ਗਤੇषੁ ਤੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਵੇਨੋ ਰਾਜ੍ਯਮਕਾਰਯਤ੍ । ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਸਾ ਸੁਨੀਥਾ ਸੁਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਰਾਜ੍ਯਪ੍ਰਸਾਧਕਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਚਲੇ ਗਏ, ਵੇਨਾ ਨੇ ਰਾਜ ਸੰਭਾਲਿਆ। ਸੂਤਾ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਸੁਨੀਥਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਰਾਜ ਸੰਭਾਲਦੇ ਵੇਖਿਆ—
ਵਿਸ਼ਂਕਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਸ਼ਾਪਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਮਮ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਭਾਗੋ ਧਰ੍ਮਤ੍ਰਾਤਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਉੱਤੇ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸ਼ੱਕ ਕਰਦੀ ਸੀ: 'ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਧਰਮ ਦਾ ਰਾਖਾ ਬਣੇਗਾ।'
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਚਿਂਤਯੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਪੂਰ੍ਵਪਾਪਾਦ੍ਵਿਸ਼ਂਕਿਤਾ । ਧਰ੍ਮਾਂਗਾਨਿ ਸੁਪੁਣ੍ਯਾਨਿ ਸੁਤਾਗ੍ਰੇ ਪਰਿਦਰ੍ਸ਼ਯੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੋਚਦੀ ਰਹੀ, ਪੁਰਾਣੇ ਪਾਪ ਕਰਕੇ ਚਿੰਤਤ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਧਰਮ ਦੇ ਚੰਗੇ ਅੰਗ ਸਿਖਾਉਂਦੀ ਰਹੀ।
ਸਤ੍ਯਭਾਵਾਦਿ ਕਾਨ੍ਪੁਣ੍ਯਾਨ੍ਗੁਣਾਨ੍ਸਾ ਵੈ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਯੇਤ੍ । ਇਤ੍ਯੁਵਾਚ ਸੁਤਂ ਸਾ ਹਿ ਅਹਂ ਧਰ੍ਮਸੁਤਾ ਸੁਤ
ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਵਰਗੇ ਚੰਗੇ ਗੁਣ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸਦੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਖਦੀ: 'ਮੈਂ ਧਰਮ ਦੀ ਧੀ ਹਾਂ, ਹੇ ਪੁੱਤਰ।'
ਪਿਤਾ ਤੇ ਧਰ੍ਮਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਧਰ੍ਮਂ ਸਮਾਚਰ । ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਬੋਧਯੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਵੇਨਂ ਤਦਾ ਸਤੀ
ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਧਰਮ ਦੇ ਮੂਲ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਧਰਮ ਅਮਲ ਕਰ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਸਮੇਂ, ਵਿਰਤ ਪਤਨੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਵੇਨਾ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਹ ਸਿਖਾਉਂਦੀ ਸੀ।
ਮਾਤਾਪਿਤ੍ਰੋਸ੍ਤਯੋਰ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਪ੍ਰਜਾਯੁਕ੍ਤਂ ਪ੍ਰਪਾਲਯੇਤ੍ । ਏਵਂ ਵੇਨਃ ਪ੍ਰਜਾਪਾਲਃ ਸਂਜਾਤਃਕ੍ਸ਼ਿਤਿਮਂਡਲੇ
ਮਾਂ-ਪਿਤਾ ਦੀ ਗੱਲ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੇਨਾ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਸੁਖੇਨ ਜੀਵਤੇ ਲੋਕਃਪ੍ਰਜਾਧਰ੍ਮੇਣਰਂਜਿਤਾਃ । ਏਵਂ ਰਾਜ੍ਯਪ੍ਰਭਾਵਂ ਤੁ ਵੇਨਸ੍ਯਾਪਿ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਲੋਕ ਧਰਮ ਨਾਲ ਰੰਗੇ ਹੋਏ ਆਪਣੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਰਾਖੀ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੇਨਾ ਦੇ ਰਾਜ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵੀ ਵੱਡਾ ਸੀ।
ਧਰ੍ਮਭਾਵਾਃ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਂਤੇ ਤਸ੍ਮਿਞ੍ਛਾਸਤਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵੇ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਾਜਾ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਧਰਮ ਦੇ ਗੁਣ ਫਲਦੇ-ਫੁਲਦੇ ਹਨ।
ਸਪ੍ਤਤ੍ਰਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ 2.37 ऋषਯ ਊਚੁਃ- ਏਵਂ ਵੇਨਸ੍ਯ ਚੈਵਾਸੀਤ੍ਸृष੍ਟਿਰੇਵ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਧਰ੍ਮਾਚਾਰਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਕਥਂ ਪਾਪਮਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਅਧਿਆਇ ਸਤਾਈਂ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਵੇਨਾ ਦੀ ਰਚਨਾ ਹੋਈ। ਉਹ ਧਰਮ ਦੀ ਰੀਤ ਛੱਡ ਕੇ ਕਿਵੇਂ ਪਾਪੀ ਮਨ ਵਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ?
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਜ੍ਞਾਨਵਿਜ੍ਞਾਨਸਂਪਨ੍ਨਾ ਮੁਨਯਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਵੇਦਿਨਃ । ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਂ ਵਦਂਤ੍ਯੇਵਂ ਤਨ੍ਨ ਸ੍ਯਾਦਿਹ ਚਾਨ੍ਯਥਾ
ਸੂਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਸਮਝ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਉਹ ਸੱਚ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਚੰਗਾ ਤੇ ਮਾੜਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸਦੇ ਹਨ; ਇੱਥੇ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।
ਤਪ੍ਯਮਾਨੇਨ ਤੇਨਾਪਿ ਸੁਸ਼ਂਖੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ । ਦਤ੍ਤਃ ਸ਼ਾਪਃ ਕਥਂ ਵਿਪ੍ਰਾ ਨ ਯਥਾਵਚ੍ਚ ਜਾਯਤੇ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸੁਸ਼ੰਖ ਵੀ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਹ ਸ਼ਾਪ ਜਿਵੇਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ?
ਵੇਨਸ੍ਯ ਪਾਤਕਾਚਾਰਂ ਸਰ੍ਵਮੇਵ ਵਦਾਮ੍ਯਹਮ੍ । ਤਸ੍ਮਿਞ੍ਛਾਸਤਿ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੇ ਪ੍ਰਜਾਪਾਲੇ ਮਹਾਤ੍ਮਨਿ
ਮੈਂ ਵੇਨਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪੀ ਕੰਮ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ,
ਪੁਰੁषਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦਾਯਾਤਸ਼੍ਛਦ੍ਮ ਲਿਂਗਧਰਸ੍ਤਦਾ । ਨਗ੍ਨਰੂਪੋ ਮਹਾਕਾਯਃ ਸ਼ਿਰੋਮੁਂਡੋ ਮਹਾਪ੍ਰਭਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਆਇਆ, ਜੋ ਝੂਠੀ ਵੈਸ਼-ਭੂਸ਼ਾ ਵਿਚ ਸੀ, ਨੰਗਾ, ਵੱਡਾ, ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਮੁੰਡਾ ਹੋਇਆ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ।
ਮਾਰ੍ਜਨੀਂ ਸ਼ਿਖਿਪਤ੍ਰਾਣਾਂ ਕਕ੍ਸ਼ਾਯਾਂ ਸ ਹਿ ਧਾਰਯਨ੍ । ਗृਹੀਤਂ ਪਾਨਪਾਤ੍ਰਂ ਤੁ ਨਾਲਿਕੇਰਮਯਂ ਕਰੇ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਬਾਂਹ ਹੇਠਾਂ ਮੋਰ ਦੇ ਪੰਖਾਂ ਦੀ ਝਾੜੂ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਤੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਨਾਰੀਅਲ ਦੀ ਬਣੀ ਪੀਣ ਵਾਲੀ ਪਿਆਲੀ ਫੜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਪਠਮਾਨੋ ਹ੍ਯਸਚ੍ਛਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਵੇਦਧਰ੍ਮਵਿਦੂषਕਮ੍ । ਯਤ੍ਰ ਵੇਨੋ ਮਹਾਰਾਜਸ੍ਤਤ੍ਰਾਯਾਤਸ੍ਤ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਝੂਠਾ ਸ਼ਾਸਤਰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਵੇਦ-ਧਰਮ ਨੂੰ ਬਿਗਾੜਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਜਿੱਥੇ ਮਹਾਰਾਜਾ ਵੇਨਾ ਸੀ, ਉਥੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆ ਗਿਆ।
ਸਭਾਯਾਂ ਤਸ੍ਯ ਵੇਨਸ੍ਯ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਸ ਪਾਪਵਾਨ੍ । ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਵੇਨਃ ਪ੍ਰਸ਼੍ਨਂ ਤਦਾਕਰੋਤ੍
ਉਹ ਪਾਪੀ ਵੇਨਾ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ। ਵੇਨਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ ਉਸ ਤੋਂ ਸਵਾਲ ਕੀਤਾ।
ਭਵਾਨ੍ਕੋ ਹਿ ਸਮਾਯਾਤ ਈਦृਗ੍ਰੂਪਧਰੋ ਮਮ । ਸਭਾਯਾਂ ਵਰ੍ਤਮਾਨਸ੍ਯ ਪੁਰਃ ਕਸ੍ਮਾਤ੍ਸਮਾਗਤਃ
ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਜੋ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹੈਂ? ਮੇਰੀ ਸਭਾ ਵਿਚ, ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਆਇਆ?
ਕੋ ਵੇषਃ ਕਿਂ ਨੁ ਤੇ ਨਾਮ ਕੋ ਧਰ੍ਮਃ ਕਰ੍ਮ ਤੇ ਵਦ । ਕੋ ਵੇਦਸ੍ਤੇ ਕ ਆਚਾਰਃ ਕਿਂ ਤਪਃ ਕਾ ਪ੍ਰਭਾਵਨਾ
ਤੇਰਾ ਵੈਸ਼ ਕਿਹੜਾ ਹੈ? ਤੇਰਾ ਨਾਂ ਕੀ ਹੈ? ਤੇਰਾ ਧਰਮ ਕੀ ਹੈ? ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਦੱਸ। ਤੇਰਾ ਵੇਦ ਕਿਹੜਾ ਹੈ? ਤੇਰੀ ਰੀਤ ਕੀ ਹੈ? ਤੇਰਾ ਤਪ ਕੀ ਹੈ? ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਕੀ ਹੈ?
ਕਿਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਕਃ ਪ੍ਰਭਾਵਸ੍ਤੇ ਕਿਂ ਸਤ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ । ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਮਮਾਗ੍ਰੇ ਸਤ੍ਯਮੇਵ ਚ
ਤੇਰਾ ਗਿਆਨ ਕੀ ਹੈ? ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਕੀ ਹੈ? ਸੱਚ ਕੀ ਹੈ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ? ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਾਰਾ ਤੱਤ ਤੇ ਸੱਚ ਦੱਸ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵੇਨਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਪਾਪੋ ਵਾਕ੍ਯਮੁਦਾਹਰਤ੍ । ਪਾਤਕ ਉਵਾਚ- ਕਰੋष੍ਯੇਵਂ ਵृਥਾ ਰਾਜ੍ਯਂ ਮਹਾਮੂਢੋ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਵੇਨਾ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਾਪੀ ਆਦਮੀ ਨੇ ਬੋਲਿਆ। ਪਾਪੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੂੰ ਰਾਜ ਬੇਫ਼ਜ਼ੂਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੂਰਖ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਅਹਂ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਸ੍ਵਮਹਂ ਪੂਜ੍ਯਤਮੋਸੁਰੈਃ । ਅਹਂ ਜ੍ਞਾਨਮਹਂ ਸਤ੍ਯਮਹਂ ਧਾਤਾ ਸਨਾਤਨਃ
ਮੈਂ ਧਰਮ ਦਾ ਸਾਰਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਗਿਆਨ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਸੱਚ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹਾਂ।
ਅਹਂ ਧਰ੍ਮਂ ਅਹਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਦੇਵਮਯੋ ਹ੍ਯਹਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਦੇਹਾਤ੍ਸਮੁਦ੍ਭੂਤਃ ਸਤ੍ਯਸਂਧੋऽਸ੍ਮਿ ਨਾਨ੍ਯਥਾ
ਮੈਂ ਧਰਮ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਮੁਕਤੀ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ ਹਾਂ, ਸੱਚ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਹਾਂ, ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ।
ਜਿਨਰੂਪਂ ਵਿਜਾਨੀਹਿ ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮਕਲੇਵਰਮ੍ । ਮਾਮੇਵ ਹਿ ਪ੍ਰਧਾਵਂਤਿ ਯੋਗਿਨੋ ਜ੍ਞਾਨਤਤ੍ਪਰਾਃ
ਜਿਨ ਦਾ ਰੂਪ ਸੱਚ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਮੂਰਤ ਸਮਝੋ; ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਲੀਨ ਜੋਗੀ ਸਿਰਫ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਵੇਨ ਉਵਾਚ- ਤਵੈਵ ਕੀਦृਸ਼ਂ ਕਰ੍ਮ ਕਿਂ ਤੇ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮੇਵ ਚ । ਕਿਮਾਚਾਰੋ ਵਦਸ੍ਵੈਹਿ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਤੇਨ ਭੂਭੁਜਾ
ਵੇਨਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ—ਤੇਰਾ ਕੰਮ ਕਿਵੇਂ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਰੂਪ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਹੈ? ਤੇਰੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਕਿਹੋ ਜਿਹੀ ਹੈ? ਦੱਸ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਹੈ।
ਪਾਤਕ ਉਵਾਚ- ਅਰ੍ਹਂਤੋ ਦੇਵਤਾ ਯਤ੍ਰ ਨਿਰ੍ਗ੍ਰਂਥੋ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਗੁਰੁਃ । ਦਯਾ ਚੈਵ ਪਰੋ ਧਰ੍ਮਸ੍ਤਤ੍ਰ ਮੋਕ੍ਸ਼ਃ ਪ੍ਰਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਪਾਤਕ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਜਿੱਥੇ ਅਰਹੰਤ ਦੇਵਤਾ ਵਜੋਂ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਨੰਗਾ ਗੁਰੂ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਇਆ ਹੀ ਧਰਮ ਹੈ, ਉਥੇ ਹੀ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਦਰ੍ਸ਼ਨੇਸ੍ਮਿਨ੍ਨ ਸਂਦੇਹ ਆਚਾਰਾਨ੍ਪ੍ਰਵਦਾਮ੍ਯਹਮ੍ । ਯਜਨਂ ਯਾਜਨਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਵੇਦਾਧ੍ਯਯਨਮੇਵ ਚ
ਇਸ ਮਤ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਮੈਂ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ: ਇੱਥੇ ਨਾ ਕੋਈ ਹਵਨ ਹੈ, ਨਾ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਹਵਨ ਕਰਾਉਣਾ, ਨਾ ਹੀ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਨਾ।
ਨਾਸ੍ਤਿ ਸਂਧ੍ਯਾ ਤਪੋ ਦਾਨਂ ਸ੍ਵਧਾਸ੍ਵਾਹਾਵਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍ । ਹਵ੍ਯਕਵ੍ਯਾਦਿਕਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਨੈਵ ਯਜ੍ਞਾਦਿਕਾ ਕ੍ਰਿਯਾ
ਇੱਥੇ ਨਾ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੈ, ਨਾ ਤਪ, ਨਾ ਦਾਨ; ਪਿਤਰਾਂ ਜਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭੋਗ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਰੀਤ ਨਹੀਂ; ਨਾ ਘੀ ਦੀ ਆਹੁਤੀ, ਨਾ ਹੋਰ ਯਜਨ ਆਦਿ ਕਰਮ।
ਪਿਤॄਣਾਂ ਤਰ੍ਪਣਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਨਾਤਿਥਿਰ੍ਵੈਸ਼੍ਵਦੇਵਿਕਮ੍ । ਕ੍ਸ਼ਪਣਸ੍ਯ ਵਰਾ ਪੂਜਾ ਅਰ੍ਹਤੋ ਧ੍ਯਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਜਾਂ ਵੈਸ਼ਵਦੇਵ ਦੀ ਰੀਤ; ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੂਜਾ ਕਸ਼ਪਣ (ਸੰਨਿਆਸੀ) ਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਅਰਹੰਤ ਦਾ ਧਿਆਨ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ।
ਅਯਂ ਧਰ੍ਮਸਮਾਚਾਰੋ ਜੈਨਮਾਰ੍ਗੇ ਪ੍ਰਦृਸ਼੍ਯਤੇ । ਏਤਤ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਨਿਜਧਰ੍ਮਸ੍ਯਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਇਹ ਜੈਨ ਮਾਰਗ 'ਤੇ ਦਿੱਸਣ ਵਾਲਾ ਧਰਮ ਦਾ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਹੈ; ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਧਰਮ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਖਾਸੀਅਤਾਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ।
ਵੇਨ ਉਵਾਚ- ਵੇਦਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਯਥਾ ਧਰ੍ਮੋ ਯਤ੍ਰ ਯਜ੍ਞਾਦਿਕਾਃ ਕ੍ਰਿਯਾਃ । ਪਿਤॄਣਾਂ ਤਰ੍ਪਣਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਵੈਸ਼੍ਵਦੇਵਂ ਨ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਵੇਨਾ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਜਿਵੇਂ ਵੇਦਾਂ ਵਿਚ ਧਰਮ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਯਜਨ ਆਦਿ ਕਰਮ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ, ਸ੍ਰਾਧ, ਵੈਸ਼ਵਦੇਵ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਦੇ।