ਦੋਲਾਯਾਂ ਸਾ ਸਮਾਰੂਢਾ ਸਰ੍ਵਸ਼ृਙ੍ਗਾਰਸ਼ੋਭਿਤਾ । ਕੌਸ਼ੇਯੇਨ ਸੁਨੀਲੇਨ ਰਾਜਮਾਨਾ ਵਰਾਨਨਾ
ਉਹ ਝੂਲੇ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀ ਸੀ, ਪਿਆਰ ਦੇ ਹਰ ਇਕ ਸਿੰਗਾਰ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਨੀਲੇ ਰੇਸ਼ਮੀ ਕਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਬਂਧੂਕਪੁष੍ਪਵਰ੍ਣੇਨ ਕਂਚੁਕੇਨ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ । ਸਰ੍ਵਾਂਗਸੁਂਦਰੀ ਬਾਲਾ ਵੀਣਾਤਾਲਕਰਾਵਿਲਾ
ਬੰਧੂਕ ਦੇ ਫੁੱਲ ਵਰਗੇ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਕੰਜੀ ਉੱਤੇ, ਹੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਹ ਹਰ ਅੰਗ ਨਾਲ ਸੋਹਣੀ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀ, ਵੀਣਾ ਦੇ ਤਾਲ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਗਾਯਮਾਨਾ ਵਰਂ ਗੀਤਂ ਸੁਸ੍ਵਰਂ ਵਿਸ਼੍ਵਮੋਹਨਮ੍ । ਤਾਭਿਃ ਪਰਿਵृਤਾ ਬਾਲਾ ਸਖੀਭਿਃ ਸੁਮਨੋਹਰਾ
ਉਹ ਸੋਹਣੀ ਕੁੜੀ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਿਆਰੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ, ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣ ਗੀਤ ਗਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਅਂਗਸ੍ਤੁ ਕਂਦਰੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਏਕਾਂਤੇ ਧ੍ਯਾਨਮਾਸ੍ਥਿਤਃ । ਕਾਮਕ੍ਰੋਧਵਿਹੀਨਸ੍ਤੁ ਧ੍ਯਾਯਮਾਨੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ, ਅੰਗਿਰਸ ਇਕੱਲਾ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ ਬੈਠਾ ਸੀ। ਉਹ ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਜਨਾਰਦਨ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸੁਸ੍ਵਰਂ ਗੀਤਂ ਮਧੁਰਂ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍ । ਤਾਲਮਾਨਕ੍ਰਿਯੋਪੇਤਂ ਸਰ੍ਵਸਤ੍ਵਵਿਕਰ੍षਣਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਜਦ ਉਹ ਮਿੱਠਾ, ਸੁਰੀਲਾ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣ ਗੀਤ ਸੁਣਿਆ, ਜੋ ਤਾਲ ਤੇ ਲੈ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਰਿਹਾ ਸੀ,
ਧ੍ਯਾਨਾਚ੍ਚਚਾਲ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਮਾਯਾਗੀਤੇਨ ਮੋਹਿਤਃ । ਸਮੁਤ੍ਥਾਯਾਸਨਾਤ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਵੀਕ੍ਸ਼ਮਾਣੋ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ
ਉਹ ਤੇਜੀ ਵਾਲਾ ਰਿਸ਼ੀ, ਮਾਇਆ ਦੇ ਗੀਤ ਨਾਲ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਧਿਆਨ ਤੋਂ ਹਟ ਗਿਆ। ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤੋਂ ਉੱਠਿਆ ਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਵੇਖਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਜਗਾਮ ਤਤ੍ਰ ਵੇਗੇਨ ਮਾਯਾਚਲਿਤਮਾਨਸਃ । ਦੋਲਾਸਂਸ੍ਥਾਂ ਵਿਲੋਕ੍ਯੈਵ ਵੀਣਾਦਂਡਕਰਾਵਿਲਾਮ੍
ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਮਨ ਡੋਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਉਥੇ ਜਲਦੀ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਝੂਲੇ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀ, ਵੀਣਾ ਦਾ ਡੰਡਾ ਫੜੀ ਹੋਈ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਹਸਮਾਨਾਂ ਸੁਗਾਯਂਤੀਂ ਪੂਰ੍ਣਚਂਦ੍ਰਨਿਭਾਨਨਾਮ੍ । ਮੋਹਿਤਸ੍ਤੇਨ ਗੀਤੇਨ ਰੂਪੇਣਾਪਿ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੱਸਦੀ, ਮਿੱਠਾ ਗਾਉਂਦੀ ਤੇ ਚੰਨ ਵਰਗਾ ਚਿਹਰਾ ਵਾਲੀ ਵੇਖਿਆ। ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਸ ਦੇ ਗੀਤ ਤੇ ਰੂਪ ਤੋਂ ਮੋਹ ਲੈ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਯਾ ਲਾਵਣ੍ਯਭਾਵੇਨ ਮਨ੍ਮਥਸ੍ਯ ਸ਼ਰਾਹਤਃ । ਆਕੁਲਵ੍ਯਾਕੁਲਜ੍ਞਾਨ ऋषਿਪੁਤ੍ਰੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ
ਉਸ ਦੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਕ ਦੇ ਤੀਰ ਲੱਗਣ ਨਾਲ, ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਉਲਝਣ ਅਤੇ ਬੇਚੈਨੀ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਲਪਤ੍ਯਤਿਮੋਹੇਨ ਜृਂਭਤੇ ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ । ਸ੍ਵੇਦਃ ਕਂਪੋਥ ਸਂਤਾਪਸ੍ਤਸ੍ਯਾਜਾਯਤ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਟਕਣ ਵਿਚ ਬੋਲਣ ਲੱਗਾ ਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਉਂਘਣ ਲੱਗਾ; ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਪਸੀਨਾ, ਕੰਪਨ ਤੇ ਤਕਲੀਫ਼ ਆ ਗਈ।
ਮੁਹ੍ਯਨ੍ਨਿਵ ਮਹਾਮੋਹੈਰ੍ਗ੍ਲਾਨਸ਼੍ਚਲਿਤਮਾਨਸਃ । ਵੇਪਮਾਨਸ੍ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਂਗੋ ਦੂਯਮਾਨਃ ਸਮਾਗਤਃ
ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਵੱਡੀ ਭਟਕਣ ਵਿਚ ਫਸ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਥੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਮਨ ਡੋਲ ਗਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਪ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਉਹ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਕੇ ਉਥੇ ਆ ਗਿਆ।
ਤਾਮਾਲੋਕ੍ਯ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ੀਂ ਮृਤ੍ਯੁਕਨ੍ਯਾਂ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀਮ੍ । ਅਥੋਵਾਚ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਸ ਸੁਨੀਥਾਂ ਚਾਰੁਹਾਸਿਨੀਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮੌਤ ਦੀ ਵਿਅਕਤੀ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ ਸੁਨੀਥਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਉਹ ਬੰਦਾ ਉਸ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਕਾ ਤ੍ਵਂ ਕਸ੍ਯ ਵਰਾਰੋਹੇ ਸਖੀਭਿਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਾ । ਕੇਨ ਕਾਰ੍ਯੇਣ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਕੇਨ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰੇषਿਤਾ ਵਨਮ੍
ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਸੋਹਣੀ, ਜੋ ਆਪਣੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਹੈਂ? ਕਿਸ ਕੰਮ ਲਈ ਇੱਥੇ ਆਈ ਹੈਂ, ਤੇ ਕਿਸ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਭੇਜਿਆ?
ਤਵਾਂਗਂ ਸੁਂਦਰਂ ਸਰ੍ਵਮਤ੍ਰ ਭਾਤਿ ਮਹਾਵਨੇ । ਸਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਮਮਾਦ੍ਯੈਵ ਪ੍ਰਸਾਦਸੁਮੁਖੀ ਭਵ
ਤੇਰਾ ਸਰੀਰ ਇੱਥੇ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੋਹਣਾ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ, ਮਿਹਰਵਾਨ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰ।
ਮਾਯਾਮੋਹੇਨ ਸਂਮੁਗ੍ਧਸ੍ਤਸ੍ਯਾਃ ਕਰ੍ਮ ਨ ਵਿਂਦਤਿ । ਮਾਰ੍ਗਣੈਰ੍ਮਨ੍ਮਥਸ੍ਯਾਪਿ ਪਰਿਵਿਦ੍ਧੋ ਮਹਾਮੁਨਿਃ
ਮਾਇਆ ਦੀ ਭਟਕਣ ਵਿਚ ਫਸ ਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਕਰਤਬ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਸਕਿਆ; ਇਸ਼ਕ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਰਿਸ਼ੀ ਵੀ ਪੀੜਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਏਵਂਵਿਧਂ ਮਹਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਮਹਾਮਤੇਃ । ਨੋਵਾਚ ਕਿਂਚਿਤ੍ਸਾ ਵਿਪ੍ਰਂ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਸਖੀਮੁਖਮ੍
ਵੱਡੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਦੀਆਂ ਐਸੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਕੁੜੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬੋਲੀ, ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੀ ਸਖੀ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ।
ਰਂਭਾਂ ਚ ਪ੍ਰੇਰਯਾਮਾਸ ਸੁਨੀਥਾ ਸਂਜ੍ਞਯਾ ਸਖੀਮ੍ । ਸਮੁਵਾਚ ਤਤੋ ਰਂਭਾ ਸਾਦਰਂ ਤਂ ਦ੍ਵਿਜਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਸੁਨੀਥਾ ਨੇ ਇਸ਼ਾਰੇ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਸਖੀ ਰੰਭਾ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ; ਫਿਰ ਰੰਭਾ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਇਯਂ ਕਨ੍ਯਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਮृਤ੍ਯੋਸ਼੍ਚਾਪਿ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਸੁਨੀਥਾਖ੍ਯਾ ਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧੇਯਂ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਪਦਾ
ਇਹ ਕੁੜੀ, ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਮੌਤ ਦੇ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਧੀ ਹੈ; ਇਹ ਸੁਨੀਥਾ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚੰਗੇ ਲਕੜਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਪਤਿਮਨ੍ਵਿਚ੍ਛਤੀ ਬਾਲਾ ਧਰ੍ਮਵਂਤਂ ਤਪੋਨਿਧਿਮ੍ । ਸ਼ਾਂਤਂ ਦਾਂਤਂ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਂ ਵੇਦਵਿਦ੍ਯਾਵਿਸ਼ਾਰਦਮ੍
ਇਹ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀ ਐਸਾ ਪਤੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਧਰਮ ਵਾਲਾ, ਤਪ ਦਾ ਖਜਾਨਾ, ਸ਼ਾਂਤ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਵੱਡਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋਵੇ।
ਏਵਂਵਿਧਂ ਮਹਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਮਹਾਮੁਨਿਃ । ਤਾਮੁਵਾਚ ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਂਗੋ ਰਂਭਾਮਪ੍ਸਰਸਾਂ ਵਰਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਵੱਡਾ ਰਿਸ਼ੀ ਫਿਰ ਰੰਭਾ, ਜੋ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਮਯਾ ਚਾਰਾਧਿਤੋ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸਰ੍ਵਵਿਸ਼੍ਵਮਯੋ ਹਰਿਃ । ਤੇਨ ਦਤ੍ਤੋ ਵਰੋ ਮਹ੍ਯਂ ਪੁਤ੍ਰਾਖ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਦਃ
ਮੈਂ ਹਰਿ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਹੈ; ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ 'ਪੁੱਤਰ' ਨਾਂ ਦਾ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਿਧੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਨ੍ਨਿਮਿਤ੍ਤਮਹਂ ਭਦ੍ਰੇ ਸੁਤਾਰ੍ਥਂ ਨਿਤ੍ਯਮੇਵ ਚ । ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍ਪੁਣ੍ਯਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਕਨ੍ਯਾਮੇਕਾਂ ਪ੍ਰਚਿਂਤਯੇ
ਇਸ ਲਈ, ਭਲੀਏ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੁੱਤਰ ਦੀ خاطر ਕਿਸੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਵਾਲੇ ਦੀ ਕੁੜੀ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ।
ਸਦੈਵਾਹਂ ਨ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸੁਭਾਰ੍ਯਾਂ ਸਤ੍ਯਮੀਦृਸ਼ੀਮ੍ । ਇਯਂ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਵੈ ਕਨ੍ਯਾ ਧਰ੍ਮਾਚਾਰਾ ਵਰਾਨਨਾ
ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਐਸਾ ਚੰਗਾ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲਾ ਜੀਵਨ ਸਾਥੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ; ਇਹ ਧਰਮ ਦੀ ਧੀ ਹੈ, ਚੰਗੇ ਚਲਣ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ।
ਮਾਮੇਵਂ ਹਿ ਭਜਤ੍ਵੇषਾ ਯਦਿ ਕਾਨ੍ਤਮਿਹੇਚ੍ਛਤਿ । ਯਂ ਯਮਿਚ੍ਛੇਦਿਯਂ ਬਾਲਾ ਤਂ ਦਦਾਮਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੇ ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਚੁਣੇ; ਇਹ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਚਾਹੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿਆਂਗਾ, ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਅਦੇਯਂ ਦੇਯਮਿਤ੍ਯਾਹ ਅਸ੍ਯਾਃ ਸਂਗਮਕਾਰਣਾਤ੍ । ਏਕਮੇਵਂ ਤ੍ਵਯਾ ਦੇਯਂ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ
ਇਸ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਲਈ, ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ 'ਕਿਹੜਾ ਨਾ ਦੇਣਾ, ਕਿਹੜਾ ਦੇਣਾ', ਪਰ ਤੈਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਚੀਜ਼ ਦੇਣੀ ਪਵੇਗੀ—ਸੁਣ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਰਂਭੋਵਾਚ- ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ृਣੁष੍ਵੇਹ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਵਚ੍ਮਿ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍ । ਏषਾ ਨੈਵ ਤ੍ਵਯਾ ਤ੍ਯਾਜ੍ਯਾ ਧਰ੍ਮਪਤ੍ਨੀ ਤਵੈਵ ਹਿ
ਰੰਭਾ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਇੱਥੇ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਤਿਗਿਆ ਸੁਣ, ਜੋ ਮੈਂ ਹੁਣ ਦੱਸ ਰਹੀ ਹਾਂ: ਇਹ ਤੇਰੀ ਧਰਮਪਤਨੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਛੱਡ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਅਸ੍ਯਾ ਦੋषੋ ਗੁਣੋ ਨੈਵ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯ ਏਵ ਤ੍ਵਯਾ ਕਦਾ । ਇਤ੍ਯਰ੍ਥੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯਯਂ ਵਿਪ੍ਰ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਪਰਿਦਰ੍ਸ਼ਯ
ਇਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਨਾ ਕੋਈ ਖ਼ਾਮੀ ਤੇ ਨਾ ਕੋਈ ਗੁਣ, ਤੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮੰਨਣਾ। ਏਹ ਗੱਲ ਪੱਕੀ ਕਰਨ ਲਈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੂੰ ਸਿੱਧਾ ਸਬੂਤ ਪੇਸ਼ ਕਰ।
ਸ੍ਵਹਸ੍ਤਂ ਦੇਹਿ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰ ਸਤ੍ਯਪ੍ਰਤ੍ਯਯਕਾਰਕਮ੍ । ਏਵਮਸ੍ਤੁ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤੋ ਹ੍ਯਸ੍ਯਾ ਹਸ੍ਤੋ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਦੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਸੱਚ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਵਜੋਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਏਵਂ ਸਂਬਧਿਕਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਤ੍ਯਪ੍ਰਤ੍ਯਯਕਾਰਕਮ੍ । ਗਾਂਧਰ੍ਵੇਣ ਵਿਵਾਹੇਨ ਸੁਨੀਥਾਮੁਪਯੇਮਿਵਾਨ੍
ਸੂਤਾ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੱਚ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਗਾਂਧਰਵ ਰੀਤ ਨਾਲ ਸੁਨੀਥਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰ ਲਿਆ।
ਤਸ੍ਮੈ ਦਤ੍ਵਾ ਸੁਨੀਥਾਂ ਤਾਂ ਰਂਭਾ ਹृष੍ਟੇਨ ਚੇਤਸਾ । ਸਾ ਤਾਂ ਚਾਮਂਤ੍ਰਯਿਤ੍ਵਾ ਵੈ ਗਤਾ ਗੇਹਂ ਸ੍ਵਕਂ ਪੁਨਃ
ਸੁਨੀਥਾ ਨੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇ ਕੇ, ਰੰਭਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਦਿਲ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕੀਤਾ ਤੇ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲੀ ਗਈ।