ਬਾਲ੍ਯੇ ਕृਤਂ ਮਯਾ ਪਾਪਂ ਸੁਸ਼ਂਖਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਤਪਸਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤਸ੍ਯਾਪਿ ਨਾਨ੍ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਤ੍ਕृਤਂ ਮਯਾ
'ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਸੁਸ਼ੰਖਾ ਦੇ ਉੱਤੇ ਪਾਪ ਕੀਤਾ; ਉਹ ਤਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਮੈਂ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।'
ਸ਼ਪ੍ਤਾਹਂ ਕੁਪ੍ਯਤਾ ਤੇਨ ਦੁष੍ਟਾ ਤੇ ਸਂਤਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍ । ਇਤਿ ਜਾਨੇ ਮਹਾਭਾਗ ਤੇਨਾਯਂ ਦੁष੍ਟਤਾਂ ਗਤਃ
'ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ: "ਤੇਰੀ ਸੰਤਾਨ ਦੁਸ਼ਟ ਹੋਵੇ।" ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਉਸ ਕਰਕੇ ਇਹ ਦੁਸ਼ਟ ਹੋਇਆ।'
ਸਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਮਹਾਤੇਜਾਸ੍ਤਯਾ ਸਹ ਵਨਂ ਯਯੌ । ਗਤੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਮਹਾਭਾਗੇ ਸਭਾਰ੍ਯੇ ਚ ਵਨੇ ਤਦਾ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਤੀਜ ਵਾਲਾ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲਾ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਜੰਗਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਸਪ੍ਤੈਤੇ ऋषਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵੇਨਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਂ ਗਤਾਸ੍ਤਥਾ । ਸਮਾਹੂਯ ਤਤਃ ਪ੍ਰੋਚੁਰਂਗਸ੍ਯ ਤਨਯਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਉਥੇ, ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੇਨਾ ਦੇ ਕੋਲ ਆਏ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ ਅੰਗ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ऋषਯ ਊਚੁਃ- ਮਾ ਵੇਨ ਸਾਹਸਂ ਕਾਰ੍षੀਃਪ੍ਰਜਾਪਾਲੋ ਭਵਾਨਿਹ । ਤ੍ਵਯਾ ਸਰ੍ਵਮਿਦਂ ਲੋਕਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਸਚਰਾਚਰਮ੍
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਵੇਨਾ, ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਕੰਮ ਨਾ ਕਰ; ਇੱਥੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ ਇਹ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ, ਤਿੰਨ ਲੋਕ, ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵ—'
ਧਰ੍ਮੇ ਚੈਵ ਮਹਾਭਾਗ ਸਕਲਂ ਹਿ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍ । ਪਾਪਕਰ੍ਮਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਂ ਕਰ੍ਮ ਸਮਾਚਰ
ਅਤੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਪਾਪੀ ਕੰਮ ਛੱਡ ਕੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੇषੁ ਤੇष੍ਵੇਵ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਵੇਨ ਉਵਾਚ- ਅਹਮੇਵ ਪਰੋ ਧਰ੍ਮੋऽਹਮੇਵਾਰ੍ਹਃ ਸਨਾਤਨਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵੇਨਾ ਹੱਸਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ: 'ਮੈਂ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਧਰਮ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਹੀ ਸਦਾ ਸਨਮਾਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹਾਂ।'
ਅਹਂ ਧਾਤਾ ਅਹਂ ਗੋਪ੍ਤਾ ਅਹਂ ਵੇਦਾਰ੍ਥ ਏਵ ਚ । ਅਹਂ ਧਰ੍ਮੋ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯੋ ਜੈਨਧਰ੍ਮਃ ਸਨਾਤਨਃ
'ਮੈਂ ਹੀ ਰਚਨਹਾਰ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਹੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਹੀ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਅਰਥ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਹੀ ਧਰਮ, ਵੱਡਾ ਪੂਣ ਤੇ ਸਦਾ ਦਾ ਜੈਨ ਧਰਮ ਹਾਂ।'
ਮਾਮੇਵ ਕਰ੍ਮਣਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਭਜਧ੍ਵਂ ਧਰ੍ਮਰੂਪਿਣਮ੍ । ऋषਯ ਉਚੁਃ- ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤ੍ਰਿਯਾ ਵੈਸ਼੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਯੋਵਰ੍ਣਾ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ
'ਪੰਡਿਤੋ, ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਰਾਹੀਂ ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਧਰਮ ਰੂਪ ਮੰਨ ਕੇ ਪੂਜੋ।' ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖਤਰੀ ਤੇ ਵੈਸ਼—ਇਹ ਤਿੰਨ ਜਾਤੀਆਂ—'
ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਸ਼੍ਰੁਤਿਰੇषਾ ਸਨਾਤਨੀ । ਵੇਦਾਚਾਰੇਣ ਵਰ੍ਤਂਤੇ ਤੇਨ ਜੀਵਂਤਿ ਜਂਤਵਃ
'ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਜਾਤੀਆਂ ਲਈ ਇਹ ਸਦਾ ਦੀ ਸਿਖਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਸ ਕਰਕੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ।'
ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਂਸ਼ਾਤ੍ਸਮੁਦ੍ਭੂਤੋ ਭਵਾਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ਏਵ ਚ । ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਰਾਜਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਂਜਾਤਃ ਕृਤਵਿਕ੍ਰਮਃ
'ਤੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੀ ਹੈ; ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ।'
ਰਾਜਪੁਣ੍ਯੇਨ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸੁਖਂ ਜੀਵਂਤਿ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਾਃ । ਰਾਜ੍ਞਃ ਪਾਪੇਨ ਨਸ਼੍ਯਂਤਿ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਮਾਚਰ
'ਰਾਜੇ ਦੇ ਪੂਣ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਦੋਹਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਸੁਖੀ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ; ਰਾਜੇ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਲ ਉਹ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਲਈ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰ।'
ਸਮਾਦृਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਧਰ੍ਮਃ ਕृਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਨਰਾਧਿਪ । ਤ੍ਰੇਤਾਯੁਗਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮਾਪਿ ਦ੍ਵਾਪਰਸ੍ਯ ਤਥਾ ਨਹਿ
'ਤੂੰ ਧਰਮ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤੀ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਮਲ ਵਿੱਚ ਲਿਆ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ; ਪਰ ਤ੍ਰੇਤਾ ਤੇ ਦੁਆਪਰ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਹੁਣ ਨਹੀਂ ਰਹੇ।'
ਕਲੇਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਂ ਤੁ ਵਰ੍ਤ੍ਤਯਿष੍ਯਂਤਿ ਮਾਨਵਾਃ । ਜੈਨਧਰ੍ਮਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਸਰ੍ਵੇ ਪਾਪਪ੍ਰਮੋਹਿਤਾਃ
'ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਜੈਨ ਧਰਮ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਣਗੇ, ਪਾਪ ਦੇ ਭੁਲੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਪੈ ਜਾਣਗੇ।'
ਵੇਦਾਚਾਰਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਪਾਪਂ ਯਾਸ੍ਯਂਤਿ ਮਾਨਵਾਃ । ਪਾਪਸ੍ਯ ਮੂਲਮੇਵਂ ਵੈ ਜੈਨਧਰ੍ਮਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਵੈਦਿਕ ਰੀਤਾਂ ਛੱਡ ਕੇ ਲੋਕ ਪਾਪ ਵੱਲ ਮੁੜ ਜਾਣਗੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੈਨ ਧਰਮ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਪਾਪ ਦਾ ਮੂਲ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ।
ਅਨੇਨ ਮੁਗ੍ਧਾ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਮਹਾਮੋਹੇਨ ਪਾਤਿਤਾਃ । ਮਾਨਵਾਃ ਪਾਪਸਂਘਾਤਾਸ੍ਤੇषਾਂ ਨਾਸ਼ਾਯ ਨਾਨ੍ਯਥਾ
ਇਸ ਵੱਡੇ ਭੁਲੇਖੇ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮੂਰਖ ਲੋਕ ਪਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਬੰਧਨ ਵਿਚ ਫਸ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਾਸ਼ ਹੋਣੀ ਹੀ ਹੈ।
ਭਵਿष੍ਯਤ੍ਯੇਵ ਗੋਵਿਂਦਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪਾਪਹਾਰਕਃ । ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਾਰੂਪਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸਂਹਰਿष੍ਯਤਿ ਪਾਤਕਾਤ੍
ਗੋਵਿੰਦ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਆਵੇਗਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇਗਾ। ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਪਾਪੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰੇਗਾ।
ਪਾਪੇषੁ ਸਂਗਤੇष੍ਵੇਵਂ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਨਾਸ਼ਾਯ ਵੈ ਪੁਨਃ । ਕਲ੍ਕਿਰੇਵ ਸ੍ਵਯਂ ਦੇਵੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜਦ ਲੋਕ ਪਾਪਾਂ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਲੈਣਗੇ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਮਲੇਛਾਂ ਦੇ ਨਾਸ਼ ਲਈ, ਕਲਕੀ ਦੇਵਤਾ ਆਪ ਜਨਮ ਲੈਣਗੇ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਵ੍ਯਵਹਾਰਂ ਕਲੇਸ਼੍ਚੈਵ ਤ੍ਯਜ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਯ । ਵਰ੍ਤਯਸ੍ਵ ਹਿ ਸਤ੍ਯੇਨ ਪ੍ਰਜਾਪਾਲੋ ਭਵਸ੍ਵ ਹਿ
ਕਲਿਯੁਗ ਦੀ ਚਾਲ ਛੱਡ ਕੇ, ਨੇਕੀ ਨੂੰ ਅਪਣਾਓ। ਸੱਚ ਦੇ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰੋ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
ਵੇਨ ਉਵਾਚ- ਅਹਂ ਜ੍ਞਾਨਵਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸਰ੍ਵਂ ਜ੍ਞਾਤਂ ਮਯਾ ਇਹ । ਯੋऽਨ੍ਯਥਾ ਵਰ੍ਤਤੇ ਚੈਵ ਸ ਦਂਡ੍ਯੋ ਭਵਤਿ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਵੇਨਾ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਮੈਂ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਾਂ, ਇੱਥੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ। ਜੋ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਸਜ਼ਾ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ।
ਅਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਭਾषਮਾਣਂ ਤਂ ਰਾਜਾਨਂ ਪਾਪਚੇਤਨਮ੍ । ਕੁਪਿਤਾਸ੍ਤੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸੁਤਾਃ
ਜਦ ਉਹ ਪਾਪੀ ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਵਧ ਚਲਿਆ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਭ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਗਏ।
ਕੁਪਿਤੇष੍ਵੇਵ ਵਿਪ੍ਰੇषੁ ਵੇਨੋ ਰਾਜਾ ਮਹਾਤ੍ਮਸੁ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਾਪਭਯਾਤ੍ਤੇषਾਂ ਵਲ੍ਮੀਕਂ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਹ
ਜਦ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਰਾਜਾ ਵੇਨਾ ਉੱਤੇ ਗੁੱਸੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਚੀਟੀ ਦੇ ਬੂਹੇ ਵਿਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਅਥ ਤੇ ਮੁਨਯਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾ ਵੇਨਂ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਸਰ੍ਵਤਃ । ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਨष੍ਟਂ ਭੂਪਂ ਤਂ ਵਲ੍ਮੀਕਸ੍ਥਂ ਸੁਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਕੇ, ਵੇਨਾ ਨੂੰ ਹਰ ਥਾਂ ਲੱਭਣ ਲੱਗੇ। ਜਦ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਰਾਜਾ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਚੀਟੀ ਦੇ ਬੂਹੇ ਵਿਚ ਮਿਲੇ।
ਬਲਾਦਾਨਿਨ੍ਯੁਸ੍ਤਂ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਕ੍ਰੂਰਂ ਤਂ ਪਾਪਚੇਤਨਮ੍ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਪਾਪਕਰ੍ਮਾਣਂ ਮੁਨਯਃ ਸੁਸਮਾਹਿਤਾਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਉਸ ਕ੍ਰੂਰ, ਪਾਪੀ ਮਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਜਬਰਦਸਤੀ ਕੱਢ ਲਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਪਾਪੀ ਕੰਮ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਗਹਿਰੀ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲੱਗ ਗਏ।
ਸਵ੍ਯਂ ਪਾਣਿਂ ਮਮਂਥੁਸ੍ਤੇ ਭੂਪਸ੍ਯ ਜਾਤਮਨ੍ਯਵਃ । ਤਸ੍ਮਾਜ੍ਜਾਤੋ ਮਹਾਹ੍ਰਸ੍ਵੋ ਨੀਲਵਰ੍ਣੋ ਭਯਂਕਰਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਰਾਜਾ ਦੀ ਖੱਬੀ ਹਥੀਲੀ ਮਲ੍ਹੀ। ਉਸ ਤੋਂ ਇੱਕ ਛੋਟਾ, ਨੀਲਾ ਤੇ ਡਰਾਉਣਾ ਜੀਵ ਜਨਮਿਆ।
ਬਰ੍ਬਰੋ ਰਕ੍ਤਨੇਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਬਾਣਪਾਣਿਰ੍ਧਨੁਰ੍ਦ੍ਧਰਃ । ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਪਾਪਾਨਾਂ ਨਿषਾਦਾਨਾਂ ਬਭੂਵ ਹ
ਉਹ ਬਾਰਬਰੀ, ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਹੱਥ ਵਿਚ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੀਰ ਫੜੇ ਹੋਏ ਸੀ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪੀ ਨਿਸ਼ਾਦਾਂ ਦਾ ਅਗਾ ਬਣਿਆ।
ਧਾਤਾ ਪਾਲਯਿਤਾ ਰਾਜਾ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਾਨਾਂ ਤੁ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਾਪਕਰ੍ਮਾਣਮृषਯਸ੍ਤੁ ਮਹਾਮਤੇ
ਉਹ ਮਲੇਛਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਤਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਪਾਪੀ ਕੰਮ ਵੇਖ ਕੇ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਰਿਸ਼ੀ—
ਮਮਂਥੁਰ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਪਾਣਿਂ ਵੇਨਸ੍ਯਾਪਿ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਤਸ੍ਮਾਜ੍ਜਾਤੋ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਸ ਯੇਨ ਦੁਗ੍ਧਾ ਵਸੁਂਧਰਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵੇਨਾ ਦੀ ਸੱਜੀ ਹਥੀਲੀ ਮਲ੍ਹੀ। ਉਸ ਤੋਂ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਦਿੱਤਾ।
ਪृਥੁਰ੍ਨਾਮ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਰਾਜਰਾਜੋ ਮਹਾਬਲਃ । ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਪ੍ਰਸਾਦਾਚ੍ਚ ਵੇਨੋ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕੋਵਿਦਃ
ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਪ੍ਰਿਥੂ ਸੀ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਗਿਆਨੀ, ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਨੇਕੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਵੇਨਾ ਧਰਮ ਤੇ ਧਨ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਚਕ੍ਰਵਰ੍ਤਿਪਦਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਚਕ੍ਰਿਣਃ । ਜਗਾਮ ਵੈष੍ਣਵਂ ਲੋਕਂ ਤਦ੍ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਚਕ੍ਰਧਾਰੀ ਦੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਸਮਰਾਟ ਦਾ ਪਦ ਭੋਗ ਕੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਗਿਆ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸਥਾਨ ਹੈ।