ਸਤ੍ਪਾਤ੍ਰੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਦਤ੍ਤਾਨਿ ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਫਲਂ ਸ਼ृਣੁ । ਗਜਂ ਰਥਂ ਪ੍ਰਦਤ੍ਤੇ ਯੋ ਹ੍ਯਸ਼੍ਵਂ ਚਾਪਿ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਚੰਗੇ ਪਾਤਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਦਾਨ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ ਸੁਣ। ਜੋ ਰਾਜਾ ਹਾਥੀ, ਰਥ ਜਾਂ ਘੋੜਾ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਸ ਚ ਭृਤ੍ਯੈਸ੍ਤੁ ਸਂਯੁਕ੍ਤਃ ਪੁਣ੍ਯਦੇਸ਼ੇ ਨृਪੋਤ੍ਤਮਃ । ਜਾਯਤੇ ਹਿ ਮਹਾਰਾਜ ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਨ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਹ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਨੌਕਰਾਂ ਸਮੇਤ ਪਵਿੱਤਰ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਰਾਜਾ ਭਵਤਿ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਜ੍ਞਾਨਵਾਨ੍ਬਲਵਾਨ੍ਸੁਧੀਃ । ਅਜੇਯਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਤੋਂ ਅਜੇਤ, ਵੱਡੀ ਜੋਤ ਵਾਲਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਪਰ੍ਵਣਿ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਭੂਮਿਦਾਨਂ ਦਦਾਤਿ ਯਃ । ਗੋਦਾਨਂ ਵਾ ਮਹਾਰਾਜ ਸਰ੍ਵਭੋਗਪਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਵੱਡੇ ਤਿਉਹਾਰ 'ਤੇ ਜਮੀਨ ਜਾਂ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਉਹ ਸਭ ਸੁਖ-ਸਾਧਨਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਸੁਪੁਣ੍ਯਾਯ ਦਾਨਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ । ਮਹਾਦਾਨਾਨਿ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਪਰ੍ਵਣਿ ਪਾਤ੍ਰਵਿਤ੍
ਉੱਚ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਯਤਨ ਕਰਕੇ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਤਿਉਹਾਰ 'ਤੇ ਤੀਰਥ ਵਿੱਚ, ਪਾਤਰ ਜਾਣ ਕੇ ਵੱਡੇ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਤੇषਾਂ ਚਿਹ੍ਨਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਭੂਪਤਿਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ । ਤੀਰ੍ਥੇ ਪਰ੍ਵਣਿ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਗੁਪ੍ਤਦਾਨਂ ਦਦਾਤਿ ਯਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ: ਉਹ ਰਾਜਾ ਬਣਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਤਿਉਹਾਰ 'ਤੇ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਲੁਕ ਕੇ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਨਿਧੀਨਾਮਾਸ਼ੁਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਰਕ੍ਸ਼ਰਾ ਪਰਿਜਾਯਤੇ । ਮਹਾਪਰ੍ਵਣਿ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਚ
ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਅਟੱਲ ਧਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਵੱਡੇ ਤਿਉਹਾਰ 'ਤੇ, ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ—
ਸੁਚੈਲਂ ਚ ਮਹਾਦਾਨਂ ਕਾਂਚਨੇਨ ਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਪੁਣ੍ਯਂ ਫਲਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਸ੍ਯ ਦਾਨਸ੍ਯ ਭੂਪਤੇ
ਚੰਗੀ ਕਪੜੀ ਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਵੱਡਾ ਦਾਨ; ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਉਸ ਦਾਨ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਜਾਯਂਤੇ ਬਹਵਃ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸੁਗੁਣਾ ਵੇਦਪਾਰਗਾਃ । ਆਯੁष੍ਮਂਤਃ ਪ੍ਰਜਾਵਂਤੋ ਯਸ਼ਃ ਪੁਣ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਗੁਣਵਾਨ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ, ਵੰਸ਼ ਵਾਲੇ ਤੇ ਯਸ਼-ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਵਿਪੁਲਾਸ਼੍ਚੈਵ ਜਾਯਂਤੇ ਸ੍ਫੀਤਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਮਹਾਮਤੇ । ਸੌਖ੍ਯਂ ਚ ਲਭਤੇ ਪੁਣ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਵਾਨ੍ਪਰਿਜਾਯਤੇ
ਵੱਡੀ ਤਰੱਕੀ ਤੇ ਭਰਪੂਰ ਧਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਬੁਧੀ; ਉਹ ਸੁਖ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪਾ ਕੇ, ਧਰਮਵਾਨ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਪਰ੍ਵਣਿ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਤੀਰ੍ਥੇ ਗਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ । ਕਪਿਲਾਂ ਕਾਂਚਨੀਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ
ਵੱਡਾ ਤਿਉਹਾਰ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਯਤਨ ਕਰਕੇ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਦਾਨਸ੍ਯ ਚ ਮਹਾਮਤੇ । ਕਪਿਲਾਦੋ ਮਹਾਰਾਜ ਸਰ੍ਵਸੌਖ੍ਯਾਨ੍ਪ੍ਰਭੁਂਜਤਿ
ਹੇ ਮਹਾਬੁਧੀ, ਮੈਂ ਉਸ ਦਾਨ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਸੋਨੇ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਉਹ ਸਭ ਸੁਖ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਾਵਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਪ੍ਰਜੀਵੇਤ੍ਸ ਤਾਵਤ੍ਤਿष੍ਠਤਿ ਤਤ੍ਰ ਸਃ । ਮਹਾਪਰ੍ਵਣਿ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਅਲਂਕृਤ੍ਯ ਚ ਗਾਂ ਤਦਾ
ਜਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀਵਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਥੇ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਵੱਡਾ ਤਿਉਹਾਰ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਗਾਂ ਨੂੰ ਸਜਾ ਦੇਵੇ—
ਕਾਂਚਨੇਨਾਪਿ ਸਂਯੁਕ੍ਤਾਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਲਂਕਾਰਭੂषਣੈਃ । ਤਸ੍ਯ ਦਾਨਸ੍ਯ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਫਲਭੋਗਂ ਵਦਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਸੋਨੇ, ਕਪੜੇ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ; ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਉਸ ਦਾਨ ਦੇ ਫਲ ਦਾ ਸੁਖ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਵਿਪੁਲਾ ਜਾਯਤੇ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਦਾਨਭੋਗਸਮਾਕੁਲਾ । ਸਰ੍ਵਵਿਦ੍ਯਾਪਤਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤੋ ਭਵੇਤ੍ਕਿਲ
ਵੱਡਾ ਧਨ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਦਾਨ ਦੇ ਸੁਖ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ; ਉਹ ਸਭ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਦਾ ਭਗਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੁਲੋਕੇ ਵਸੇਨ੍ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਯਾਵਤ੍ਤਿष੍ਠਤਿ ਮੇਦਿਨੀ । ਤੀਰ੍ਥਂ ਗਤ੍ਵਾ ਤੁ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਵਿਭੂषਣਮ੍
ਜਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਮਨੁੱਖ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਗਹਣਾ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਿਪੁਲਾਨ੍ਭੋਗਾਨਿਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਕ੍ਰੀਡਤੇ ਸਹ । ਮਹਾਪਰ੍ਵਣਿ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਦ੍ਵਿਜਪੁਂਗਵੇ
ਚੌਂਕੀਆਂ ਸੁਖ-ਸਮਰਿੱਥੀਆਂ ਭੋਗ ਕੇ, ਉਹ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ ਖੇਡਦਾ ਹੈ; ਵੱਡਾ ਤਿਉਹਾਰ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਉਹਨੂੰ ਕੱਪੜੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾਨ੍ਨਂ ਭੂਮਿਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਪਾਤ੍ਰੇ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । ਮੋਦਤੇ ਸ ਤੁ ਵੈਕੁਂਠੇ ਵਿष੍ਣੁਤੁਲ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਭੂਮੀ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਭੋਜਨ ਯੋਗ ਪਾਤਰ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਵਰਗਾ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਕਾਂਚਨਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਾਯ ਪਰਿਸ਼ਾਂਤਯੇ । ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਯਾ ਅਗ੍ਨਿਸਦृਸ਼ੋ ਵੈਕੁਂਠੇ ਸ ਵਸੇਤ੍ਸੁਖੀ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਕੱਪੜੇ ਤੇ ਸੋਨਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ ਸੁਖੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸੁਵਰ੍ਣਸ੍ਯ ਸੁਕੁਂਭਂ ਚ ਘृਤੇਨ ਪਰਿਪੂਰਯੇਤ੍ । ਪਿਧਾਨਂ ਰੌਪ੍ਯਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਹਾਰੈਰਲਂਕृਤਮ੍
ਸੋਨੇ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਘੜੇ ਨੂੰ ਘੀ ਨਾਲ ਭਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਢੱਕਣ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਪੁष੍ਪਮਾਲਾਨ੍ਵਿਤਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਸੂਤ੍ਰੇਣ ਸ਼ੋਭਿਤਮ੍ । ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਂ ਵੇਦਮਂਤ੍ਰੈਸ੍ਤਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਮਹਾਮਤੇ
ਉਸ ਨੂੰ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਜਾਵੇ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਗੇ ਨਾਲ ਸੋਭਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ; ਵੈਦਿਕ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰੀ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ।
ਉਪਚਾਰੈਃ ਪਵਿਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ षੋਡਸ਼ੈਃ ਪਰਿਪੂਜਯੇਤ੍ । ਸ੍ਵਲਂਕृਤ੍ਯ ਤਤੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ
ਉਸ ਦੀ ਸੋਲਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੀ ਜਾਵੇ; ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਸਜਾ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।
षੋਡਸ਼ੈਵ ਤਤੋ ਗਾਵਃ ਸਵਸ੍ਤ੍ਰਾਃ ਕਾਂਸ੍ਯਦੋਹਨਾਃ । ਕੁਂਭਯੁਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਚ ਸਕਾਂਚਨਾਮ੍
ਫਿਰ ਸੋਲਾਂ ਗਾਂਵਾਂ, ਕੱਪੜਿਆਂ ਤੇ ਕਾਂਸ ਦੇ ਦੁੱਧ ਪਿਆਲੇ ਨਾਲ, ਹਰ ਇੱਕ ਦੇ ਨਾਲ ਘੜਾ, ਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਦੱਖਣਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ।
ਤਥਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਕਾ ਗਾਵੋ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਲਂਕਾਰਭੂषਣਾਃ । ਪृਥਗ੍ਭੂਤਾਯ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਦਾਤਵ੍ਯਾ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬਾਰਾਂ ਗਾਂਵਾਂ, ਕੱਪੜਿਆਂ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਣ; ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਏਵਮਾਦੀਨਿ ਦਾਨਾਨਿ ਅਨ੍ਯਾਨਿ ਨृਪਨਂਦਨ । ਤੀਰ੍ਥਕਾਲਂ ਸੁਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਾਵਸਥਮੇਵ ਚ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਰ ਦਾਨ, ਹੇ ਰਾਜਾਂ ਦੇ ਸੁਖ, ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰ 'ਤੇ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ।
ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਭਾਵੇਨ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਬਹੁਪੁਣ੍ਯਕਰਂ ਭਵੇਤ੍ । ਵਿष੍ਣੁਰੁਵਾਚ-। ਵਿष੍ਣੁਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਯਦ੍ਦਾਨਂ ਕਾਮਨਾਪਰਿਕਲ੍ਪਿਤਮ੍
ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੋ ਦਾਨ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਤਸ੍ਯ ਦਾਨਸ੍ਯ ਭਾਵੇਨ ਭਾਵਨਾਪਰਿਭਾਵਿਤਃ । ਤਾਦृਕ੍ਫਲਂ ਸਮਸ਼੍ਨਾਤਿ ਮਾਨੁषੋ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਦਾਨ ਦੇ ਭਾਵ ਤੇ ਮਨੋਭਾਵ ਅਨੁਸਾਰ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਅਭ੍ਯੁਦਯਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਜ੍ਞਾਦਿषੁ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ । ਤੇਨ ਦਾਨੇਨ ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਚ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਮੈਂ ਉਹ ਵਾਧਾ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਯਜਨ ਆਦਿ ਵਿਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦਾਨ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ,
ਪ੍ਰਜ੍ਞਾਵृਦ੍ਧਿਂ ਸਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨ ਚ ਦੁਃਖਂ ਪ੍ਰਵਿਂਦਤਿ । ਭੋਗਾਨ੍ਭੁਨਕ੍ਤਿ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਜੀਵਮਾਨਸ੍ਤੁ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਉਹ ਗਿਆਨ ਦੀ ਵਾਧਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ; ਧਰਮਵਾਨ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਸੁਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।
ਐਂਦ੍ਰਾਂਸ੍ਤੁ ਭੁਂਕ੍ਤੇ ਭੋਗਾਨ੍ਸ ਦਾਤਾ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਗਤਿਂ ਗਤਃ । ਸ੍ਵਕੁਲਂ ਨਯਤੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਕਲ੍ਪਾਨਾਂ ਚ ਸਹਸ੍ਰਕਮ੍
ਉਹ ਦਾਨੀ, ਦਿਵਿਆ ਗਤੀ ਪਾ ਕੇ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਸੁਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣਾ ਪਰਿਵਾਰ ਹਜ਼ਾਰ ਕਲਪਾਂ ਲਈ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।