ਮਦੀਯਰੂਪਸਂਪਤ੍ਤਿ ਵਯਃ ਸਗੁਣਸਂਪਦਃ । ਵਿਲੋਕ੍ਯ ਤਾਤਸ਼੍ਚਿਂਤਾਤ੍ਮਾ ਸਂਜਾਤੋ ਮਮ ਕਾਰਣਾਤ੍
'ਮੇਰੀ ਸੁੰਦਰਤਾ, ਜਵਾਨੀ ਅਤੇ ਗੁਣ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਮੇਰੇ ਕਾਰਨ ਚਿੰਤਾ ਵਿਚ ਪੈ ਗਏ।'
ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਦਾਤੁਕਾਮੋऽਸੌ ਮੁਨਿਭ੍ਯਸ੍ਤੁ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ । ਮਾਂ ਚ ਹਸ੍ਤੇ ਵਿਗृਹ੍ਯੈਵ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਵਾਕ੍ਯਮੁਦਾਹਰਤ੍
'ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਜਾਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਦੇਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਸੀ; ਮੈਨੂੰ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ, ਸਭ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।'
ਗੁਣਯੁਕ੍ਤਾ ਸੁਤਾ ਬਾਲਾ ਮਮੇਯਂ ਚਾਰੁਲੋਚਨਾ । ਦਾਤੁਕਾਮੋਸ੍ਮਿ ਭਦ੍ਰਂ ਵੋ ਗੁਣਿਨੇ ਸੁਮਹਾਤ੍ਮਨੇ
'ਇਹ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਮੇਰੀ ਧੀ ਹੈ; ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਗੁਣਵਾਨ ਤੇ ਮਹਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ।'
ਮृਤ੍ਯੋਰ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਤਤੋ ਦੇਵਾ ऋषਯਃ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁਵੁਸ੍ਤਦਾ । ਤਮੂਚੁਰ੍ਭਾषਮਾਣਂ ਤੇ ਦੇਵਾ ਇਂਦ੍ਰ ਪੁਰੋਗਮਾਃ
ਫਿਰ ਮ੍ਰਿਤਯੁ ਦੀ ਗੱਲ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਸੁਣੀ; ਇੰਦਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਤਵ ਕਨ੍ਯਾ ਗੁਣਾਢ੍ਯੇਯਂ ਸ਼ੀਲਾਨਾਂ ਪਰਮੋ ਨਿਧਿਃ । ਦੋषੇਣੈਕੇਨ ਸਂਦੁष੍ਟਾ ऋषਿਸ਼ਾਪੇਨ ਤੇਨ ਵੈ
'ਤੇਰੀ ਧੀ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਚੰਗੇ ਚਲਣ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨਿਧੀ ਹੈ, ਪਰ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ ਇੱਕ ਹੀ ਦੋਸ਼ ਨਾਲ ਦਾਗੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।'
ਅਸ੍ਯਾਮੁਤ੍ਪਤ੍ਸ੍ਯਤੇ ਪੁਤ੍ਰੋ ਯਸ੍ਯ ਵੀਰ੍ਯਾਤ੍ਪੁਮਾਨ੍ਕਿਲ । ਭਵਿਤਾ ਸ ਮਹਾਪਾਪੀ ਪੁਣ੍ਯਵਂਸ਼ਵਿਨਾਸ਼ਕਃ
'ਇਸ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਹ ਪੁਰਖ ਹੋਵੇਗਾ; ਉਹ ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਤੇ ਚੰਗੀ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ।'
ਗਂਗਾਤੋਯੇਨ ਸਂਪੂਰ੍ਣਃ ਕੁਂਭ ਏਵ ਪ੍ਰਦृਸ਼੍ਯਤੇ । ਸੁਰਾਯਾਬਿਨ੍ਦੁਨਾਲਿਪ੍ਤੋ ਮਦ੍ਯਕੁਮ੍ਭਃ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਘੜਾ ਪਾਣੀ ਵਾਲਾ ਹੀ ਦਿਸਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਦੋਂ ਸ਼ਰਾਬ ਵਾਲੇ ਘੜੇ ਨੂੰ ਸ਼ਰਾਬ ਦੀ ਇਕ ਬੂੰਦ ਛੂਹ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਘੜਾ ਵੀ ਸ਼ਰਾਬ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਾਪਸ੍ਯ ਪਾਪਸਂਸਰ੍ਗਾਤ੍ਕੁਲਂ ਪਾਪਿ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ । ਆਰਨਾਲਸ੍ਯ ਵੈ ਬਿਂਦੁਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰਮਧ੍ਯੇ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਚੇਤ੍
ਪਾਪੀ ਦੇ ਪਾਪੀ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪਾਪੀ ਹੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਮਠੇ ਦੀ ਇਕ ਬੂੰਦ ਦੁੱਧ ਵਿੱਚ ਪੈ ਜਾਵੇ,
ਪਸ਼੍ਚਾਨ੍ਨਾਸ਼ਯਤੇ ਕ੍ਸ਼ੀਰਮਾਤ੍ਮਰੂਪਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਯੇਤ੍ । ਤਦ੍ਵਦ੍ਵਿਨਾਸ਼ਯੇਦ੍ਵਂਸ਼ਂ ਪਾਪਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਦੁੱਧ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਦਿਖਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ, ਪਾਪੀ ਪੁੱਤਰ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਅਨੇਨਾਪਿ ਹਿ ਦੋषੇਣ ਤਵੇਯਂ ਪਾਪਭਾਗਿਨੀ । ਅਨ੍ਯਸ੍ਮੈ ਦੀਯਤਾਂ ਗਚ੍ਛ ਦੇਵੈਰੁਕ੍ਤਃ ਪਿਤਾ ਮਮ
ਇਸ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਪਾਪ ਵਾਲੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇ, ਚਲ—ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਇਹੀ ਆਖਿਆ ਸੀ।
ਦੇਵੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਗਂਧਰ੍ਵੈਰ੍ऋषਿਭਿਸ਼੍ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ । ਤੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਂਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤਃ ਪਿਤਾ ਮੇ ਦੁਃਖਪੀਡਿਤਃ
ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਉਹ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਮਮਾਨ੍ਯੇ ਚਾਪਿ ਸ੍ਵੀਕਾਰਂ ਨ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਹਿ ਸਜ੍ਜਨਾਃ । ਏਵਂ ਪਾਪਮਯਂ ਕਰ੍ਮ ਮਯਾ ਚੈਵ ਪੁਰਾ ਕृਤਮ੍
ਹੋਰ ਲੋਕ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਵੀਕਾਰਦੇ, ਤੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਪ ਭਰਿਆ ਕੰਮ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਸਂਤਪ੍ਤਾ ਦੁਃਖਸ਼ੋਕੇਨ ਵਨਮੇਵ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾ । ਤਪ ਏਵ ਚਰਿष੍ਯਾਮਿ ਕਰਿष੍ਯੇ ਕਾਯਸ਼ੋषਣਮ੍
ਦੁੱਖ ਤੇ ਸੋਗ ਨਾਲ ਤਪ ਕੇ, ਮੈਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਠਹਿਰ ਗਈ ਹਾਂ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤਪ ਕਰਾਂਗੀ ਤੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਸੁਕਾ ਦੇਵਾਂਗੀ।
ਭਵਤੀਭਿਃ ਸੁਪृष੍ਟਾਹਂ ਕਾਰ੍ਯਕਾਰਣਮੇਵ ਹਿ । ਮਮ ਚਿਂਤਾਨੁਗਂ ਕਰ੍ਮ ਮਯਾ ਤਦ੍ਵਃ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਕਾਰਣ ਤੇ ਨਤੀਜੇ ਬਾਰੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛਿਆ। ਮੇਰੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਜੋ ਕੰਮ ਮੈਂ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸੁਨੀਥਾ ਸਾ ਮृਤ੍ਯੋਃ ਕਨ੍ਯਾ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ । ਵਿਰਰਾਮ ਚ ਦੁਃਖਾਰ੍ਤਾ ਕਿਂਚਿਨ੍ਨੋਵਾਚ ਵੈ ਪੁਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਸੁਨੀਤਾ, ਮੌਤ ਦੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਧੀ, ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਆਖਿਆ।
ਸਖ੍ਯ ਊਚੁਃ- ਦੁਃਖਮੇਵ ਮਹਾਭਾਗੇ ਤ੍ਯਜ ਕਾਯਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਨਾਸ੍ਤਿ ਕਸ੍ਯ ਕੁਲੇ ਦੋषੋ ਦੇਵੈਃ ਪਾਪਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਮ੍
ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਹੇਲੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਹੇ ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੀ, ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਸਰੀਰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਸੋਚ ਛੱਡ ਦੇ। ਕਿਸੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਪਾਪ ਤਾਂ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਲੈ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਜਿਹ੍ਮਮੁਕ੍ਤਂ ਪੁਰਾ ਤੇਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਹਰਸਂਨਿਧੌ । ਦੇਵੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸ ਹਿ ਤ੍ਯਕ੍ਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾऽਪੂਜ੍ਯਤਮੋऽਭਵਤ੍
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਹਾਜਰੀ ਵਿੱਚ ਠੱਗੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਆਖੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਸਭ ਤੋਂ ਘੱਟ ਆਦਰਯੋਗ ਹੋ ਗਿਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤੋऽਸੌ ਦੇਵਰਾਜੋਪਿ ਪਸ਼੍ਯ ਭੋਃ । ਦੇਵੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਮਹਾਭਾਗਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਪਰਿਭੁਂਜਤਿ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਕੀਤੀ—ਵੇਖ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੀ; ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ।
ਗੌਤਮਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਮਹਲ੍ਯਾਂ ਗਤਵਾਨ੍ਪੁਰਾ । ਪਰਦਾਰਾਭਿਗਾਮੀ ਸ ਦੇਵਤ੍ਵੇ ਪਰਿਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ
ਇਕ ਵਾਰੀ, ਉਹ ਗੌਤਮ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਅਹਲਿਆ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਪਰ-ਇਸਤਰੀ ਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕ ਗਿਆ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯੋਪਮਂ ਕਰ੍ਮ ਦਾਰੁਣਂ ਕृਤਵਾਨ੍ਹਰਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਤੁ ਕਪਾਲੇਨ ਚਾਦ੍ਯਾਪਿ ਪਰਿਵਰ੍ਤਤੇ
ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਵਰਗਾ ਭਿਆਨਕ ਕੰਮ ਕੀਤਾ; ਅੱਜ ਵੀ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਕਪਾਲ ਨਾਲ ਫਿਰਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਾਨਮਂਤਿਤਂ ਦੇਵਮृषਯੋ ਵੇਦਪਾਰਗਾਃ । ਆਦਿਤ੍ਯਃ ਕੁष੍ਠਸਂਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਯੇਤ੍
ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ, ਆਪਣੇ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ; ਆਦਿਤਿਆ (ਸੂਰਜ) ਕੁਸ਼ਟ ਰੋਗ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚਮਕ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਲੋਕਾਨਮਂਤਿਤਂ ਦੇਵਂ ਦੇਵਾਦ੍ਯਾਃ ਸਚਰਾਚਰਾਃ । ਕृष੍ਣੋ ਭੁਂਕ੍ਤੇ ਮਹਾਸ਼ਾਪਂ ਭਾਰ੍ਗਵੇਣ ਕृਤਂ ਪੁਰਾ
ਦੇਵਤੇ, ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦੇਵਤਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਭਾਰਗਵ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਵੱਡਾ ਸ਼ਾਪ ਸਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਗੁਰੁਭਾਰ੍ਯਾਂਗਤਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰਃ ਕ੍ਸ਼ਯੀ ਤੇਨ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ । ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਮਹਾਤੇਜਾ ਰਾਜਰਾਜਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਘਟਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਾਜਾ ਬਣੇਗਾ।
ਪਾਂਡੁਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ । ਗੁਰੋਸ਼੍ਚੈਵ ਵਧਾਰ੍ਥਾਯ ਅਨृਤਂ ਸ ਵਦਿष੍ਯਤਿ
ਪਾਂਡੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨੀ ਤੇ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਮੌਤ ਲਈ ਝੂਠ ਆਖੇਗਾ।
ਏਤੇष੍ਵੇਵ ਮਹਤ੍ਪਾਪਂ ਵਰ੍ਤਤੇ ਚ ਮਹਤ੍ਸੁ ਚ । ਵੈਗੁਣ੍ਯਂ ਕਸ੍ਯ ਵੈ ਨਾਸ੍ਤਿ ਕਸ੍ਯ ਨਾਸ੍ਤਿ ਚ ਲਾਂਛਨਮ੍
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇ ਵੱਡਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਕਿਸਦੇ ਅੰਦਰ ਕਮੀ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਕਿਸਦੇ ਉੱਤੇ ਦਾਗ ਨਹੀਂ?
ਭਵਤੀ ਸ੍ਵਲ੍ਪਦੋषੇਣ ਵਿਲਿਪ੍ਤਾਸਿ ਵਰਾਨਨੇ । ਉਪਕਾਰਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਸ੍ਤਵੈਵ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ
ਤੂੰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਕਮੀ ਨਾਲ ਰੰਗੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਸੋਹਣੀ ਮੂੰਹ ਵਾਲੀ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਮਦਦ ਕਰਾਂਗੇ, ਸੁੰਦਰ ਰੰਗ ਵਾਲੀ।
ਤਵਾਂਗੇ ਯੇ ਗੁਣਾਃ ਸਂਤਿ ਸਤ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਯਥਾ ਸ਼ੁਭੇ । ਅਨ੍ਯਤ੍ਰਾਪਿ ਨ ਪਸ਼੍ਯਾਮਸ੍ਤਾਨ੍ਗੁਣਾਂਸ਼੍ਚਾਰੁਲੋਚਨੇ
ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਜੋ ਗੁਣ ਹਨ, ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਸੁਭਾਗੀ। ਅਸੀਂ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਇਹ ਗੁਣ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ।
ਰੂਪਮੇਵ ਗੁਣਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਪ੍ਰਥਮਂ ਭੂषਣਂ ਸ਼ੁਭੇ । ਸ਼ੀਲਮੇਵ ਦ੍ਵਿਤੀਯਂ ਚ ਤृਤੀਯਂ ਸਤ੍ਯਮੇਵ ਚ
ਰੂਪ ਹੀ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਗਹਣਾ ਤੇ ਗੁਣ ਹੈ, ਸੁਭਾਗੀ। ਚਰਿਤਰ ਦੂਜਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਚ ਤੀਜਾ।
ਆਰ੍ਜਵਤ੍ਵਂ ਚਤੁਰ੍ਥਂ ਚ ਪਂਚਮਂ ਧਰ੍ਮਮੇਵ ਹਿ । ਮਧੁਰਤ੍ਵਂ ਤਤਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ षष੍ਠਮੇਵ ਵਰਾਨਨੇ
ਸਚਾਈ ਚੌਥਾ ਗੁਣ ਹੈ, ਪੰਜਵਾਂ ਧਰਮ ਹੈ। ਮਿੱਠਾ ਸੁਭਾਵ ਛੇਵਾਂ ਗੁਣ ਹੈ, ਸੋਹਣੀ ਮੂੰਹ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਤ੍ਵਂ ਸਪ੍ਤਮਂ ਬਾਲੇ ਅਂਤਰ੍ਬਾਹ੍ਯੇषੁ ਯੋषਿਤਮ੍ । ਅष੍ਟਮਂ ਹਿ ਪਿਤੁਰ੍ਭਾਵਃ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਾ ਨਵਮਂ ਕਿਲ
ਸੁੱਚਤਾ ਸੱਤਵਾਂ ਗੁਣ ਹੈ, ਨੌਜਵਾਨੀ, ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਤੇ ਬਾਹਰ। ਅੱਠਵਾਂ ਪਿਤਾ ਲਈ ਭਾਵ, ਤੇ ਨੌਵਾਂ ਸੇਵਾ।