ਦੇਵੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਗਂਧਰ੍ਵੈਰ੍ऋषਿਭਿਸ਼੍ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ । ਤੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਂਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤਃ ਪਿਤਾ ਮੇ ਦੁਃਖਪੀਡਿਤਃ
ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਉਹ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਮਮਾਨ੍ਯੇ ਚਾਪਿ ਸ੍ਵੀਕਾਰਂ ਨ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਹਿ ਸਜ੍ਜਨਾਃ । ਏਵਂ ਪਾਪਮਯਂ ਕਰ੍ਮ ਮਯਾ ਚੈਵ ਪੁਰਾ ਕृਤਮ੍
ਹੋਰ ਲੋਕ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਵੀਕਾਰਦੇ, ਤੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਪ ਭਰਿਆ ਕੰਮ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਸਂਤਪ੍ਤਾ ਦੁਃਖਸ਼ੋਕੇਨ ਵਨਮੇਵ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾ । ਤਪ ਏਵ ਚਰਿष੍ਯਾਮਿ ਕਰਿष੍ਯੇ ਕਾਯਸ਼ੋषਣਮ੍
ਦੁੱਖ ਤੇ ਸੋਗ ਨਾਲ ਤਪ ਕੇ, ਮੈਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਠਹਿਰ ਗਈ ਹਾਂ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤਪ ਕਰਾਂਗੀ ਤੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਸੁਕਾ ਦੇਵਾਂਗੀ।
ਭਵਤੀਭਿਃ ਸੁਪृष੍ਟਾਹਂ ਕਾਰ੍ਯਕਾਰਣਮੇਵ ਹਿ । ਮਮ ਚਿਂਤਾਨੁਗਂ ਕਰ੍ਮ ਮਯਾ ਤਦ੍ਵਃ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਕਾਰਣ ਤੇ ਨਤੀਜੇ ਬਾਰੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛਿਆ। ਮੇਰੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਜੋ ਕੰਮ ਮੈਂ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸੁਨੀਥਾ ਸਾ ਮृਤ੍ਯੋਃ ਕਨ੍ਯਾ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ । ਵਿਰਰਾਮ ਚ ਦੁਃਖਾਰ੍ਤਾ ਕਿਂਚਿਨ੍ਨੋਵਾਚ ਵੈ ਪੁਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਸੁਨੀਤਾ, ਮੌਤ ਦੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਧੀ, ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਆਖਿਆ।
ਸਖ੍ਯ ਊਚੁਃ- ਦੁਃਖਮੇਵ ਮਹਾਭਾਗੇ ਤ੍ਯਜ ਕਾਯਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਨਾਸ੍ਤਿ ਕਸ੍ਯ ਕੁਲੇ ਦੋषੋ ਦੇਵੈਃ ਪਾਪਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਮ੍
ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਹੇਲੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਹੇ ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੀ, ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਸਰੀਰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਸੋਚ ਛੱਡ ਦੇ। ਕਿਸੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਪਾਪ ਤਾਂ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਲੈ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਜਿਹ੍ਮਮੁਕ੍ਤਂ ਪੁਰਾ ਤੇਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਹਰਸਂਨਿਧੌ । ਦੇਵੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸ ਹਿ ਤ੍ਯਕ੍ਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾऽਪੂਜ੍ਯਤਮੋऽਭਵਤ੍
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਹਾਜਰੀ ਵਿੱਚ ਠੱਗੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਆਖੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਸਭ ਤੋਂ ਘੱਟ ਆਦਰਯੋਗ ਹੋ ਗਿਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤੋऽਸੌ ਦੇਵਰਾਜੋਪਿ ਪਸ਼੍ਯ ਭੋਃ । ਦੇਵੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਮਹਾਭਾਗਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਪਰਿਭੁਂਜਤਿ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਕੀਤੀ—ਵੇਖ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੀ; ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ।
ਗੌਤਮਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਮਹਲ੍ਯਾਂ ਗਤਵਾਨ੍ਪੁਰਾ । ਪਰਦਾਰਾਭਿਗਾਮੀ ਸ ਦੇਵਤ੍ਵੇ ਪਰਿਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ
ਇਕ ਵਾਰੀ, ਉਹ ਗੌਤਮ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਅਹਲਿਆ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਪਰ-ਇਸਤਰੀ ਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕ ਗਿਆ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯੋਪਮਂ ਕਰ੍ਮ ਦਾਰੁਣਂ ਕृਤਵਾਨ੍ਹਰਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਤੁ ਕਪਾਲੇਨ ਚਾਦ੍ਯਾਪਿ ਪਰਿਵਰ੍ਤਤੇ
ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਵਰਗਾ ਭਿਆਨਕ ਕੰਮ ਕੀਤਾ; ਅੱਜ ਵੀ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਕਪਾਲ ਨਾਲ ਫਿਰਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਾਨਮਂਤਿਤਂ ਦੇਵਮृषਯੋ ਵੇਦਪਾਰਗਾਃ । ਆਦਿਤ੍ਯਃ ਕੁष੍ਠਸਂਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਯੇਤ੍
ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ, ਆਪਣੇ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ; ਆਦਿਤਿਆ (ਸੂਰਜ) ਕੁਸ਼ਟ ਰੋਗ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚਮਕ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਲੋਕਾਨਮਂਤਿਤਂ ਦੇਵਂ ਦੇਵਾਦ੍ਯਾਃ ਸਚਰਾਚਰਾਃ । ਕृष੍ਣੋ ਭੁਂਕ੍ਤੇ ਮਹਾਸ਼ਾਪਂ ਭਾਰ੍ਗਵੇਣ ਕृਤਂ ਪੁਰਾ
ਦੇਵਤੇ, ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦੇਵਤਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਭਾਰਗਵ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਵੱਡਾ ਸ਼ਾਪ ਸਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਗੁਰੁਭਾਰ੍ਯਾਂਗਤਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰਃ ਕ੍ਸ਼ਯੀ ਤੇਨ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ । ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਮਹਾਤੇਜਾ ਰਾਜਰਾਜਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਘਟਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਾਜਾ ਬਣੇਗਾ।
ਪਾਂਡੁਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ । ਗੁਰੋਸ਼੍ਚੈਵ ਵਧਾਰ੍ਥਾਯ ਅਨृਤਂ ਸ ਵਦਿष੍ਯਤਿ
ਪਾਂਡੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨੀ ਤੇ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਮੌਤ ਲਈ ਝੂਠ ਆਖੇਗਾ।
ਏਤੇष੍ਵੇਵ ਮਹਤ੍ਪਾਪਂ ਵਰ੍ਤਤੇ ਚ ਮਹਤ੍ਸੁ ਚ । ਵੈਗੁਣ੍ਯਂ ਕਸ੍ਯ ਵੈ ਨਾਸ੍ਤਿ ਕਸ੍ਯ ਨਾਸ੍ਤਿ ਚ ਲਾਂਛਨਮ੍
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇ ਵੱਡਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਕਿਸਦੇ ਅੰਦਰ ਕਮੀ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਕਿਸਦੇ ਉੱਤੇ ਦਾਗ ਨਹੀਂ?
ਭਵਤੀ ਸ੍ਵਲ੍ਪਦੋषੇਣ ਵਿਲਿਪ੍ਤਾਸਿ ਵਰਾਨਨੇ । ਉਪਕਾਰਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਸ੍ਤਵੈਵ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ
ਤੂੰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਕਮੀ ਨਾਲ ਰੰਗੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਸੋਹਣੀ ਮੂੰਹ ਵਾਲੀ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਮਦਦ ਕਰਾਂਗੇ, ਸੁੰਦਰ ਰੰਗ ਵਾਲੀ।
ਤਵਾਂਗੇ ਯੇ ਗੁਣਾਃ ਸਂਤਿ ਸਤ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਯਥਾ ਸ਼ੁਭੇ । ਅਨ੍ਯਤ੍ਰਾਪਿ ਨ ਪਸ਼੍ਯਾਮਸ੍ਤਾਨ੍ਗੁਣਾਂਸ਼੍ਚਾਰੁਲੋਚਨੇ
ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਜੋ ਗੁਣ ਹਨ, ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਸੁਭਾਗੀ। ਅਸੀਂ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਇਹ ਗੁਣ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ।
ਰੂਪਮੇਵ ਗੁਣਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਪ੍ਰਥਮਂ ਭੂषਣਂ ਸ਼ੁਭੇ । ਸ਼ੀਲਮੇਵ ਦ੍ਵਿਤੀਯਂ ਚ ਤृਤੀਯਂ ਸਤ੍ਯਮੇਵ ਚ
ਰੂਪ ਹੀ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਗਹਣਾ ਤੇ ਗੁਣ ਹੈ, ਸੁਭਾਗੀ। ਚਰਿਤਰ ਦੂਜਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਚ ਤੀਜਾ।
ਆਰ੍ਜਵਤ੍ਵਂ ਚਤੁਰ੍ਥਂ ਚ ਪਂਚਮਂ ਧਰ੍ਮਮੇਵ ਹਿ । ਮਧੁਰਤ੍ਵਂ ਤਤਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ षष੍ਠਮੇਵ ਵਰਾਨਨੇ
ਸਚਾਈ ਚੌਥਾ ਗੁਣ ਹੈ, ਪੰਜਵਾਂ ਧਰਮ ਹੈ। ਮਿੱਠਾ ਸੁਭਾਵ ਛੇਵਾਂ ਗੁਣ ਹੈ, ਸੋਹਣੀ ਮੂੰਹ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਤ੍ਵਂ ਸਪ੍ਤਮਂ ਬਾਲੇ ਅਂਤਰ੍ਬਾਹ੍ਯੇषੁ ਯੋषਿਤਮ੍ । ਅष੍ਟਮਂ ਹਿ ਪਿਤੁਰ੍ਭਾਵਃ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਾ ਨਵਮਂ ਕਿਲ
ਸੁੱਚਤਾ ਸੱਤਵਾਂ ਗੁਣ ਹੈ, ਨੌਜਵਾਨੀ, ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਤੇ ਬਾਹਰ। ਅੱਠਵਾਂ ਪਿਤਾ ਲਈ ਭਾਵ, ਤੇ ਨੌਵਾਂ ਸੇਵਾ।
ਸਹਿष੍ਣੁਰ੍ਦਸ਼ਮਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਰਤਿਸ਼੍ਚੈਕਾਦਸ਼ਂ ਤਥਾ । ਪਾਤਿਵ੍ਰਤ੍ਯਂ ਤਤਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਂ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ
ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਦਸਵਾਂ ਗੁਣ ਹੈ, ਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਗਿਆਰਵਾਂ। ਪਤੀ ਲਈ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਬਾਰਵਾਂ ਗੁਣ ਹੈ, ਸੁੰਦਰ ਰੰਗ ਵਾਲੀ।
ਤੈਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸਂਭੂषਿਤਾ ਬਾਲੇ ਮਾ ਬਿਭੇषਿ ਵਰਾਨਨੇ । ਯੇਨੋਪਾਯੇਨ ਤੇ ਭਰ੍ਤਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਸੁਧਰ੍ਮਧृਕ੍
ਤੂੰ ਇਹਨਾਂ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਨੌਜਵਾਨੀ। ਡਰ ਨਾ ਕਰ, ਸੋਹਣੀ ਮੂੰਹ ਵਾਲੀ। ਜਿਹੜੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵੀ, ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਸੱਚਾ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਤਮੁਪਾਯਂ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਾਮਸ੍ਤਵਾਰ੍ਥਂ ਵਯਮੇਵ ਹਿ । ਤਾਮੂਚੁਸ੍ਤਾ ਵਰਾਃ ਸਖ੍ਯੋ ਮਾ ਤ੍ਵਂ ਵੈ ਸਾਹਸਂ ਕੁਰੁ
ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਉਹ ਤਰੀਕਾ ਲੱਭਾਂਗੇ। ਉਹ ਚੰਗੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਕਹਿ ਦਿੰਦੀਆਂ: ਤੂੰ ਕੋਈ ਉਤਾਵਲਾ ਕੰਮ ਨਾ ਕਰ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਸੁਨੀਥਾ ਸਾ ਪੁਨਰੂਚੇ ਸਖੀਸ੍ਤੁ ਤਾਃ । ਕਥਯਧ੍ਵਂ ਮਮੋਪਾਯਂ ਯੇਨ ਭਰ੍ਤਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਸੂਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਨੀਥਾ ਨੇ ਫਿਰ ਆਪਣੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਤਰੀਕਾ ਦੱਸੋ ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਪਤੀ ਮਿਲ ਜਾਵੇ।
ਤਾਮੂਚੁਸ੍ਤਾ ਵਰਾ ਨਾਰ੍ਯੋ ਰਂਭਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਰੁਲੋਚਨਾਃ । ਰੂਪਮਾਧੁਰ੍ਯਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਭਵਤੀ ਭੂਤਿਵਰ੍ਦ੍ਧਨੀ
ਉਹ ਚੰਗੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਰੰਭਾ ਆਦਿ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਦੀਆਂ: ਤੂੰ ਰੂਪ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਸੁਭਾਵ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈਂ, ਤੇ ਚੰਗੀ ਕismet ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਾਪੇਨ ਸਂਭੀਤਾ ਵਯਮਤ੍ਰ ਸਮਾਗਤਾਃ । ਤਾਂ ਪ੍ਰੋਚੁਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ੀਂ ਮृਤ੍ਯੋਃ ਕਨ੍ਯਾਂ ਸੁਲੋਚਨਾਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਡਰੇ ਹੋਏ ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਾਂ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਮੌਤ ਦੀ ਧੀ ਸੁਲੋਚਨਾ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਦੇ ਹਨ।
ਵਿਦ੍ਯਾਮੇਕਾਂ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਃ ਪੁਰੁषਾਣਾਂ ਪ੍ਰਮੋਹਿਨੀਮ੍ । ਸਰ੍ਵਮਾਯਾਵਿਦਾਂ ਭਦ੍ਰੇ ਸਰ੍ਵਭਦ੍ਰਪ੍ਰਦਾਯਿਨੀਮ੍
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਇੱਕ ਵਿਦਿਆ ਦੇਵਾਂਗੇ ਜੋ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਭਟਕਾ ਦੇਵੇ, ਸੁਭਾਗੀ। ਇਹ ਸਾਰੀ ਮਾਇਆ ਦੀ ਸਮਝ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਵਿਦ੍ਯਾਬਲਂ ਤਤੋ ਦਦ੍ਯੁਸ੍ਤਸ੍ਯੈਤਾਃ ਸੁਖਦਾਯਕਮ੍ । ਯਂ ਯਂ ਮੋਹਯਿਤੁਂ ਭਦ੍ਰੇ ਇਚ੍ਛਸ੍ਯੇਵਂ ਸੁਰਾਦਿਕਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਹ ਵਿਦਿਆ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦਿੱਤੀ, ਜੋ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਭਟਕਾਉਣਾ ਚਾਹਵੇਂ, ਸੁਭਾਗੀ, ਚਾਹੇ ਦੇਵਤਾ ਹੋਣ ਜਾਂ ਹੋਰ।
ਤਂ ਤਂ ਸਦ੍ਯੋ ਮੋਹਯ ਵਾ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਸਾ ਤਥਾऽਕਰੋਤ੍ । ਵਿਦ੍ਯਾਯਾਂ ਹਿ ਸੁਸਿਦ੍ਧਾਯਾਂ ਸਾ ਸੁਨੀਥਾ ਸੁਨਂਦਿਤਾ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਚਾਹਵੇਂ, ਤੁਰੰਤ ਭਟਕਾ ਦੇ, ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਸੁਨੀਥਾ ਨੇ ਉਹੀ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਹੋ ਗਈ।
ਭ੍ਰਮਤ੍ਯੇਵਂ ਸਖੀਭਿਸ੍ਤੁ ਪੁਰੁषਾਨ੍ਸਾ ਵਿਪਸ਼੍ਯਤਿ । ਅਟਮਾਨਾਗਤਾ ਪੁਣ੍ਯਂ ਨਂਦਨਂ ਵਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਖੀਆਂ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਘੁੰਮਦਿਆਂ, ਉਹ ਚੰਗਾ ਨੰਦਨ ਵਨ ਪਹੁੰਚ ਗਈ।