ਯਜ੍ਞਭੂਮਿਸ਼੍ਚ ਯਜ੍ਞਸ਼੍ਚ ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰੇ ਯਥਾ ਸ੍ਥਿਤਃ । ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਭੂਮਿਸ੍ਤਥਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾ ਦੇਵਸ਼ਾਲਾ ਤਥਾ ਪੁਨਃ
ਜਿਵੇਂ ਯਜਨ ਭੂਮੀ ਅਤੇ ਯਜਨ ਆਪ ਹੀ ਅਗਨਿਹੋਤਰ ਵਿਚ ਸਥਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਭੂਮੀ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵੀ ਹਨ।
ਹੋਮਸ਼ਾਲਾ ਤਥਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਵੇਦਾਧ੍ਯਯਨਵੇਸ਼੍ਮ ਚ । ਗृਹੇषੁ ਪੁਣ੍ਯਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਗੋਸ੍ਥਾਨਂ ਵਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਹੋਮ ਦੀ ਥਾਂ ਅਤੇ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲਾ ਘਰ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਘਰਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੁੰਨ ਵਾਲਾ ਥਾਂ ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਹੈ।
ਸੋਮਪਾਯੀ ਭਵੇਦ੍ਯਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍ । ਆਰਾਮੋ ਯਤ੍ਰ ਵੈ ਪੁਣ੍ਯੋ ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥੋ ਯਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤਿ
ਜਿੱਥੇ ਸੋਮਾ ਪੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਤੀਰਥ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਬਾਗ ਜਾਂ ਅਸ਼ਵੱਥ ਦਾ ਰੁੱਖ ਖੜਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਵृਕ੍ਸ਼ੋ ਭਵੇਦ੍ਯਤ੍ਰ ਵਟਵृਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤਥੈਵ ਚ । ਅਨ੍ਯੇ ਚ ਵਨ੍ਯਸਂਸ੍ਥਾਨੇ ਤਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਬਰਹਮ ਰੁੱਖ ਜਾਂ ਵਟ ਰੁੱਖ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੰਗਲੀ ਰੁੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਥਾਂ, ਉਥੇ ਤੀਰਥ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਏਤੇ ਤੀਰ੍ਥਾਃ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਾਃ ਪਿਤਾਮਾਤਾ ਤਥੈਵ ਚ । ਪੁਰਾਣਂ ਪਠ੍ਯਤੇ ਯਤ੍ਰ ਗੁਰੁਰ੍ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਵਯਂ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਇਹ ਤੀਰਥਾਂ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਹੋਣ, ਜਿੱਥੇ ਪੁਰਾਣਾ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜਿੱਥੇ ਗੁਰੂ ਆਪ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਸੁਭਾਰ੍ਯਾ ਤਿष੍ਠਤੇ ਯਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਸੁਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਿष੍ਠਤੇ ਯਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜਿੱਥੇ ਚੰਗੀ ਪਤਨੀ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਜਿੱਥੇ ਚੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਵੀ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਏਤੇ ਤੀਰ੍ਥਾਃ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਾ ਰਾਜਵੇਸ਼੍ਮ ਤਥੈਵ ਚ । ਵੇਨ ਉਵਾਚ- ਪਾਤ੍ਰਸ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਯਸ੍ਮੈ ਦੇਯਂ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮ
ਇਹ ਤੀਰਥਾਂ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ, ਰਾਜ ਮਹਲ ਵੀ। ਵੇਨਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ—ਸਰਵੋਤਮ ਦੇਵਤਾ, ਦੱਸੋ ਕਿ ਦਾਨ ਕਿਸ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਸਾਦਸੁਮੁਖੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਕृਪਯਾ ਮਮ ਮਾਧਵ । ਵਾਸੁਦੇਵ ਉਵਾਚ- ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜਨ੍ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਪਾਤ੍ਰਸ੍ਯਾਪਿ ਸੁਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਮੇਰੇ ਲਈ ਦਇਆਲੂ ਤੇ ਸੁਖੀ ਚਿਹਰਾ ਕਰਕੇ, ਮਾਧਵ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਰਾਜਾ, ਵੱਡੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਪਾਤ੍ਰ ਦੇ ਵਧੀਆ ਲੱਛਣ ਸੁਣੋ।
ਯਸ੍ਮੈ ਦੇਯਂ ਸੁਦਾਨਂ ਚ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਪੂਤੈਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਸੁਕੁਲੋਪੇਤਂ ਵੇਦਾਧ੍ਯਯਨਤਤ੍ਪਰਮ੍
ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਦਾਨ ਕਿਸ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਚੰਗੀ ਕੁਲ ਵਾਲੇ, ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਨ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ।
ਸ਼ਾਂਤਂ ਦਾਂਤਂ ਤਪੋਯੁਕ੍ਤਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਮੇਵ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਪ੍ਰਜ੍ਞਾਵਂਤਂ ਜ੍ਞਾਨਵਂਤਂ ਦੇਵਪੂਜਨਤਤ੍ਪਰਮ੍
ਜੋ ਸ਼ਾਂਤ, ਦਮ ਵਾਲਾ, ਤਪ ਵਾਲਾ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇ; ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ, ਸਮਝਦਾਰ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਹੋਵੇ।
ਸਤ੍ਯਵਂਤਂ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਂ ਵੈष੍ਣਵਂ ਜ੍ਞਾਨਪਂਡਿਤਮ੍ । ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਂ ਮੁਕ੍ਤਲੌਲ੍ਯਂ ਚ ਪਾਖਂਡੈਸ੍ਤੁ ਵਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਜੋ ਸੱਚਾ, ਵੱਡੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮਾਂ ਵਾਲਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤ, ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਧਰਮ ਦੀ ਸਮਝ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਲਾਲਚ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਤੇ ਝੂਠੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋਵੇ, ਉਹੀ ਸਚਾ ਪਾਤਰ ਹੈ।
ਏਵਂ ਪਾਤ੍ਰਂ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਮਨ੍ਯਦੇਵਂ ਵਦਾਮ੍ਯਹਮ੍ । ਏਵਮੇਤੈਰ੍ਗੁਣੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਸ੍ਵਸृਪੁਤ੍ਰਂ ਨਰੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਤਰ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਹੋ ਚੁਕੀ ਹੈ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਹੋਰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਦੀ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਕੋਈ ਉੱਚੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਗੁਣ ਰੱਖੇ, ਉਹ ਵੀ ਪਾਤਰ ਹੈ।
ਏਤਂ ਪਾਤ੍ਰਂ ਵਿਜਾਨੀਹਿ ਦੁਹਿਤੁਸ੍ਤਨਯਂ ਤਤਃ । ਜਾਮਾਤਰਂ ਮਹਾਰਾਜ ਭਾਵੈਰੇਤੈਸ਼੍ਚ ਸਂਯੁਤਮ੍
ਇਸ ਨੂੰ ਪਾਤਰ ਜਾਣੋ: ਧੀ, ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਫਿਰ ਜਾਮਾਤ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਜੇ ਇਹ ਗੁਣ ਹੋਣ।
ਗੁਰੁਂ ਚ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਚੈਵ ਪਾਤ੍ਰਭੂਤਂ ਨਰੋਤ੍ਤਮ । ਏਤਾਨ੍ਯੇਵ ਸੁਪਾਤ੍ਰਾਣਿ ਦਾਨਯੋਗ੍ਯਾਨਿ ਸਤ੍ਤਮ
ਗੁਰੂ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੇ ਦীক্ষਾ ਲੈ ਲਈ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਪਾਤਰ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਮਨੁੱਖ। ਇਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਪਾਤਰ ਹਨ, ਦਾਨ ਦੇਣ ਲਈ ਯੋਗ।
ਵੇਦਾਚਾਰਸਮੋਪੇਤਸ੍ਤृਪ੍ਤਿਂ ਨੈਵ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ਕਿਲ ਤਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਤਥਾ ਕਾਣਂ ਸੁਧੂਰ੍ਤਕਮ੍
ਜੋ ਵਿਦੀਕ ਰੀਤਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਦਾ ਹੈ ਪਰ ਕਦੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ, ਅੰਨ੍ਹੇ ਜਾਂ ਬਹੁਤ ਮਾੜੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ, ਦਾਨ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਚੋ।
ਅਤਿਕृष੍ਣਂ ਮਹਾਰਾਜ ਕਪਿਲਂ ਪਰਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ । ਕਰ੍ਕਟਾਕ੍ਸ਼ਂ ਸੁਨੀਲਂ ਚ ਸ਼੍ਯਾਵਦਨ੍ਤਂ ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਕਾਲਾ ਜਾਂ ਪੀਲਾ ਹੋਵੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕੇਕੜੇ ਵਾਂਗ ਹੋਣ, ਬਹੁਤ ਨੀਲਾ, ਜਾਂ ਕਾਲੀਆਂ ਦੰਦ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਪਾਤਰ ਨਹੀਂ।
ਨੀਲਦਂਤਂ ਤਥਾ ਰਾਜਨ੍ਪੀਤਦਂਤਂ ਤਥੈਵ ਚ । ਗੋਘ੍ਨਂ ਸੁਕृष੍ਣਦਂਤਂ ਚ ਬਰ੍ਬਰਂ ਚਾਤਿਪਾਂਸ਼ੁਲਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੰਦ ਨੀਲੇ ਜਾਂ ਪੀਲੇ ਹੋਣ, ਗਾਂ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਬਹੁਤ ਕਾਲੇ ਦੰਦ ਵਾਲਾ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਂ ਬਹੁਤ ਮੈਲੇ ਹੋਣ, ਉਹ ਵੀ ਪਾਤਰ ਨਹੀਂ।
ਹੀਨਾਂਗਮਧਿਕਾਂਗਂ ਚ ਕੁष੍ਠਿਨਂ ਕੁਨਖਂ ਤਥਾ । ਦੁਸ਼੍ਚਰ੍ਮਾਣਂ ਮਹਾਰਾਜ ਖਲ੍ਵਾਟਂ ਪਰਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਗ ਘੱਟ ਜਾਂ ਵੱਧ ਹੋਣ, ਕੋੜੀ, ਮਾੜੇ ਨਖ ਵਾਲਾ, ਮਾੜੀ ਚਮੜੀ ਵਾਲਾ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਜਾਂ ਗੰਜਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਪਾਤਰ ਨਹੀਂ।
ਅਨ੍ਯਾਯੇषੁ ਰਤਾ ਯਸ੍ਯ ਜਾਯਾ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਕਸ੍ਯ ਚ । ਤਸ੍ਮੈ ਦਾਨਂ ਨ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਯਦਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਮੋ ਭਵੇਤ੍
ਜਿਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪਤਨੀ ਗਲਤ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਦਾਨ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋਵੇ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਜਿਤਾਯ ਨ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਸ਼ਾਖਾਰਂਡੇ ਮਹਾਮਤੇ । ਵ੍ਯਾਧਿਤਾਯ ਨ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਮृਤਭੋਜਿषੁ ਭੂਪਤੇ
ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਡਾਲ ਜਾਂ ਅੰਡੇ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਬੁਧੀਮਾਨ, ਜਾਂ ਬਿਮਾਰ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਮਰੇ ਹੋਏ ਦੀ ਰੋਟੀ ਖਾਂਦਾ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਦਾਨ ਨਾ ਦਿਓ।
ਚੋਰਾਯ ਚ ਨ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਸ ਯਦ੍ਯਤ੍ਰਿਸਮੋ ਭਵੇਤ੍ । ਅਤृਪ੍ਤਾਯ ਨ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਸ਼ਾਵਂ ਤੁ ਪਰਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਚੋਰ ਨੂੰ ਵੀ ਦਾਨ ਨਾ ਦਿਓ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਅਤਰੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋਵੇ; ਅਸੰਤੁਸ਼ਟ ਨੂੰ ਵੀ ਨਾ ਦਿਓ, ਅਤੇ ਮੁਰਦੇ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਚੋ।
ਅਤਿਸ੍ਤਬ੍ਧਾਯ ਨੋ ਦੇਯਂ ਸ਼ਠਾਯ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਵੇਦਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਸਮਾਯੁਕ੍ਤਃ ਸਦਾਚਾਰੇਣ ਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਬਹੁਤ ਅਹੰਕਾਰੀ ਜਾਂ ਠੱਗ ਨੂੰ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ, ਦਾਨ ਨਾ ਦਿਓ; ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਵੇਦ-ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਦਾ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਪਾਤਰ ਨਹੀਂ।
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਦਾਨੇ ਚ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਨੈਵ ਯੁਕ੍ਤਃ ਕਦਾ ਭਵੇਤ੍ । ਅਥ ਦਾਨਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਫਲਂ ਪੁਣ੍ਯਦਾਯਕਮ੍
ਸ਼ਰਾਧ ਜਾਂ ਦਾਨ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਐਸਾ ਮਨੁੱਖ ਕਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਦਾਨ ਦੀ ਉਹ ਵਿਧੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਫਲਦਾਇਕ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ।
ਕਾਲਤੀਰ੍ਥਸੁਪਾਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਯੋਗਾਤ੍ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ । ਨਾਸ੍ਤਿ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਸਮਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਸਮਂ ਸੁਖਮ੍
ਸਮਾਂ, ਤੀਰਥ, ਚੰਗੇ ਪਾਤਰ ਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਸ਼ਰਧਾ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਹੀਂ, ਸ਼ਰਧਾ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਸੁਖ ਨਹੀਂ।
ਨਾਸ੍ਤਿ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਸਮਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਸਂਸਾਰੇ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਂ ਨृਪ । ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਭਾਵੇਨ ਸਂਯੁਕ੍ਤੋ ਮਾਮੇਵਂ ਪਰਿਸਂਸ੍ਮਰੇਤ੍
ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਸ਼ਰਧਾ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਤੀਰਥ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਰਾਜਨ; ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਧਾ ਦੀ ਘਾਟ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਇੰਝ ਯਾਦ ਕਰੇ।
ਪਾਤ੍ਰਹਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯਂ ਸ੍ਵਲ੍ਪਮੇਵ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ । ਏਵਂਵਿਧਸ੍ਯ ਦਾਨਸ੍ਯ ਵਿਧਿਯੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਯਤ੍ਫਲਮ੍
ਦਾਨ ਪਾਤਰ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਰਾਜਾ; ਐਸੇ ਦਾਨ ਦਾ ਜੋ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਫਲ ਹੈ—
ਅਨਂਤਂ ਤਦਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਸੁਖੀ ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਅਨੰਤ ਹੈ; ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵੇਨ ਉਵਾਚ- ਨਿਤ੍ਯਦਾਨਫਲਂ ਦੇਵ ਤ੍ਵਤ੍ਤਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਮਯਾ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕਸ੍ਯ ਦਾਨਸ੍ਯ ਦਤ੍ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਹਿ ਯਤ੍ਫਲਮ੍
ਵੇਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਦੇਵ, ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਨਿੱਤ ਦਾਨ ਦੇ ਫਲ ਬਾਰੇ ਸੁਣ ਚੁਕਾ ਹਾਂ; ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਦਿੱਤੇ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਵੀ ਦੱਸੋ।
ਤਤ੍ਫਲਂ ਮੇ ਸਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ । ਮਹਾਤृਪ੍ਤਿਂ ਨ ਗਚ੍ਛਾਮਿ ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ
ਮੇਹਰ ਕਰਕੇ ਤੇਰੇ ਯਤਨ ਨਾਲ, ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਦਾ ਫਲ ਦੱਸ। ਸੁਣ ਕੇ ਮੇਰੀ ਵੱਡੀ ਤਸੱਲੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਤੇ ਮੇਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੋਰ ਜਾਣਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੁਰੁਵਾਚ- ਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਦਾਨਮੇਵ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ । ਮਹਾਪਰ੍ਵਣਿ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਯੇਨ ਦਾਨਾਨਿ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ
ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਖਰੀ ਵਾਰੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਦਾਨ ਸਮਝਾਵਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਤਿਉਹਾਰ ਆਉਣ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।