰ ਦਰੱਖਤ, ਸ਼ਾਲ ਤੇ ਤਮਾਲ, ਰੁਦਰਾਖ, ਵਰਤਨ ਵਾਲੇ ਦਰੱਖਤ ਤੇ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ, ਪਹਾੜ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਨਾਨਾਧਾਤੁਵਿਚਿਤ੍ਰੋ ਵੈ ਨਾਨਾਰਤ੍ਨਵਿਚਿਤ੍ਰਿਤੈਃ । ਵਿਮਾਨੈਃ ਕਾਂਚਨੈਰ੍ਦਂਡੈਃ ਕਲਤ੍ਰੈਰੁਪਸ਼ੋਭਤੇ
ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਧਾਤਾਂ ਨਾਲ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗਾ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਮਹਲਾਂ, ਪਤਿਆਂ ਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਹੈ।
ਨਾਲਿਕੇਰਵਨੈਰ੍ਦਿਵ੍ਯੈਃ ਪੂਗਵृਕ੍ਸ਼ੈਰ੍ਵਿਰਾਜਤੇ । ਦਿਵ੍ਯਪੁਨ੍ਨਾਗਬਕੁਲੈਃ ਕਦਲੀਖਂਡਮਂਡਿਤੈਃ
ਉਹ ਥਾਂ ਅਸਮਾਨੀ ਨਾਰੀਅਲ ਅਤੇ ਸੁਪਾਰੀ ਦੇ ਬਾਗਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪੁੰਨਾਗਾ ਤੇ ਬਕੁਲਾ ਦੇ ਰੁੱਖ, ਅਤੇ ਕੇਲੇ ਦੇ ਗੁੱਚੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਪੁष੍ਪਕੈਸ਼੍ਚਂਪਕੈਰਦ੍ਰਿ ਪਾਃਟਲੈਃ ਕੇਤਕੈਸ੍ਤਥਾ । ਨਾਨਾਵਲ੍ਲੀਵਿਤਾਨੈਸ਼੍ਚ ਪੁष੍ਪਿਤੈਃ ਪਦ੍ਮਕੈਸ੍ਤਥਾ
ਉਹ ਪਹਾੜ ਪੁਸ਼ਪ, ਚੰਪਾ, ਪਾਟਲਾ, ਕੇਤਕੀ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ, ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਦੀਆਂ ਬੇਲਾਂ ਤੇ ਪਦਮਕਾ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਛਾਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਨਾਨਾਵਰ੍ਣੈਃ ਸੁਪੁष੍ਪੈਸ਼੍ਚ ਨਾਨਾਵृਕ੍ਸ਼ੈਰਲਂਕृਤਃ । ਦਿਵ੍ਯਵृਕ੍ਸ਼ੈਃ ਸਮਾਕੀਰ੍ਣਃ ਸ੍ਫਾਟਿਕਸ੍ਯ ਸ਼ਿਲਾਤਲੈਃ
ਉਹ ਪਹਾੜ ਕਈ ਰੰਗਾਂ ਦੇ ਵਧੀਆ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਅਸਮਾਨੀ ਰੁੱਖ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਵਰਗੇ ਚਟਾਨਾਂ ਹਨ।
ਯੋਗਿਯੋਗੀਨ੍ਦ੍ਰ ਸਂਸਿਦ੍ਧੈਃ ਕਂਦਰਾਂਤਰ੍ਨਿਵਾਸਿਭਿਃ । ਨਿਰ੍ਝਰੈਸ਼੍ਚੈਵ ਰਮ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਬਹੁਪ੍ਰਸ੍ਰਵਣੈਰ੍ਗਿਰਿਃ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਧ ਹੋਏ ਯੋਗੀ ਅਤੇ ਯੋਗ ਦੇ ਮਹਾਨ ਅਚਾਰਿਆਂ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਹਾੜ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਝਰਨਿਆਂ ਤੇ ਕਈ ਨਦੀਆਂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਹਨ।
ਨਦੀਪ੍ਰਵਾਹਸਂਹ੍ਰष੍ਟੈਃ ਸਂਗਮੈਰੁਪਸ਼ੋਭਤੇ । ਹ੍ਰਦੈਸ਼੍ਚ ਪਲ੍ਵਲੈਃ ਕੁਂਡੈਰ੍ਨਿਰ੍ਮਲੋਦਕਧਾਰਿਭਿਃ
ਉਹ ਨਦੀ ਦੇ ਵਹਾਵਾਂ ਦੇ ਮਿਲਣ ਅਤੇ ਝੀਲਾਂ, ਤਲਾਵਾਂ, ਅਤੇ ਕੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਸੋਭਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸਾਫ਼ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਗਿਰਿਰਾਜੋ ਵਿਭਾਤ੍ਯੇਕਃ ਸਾਨੁਭਿਃ ਸਹ ਸਂਸ੍ਥਿਤੈਃ । ਸ਼ਰਭੈਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲੈਰ੍ਮृਗਯੂਥੈਰਲਂਕृਤਃ
ਪਹਾੜਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਕਮਰਾਂ ਨਾਲ ਇਕੱਲਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸਰਭ, ਬਾਘ ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਹਨ।