ਜੇष੍ਯਾਮਿ ਭੂਪਂ ਯਦਿ ਸ੍ਵੇਨ ਤੇਜਸਾ ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਕੀਰ੍ਤਿਂ ਤ੍ਵਤੁਲਾਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮ੍ । ਤੇਨਾਹਤੋ ਵੀਰਵਰੇਣ ਸਂਗਰੇ ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਲੋਕਂ ਮਧੁਸੂਦਨਸ੍ਯ
ਜੇ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਅਤੁੱਲ ਕੀਰਤੀ ਮਿਲੇਗੀ; ਜੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਸ ਮਹਾਨ ਵੀਰ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਮਧੁਸੂਦਨ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਮਮਾਂਗਭੂਤੇਨ ਪਲੇਨਮੇਦਸਾ ਤृਪ੍ਤਿਂ ਪਰਾਂ ਯਾਸ੍ਯਤਿ ਭੂਮਿਨਾਥਃ । ਤृਪ੍ਤਾ ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ ਸੁਲੋਕਦੇਵਤਾ ਅਸ੍ਮਾਦਯਂਚਾਗਤੋ ਵਜ੍ਰਪਾਣਿਃ
ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਮਾਸ ਤੇ ਖੂਨ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਵੱਡੀ ਤਸੱਲੀ ਪਾਵੇਗਾ; ਸੁਭਾਗੇ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਣਗੇ, ਤੇ ਵਜ੍ਰਪਾਣੀ ਆਪ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯੈਵ ਹਸ੍ਤਾਨ੍ਮਰਣਂ ਯਦਾਭਵੇਲ੍ਲਾਭਸ਼੍ਚ ਮੇ ਸੁਂਦਰਿ ਕੀਰ੍ਤਿਰੁਤ੍ਤਮਾ । ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯਸ਼ੋ ਭੂਮਿਤਲੇ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯੇ ਵ੍ਰਜਾਮਿ ਲੋਕਂ ਮਧੁਸੂਦਨਸ੍ਯ
ਜੇ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਮੌਤ ਮਿਲੀ, ਸੁੰਦਰਏ, ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਲਾਭ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕੀਰਤੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਯਸ਼ ਪਾਵਾਂਗਾ, ਤੇ ਮਧੁਸੂਦਨ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਨੈਵਂ ਭੀਤੋਸ੍ਮਿ ਕ੍ਸ਼ੁਬ੍ਧੋਸ੍ਮਿ ਗਤੋऽਹਂ ਗਿਰਿਸਾਨੁषੁ । ਪਾਪਾਦ੍ਭੀਤੋ ਗਤਃ ਕਾਂਤੇਧਰ੍ਮਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਥਿਤੋਹ੍ਯਹਮ੍
ਮੈਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਡਰਿਆ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ਼ ਉਲਝਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਢਲਾਨਾਂ 'ਤੇ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਪਾਪੀਆਂ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ ਗਿਆ, ਪਿਆਰੀਏ, ਪਰ ਧਰਮ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ।
ਨ ਜਾਨੇ ਪਾਤਕਂ ਪੂਰ੍ਵਮਨ੍ਯਜਨ੍ਮਨਿ ਚਾਰ੍ਜਿਤਮ੍ । ਯੇਨਾਹਂ ਸ਼ੌਕਰੀਂ ਯੋਨਿਂ ਗਤੋऽਹਂ ਪਾਪਸਂਚਯਾਤ੍
ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਂ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜਾ ਪਾਪ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਜਮਾਵੇ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸੂਅਰ ਦੀ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
ਕ੍ਸ਼ਾਲਯਿष੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਘੋਰਂ ਪੂਰ੍ਵਪਾਤਕਸਂਚਯਮ੍ । ਬਾਣੋਦਕੈਰ੍ਮਹਾਘੋਰੈਃ ਸੁਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਰ੍ਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਤੈਃ
ਮੈਂ ਪਿਛਲੇ ਭਿਆਨਕ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਜਮਾਵੇ ਨੂੰ, ਬਾਣਾਂ ਦੀਆਂ ਭਿਆਨਕ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਨੁਕਦਾਰ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਧੋ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਪੌਤ੍ਰਾਂਸ੍ਤੁ ਵਾਰਾਹਿ ਕਨ੍ਯਾਂ ਕੁਟੁਂਬਬਾਲਕਮ੍ । ਗਿਰਿਂ ਗਚ੍ਛ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤੁ ਮਮ ਮੋਹਮਿਮਂ ਤ੍ਯਜ
ਪੁੱਤਰ, ਪੋਤੇ, ਕੁੜੀ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਵਾਰਾਹੀਏ, ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਚੱਲ ਜਾ; ਮੇਰੀ ਇਹ ਮੋਹ ਤਿਆਗ ਦੇ।
ਮਮਸ੍ਨੇਹਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਹਰਿਰੇष ਸਮਾਗਤਃ । ਅਸ੍ਯ ਹਸ੍ਤਾਤ੍ਪ੍ਰਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਤਦ੍ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਮੇਰੀ ਮਮਤਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਹਰੀ ਆਪ ਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਪਰਮ ਪਦ ਨੂੰ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਦੈਵੇਨਾਪਿ ਮਮਾਦ੍ਯੈਵ ਸ੍ਵਰ੍ਗਦ੍ਵਾਰਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਉਦ੍ਘਾਟਿਤਕਪਾਟਂ ਤੁ ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਸੁਮਹਾਦਿਵਮ੍
ਅੱਜ, ਦਿਵਿਆ ਇਛਾ ਨਾਲ, ਸਵਰਗ ਦਾ ਬੇਮਿਸਾਲ ਦਰਵਾਜ਼ਾ, ਖੁਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਜਗ੍ਹਾ ਵਿੱਚ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਸੁਕਲੋਵਾਚ- ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਤਸ੍ਯ ਸ਼ੂਕਰਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਉਵਾਚ ਤਤ੍ਪ੍ਰਿਯਾ ਸਖ੍ਯਃ ਸੀਦਮਾਨਾਂਤਰਾ ਤਦਾ
ਸੁਕਲਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਸ ਮਹਾਨ ਸੂਅਰ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਆਪਣੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਥੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਸ਼ੂਕਰ੍ਯੁਵਾਚ- ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਯੂਥੇ ਭਵਾਨ੍ਸ੍ਵਾਮੀ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰੈਰਲਂਕृਤਃ । ਮਿਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਅਨ੍ਯੈਃ ਸ੍ਵਜਨਬਾਂਧਵੈਃ
ਜਿਸ ਝੁੰਡ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਮਾਲਕ ਹੋ, ਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਝੁੰਡ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਪੋਤਿਆਂ, ਦੋਸਤਾਂ, ਭਰਾਵਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ,
ਤ੍ਵਯੈਵਾਲਂਕृਤੋ ਯੂਥੋ ਭਵਤਾ ਪਰਿਸ਼ੋਭਤੇ । ਤ੍ਵਾਂ ਵਿਨਾਯਂ ਮਹਾਭਾਗ ਕੀਦृਗ੍ਯੂਥੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਇਹ ਝੁੰਡ ਸਿਰਫ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸੋਭਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ, ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਝੁੰਡ ਕਿਵੇਂ ਹੋਵੇਗਾ?
ਤਵੈਵ ਸ੍ਵਬਲੇਨਾਪਿ ਗਰ੍ਜਮਾਨਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ੂਕਰਾਃ । ਵਿਚਰਂਤਿ ਗਿਰੌ ਕਾਂਤ ਤਨਯਾ ਮਮ ਬਾਲਕਾਃ
ਤੇਰੀ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਸੂਅਰ ਗੂੰਜਦੇ ਹੋਏ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ; ਮੇਰੇ ਬੱਚੇ, ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ, ਉਥੇ ਖੇਡਦੇ ਹਨ।
ਕਂਦਾਨ੍ਮੂਲਾਨ੍ਸੁਭਕ੍ਸ਼ਂਤਿ ਨਿਰ੍ਭਯਾਸ੍ਤਵ ਤੇਜਸਾ । ਦੁਰ੍ਗੇषੁ ਵਨਕੁਂਜੇषੁ ਗ੍ਰਾਮੇषੁ ਨਗਰੇषੁ ਚ
ਉਹ ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਕਰਕੇ ਨਿਰਭੈ ਹੋ ਕੇ ਜੜਾਂ ਤੇ ਗਠੇ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਕਿਲਿਆਂ, ਜੰਗਲਾਂ, ਪਿੰਡਾਂ ਤੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ।
ਨ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਭਯਂ ਤੀਵ੍ਰਂ ਸਿਂਹਾਨਾਮਿਹ ਪਰ੍ਵਤੇ । ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਮਹਾਬਾਹੋ ਪਾਲਿਤਾਸ੍ਤਵ ਤੇਜਸਾ
ਇਸ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਉਹ ਸਿੰਘਾਂ ਤੋਂ ਤੇਜ ਡਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਤੇਰੇ ਬਲ ਨਾਲ ਰੱਖੇ ਹੋਏ, ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਨਹੀਂ ਡਰਦੇ।
ਤ੍ਵਯਾ ਤ੍ਯਕ੍ਤਾ ਅਮੀ ਸਰ੍ਵੇ ਬਾਲਕਾ ਮਮ ਦਾਰਕਾਃ । ਦੀਨਾਸ਼੍ਚੈਵਾਕੁਲਾਸ਼੍ਚੈਵ ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ ਵਿਚੇਤਨਾਃ
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿਓ, ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਬੱਚੇ ਦੁਖੀ, ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਤੇ ਬੇਸੁਧ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਨਿਤ੍ਯਮੇਵ ਸੁਖਂ ਵਰ੍ਤ੍ਮ ਗਤ੍ਵਾ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਬਾਲਕਾਃ । ਪਤਿਹੀਨਾ ਯਥਾ ਨਾਰੀ ਸ਼ੋਭਤੇ ਨੈਵ ਸ਼ੋਭਨਾ
ਬੱਚੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਪਤੀ ਤੋਂ ਵੰਞੀ ਔਰਤ ਸੋਹਣੀ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦੀ, ਇੱਥੇ ਵੀ ਸੋਭਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ।
ਅਲਂਕृਤਾ ਯਥਾ ਦਿਵ੍ਯੈਰਲਂਕਾਰੈਃ ਸਕਾਂਚਨੈਃ । ਪਰਿਚ੍ਛਦੈ ਰਤ੍ਨਵਸ੍ਤ੍ਰੈਃ ਪਿਤृਮਾਤृਸਹੋਦਰੈਃ
ਜਿਵੇਂ ਔਰਤ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਗਹਣਿਆਂ, ਸਹਾਇਕਾਂ, ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਕਪੜਿਆਂ, ਮਾਪਿਆਂ ਤੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ,
ਸ਼੍ਵਸ਼੍ਰੂਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰਕੈਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੈਃ ਪਤਿਹੀਨਾ ਨ ਭਾਤਿ ਸਾ । ਚਂਦ੍ਰਹੀਨਾ ਯਥਾ ਰਾਤ੍ਰੀ ਪੁਤ੍ਰਹੀਨਂ ਯਥਾ ਕੁਲਮ੍
ਸਾਸ, ਸਸੁਰ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਪਤੀ ਤੋਂ ਵੰਞੀ ਉਹ ਚਮਕਦੀ ਨਹੀਂ; ਜਿਵੇਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਤੋਂ ਵੰਞੀ ਰਾਤ ਜਾਂ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਵੰਞਾ ਪਰਿਵਾਰ।
ਦੀਪਹੀਨਂ ਯਥਾ ਗੇਹਂ ਨੈਵ ਭਾਤਿ ਕਦਾਚਨ । ਤ੍ਵਾਂ ਵਿਨਾਯਂ ਤਥਾ ਯੂਥੋ ਨੈਵ ਸ਼ੋਭੇਤ ਮਾਨਦ
ਜਿਵੇਂ ਘਰ ਬਿਨਾ ਦੀਵੇ ਦੇ ਕਦੇ ਚਮਕਦਾ ਨਹੀਂ, ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ, ਮਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਝੁੰਡ ਵੀ ਸੋਭਾ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ।
ਆਚਾਰੇਣ ਵਿਨਾ ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਜ੍ਞਾਨਹੀਨੋ ਯਤਿਰ੍ਯਥਾ । ਮਂਤ੍ਰਹੀਨੋ ਯਥਾ ਰਾਜਾ ਤਥਾਯਂ ਨੈਵ ਸ਼ੋਭਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਆਚਾਰ ਤੋਂ ਵੰਞਾ ਮਨੁੱਖ, ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਵੰਞਾ ਯਤੀ, ਜਾਂ ਮੰਤ੍ਰ ਤੋਂ ਵੰਞਾ ਰਾਜਾ ਸੋਭਾ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦੇ, ਇੱਥੇ ਵੀ ਇਹੀ ਹਾਲ ਹੈ।
ਕੈਵਰ੍ਤੇਨ ਵਿਨਾ ਨੌਰ੍ਵਾ ਸਂਪੂਰ੍ਣਾ ਪਰਿਸਾਗਰੇ । ਨ ਭਾਤ੍ਯੇਵਂ ਯਥਾ ਸਾਰ੍ਥਃ ਸਾਰ੍ਥਵਾਹੇਨ ਵੈ ਵਿਨਾ
ਜਿਵੇਂ ਮਲਾਹ ਤੋਂ ਵੰਞੀ ਨੌਕਾ ਭਾਵੇਂ ਭਰੀ ਹੋਵੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ, ਇੰਝ ਹੀ ਅਗਵਾਈ ਤੋਂ ਵੰਞਾ ਕਾਫਲਾ ਤਰੱਕੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਸੇਨਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ੇਣ ਚ ਵਿਨਾ ਯਥਾ ਸੈਨ੍ਯਂ ਨ ਭਾਤਿ ਚ । ਤ੍ਵਾਂ ਵਿਨਾ ਵੈ ਤਥਾ ਸੈਨ੍ਯਂ ਸ਼ੂਕਰਾਣਾਂ ਮਹਾਮਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਸੈਨਾਪਤੀ ਤੋਂ ਵੰਞੀ ਫੌਜ ਚਮਕਦੀ ਨਹੀਂ, ਇੰਝ ਹੀ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਸੂਅਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵੀ ਸੋਭਾ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦੀ।
ਦੀਨੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਤਥਾ ਵੇਦਹੀਨੋ ਯਥਾ ਦ੍ਵਿਜਃ । ਮਯਿ ਭਾਰਂ ਕੁਟੁਂਬਸ੍ਯ ਵਿਨਿਵੇਸ਼੍ਯ ਪ੍ਰਗਚ੍ਛਸਿ
ਇਹ ਫੌਜ ਵੀ ਦਿਨਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ, ਜਿਵੇਂ ਵੇਦ ਤੋਂ ਵੰਞਾ ਦੁਜਾਤੀ; ਤੁਸੀਂ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਭਾਰ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ।
ਮਰਣਂ ਸੁਲਭਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਕਾ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾ ਤਵੇਦृਸ਼ੀ । ਤ੍ਵਾਂ ਵਿਨਾਹਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੋਮਿ ਧਰ੍ਤੁਂ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਪ੍ਰਿਯੇਸ਼੍ਵਰ
ਮੌਤ ਆਸਾਨ ਜਾਣ ਕੇ, ਤੇਰੀ ਇਹ ਕਿਹੋ ਜਿਹੀ ਕਸਮ ਹੈ? ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ, ਪਿਆਰੇ ਮਾਲਕ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦ ਨਹੀਂ ਰੱਖ ਸਕਦੀ।
ਤ੍ਵਯੈਵ ਸਹਿਤਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਭੂਮਿਂ ਵਾਥ ਮਹਾਮਤੇ । ਨਰਕਂ ਵਾਪਿ ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਤ੍ਯਂਸਤ੍ਯਂ ਵਦਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਮੈਂ ਸੁਰਗ, ਧਰਤੀ ਜਾਂ ਨਰਕ ਵੀ ਭੋਗ ਲਵਾਂਗੀ; ਇਹ ਮੈਂ ਸੱਚ, ਸੱਚ ਕਹਿ ਰਹੀ ਹਾਂ।
ਤ੍ਵਂ ਵਾ ਪੁਤ੍ਰਾਂਸ੍ਤੁਪੌਤ੍ਰਾਂਸ੍ਤੁ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਯੂਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਆਵਾਂ ਵ੍ਰਜਾਵ ਯੂਥੇਸ਼ ਦੁਰ੍ਗਮੇਵਂ ਸੁਕਂਦਰਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ, ਪੋਤੇ ਤੇ ਵਧੀਆ ਝੁੰਡ ਲੈ ਕੇ, ਆਓ, ਝੁੰਡ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਔਖੇ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਘਾਟ ਵੱਲ ਚੱਲੀਏ।
ਜੀਵਿਤਵ੍ਯਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਰਣਾਯ ਪਰਿਗਮ੍ਯਤੇ । ਤਤ੍ਰ ਕੋ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਲਾਭੋ ਮਰਣੇ ਵਦ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਜਿੰਦਗੀ ਛੱਡ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਜੰਗ ਵੱਲ ਚੱਲੀਏ; ਮੌਤ ਵਿੱਚ ਕੀ ਲਾਭ ਹੈ, ਹੁਣ ਦੱਸੋ।
ਵਾਰਾਹ ਉਵਾਚ- ਵੀਰਾਣਾਂ ਤ੍ਵਂ ਨ ਜਾਨਾਸਿ ਸੁਧਰ੍ਮਂ ਸ਼ृਣੁ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍ । ਯੁਦ੍ਧਾਰ੍ਥਿਨਾ ਹਿ ਵੀਰੇਣ ਵੀਰਂ ਗਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਾਚਿਤਮ੍
ਵਾਰਾਹ ਨੇ ਆਖਿਆ — ਤੂੰ ਸੱਚੇ ਵੀਰਾਂ ਦੀ ਧਰਮ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੀ, ਹੁਣ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵੀਰ ਜੰਗ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖ ਕੇ ਦੂਜੇ ਵੀਰ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਲੜਾਈ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਦੇਹਿ ਮੇ ਯੋਧਨਂ ਸਂਖ੍ਯੇ ਯੁਦ੍ਧਾਰ੍ਥ੍ਯਹਂ ਸਮਾਗਤਃ । ਪਰੇਣ ਯਾਚਿਤਂ ਯੁਦ੍ਧਂ ਨ ਦਦਾਤਿ ਯਦਾ ਨਰਃ
ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, 'ਮੈਨੂੰ ਜੰਗ ਦਾ ਮੌਕਾ ਦੇ, ਮੈਂ ਲੜਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਆਇਆ ਹਾਂ।' ਜੇ ਦੂਜਾ ਮਨੁੱਖ, ਜਦੋਂ ਉਸਤੋਂ ਜੰਗ ਮੰਗੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ,