ਸੁਸ਼ਂਖਸ੍ਤਾਡਿਤੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਮृਤ੍ਯੋਸ਼੍ਚੈਵ ਹਿ ਕਨ੍ਯਯਾ । ਤਤਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਤਨੁਮਧ੍ਯਮਾਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਮੌਤ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਸੁਸ਼ੰਖਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਵੱਡੀ ਜੋਤ ਵਾਲਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ ਤੇ ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਨਿਰ੍ਦੋषੋ ਹਿ ਯਤੋ ਦੁष੍ਟੇ ਤ੍ਵਯੈਵ ਪਰਿਤਾਡਿਤਃ । ਅਹਮਤ੍ਰ ਵਨੇ ਸਂਸ੍ਥਸ੍ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛਾਪਂ ਦਦਾਮ੍ਯਹਮ੍
'ਤੂੰ ਮੰਦੀ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਮੈਨੂੰ ਜੋ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਤੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਮਾਰਿਆ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।'
ਗਾਰ੍ਹਸ੍ਥ੍ਯਂ ਚ ਸਮਾਸ੍ਥਾਯ ਸਹ ਭਰ੍ਤ੍ਰਾ ਯਦਾ ਸ਼ृਣੁ । ਪਾਪਾਚਾਰਮਯਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਦੇਵਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਨਿਂਦਕਃ
'ਜਦ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਘਰ-ਗ੍ਰਿਹਸਥੀ ਵਿਚ ਜਾਵੇਂਗੀ, ਸੁਣ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤ ਪੈਦਾ ਹੋਵੇਗਾ ਜੋ ਪਾਪੀ ਕੰਮਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਦੇਵਤੇਆਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ।'
ਸਰ੍ਵਪਾਪਰਤੋ ਦੁष੍ਟੇ ਤਵ ਗਰ੍ਭੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਏਵਂ ਸ਼ਪ੍ਤ੍ਵਾ ਗਤਃ ਸੋਪਿ ਤਪ ਏਵ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ
'ਹੇ ਮੰਦੀਏ, ਤੇਰੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਉਹ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇਗਾ।' ਐਸਾ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਵੀ ਉੱਥੋਂ ਤਪ ਕਰਨ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਗਤੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਮਹਾਭਾਗੇ ਸਾ ਸੁਨੀਥਾ ਗृਹਂ ਗਤਾ । ਸਮਾਚष੍ਟ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਪਿਤਰਂ ਤਪ੍ਤਮਾਨਸਾ
ਜਦ ਉਹ ਵੱਡਾ ਆਤਮਾ ਉੱਥੋਂ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਸੁਨੀਥਾ ਘਰ ਆਈ। ਉਸਦਾ ਮਨ ਦੁਖੀ ਸੀ ਤੇ ਉਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਉੱਚ-ਕੁਲ ਪਿਉ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਯਥਾ ਸ਼ਪ੍ਤਾ ਤਦਾ ਤੇਨ ਗਂਧਰ੍ਵਤਨਯੇਨ ਸਾ । ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸਂਸ਼੍ਰੁਤਂ ਤੇਨ ਮृਤ੍ਯੁਨਾ ਪਰਿਭਾषਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਉ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ, ਕਿ ਗੰਧਰਵ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਮੌਤ ਨੇ ਕੀ-ਕੀ ਆਖਿਆ।
ਕਸ੍ਮਾਤ੍ਕृਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾਘਾਤਸ੍ਤਪਤਿ ਦੋषਵਰ੍ਜਿਤੇ । ਯੁਕ੍ਤਂ ਨੈਵ ਕृਤਂ ਪੁਤ੍ਰਿ ਸਤ੍ਯਸ੍ਯੈਵ ਹਿ ਤਾਡਨਮ੍
'ਤੂੰ ਉਸ ਤਪਸੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਸੀ, ਕਿਉਂ ਮਾਰਿਆ? ਧੀਏ, ਸੱਚੇ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਸੀ।'
ਏਵਮਾਭਾष੍ਯ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਮृਤ੍ਯੁਃ ਪਰਮਦੁਃਖਿਤਃ । ਬਭੂਵ ਸ ਹਿ ਤਤ੍ਤਸ੍ਯਾਦਿष੍ਟਮੇਵਂ ਵਿਚਿਂਤਯਨ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਆਖ ਕੇ, ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਮੌਤ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਕਿ ਇਹ ਕੁੜੀ ਲਈ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਹੁਕਮ ਕਿਉਂ ਹੋਇਆ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਅਤ੍ਰਿਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਤੇਜਾ ਅਂਗੋ ਨਾਮ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ । ਏਕਦਾ ਤੁ ਗਤੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਨਂਦਨਂ ਪ੍ਰਤਿ ਸ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਸੂਤਾ ਨੇ ਆਖਿਆ— ਅਤ੍ਰੀ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਅੰਗ ਸੀ, ਵੱਡੀ ਜੋਤ ਵਾਲਾ ਤੇ ਬੜਾ ਪ੍ਰਤਾਪੀ ਸੀ। ਉਹ ਇਕ ਵਾਰੀ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਨੰਦਨ ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੇਵਰਾਜਂ ਤਮਿਂਦ੍ਰਂ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਮ੍ । ਅਪ੍ਸਰਸਾਂ ਗਣੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਗਂਧਰ੍ਵੈਃ ਕਿਨ੍ਨਰੈਸ੍ਤਥਾ
ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਕਿੰਨਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਗੀਯਮਾਨਂ ਗੀਤਗੈਸ਼੍ਚ ਸੁਸ੍ਵਰੈਃ ਸਪ੍ਤਕੈਸ੍ਤਥਾ । ਵੀਜ੍ਯਮਾਨਂ ਸੁਗਂਧੈਸ਼੍ਚ ਵ੍ਯਜਨੈਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਸਃ
ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਮਿੱਠੇ ਸੁਰਾਂ ਵਾਲੇ ਗਾਇਕ ਸੱਤ ਸੁਰਾਂ ਵਿਚ ਗੀਤ ਗਾ ਰਹੇ ਹਨ ਤੇ ਸਭ ਪਾਸੋਂ ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲੀਆਂ ਪੱਖੀਆਂ ਨਾਲ ਠੰਡਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਯੋषਿਦ੍ਭੀ ਰੂਪਯੁਕ੍ਤਾਭਿਸ਼੍ਚਾਮਰੈਰ੍ਹਂਸਗਾਮਿਭਿਃ । ਛਤ੍ਰੇਣ ਹਂਸਵਰ੍ਣੇਨ ਚਂਦ੍ਰਬਿਂਬਾਨੁਕਾਰਿਣਾ
ਸੋਹਣੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਹੰਸਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਚਾਮਰਾਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਹੰਸ ਵਰਗਾ ਚਿੱਟਾ ਛਤਰੀ ਜੋ ਚੰਨਣ ਦੀ ਚਕਤੀ ਵਰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ, ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਰਾਜਮਾਨਂ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਂ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤਮ੍ । ਕਾਮਕ੍ਰੀਡਾਗਤਂ ਦੇਵਂ ਦृष੍ਟਵਾਨਮਿਤੌਜਸਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਜੋਤ ਬੇਅੰਤ ਸੀ ਤੇ ਜੋ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀਆਂ ਰਸ ਭਰੀਆਂ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਮਹਾਭਾਗਾਂ ਪੌਲੋਮੀਂ ਚਾਰੁਮਂਗਲਾਮ੍ । ਰੂਪੇਣ ਤੇਜਸਾ ਚੈਵ ਤਪਸਾ ਚ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਹੀ ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੀ, ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਪੌਲੋਮੀ ਬੈਠੀ ਸੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਰੂਪ, ਤੇਜ, ਤਪ ਤੇ ਯਸ਼ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ।
ਸੌਭਾਗ੍ਯੇਨ ਵਿਰਾਜਂਤੀਂ ਪਾਤਿਵ੍ਰਤ੍ਯੇਨ ਤਾਂ ਸਤੀਮ੍ । ਤਯਾ ਸਹ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਃ ਸ ਰੇਮੇ ਨਂਦਨੇ ਵਨੇ
ਉਹ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਤੇ ਪਤੀ ਵਾਲ਼ੀ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲੀ ਸੀ; ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ ਨੰਦਨ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਿਹਾ।
ਤਸ੍ਯ ਲੀਲਾਂ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਅਂਗਸ਼੍ਚੈਵ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ । ਧਨ੍ਯੋ ਵੈ ਦੇਵਰਾਜੋऽਯਮੀਦृਸ਼ੈਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਖੇਡਾਂ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਅੰਗ ਨੇ ਸੋਚਿਆ—'ਸੱਚਮੁੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਇੰਨੀ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।'
ਅਹੋऽਸ੍ਯ ਤਪਸੋ ਵੀਰ੍ਯਂ ਯੇਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਮਹਤ੍ਪਦਮ੍ । ਯਦਾ ਮਮੇਦृਸ਼ਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕਪ੍ਰਧਾਰਕਃ
ਵਾਹ! ਇਸ ਦੇ ਤਪ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦੇਖੋ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹਨੇ ਇਹ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪਾਇਆ। ਜੇ ਮੇਰਾ ਵੀ ਇੰਝ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੁੰਦਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।
ਭਵੇਤ੍ਤਦਾ ਮਹਤ੍ਸੌਖ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਾਮੀਹ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਇਤਿ ਚਿਂਤਾਪਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਰਮਾਣੋ ਗृਹਾਗਤਃ
ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲਦੀ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ ਉਹ ਜਲਦੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਲ ਤੁਰ ਪਿਆ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਅਥ ਤ੍ਵਂਗੋ ਮਹਾਤੇਜਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਇਂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸਂਪਦਮ੍ । ਭੋਗਂ ਚੈਵ ਵਿਲਾਸਂ ਚ ਲੀਲਾਂ ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਸੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਫਿਰ ਮਹਾਨ ਜੋਤ ਵਾਲੇ ਅੰਗ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸ਼ਾਨ, ਉਸ ਦੇ ਸੁਖ, ਵਿਹਾਰ ਤੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀਆਂ ਖੇਡਾਂ ਵੇਖੀਆਂ।
ਕਥਂ ਮੇ ਇਂਦ੍ਰ ਸਦृਸ਼ਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਧਰ੍ਮਸਂਯੁਤਃ । ਚਿਂਤਯਿਤ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਚੈਵ ਅਂਗੋ ਧਰ੍ਮਭृਤਾਂ ਵਰਃ
ਉਸ ਨੇ ਇਕ ਪਲ ਸੋਚਿਆ—'ਕਿਵੇਂ ਮੇਰਾ ਵੀ ਇੰਦਰ ਵਰਗਾ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇ?' ਇੰਝ ਸੋਚ ਕੇ, ਅੰਗ ਜੋ ਧਰਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਸੀ, ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਵਿਚ ਲੱਗ ਗਿਆ।
ਸ੍ਵਕਂ ਗੇਹਂ ਸਮਾਯਾਤਃ ਸ ਤ੍ਵਂਗਃ ਸਤ੍ਯਤਤ੍ਪਰਃ । ਅਤ੍ਰਿਂ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਪਿਤਰਂ ਪ੍ਰਣਤੋ ਨਮ੍ਰਕਂਧਰਃ
ਅੰਗ, ਜੋ ਸੱਚ ਦਾ ਪਾਲਣਹਾਰ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਆ ਗਿਆ ਤੇ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਤ੍ਰੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਕੋऽਯਂ ਪੁਣ੍ਯਃ ਸਮਾਚਾਰੈਰਿਂਦ੍ਰਤ੍ਵਂ ਭੁਂਜਤੇ ਮਹਤ੍ । ਕਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਸ੍ਯ ਵੈ ਪੁष੍ਟਿਃ ਕਿਂ ਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਕੀਦृਸ਼ਮ੍
'ਕਿਹੜਾ ਐਸਾ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਦਾ ਵੱਡਾ ਦਰਜਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ? ਇਹ ਕਿਸ ਦੇ ਪੁੰਨ ਦਾ ਫਲ ਹੈ, ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਕਿਵੇਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ?'
ਕੀਦृਸ਼ਂ ਤਪ ਏਤਸ੍ਯ ਕਮਾਰਾਧਿਤਵਾਨ੍ਪੁਰਾ । ਏਤਨ੍ਮੇ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਤ੍ਵਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸਤ੍ਯਵਤਾਂ ਵਰ
'ਉਸ ਨੇ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਤਪ ਕੀਤਾ, ਕਿਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕੀਤਾ ਸੀ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ? ਇਹ ਸਾਰਾ ਮੈਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਸੱਚੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ।'
ਅਤ੍ਰਿਰੁਵਾਚ- ਸਾਧੁਸਾਧੁ ਮਹਾਭਾਗ ਯਦ੍ਯੇਵਂ ਪृਚ੍ਛਸੇ ਮਯਿ । ਚਰਿਤ੍ਰਮਿਂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਤ੍ਸ ਤਨ੍ਮੇ ਨਿਗਦਤਃ ਸ਼ृਣੁ
ਅਤ੍ਰੀ ਨੇ ਆਖਿਆ—'ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਪੁੱਛਿਆ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਜੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਇੰਝ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈਂ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਕਰਤੱਬ ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਸੁਣ।'
ਸੁਵ੍ਰਤੋ ਨਾਮ ਮੇਧਾਵੀ ਪੁਰਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸਤ੍ਤਮਃ । ਤੇਨ ਕृष੍ਣੋ ਹृषੀਕੇਸ਼ਸ੍ਤਪਸਾ ਚੈਵ ਤੋषਿਤਃ
'ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਸੁਵ੍ਰਤ ਨਾਮ ਦਾ ਇਕ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਤੇ ਨੇਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤਪ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ।'
ਪੁਣ੍ਯਗਰ੍ਭਂ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਹ੍ਯਦਿਤ੍ਯਾਃ ਕਸ਼੍ਯਪਾਤ੍ਕਿਲ । ਵਿष੍ਣੋਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਸੁਰਰਾਜੋ ਬਭੂਵ ਹ
'ਉਹ ਮੁੜ ਅਦਿਤੀ ਤੇ ਕਸ਼੍ਯਪ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਜੰਮਿਆ; ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਗਿਆ।'
ਅਂਗ ਉਵਾਚ- ਕਥਮਿਂਦ੍ਰਸਮਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਮ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪੁਤ੍ਰਵਤ੍ਸਲ । ਤਦੁਪਾਯਂ ਸਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਭਵਾਞ੍ਜ੍ਞਾਨਵਤਾਂ ਵਰਃ
ਅੰਗ ਨੇ ਆਖਿਆ—'ਕਿਵੇਂ ਮੇਰਾ ਵੀ ਇੰਦਰ ਵਰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦਇਆਵਾਨ? ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਤਰੀਕਾ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ।'
ਅਤ੍ਰਿਰੁਵਾਚ- ਸਮਾਸੇਨੈਵ ਤਸ੍ਯੈਵ ਸੁਵ੍ਰਤਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਚਰਿਤ੍ਰਮਖਿਲਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਨਿਸ਼ਾਮਯ ਮਹਾਮਤੇ
ਅਤ੍ਰੀ ਨੇ ਆਖਿਆ—'ਸੁਵ੍ਰਤ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਪੂਰੀ ਚੰਗੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਵੇਰਵਾ ਸੁਣ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ।'
ਯਥਾ ਸੁਵ੍ਰਤ ਮੇਧਾਵੀ ਪੁਰਾਰਾਧਿਤਵਾਨ੍ਹਰਿਮ੍ । ਤਸ੍ਯ ਭਾਵਂ ਚ ਭਕ੍ਤਿਂ ਚ ਧ੍ਯਾਨਂ ਚੈਵ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
'ਕਿਵੇਂ ਸੁਵ੍ਰਤ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਹਰੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਦੀ ਭਾਵਨਾ, ਭਗਤੀ ਤੇ ਧਿਆਨ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ—'
ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਜਗਨ੍ਨਾਥੋ ਦਤ੍ਤਵਾਨ੍ਵੈ ਮਹਤ੍ਪਦਮ੍ । ਸ ਐਂਦ੍ਰਂ ਸਰ੍ਵਭੋਗਾਢ੍ਯਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਸਚਰਾਚਰਮ੍
'ਇਹ ਸਭ ਵੇਖ ਕੇ, ਜਗਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਦਰਜਾ ਦੇ ਬੈਠਾ; ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਤਿੰਨਹੀਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਭੋਗਣ ਲੱਗ ਪਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅਚਲ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ।'