ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਦ੍ਮਪੁਰਾਣੇ ਭੂਮਿਖਂਡੇਵੇਨੋਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਪਂਚਤ੍ਰਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣੇ ਦੇ ਭੂਮਿ ਖੰਡ ਵਾਲੇ ਇਸ ਉਪਾਖਿਆਨ ਦਾ ਪੈਂਤੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਸੁਨੀਥੋਵਾਚ- ਸਤ੍ਯਮੁਕ੍ਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ਭਦ੍ਰੇ ਏਵਮੇਤਤ੍ਕਰੋਮ੍ਯਹਮ੍ । ਅਨਯਾ ਵਿਦ੍ਯਯਾ ਵਿਪ੍ਰਂ ਮੋਹਯਿष੍ਯਾਮਿ ਨਾਨ੍ਯਥਾ
ਸੁਨੀਥ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਭੈਣੇ, ਤੂੰ ਜੋ ਕਿਹਾ, ਠੀਕ ਹੀ ਕਿਹਾ। ਮੈਂ ਵੀ ਇਉਂ ਹੀ ਕਰਾਂਗੀ। ਇਸ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਹੀ ਮੈਂ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭੁਲਾਵਾਂਗੀ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।
ਸਾਹਾਯ੍ਯਂ ਦੇਹਿ ਮੇ ਪੁਣ੍ਯਂ ਯੇਨ ਗਚ੍ਛਾਮਿ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍ । ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਤਯਾ ਰਂਭਾ ਤਾਮੁਵਾਚ ਮਨਸ੍ਵਿਨੀਮ੍
ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਨੇਕ ਮਦਦ ਦੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਹੁਣ ਆਪਣਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਕਰ ਸਕਾਂ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਰੰਭਾ ਨੇ ਉਸ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਔਰਤ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕੀਦृਗ੍ਦਦਾਮਿ ਸਾਹਾਯ੍ਯਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਕਥਯ ਭਾਮਿਨਿ । ਦੂਤਤ੍ਵਂ ਗਚ੍ਛ ਮੇ ਭਦ੍ਰੇ ਏਤਂ ਪ੍ਰਤਿ ਸੁਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਸੋਹਣੀਏ, ਦੱਸ ਕਿ ਮੈਂ ਕਿਹੋ ਜਿਹੀ ਮਦਦ ਕਰਾਂ। ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ, ਤੂੰ ਹੁਣੇ ਹੀ ਉਸ ਕੋਲ ਮੇਰਾ ਸੁਨੇਹਾ ਲੈ ਕੇ ਜਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਂ ਤਯਾ ਤਾਂ ਤੁ ਰਂਭਾਂ ਪ੍ਰਤਿ ਸੁਲੋਚਨਾਮ੍ । ਏਵਮੇਵ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਤਂ ਰਂਭਯਾ ਦੇਵਯੋषਿਤਾ
ਉਸ ਨੇ ਜਦ ਰੰਭਾ ਨੂੰ ਇਹ ਆਖਿਆ, ਤਾਂ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਨੇ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਕੇ ਆਖਿਆ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖਿਆ, ਓਹੀ ਕਰਾਂਗੀ।' ਰੰਭਾ, ਜੋ ਦੇਵੀ ਔਰਤ ਸੀ, ਨੇ ਇਹ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ।
ਕਰਿष੍ਯੇ ਤਵ ਸਾਹਾਯ੍ਯਮਾਦੇਸ਼ੋ ਮਮ ਦੀਯਤਾਮ੍ । ਸਦ੍ਭਾਵੇਨ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ੀ ਰੂਪਯੌਵਨਸ਼ਾਲਿਨੀ
ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਕਰਾਂਗੀ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਹੁਕਮ ਦੇ। ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਔਰਤ ਨੇ ਇਹ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਆਖਿਆ।
ਮਾਯਯਾ ਦਿਵ੍ਯਰੂਪਾ ਸਾ ਸਂਬਭੂਵ ਵਰਾਨਨਾ । ਰੂਪੇਣਾਪ੍ਰਤਿਮਾਲੋਕੇ ਮੋਹਯਂਤੀ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਮ੍
ਮਾਇਆ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ, ਉਹ ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ। ਆਪਣੀ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸੋਹਣੀਅਤ ਨਾਲ, ਉਹ ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਲੱਗ ਪਈ।
ਮੇਰੋਸ਼੍ਚੈਵ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯੇ ਸ਼ਿਖਰੇ ਚਾਰੁਕਂਦਰੇ । ਨਾਨਾਧਾਤੁਸਮਾਕੀਰ੍ਣੇ ਨਾਨਾਰਤ੍ਨੋਪਸ਼ੋਭਿਤੇ
ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ, ਇਕ ਸੋਹਣੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧਾਤਾਂ ਤੇ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ,
ਦੇਵਵृਕ੍ਸ਼ੈਃ ਸਮਾਕੀਰ੍ਣੇ ਬਹੁਪੁष੍ਪੋਪਸ਼ੋਭਿਤੇ । ਦੇਵਵृਂਦਸਮਾਕੀਰ੍ਣੇ ਗਂਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸੇਵਿਤੇ
ਉਥੇ ਦੇਵਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ, ਕਈ ਰੰਗਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭੀੜ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਮਨੋਹਰੇ ਸੁਰਮ੍ਯੇ ਚ ਸ਼ੀਤਚ੍ਛਾਯਾਸਮਾਕੁਲੇ । ਚਂਦਨਾਨਾਮਸ਼ੋਕਾਨਾਂ ਤਰੂਣਾਂ ਚਾਰੁਹਾਸਿਨੀ
ਉਹ ਥਾਂ ਬੜੀ ਮਨਮੋਹਣੀ ਤੇ ਸੁਹਾਵਣੀ ਸੀ, ਠੰਢੀ ਛਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਚੰਦਨ ਤੇ ਅਸ਼ੋਕ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਵਿਚ, ਉਹ ਸੋਹਣੀ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਬੈਠੀ ਸੀ।
ਦੋਲਾਯਾਂ ਸਾ ਸਮਾਰੂਢਾ ਸਰ੍ਵਸ਼ृਙ੍ਗਾਰਸ਼ੋਭਿਤਾ । ਕੌਸ਼ੇਯੇਨ ਸੁਨੀਲੇਨ ਰਾਜਮਾਨਾ ਵਰਾਨਨਾ
ਉਹ ਝੂਲੇ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀ ਸੀ, ਪਿਆਰ ਦੇ ਹਰ ਇਕ ਸਿੰਗਾਰ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਨੀਲੇ ਰੇਸ਼ਮੀ ਕਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਬਂਧੂਕਪੁष੍ਪਵਰ੍ਣੇਨ ਕਂਚੁਕੇਨ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ । ਸਰ੍ਵਾਂਗਸੁਂਦਰੀ ਬਾਲਾ ਵੀਣਾਤਾਲਕਰਾਵਿਲਾ
ਬੰਧੂਕ ਦੇ ਫੁੱਲ ਵਰਗੇ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਕੰਜੀ ਉੱਤੇ, ਹੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਹ ਹਰ ਅੰਗ ਨਾਲ ਸੋਹਣੀ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀ, ਵੀਣਾ ਦੇ ਤਾਲ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਗਾਯਮਾਨਾ ਵਰਂ ਗੀਤਂ ਸੁਸ੍ਵਰਂ ਵਿਸ਼੍ਵਮੋਹਨਮ੍ । ਤਾਭਿਃ ਪਰਿਵृਤਾ ਬਾਲਾ ਸਖੀਭਿਃ ਸੁਮਨੋਹਰਾ
ਉਹ ਸੋਹਣੀ ਕੁੜੀ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਿਆਰੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ, ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣ ਗੀਤ ਗਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਅਂਗਸ੍ਤੁ ਕਂਦਰੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਏਕਾਂਤੇ ਧ੍ਯਾਨਮਾਸ੍ਥਿਤਃ । ਕਾਮਕ੍ਰੋਧਵਿਹੀਨਸ੍ਤੁ ਧ੍ਯਾਯਮਾਨੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ, ਅੰਗਿਰਸ ਇਕੱਲਾ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ ਬੈਠਾ ਸੀ। ਉਹ ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਜਨਾਰਦਨ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸੁਸ੍ਵਰਂ ਗੀਤਂ ਮਧੁਰਂ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍ । ਤਾਲਮਾਨਕ੍ਰਿਯੋਪੇਤਂ ਸਰ੍ਵਸਤ੍ਵਵਿਕਰ੍षਣਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਜਦ ਉਹ ਮਿੱਠਾ, ਸੁਰੀਲਾ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣ ਗੀਤ ਸੁਣਿਆ, ਜੋ ਤਾਲ ਤੇ ਲੈ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਰਿਹਾ ਸੀ,
ਧ੍ਯਾਨਾਚ੍ਚਚਾਲ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਮਾਯਾਗੀਤੇਨ ਮੋਹਿਤਃ । ਸਮੁਤ੍ਥਾਯਾਸਨਾਤ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਵੀਕ੍ਸ਼ਮਾਣੋ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ
ਉਹ ਤੇਜੀ ਵਾਲਾ ਰਿਸ਼ੀ, ਮਾਇਆ ਦੇ ਗੀਤ ਨਾਲ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਧਿਆਨ ਤੋਂ ਹਟ ਗਿਆ। ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤੋਂ ਉੱਠਿਆ ਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਵੇਖਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਜਗਾਮ ਤਤ੍ਰ ਵੇਗੇਨ ਮਾਯਾਚਲਿਤਮਾਨਸਃ । ਦੋਲਾਸਂਸ੍ਥਾਂ ਵਿਲੋਕ੍ਯੈਵ ਵੀਣਾਦਂਡਕਰਾਵਿਲਾਮ੍
ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਮਨ ਡੋਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਉਥੇ ਜਲਦੀ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਝੂਲੇ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀ, ਵੀਣਾ ਦਾ ਡੰਡਾ ਫੜੀ ਹੋਈ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਹਸਮਾਨਾਂ ਸੁਗਾਯਂਤੀਂ ਪੂਰ੍ਣਚਂਦ੍ਰਨਿਭਾਨਨਾਮ੍ । ਮੋਹਿਤਸ੍ਤੇਨ ਗੀਤੇਨ ਰੂਪੇਣਾਪਿ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੱਸਦੀ, ਮਿੱਠਾ ਗਾਉਂਦੀ ਤੇ ਚੰਨ ਵਰਗਾ ਚਿਹਰਾ ਵਾਲੀ ਵੇਖਿਆ। ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਸ ਦੇ ਗੀਤ ਤੇ ਰੂਪ ਤੋਂ ਮੋਹ ਲੈ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਯਾ ਲਾਵਣ੍ਯਭਾਵੇਨ ਮਨ੍ਮਥਸ੍ਯ ਸ਼ਰਾਹਤਃ । ਆਕੁਲਵ੍ਯਾਕੁਲਜ੍ਞਾਨ ऋषਿਪੁਤ੍ਰੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ
ਉਸ ਦੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਕ ਦੇ ਤੀਰ ਲੱਗਣ ਨਾਲ, ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਉਲਝਣ ਅਤੇ ਬੇਚੈਨੀ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਲਪਤ੍ਯਤਿਮੋਹੇਨ ਜृਂਭਤੇ ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ । ਸ੍ਵੇਦਃ ਕਂਪੋਥ ਸਂਤਾਪਸ੍ਤਸ੍ਯਾਜਾਯਤ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਟਕਣ ਵਿਚ ਬੋਲਣ ਲੱਗਾ ਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਉਂਘਣ ਲੱਗਾ; ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਪਸੀਨਾ, ਕੰਪਨ ਤੇ ਤਕਲੀਫ਼ ਆ ਗਈ।
ਮੁਹ੍ਯਨ੍ਨਿਵ ਮਹਾਮੋਹੈਰ੍ਗ੍ਲਾਨਸ਼੍ਚਲਿਤਮਾਨਸਃ । ਵੇਪਮਾਨਸ੍ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਂਗੋ ਦੂਯਮਾਨਃ ਸਮਾਗਤਃ
ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਵੱਡੀ ਭਟਕਣ ਵਿਚ ਫਸ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਥੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਮਨ ਡੋਲ ਗਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਪ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਉਹ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਕੇ ਉਥੇ ਆ ਗਿਆ।
ਤਾਮਾਲੋਕ੍ਯ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ੀਂ ਮृਤ੍ਯੁਕਨ੍ਯਾਂ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀਮ੍ । ਅਥੋਵਾਚ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਸ ਸੁਨੀਥਾਂ ਚਾਰੁਹਾਸਿਨੀਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮੌਤ ਦੀ ਵਿਅਕਤੀ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ ਸੁਨੀਥਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਉਹ ਬੰਦਾ ਉਸ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਕਾ ਤ੍ਵਂ ਕਸ੍ਯ ਵਰਾਰੋਹੇ ਸਖੀਭਿਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਾ । ਕੇਨ ਕਾਰ੍ਯੇਣ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਕੇਨ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰੇषਿਤਾ ਵਨਮ੍
ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਸੋਹਣੀ, ਜੋ ਆਪਣੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਹੈਂ? ਕਿਸ ਕੰਮ ਲਈ ਇੱਥੇ ਆਈ ਹੈਂ, ਤੇ ਕਿਸ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਭੇਜਿਆ?
ਤਵਾਂਗਂ ਸੁਂਦਰਂ ਸਰ੍ਵਮਤ੍ਰ ਭਾਤਿ ਮਹਾਵਨੇ । ਸਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਮਮਾਦ੍ਯੈਵ ਪ੍ਰਸਾਦਸੁਮੁਖੀ ਭਵ
ਤੇਰਾ ਸਰੀਰ ਇੱਥੇ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੋਹਣਾ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ, ਮਿਹਰਵਾਨ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰ।
ਮਾਯਾਮੋਹੇਨ ਸਂਮੁਗ੍ਧਸ੍ਤਸ੍ਯਾਃ ਕਰ੍ਮ ਨ ਵਿਂਦਤਿ । ਮਾਰ੍ਗਣੈਰ੍ਮਨ੍ਮਥਸ੍ਯਾਪਿ ਪਰਿਵਿਦ੍ਧੋ ਮਹਾਮੁਨਿਃ
ਮਾਇਆ ਦੀ ਭਟਕਣ ਵਿਚ ਫਸ ਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਕਰਤਬ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਸਕਿਆ; ਇਸ਼ਕ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਰਿਸ਼ੀ ਵੀ ਪੀੜਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਏਵਂਵਿਧਂ ਮਹਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਮਹਾਮਤੇਃ । ਨੋਵਾਚ ਕਿਂਚਿਤ੍ਸਾ ਵਿਪ੍ਰਂ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਸਖੀਮੁਖਮ੍
ਵੱਡੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਦੀਆਂ ਐਸੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਕੁੜੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬੋਲੀ, ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੀ ਸਖੀ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ।
ਰਂਭਾਂ ਚ ਪ੍ਰੇਰਯਾਮਾਸ ਸੁਨੀਥਾ ਸਂਜ੍ਞਯਾ ਸਖੀਮ੍ । ਸਮੁਵਾਚ ਤਤੋ ਰਂਭਾ ਸਾਦਰਂ ਤਂ ਦ੍ਵਿਜਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਸੁਨੀਥਾ ਨੇ ਇਸ਼ਾਰੇ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਸਖੀ ਰੰਭਾ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ; ਫਿਰ ਰੰਭਾ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਇਯਂ ਕਨ੍ਯਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਮृਤ੍ਯੋਸ਼੍ਚਾਪਿ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਸੁਨੀਥਾਖ੍ਯਾ ਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧੇਯਂ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਪਦਾ
ਇਹ ਕੁੜੀ, ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਮੌਤ ਦੇ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਧੀ ਹੈ; ਇਹ ਸੁਨੀਥਾ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚੰਗੇ ਲਕੜਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਪਤਿਮਨ੍ਵਿਚ੍ਛਤੀ ਬਾਲਾ ਧਰ੍ਮਵਂਤਂ ਤਪੋਨਿਧਿਮ੍ । ਸ਼ਾਂਤਂ ਦਾਂਤਂ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਂ ਵੇਦਵਿਦ੍ਯਾਵਿਸ਼ਾਰਦਮ੍
ਇਹ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀ ਐਸਾ ਪਤੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਧਰਮ ਵਾਲਾ, ਤਪ ਦਾ ਖਜਾਨਾ, ਸ਼ਾਂਤ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਵੱਡਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋਵੇ।
ਏਵਂਵਿਧਂ ਮਹਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਮਹਾਮੁਨਿਃ । ਤਾਮੁਵਾਚ ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਂਗੋ ਰਂਭਾਮਪ੍ਸਰਸਾਂ ਵਰਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਵੱਡਾ ਰਿਸ਼ੀ ਫਿਰ ਰੰਭਾ, ਜੋ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।