ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਂਸ਼ਾਤ੍ਸਮੁਦ੍ਭੂਤੋ ਭਵਾਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ਏਵ ਚ । ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਰਾਜਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਂਜਾਤਃ ਕृਤਵਿਕ੍ਰਮਃ
'ਤੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੀ ਹੈ; ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ।'
ਰਾਜਪੁਣ੍ਯੇਨ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸੁਖਂ ਜੀਵਂਤਿ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਾਃ । ਰਾਜ੍ਞਃ ਪਾਪੇਨ ਨਸ਼੍ਯਂਤਿ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਮਾਚਰ
'ਰਾਜੇ ਦੇ ਪੂਣ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਦੋਹਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਸੁਖੀ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ; ਰਾਜੇ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਲ ਉਹ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਲਈ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰ।'
ਸਮਾਦृਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਧਰ੍ਮਃ ਕृਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਨਰਾਧਿਪ । ਤ੍ਰੇਤਾਯੁਗਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮਾਪਿ ਦ੍ਵਾਪਰਸ੍ਯ ਤਥਾ ਨਹਿ
'ਤੂੰ ਧਰਮ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤੀ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਮਲ ਵਿੱਚ ਲਿਆ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ; ਪਰ ਤ੍ਰੇਤਾ ਤੇ ਦੁਆਪਰ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਹੁਣ ਨਹੀਂ ਰਹੇ।'
ਕਲੇਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਂ ਤੁ ਵਰ੍ਤ੍ਤਯਿष੍ਯਂਤਿ ਮਾਨਵਾਃ । ਜੈਨਧਰ੍ਮਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਸਰ੍ਵੇ ਪਾਪਪ੍ਰਮੋਹਿਤਾਃ
'ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਜੈਨ ਧਰਮ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਣਗੇ, ਪਾਪ ਦੇ ਭੁਲੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਪੈ ਜਾਣਗੇ।'
ਵੇਦਾਚਾਰਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਪਾਪਂ ਯਾਸ੍ਯਂਤਿ ਮਾਨਵਾਃ । ਪਾਪਸ੍ਯ ਮੂਲਮੇਵਂ ਵੈ ਜੈਨਧਰ੍ਮਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਵੈਦਿਕ ਰੀਤਾਂ ਛੱਡ ਕੇ ਲੋਕ ਪਾਪ ਵੱਲ ਮੁੜ ਜਾਣਗੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੈਨ ਧਰਮ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਪਾਪ ਦਾ ਮੂਲ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ।
ਅਨੇਨ ਮੁਗ੍ਧਾ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਮਹਾਮੋਹੇਨ ਪਾਤਿਤਾਃ । ਮਾਨਵਾਃ ਪਾਪਸਂਘਾਤਾਸ੍ਤੇषਾਂ ਨਾਸ਼ਾਯ ਨਾਨ੍ਯਥਾ
ਇਸ ਵੱਡੇ ਭੁਲੇਖੇ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮੂਰਖ ਲੋਕ ਪਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਬੰਧਨ ਵਿਚ ਫਸ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਾਸ਼ ਹੋਣੀ ਹੀ ਹੈ।
ਭਵਿष੍ਯਤ੍ਯੇਵ ਗੋਵਿਂਦਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪਾਪਹਾਰਕਃ । ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਾਰੂਪਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸਂਹਰਿष੍ਯਤਿ ਪਾਤਕਾਤ੍
ਗੋਵਿੰਦ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਆਵੇਗਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇਗਾ। ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਪਾਪੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰੇਗਾ।
ਪਾਪੇषੁ ਸਂਗਤੇष੍ਵੇਵਂ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਨਾਸ਼ਾਯ ਵੈ ਪੁਨਃ । ਕਲ੍ਕਿਰੇਵ ਸ੍ਵਯਂ ਦੇਵੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜਦ ਲੋਕ ਪਾਪਾਂ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਲੈਣਗੇ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਮਲੇਛਾਂ ਦੇ ਨਾਸ਼ ਲਈ, ਕਲਕੀ ਦੇਵਤਾ ਆਪ ਜਨਮ ਲੈਣਗੇ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਵ੍ਯਵਹਾਰਂ ਕਲੇਸ਼੍ਚੈਵ ਤ੍ਯਜ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਯ । ਵਰ੍ਤਯਸ੍ਵ ਹਿ ਸਤ੍ਯੇਨ ਪ੍ਰਜਾਪਾਲੋ ਭਵਸ੍ਵ ਹਿ
ਕਲਿਯੁਗ ਦੀ ਚਾਲ ਛੱਡ ਕੇ, ਨੇਕੀ ਨੂੰ ਅਪਣਾਓ। ਸੱਚ ਦੇ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰੋ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
ਵੇਨ ਉਵਾਚ- ਅਹਂ ਜ੍ਞਾਨਵਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸਰ੍ਵਂ ਜ੍ਞਾਤਂ ਮਯਾ ਇਹ । ਯੋऽਨ੍ਯਥਾ ਵਰ੍ਤਤੇ ਚੈਵ ਸ ਦਂਡ੍ਯੋ ਭਵਤਿ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਵੇਨਾ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਮੈਂ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਾਂ, ਇੱਥੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ। ਜੋ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਸਜ਼ਾ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ।
ਅਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਭਾषਮਾਣਂ ਤਂ ਰਾਜਾਨਂ ਪਾਪਚੇਤਨਮ੍ । ਕੁਪਿਤਾਸ੍ਤੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸੁਤਾਃ
ਜਦ ਉਹ ਪਾਪੀ ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਵਧ ਚਲਿਆ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਭ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਗਏ।
ਕੁਪਿਤੇष੍ਵੇਵ ਵਿਪ੍ਰੇषੁ ਵੇਨੋ ਰਾਜਾ ਮਹਾਤ੍ਮਸੁ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਾਪਭਯਾਤ੍ਤੇषਾਂ ਵਲ੍ਮੀਕਂ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਹ
ਜਦ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਰਾਜਾ ਵੇਨਾ ਉੱਤੇ ਗੁੱਸੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਚੀਟੀ ਦੇ ਬੂਹੇ ਵਿਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਅਥ ਤੇ ਮੁਨਯਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾ ਵੇਨਂ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਸਰ੍ਵਤਃ । ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਨष੍ਟਂ ਭੂਪਂ ਤਂ ਵਲ੍ਮੀਕਸ੍ਥਂ ਸੁਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਕੇ, ਵੇਨਾ ਨੂੰ ਹਰ ਥਾਂ ਲੱਭਣ ਲੱਗੇ। ਜਦ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਰਾਜਾ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਚੀਟੀ ਦੇ ਬੂਹੇ ਵਿਚ ਮਿਲੇ।
ਬਲਾਦਾਨਿਨ੍ਯੁਸ੍ਤਂ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਕ੍ਰੂਰਂ ਤਂ ਪਾਪਚੇਤਨਮ੍ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਪਾਪਕਰ੍ਮਾਣਂ ਮੁਨਯਃ ਸੁਸਮਾਹਿਤਾਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਉਸ ਕ੍ਰੂਰ, ਪਾਪੀ ਮਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਜਬਰਦਸਤੀ ਕੱਢ ਲਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਪਾਪੀ ਕੰਮ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਗਹਿਰੀ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲੱਗ ਗਏ।
ਸਵ੍ਯਂ ਪਾਣਿਂ ਮਮਂਥੁਸ੍ਤੇ ਭੂਪਸ੍ਯ ਜਾਤਮਨ੍ਯਵਃ । ਤਸ੍ਮਾਜ੍ਜਾਤੋ ਮਹਾਹ੍ਰਸ੍ਵੋ ਨੀਲਵਰ੍ਣੋ ਭਯਂਕਰਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਰਾਜਾ ਦੀ ਖੱਬੀ ਹਥੀਲੀ ਮਲ੍ਹੀ। ਉਸ ਤੋਂ ਇੱਕ ਛੋਟਾ, ਨੀਲਾ ਤੇ ਡਰਾਉਣਾ ਜੀਵ ਜਨਮਿਆ।
ਬਰ੍ਬਰੋ ਰਕ੍ਤਨੇਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਬਾਣਪਾਣਿਰ੍ਧਨੁਰ੍ਦ੍ਧਰਃ । ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਪਾਪਾਨਾਂ ਨਿषਾਦਾਨਾਂ ਬਭੂਵ ਹ
ਉਹ ਬਾਰਬਰੀ, ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਹੱਥ ਵਿਚ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੀਰ ਫੜੇ ਹੋਏ ਸੀ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪੀ ਨਿਸ਼ਾਦਾਂ ਦਾ ਅਗਾ ਬਣਿਆ।
ਧਾਤਾ ਪਾਲਯਿਤਾ ਰਾਜਾ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਾਨਾਂ ਤੁ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਾਪਕਰ੍ਮਾਣਮृषਯਸ੍ਤੁ ਮਹਾਮਤੇ
ਉਹ ਮਲੇਛਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਤਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਪਾਪੀ ਕੰਮ ਵੇਖ ਕੇ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਰਿਸ਼ੀ—
ਮਮਂਥੁਰ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਪਾਣਿਂ ਵੇਨਸ੍ਯਾਪਿ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਤਸ੍ਮਾਜ੍ਜਾਤੋ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਸ ਯੇਨ ਦੁਗ੍ਧਾ ਵਸੁਂਧਰਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵੇਨਾ ਦੀ ਸੱਜੀ ਹਥੀਲੀ ਮਲ੍ਹੀ। ਉਸ ਤੋਂ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਦਿੱਤਾ।
ਪृਥੁਰ੍ਨਾਮ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਰਾਜਰਾਜੋ ਮਹਾਬਲਃ । ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਪ੍ਰਸਾਦਾਚ੍ਚ ਵੇਨੋ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕੋਵਿਦਃ
ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਪ੍ਰਿਥੂ ਸੀ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਗਿਆਨੀ, ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਨੇਕੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਵੇਨਾ ਧਰਮ ਤੇ ਧਨ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਚਕ੍ਰਵਰ੍ਤਿਪਦਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਚਕ੍ਰਿਣਃ । ਜਗਾਮ ਵੈष੍ਣਵਂ ਲੋਕਂ ਤਦ੍ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਚਕ੍ਰਧਾਰੀ ਦੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਸਮਰਾਟ ਦਾ ਪਦ ਭੋਗ ਕੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਗਿਆ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸਥਾਨ ਹੈ।
ऋषਯ ਊਚੁਃ- ਕਥਂ ਵੇਨੋ ਗਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਪਾਪਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਦੂਰਤਃ । ਤਨ੍ਨੋ ਵਿਸ੍ਤਰਤੋऽਤ੍ਰਾਪਿ ਵਦ ਸਤ੍ਯਵਤਾਂ ਵਰ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ— ਵੇਨਾ ਨੇ ਪਾਪ ਛੱਡ ਕੇ, ਇੰਨੀ ਦੂਰ ਤੋਂ ਸਵਰਗ ਕਿਵੇਂ ਪਾਇਆ? ਸੱਚੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ।
ਸੂਤਉਵਾਚ- ऋषੀਣਾਂ ਪੁਣ੍ਯਸਂਸਰ੍ਗਾਤ੍ਸਂਵਾਦਾਚ੍ਚ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ । ਕਾਯਸ੍ਯ ਮਥਨਾਤ੍ਪਾਪੋ ਬਹਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਿਨਿਰ੍ਗਤਃ
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਨੇਕੀ ਵਾਲੀ ਸੰਗਤ ਤੇ ਗੱਲਬਾਤ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਮਲ੍ਹਾਈ ਕਰਕੇ, ਪਾਪ ਉਸ ਦੇ ਬਾਹਰੋਂ ਨਿਕਲ ਗਿਆ।
ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਵੇਨਃ ਸ ਪੁਣ੍ਯਾਤ੍ਮਾ ਜ੍ਞਾਨਂ ਲੇਭੇ ਚ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਮ੍ । ਰੇਵਾਯਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਕੂਲੇ ਤਪਸ਼੍ਚਚਾਰ ਸ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਫਿਰ, ਵੈਣਾ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ, ਸਦਾ ਲਈ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ। ਉਹ ਰੇਵਾ ਨਦੀ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਕੰਢੇ ਤੇ ਤਪ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਹੇ ਦੁਜਾ।
ਤृਣਬਿਨ੍ਦੋਰ੍ऋषੇਸ਼੍ਚੈਵ ਆਸ਼੍ਰਮੇ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨੇ । ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਤੁ ਸ਼ਤਂ ਸਾਗ੍ਰਂ ਕਾਮਕ੍ਰੋਧਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਤ੍ਰਿਣਬਿੰਦੂ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਸੌ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਾਲ ਤਪ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਤਸ੍ਯੋਗ੍ਰਤਪਸਾਦੇਵਃ ਸ਼ਂਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਃ । ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋਭੂਨ੍ਮਹਾਭਾਗਾ ਨਿष੍ਪਾਪਸ੍ਯ ਨृਪਸ੍ਯ ਵੈ
ਉਸ ਦੀ ਤੀਬਰ ਤਪਸਿਆ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਸੰਖ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਵਾਲਾ ਭਗਵਾਨ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਰਾਜਾ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਉਵਾਚ ਚ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋऽਸ੍ਮਿ ਵ੍ਰਿਯਤਾਂ ਵਰਉਤ੍ਤਮਃ । ਵੇਨ ਉਵਾਚ- ਯਦਿ ਦੇਵ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋऽਸਿ ਦੇਹਿ ਮੇ ਵਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਬੋਲੇ: 'ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ, ਵਧੀਆ ਵਰ ਮੰਗੋ।' ਵੈਣਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਰ ਦਿਓ।'
ਅਨੇਨਾਪਿ ਸ਼ਰੀਰੇਣ ਗਂਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤ੍ਵਤ੍ਪਦਮ੍ । ਪਿਤ੍ਰਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਮਹਾਭਾਗ ਮਾਤ੍ਰਾ ਚੈਵ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰ । ਤਵੈਵ ਤੇਜਸਾ ਦੇਵ ਤਦ੍ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਇਸੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਤਕ ਪਹੁੰਚਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਤੇ ਮਾਤਾ ਸਮੇਤ। ਤੇਰੇ ਹੀ ਜੋਤ ਨਾਲ, ਹੇ ਦੇਵ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਉਹ ਉੱਚਾ ਥਾਂ।
ਸ਼੍ਰੀਵਾਸੁਦੇਵ ਉਵਾਚ- ਕ੍ਵਗਤੋऽਸੌ ਮਹਾਮੋਹੋ ਯੇਨ ਤ੍ਵਂ ਮੋਹਿਤੋ ਨृਪ । ਲੋਭੇਨ ਮੋਹਯੁਕ੍ਤੇਨ ਤਮੋਮਾਰ੍ਗੇ ਨਿਪਾਤਿਤਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਉਹ ਵੱਡਾ ਭ੍ਰਮ ਕਿੱਥੇ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਤੂੰ ਭ੍ਰਮਿਤ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਹੇ ਰਾਜਾ? ਲਾਲਚ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਭ੍ਰਮ ਵਿਚ ਪਾ ਕੇ, ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।'
ਵੇਨ ਉਵਾਚ- ਯਨ੍ਮੇ ਪੂਰ੍ਵਕृਤਂ ਪਾਪਂ ਤੇਨਾਹਂ ਮੋਹਿਤੋ ਵਿਭੋ । ਅਤੋ ਮਾਮੁਦ੍ਧਰਾਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਪਾਪਾਚ੍ਚੈਵ ਸੁਦਾਰੁਣਾਤ੍
ਵੈਣਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਜੋ ਪਾਪ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਭ੍ਰਮਿਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਸਭ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ ਪਾਪ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲਵੋ।'
ਪ੍ਰਜਪ੍ਤਵ੍ਯਮਥੋ ਪਠ੍ਯਂ ਤਦ੍ਵਦਾਨੁਗ੍ਰਹਾਦ੍ਵਿਭੋ । ਭਗਵਾਨੁਵਾਚ- ਸਾਧੁ ਭੂਪ ਮਹਾਭਾਗ ਪਾਪਂ ਤੇ ਨਾਸ਼ਮਾਗਤਮ੍
ਕੀ ਪੜ੍ਹਨਾ ਜਾਂ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ। ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਚੰਗਾ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਤੇਰਾ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।'