ਸ੍ਵਕਂ ਗੇਹਂ ਸਮਾਯਾਤਃ ਸ ਤ੍ਵਂਗਃ ਸਤ੍ਯਤਤ੍ਪਰਃ । ਅਤ੍ਰਿਂ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਪਿਤਰਂ ਪ੍ਰਣਤੋ ਨਮ੍ਰਕਂਧਰਃ
ਅੰਗ, ਜੋ ਸੱਚ ਦਾ ਪਾਲਣਹਾਰ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਆ ਗਿਆ ਤੇ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਤ੍ਰੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਕੋऽਯਂ ਪੁਣ੍ਯਃ ਸਮਾਚਾਰੈਰਿਂਦ੍ਰਤ੍ਵਂ ਭੁਂਜਤੇ ਮਹਤ੍ । ਕਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਸ੍ਯ ਵੈ ਪੁष੍ਟਿਃ ਕਿਂ ਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਕੀਦृਸ਼ਮ੍
'ਕਿਹੜਾ ਐਸਾ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਦਾ ਵੱਡਾ ਦਰਜਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ? ਇਹ ਕਿਸ ਦੇ ਪੁੰਨ ਦਾ ਫਲ ਹੈ, ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਕਿਵੇਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ?'
ਕੀਦृਸ਼ਂ ਤਪ ਏਤਸ੍ਯ ਕਮਾਰਾਧਿਤਵਾਨ੍ਪੁਰਾ । ਏਤਨ੍ਮੇ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਤ੍ਵਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸਤ੍ਯਵਤਾਂ ਵਰ
'ਉਸ ਨੇ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਤਪ ਕੀਤਾ, ਕਿਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕੀਤਾ ਸੀ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ? ਇਹ ਸਾਰਾ ਮੈਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਸੱਚੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ।'
ਅਤ੍ਰਿਰੁਵਾਚ- ਸਾਧੁਸਾਧੁ ਮਹਾਭਾਗ ਯਦ੍ਯੇਵਂ ਪृਚ੍ਛਸੇ ਮਯਿ । ਚਰਿਤ੍ਰਮਿਂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਤ੍ਸ ਤਨ੍ਮੇ ਨਿਗਦਤਃ ਸ਼ृਣੁ
ਅਤ੍ਰੀ ਨੇ ਆਖਿਆ—'ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਪੁੱਛਿਆ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਜੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਇੰਝ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈਂ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਕਰਤੱਬ ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਸੁਣ।'
ਸੁਵ੍ਰਤੋ ਨਾਮ ਮੇਧਾਵੀ ਪੁਰਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸਤ੍ਤਮਃ । ਤੇਨ ਕृष੍ਣੋ ਹृषੀਕੇਸ਼ਸ੍ਤਪਸਾ ਚੈਵ ਤੋषਿਤਃ
'ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਸੁਵ੍ਰਤ ਨਾਮ ਦਾ ਇਕ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਤੇ ਨੇਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤਪ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ।'
ਪੁਣ੍ਯਗਰ੍ਭਂ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਹ੍ਯਦਿਤ੍ਯਾਃ ਕਸ਼੍ਯਪਾਤ੍ਕਿਲ । ਵਿष੍ਣੋਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਸੁਰਰਾਜੋ ਬਭੂਵ ਹ
'ਉਹ ਮੁੜ ਅਦਿਤੀ ਤੇ ਕਸ਼੍ਯਪ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਜੰਮਿਆ; ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਗਿਆ।'
ਅਂਗ ਉਵਾਚ- ਕਥਮਿਂਦ੍ਰਸਮਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਮ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪੁਤ੍ਰਵਤ੍ਸਲ । ਤਦੁਪਾਯਂ ਸਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਭਵਾਞ੍ਜ੍ਞਾਨਵਤਾਂ ਵਰਃ
ਅੰਗ ਨੇ ਆਖਿਆ—'ਕਿਵੇਂ ਮੇਰਾ ਵੀ ਇੰਦਰ ਵਰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦਇਆਵਾਨ? ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਤਰੀਕਾ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ।'
ਅਤ੍ਰਿਰੁਵਾਚ- ਸਮਾਸੇਨੈਵ ਤਸ੍ਯੈਵ ਸੁਵ੍ਰਤਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਚਰਿਤ੍ਰਮਖਿਲਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਨਿਸ਼ਾਮਯ ਮਹਾਮਤੇ
ਅਤ੍ਰੀ ਨੇ ਆਖਿਆ—'ਸੁਵ੍ਰਤ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਪੂਰੀ ਚੰਗੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਵੇਰਵਾ ਸੁਣ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ।'
ਯਥਾ ਸੁਵ੍ਰਤ ਮੇਧਾਵੀ ਪੁਰਾਰਾਧਿਤਵਾਨ੍ਹਰਿਮ੍ । ਤਸ੍ਯ ਭਾਵਂ ਚ ਭਕ੍ਤਿਂ ਚ ਧ੍ਯਾਨਂ ਚੈਵ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
'ਕਿਵੇਂ ਸੁਵ੍ਰਤ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਹਰੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਦੀ ਭਾਵਨਾ, ਭਗਤੀ ਤੇ ਧਿਆਨ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ—'
ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਜਗਨ੍ਨਾਥੋ ਦਤ੍ਤਵਾਨ੍ਵੈ ਮਹਤ੍ਪਦਮ੍ । ਸ ਐਂਦ੍ਰਂ ਸਰ੍ਵਭੋਗਾਢ੍ਯਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਸਚਰਾਚਰਮ੍
'ਇਹ ਸਭ ਵੇਖ ਕੇ, ਜਗਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਦਰਜਾ ਦੇ ਬੈਠਾ; ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਤਿੰਨਹੀਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਭੋਗਣ ਲੱਗ ਪਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅਚਲ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ।'
ਵਿष੍ਣੋਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਸਾਦਾਚ੍ਚ ਪਦਂ ਭੁਂਕ੍ਤੇ ਤ੍ਰਿਲੋਕਧृਕ੍ । ਏਵਂ ਤੇ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਮਿਂਦ੍ਰਸ੍ਯਾਪਿ ਵਿਚੇष੍ਟਿਤਮ੍
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਾਂਭਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਧਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਤੇਨੂੰ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਕਰਤੱਬ ਵੀ ਸਮੇਤ।
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤੁष੍ਯਤਿ ਗੋਵਿਂਦੋ ਭਾਵਧ੍ਯਾਨੇਨ ਸਤ੍ਤਮ । ਸਰ੍ਵਂ ਦਦਾਤਿ ਤੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਂਤੋषਿਤੋ ਹਰਿਃ
ਗੋਵਿੰਦ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਪੁਰਖਾ, ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਨਾਲ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵੀ। ਜਦੋਂ ਹਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਦਾਰਾਧ੍ਯ ਗੋਵਿਂਦਂ ਸਰ੍ਵਦਂ ਸਰ੍ਵਸਂਭਵਮ੍ । ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਂ ਸਰ੍ਵਵੇਤ੍ਤਾਰਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪੁਰੁषਂ ਵਰਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਗੋਵਿੰਦ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਦਾ ਮੂਲ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੁਰਖ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਸਰ੍ਵਂ ਤ੍ਵਂ ਯਦ੍ਯਦਿਚ੍ਛਸਿ ਨਂਦਨ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨੰਦਨ, ਤੂੰ ਜੋ ਕੁਝ ਚਾਹੇਂਗਾ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲ ਜਾਵੇਗਾ।
ਸੁਖਸ੍ਯ ਦਾਤਾ ਪਰਮਾਰ੍ਥਦਾਤਾ ਮੋਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਦਾਤਾ ਜਗਤਾਂ ਹਿ ਨਾਥਃ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਮਾਰਾਧਯ ਗਚ੍ਛ ਪੁਤ੍ਰ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸੇ ਇਂਦ੍ਰਸਮਂ ਹਿ ਪੁਤ੍ਰਮ੍
ਉਹ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਲਾਭ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਮੋਖਸ਼ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਜਗਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਪੁੱਤਰ, ਉਸਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ, ਤੈਨੂੰ ਇੰਦਰ ਵਰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲੇਗਾ।
ਆਕਰ੍ਣ੍ਯ ਵਾਕ੍ਯਂ ਪਰਮਾਰ੍ਥਯੁਕ੍ਤਮੁਕ੍ਤਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ऋषਿਣਾ ਹਿ ਤੇਨ । ਸਂਗृਹ੍ਯ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਵਚਨਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਤਂ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਮਭ੍ਯਯਾਤ੍ਸਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਲੋਂ ਉਚਾਰੇ ਗਏ ਉੱਚਤਮ ਸੱਚ ਵਾਲੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਅਸਲ ਅਰਥੀ ਸਮਝੀ, ਉਸ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਉਥੋਂ ਤੁਰ ਗਿਆ।
ਆਮਂਤ੍ਰ੍ਯ ਚਾਂਗਃ ਪਿਤਰਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਤ੍ਮਜਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਮਾਨਮੇਵ । ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਨ੍ਮੇਰੁਗਿਰੇਸ੍ਤੁ ਸ਼ृਂਗਂ ਤਂ ਕਾਂਚਨੈ ਰਤ੍ਨਮਯੈਃ ਸਮੇਤਮ੍
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਸੋਨੇ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦਾ ਚੋਟੀ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਦ੍ਮਪੁਰਾਣੇ ਪਂਚਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਸਹਸ੍ਰਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਭੂਮਿਖਂਡੇ। ਵੇਨੋਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਏਕਤ੍ਰਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਭੂਮਿ ਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਵੈਨ ਦੀ ਕਥਾ ਦੇ ਇਕੱਤੀਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਪੰਜਵੰਜਾ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੀ ਸੰਹਿਤਾ ਹੈ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਨਾਨਾਰਤ੍ਨੈਃ ਸੁਦੀਪ੍ਤਾਂਗੋ ਹਾਟਕੇਨਾਪਿ ਸਰ੍ਵਤਃ । ਰਾਜਮਾਨੋ ਗਿਰਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਯਥਾ ਸੂਰ੍ਯਃ ਸ੍ਵਰਸ਼੍ਮਿਭਿਃ
ਸੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹਰੇਕ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਛਾਯਾਮਸ਼ੋਕਾਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸ਼ੀਤਲਾਂ ਸੁਖਦਾਯਿਨੀਮ੍ । ਧ੍ਯਾਯਂਤਿ ਯੋਗਿਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਉਪਵਿष੍ਟਾ ਦृਢਾਸਨੇ
ਠੰਢੀ ਤੇ ਸੁਖਦਾਇਕ ਅਸ਼ੋਕ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਛਾਂ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਜੋਗੀ ਪੱਕੀ ਆਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਏ।
ਕ੍ਵਚਿਤ੍ਤਪਂਤਿ ਮੁਨਯਃ ਕ੍ਵਚਿਦ੍ਗਾਯਂਤਿ ਕਿਨ੍ਨਰਾਃ । ਸਂਤੁष੍ਟਾ ऋषਿਗਂਧਰ੍ਵਾ ਵੀਣਾਤਾਲਕਰਾਵਿਲਾਃ
ਕਿਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਤਪ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਕਿਤੇ ਕਿੰਨਰ ਗੀਤ ਗਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਗੰਧਰਵ ਵੀਣਾ ਦੇ ਤਾਲ ਤੇ ਲੈ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ।
ਤਾਲਮਾਨਲਯੇ ਲੀਨਾਃ ਸ੍ਵਰੈਃ ਸਪ੍ਤਭਿਰਨ੍ਵਿਤੈਃ । ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਨਾਰਤ੍ਨਿਸਂਯੁਕ੍ਤੈਰ੍ਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਗੀਤਂ ਮਨੋਹਰਮ੍
ਤਾਲ ਤੇ ਲੈ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਸੱਤ ਸੁਰਾਂ ਤੇ ਰਾਗਾਂ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਸਾਫ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣ ਵਾਲਾ ਗੀਤ ਗੂੰਜ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਵੈ ਪਰ੍ਵਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠੇ ਚਂਦਨਚ੍ਛਾਯਸਂਸ਼੍ਰਿਤਾਃ । ਗਂਧਰ੍ਵਾ ਗੀਤਤਤ੍ਵਜ੍ਞਾ ਗੀਤਂ ਗਾਯਂਤਿ ਤਤ੍ਪਰਾਃ
ਉਸ ਉੱਚੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ, ਚੰਦਨ ਦੀ ਛਾਂ ਹੇਠ, ਗੀਤ ਦੇ ਮੂਲ ਤੱਤ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਗੰਧਰਵ ਪੂਰੀ ਲਗਨ ਨਾਲ ਗੀਤ ਗਾ ਰਹੇ ਹਨ।
ਨृਤ੍ਯਂਤਿ ਯੋषਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪਰ੍ਵਤ੍ਤੋਤ੍ਤਮੇ । ਪਾਪਹਾ ਪੁਣ੍ਯਦੋ ਦਿਵ੍ਯਃ ਸੁਸ਼੍ਰੇਯਸਾਂ ਪ੍ਰਦਾਯਕਃ
ਉਥੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ, ਅਸਮਾਨੀ ਔਰਤਾਂ ਨੱਚ ਰਹੀਆਂ ਹਨ; ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਕਰਦਾ, ਪੁੰਨ ਦਿੰਦਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵੇਦਧ੍ਵਨਿਃ ਸਮਧੁਰਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਪਰ੍ਵਤੋਤ੍ਤਮੇ । ਚਂਦਨਾਸ਼ੋਕਪੁਨ੍ਨਾਗੈਃ ਸ਼ਾਲੈਸ੍ਤਾਲੈਸ੍ਤਮਾਲਕੈਃ
ਉਸ ਉੱਚੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ, ਵੈਦਾਂ ਦੀ ਬਹੁਤ ਮਿੱਠੀ ਧੁਨੀ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਥੇ ਚੰਦਨ, ਅਸ਼ੋਕ, ਪੁੰਨਾਗ, ਸ਼ਾਲ, ਤਾਲ ਤੇ ਤਮਾਲ ਦੇ ਰੁੱਖ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਵਟੈਸ੍ਤੁ ਮੇਘਸਂਕਾਸ਼ੈ ਰਾਜਤੇ ਪਰ੍ਵਤੋਤ੍ਤਮਃ । ਸਂਤਾਨਕੈਃ ਕਲ੍ਪਵृਕ੍ਸ਼ੈ ਰਂਭਾਪਾਦਪਸਂਕੁਲੈਃ
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ, ਬੱਰਖ ਦੇ ਜਿਹਾ ਲੱਗਣ ਵਾਲੇ ਵਟ ਰੁੱਖਾਂ, ਸੰਤਾਨਕ ਤੇ ਕਲਪਵ੍ਰਿਖਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਰੰਭਾ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਨਗੇਂਦ੍ਰੋ ਭਾਤਿ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਨਾਕਵृਕ੍ਸ਼ੈਃ ਸੁਪੁष੍ਪਿਤੈਃ । ਨਾਨਾਧਾਤੁਸਮਾਕੀਰ੍ਣੋ ਨਾਨਾਰਤ੍ਨਚਯੋ ਗਿਰਿਃ
ਪਹਾੜਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸੁੰਦਰ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਆਸਮਾਨੀ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧਾਤਾਂ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਢੇਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਨਾਨਾਕੌਤੁਕਸਂਯੁਕ੍ਤੋ ਨਾਨਾਮਂਗਲਸਂਯੁਤਃ । ਵੇਦਵृਂਦੈਃ ਸੁਸਂਜੁष੍ਟੋ ਹ੍ਯਪ੍ਸਰੋਗਣਸਂਕੁਲਃ
ਕਈ ਅਚੰਭਿਆਂ ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਵੈਦਿਕ ਮੰਡਲੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ऋषਿਭਿਰ੍ਮੁਨਿਭਿਃ ਸਿਦ੍ਧੈਰ੍ਗਂਧਰ੍ਵੈਃਪਰਿਭਾਤਿਸਃ । ਗਜੈਸ਼੍ਚਾਚਲਸਂਕਾਸ਼ੈਃ ਸਿਂਹਨਾਦੈਰ੍ਵਿਰਾਜਤੇ
ਉਹ ਥਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਮੁਨੀਆਂ, ਸਿੱਧਾਂ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਹੈ, ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਰਗੇ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸਿੰਘਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਗੱਜਾਂ ਨਾਲ ਰੌਣਕ ਮਚੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਸ਼ਰਭੈਰ੍ਮਤ੍ਤਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲੈਰ੍ਮृਗਧੂਰ੍ਤੈਰਲਂਕृਤਃ । ਵਾਪੀਕੂਪਤਡਾਗੈਸ਼੍ਚ ਸਂਪੂਰ੍ਣੈਰ੍ਵਿਮਲੋਦਕੈਃ
ਉਹ ਥਾਂ ਸ਼ਰਭਾਂ, ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਬੱਘਾਂ ਅਤੇ ਚਲਾਕ ਹਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਤੇ ਚੰਗੇ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀਆਂ ਵਾਪੀਆਂ, ਕੂਆਂ ਅਤੇ ਤਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।