ਤੇਨੈਵ ਵਰ੍ਤਯਂਤ੍ਯੁਗ੍ਰਾ ਮਹਾਕਾਯਾ ਮਹਾਬਲਾਃ । ਤਦਾਹਾਰਾਸ੍ਤਦਾਚਾਰਾਸ੍ਤਦ੍ਵੀਰ੍ਯਾਸ੍ਤਤ੍ਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ
ਉਸੇ ਜ਼ਹਿਰ ਨਾਲ ਇਹ ਡਰਾਉਣੇ, ਵੱਡੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਜੀਵ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਖਾਣਾ, ਚਲਣ-ਫਿਰਣ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਸਭ ਕੁਝ ਉਸੇ ਤੋਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਅਥਾਤਃ ਸਂਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਥਾ ਦੁਗ੍ਧਾ ਵਸੁਂਧਰਾ । ਅਸੁਰੈਰ੍ਦਾਨਵੈਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਕਲ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਹੁਣ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ ਕਿ ਅਸੁਰ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਦੁੱਧ ਵਿੱਛਿਆ, ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਾਰੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਲਈ।
ਪਾਤ੍ਰਮਤ੍ਰਾਨ੍ਨਸਦृਸ਼ਮਾਯਸਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਿਕਮ੍ । ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਮਾਯਾਮਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਾਰਾਤਿਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਭਾਂਡਾ ਲੋਹੇ ਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਖਾਣੇ ਵਾਲੇ ਭਾਂਡੇ ਵਰਗਾ ਤੇ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਮਾਇਆ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ।
ਤੇषਾਮਭੂਤ੍ਸ ਵੈ ਵਤ੍ਸੋ ਵਿਰੋਚਨਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ । ऋਤ੍ਵਿਗ੍ਦ੍ਵਿਮੂਰ੍ਦ੍ਧਾ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਮਧੁਰ੍ਦੋਗ੍ਧਾ ਮਹਾਬਲਃ
ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਤਾਕਤਵਰ ਵਿਰੋਚਨ ਵੱਛਾ ਬਣਿਆ। ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਯਜਮਾਨ ਮਧੁਰ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਦੁੱਧ ਵਿੱਛਣ ਵਾਲਾ ਬਣਿਆ।
ਤਯਾ ਹਿ ਮਾਯਯਾ ਦੈਤ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਂਤੇ ਮਹਾਬਲਾਃ । ਮਹਾਪ੍ਰਜ੍ਞਾ ਮਹਾਕਾਯਾ ਮਹਾਤੇਜਃ ਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ
ਉਸ ਮਾਇਆ ਨਾਲ, ਦੈਤਿਆ ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਵੱਡੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ, ਤੇਜਸਵੀ ਤੇ ਬਹਾਦਰ ਹਨ, ਉਹ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ।
ਤਦ੍ਬਲਂ ਪੌਰੁषਂ ਤੇषਾਂ ਤੇਨ ਜੀਵਂਤਿ ਦਾਨਵਾਃ । ਤਯੈਤੇ ਮਾਯਯਾਦ੍ਯਾਪਿ ਸਰ੍ਵਮਾਯਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਸ ਤਾਕਤ ਤੇ ਮਰਦਾਂਗੀ ਨਾਲ ਦਾਨਵ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ। ਅੱਜ ਵੀ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਾਰੀ ਮਾਇਆ ਉਸੇ ਮੋਹ ਤੋਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਂਤੇ ਮਿਤਪ੍ਰਜ੍ਞਾਸ੍ਤੇ ਤਦੇषਾਮਿਦਂ ਬਲਮ੍ । ਤਥਾ ਤੁ ਦੁਗ੍ਧਾ ਯਕ੍ਸ਼ੈਃ ਸਾ ਸਰ੍ਵਾਧਾਰਾਸੁ ਮੇਦਿਨੀ
ਜੋ ਘੱਟ ਸਮਝ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਉਸੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਤੀ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਥਾਂ ਤੇ ਟਿਕਾਈ ਹੋਈ ਹੈ, ਯਕਸ਼ਾਂ ਵਲੋਂ ਵੀ ਦੁੱਧ ਵਿੱਛੀ ਗਈ।
ਇਤਿ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁਮ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰਾਃ ਪੁਰਾਕਲ੍ਪੇ ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ । ਅਂਤਰ੍ਧਾਨਮਯਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰਮਯਸ੍ਪਾਤ੍ਰੇ ਸੁਵਿਸ੍ਤਰੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਅਸੀਂ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਲੁਕਾਉਣ ਵਾਲਾ ਦੁੱਧ, ਵੱਡੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿਚੋਂ ਵਿੱਛਿਆ ਗਿਆ।
ਵੈਸ਼੍ਰਵਣੋ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤਦਾ ਵਤ੍ਸਃ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਿਤਃ । ਮਣਿਧਰਸ੍ਯ ਪਿਤਾ ਪੁਣ੍ਯਃ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਬੁਦ੍ਧਿਮਤਾਂ ਵਰਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਵੈਸ਼ਰਵਣ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸੀ, ਵੱਛਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਮਣਿਧਰ ਦਾ ਪਿਤਾ, ਜੋ ਪੁੰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅਕਲਮੰਦਾਂ ਵਿਚੋਂ ਚੋਟੀ ਦਾ ਸੀ, ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ।
ਦੋਗ੍ਧਾ ਰਜਤਨਾਭਸ੍ਤੁ ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਸੀਨ੍ਮਹਾਮਤਿਃ । ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਜ੍ਞੋ ਯਕ੍ਸ਼ਰਾਜਸੁਤੋ ਬਲੀ
ਦੁੱਧ ਵਿੱਛਣ ਵਾਲਾ ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਨਾਭੀ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਯਕਸ਼ ਰਾਜੇ ਦਾ ਤਾਕਤਵਰ ਪੁੱਤਰ ਸੀ।
ਅष੍ਟਬਾਹੁਰ੍ਮਹਾਤੇਜਾ ਦ੍ਵਿਸ਼ੀਰ੍षਃ ਸੁਮਹਾਤਪਾਃ । ਯਕ੍ਸ਼ਾਵਰ੍ਤਂਤ ਤੇਨਾਪਿ ਸਰ੍ਵਦੈਵ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਸਦੇ ਅੱਠ ਬਾਂਹਾਂ, ਵੱਡਾ ਤੇਜ, ਦੋ ਸਿਰ ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਪੱਸਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਕਰਕੇ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਯਕਸ਼ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ।
ਪੁਨਰ੍ਦੁਗ੍ਧਾ ਇਯਂ ਪृਥ੍ਵੀ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲੈਃ । ਤਥਾ ਚੈषਾ ਪਿਸ਼ਾਚੈਸ਼੍ਚ ਸਾਤੁਰੈਰ੍ਦਗ੍ਧਵਾਰਿਭਿਃ
ਇਸ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਮੁੜ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੇ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸਨ, ਦੁੱਧ ਵਿੱਛਿਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਪਿਸਾਚਾਂ ਨੇ ਵੀ, ਜੋ ਜਲੇ ਹੋਏ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਦੁੱਧ ਵਿੱਛਿਆ।
ਉਤ੍ਪ੍ਲੁਤਂ ਨृਕਪਾਲਂ ਤਂ ਸ਼ਾਵਪਾਤ੍ਰਮਯਃ ਕृਤਮ੍ । ਸੁਪ੍ਰਜਾਂ ਭੋਕ੍ਤੁਕਾਮਾਸ੍ਤੇ ਤੀਵ੍ਰਕੋਪਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ
ਇੱਕ ਉੱਡਦਾ ਹੋਇਆ ਮਨੁੱਖੀ ਖੋਪੜੀ, ਜੋ ਮਾਸ ਦਾ ਭਾਂਡਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪਿਆਲਾ ਸੀ। ਉਹ ਚੰਗੀ ਔਲਾਦ ਖਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ, ਤੇ ਬੜੀ ਤੀਬਰਤਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਦੋਗ੍ਧਾ ਰਜਤਨਾਭਸ੍ਤੁ ਤੇषਾਮਾਸੀਨ੍ਮਹਾਬਲਃ । ਸੁਮਾਲੀ ਨਾਮ ਵਤ੍ਸਸ਼੍ਚ ਸ਼ੋਣਿਤਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰਮੇਵ ਚ
ਉਹਨਾਂ ਲਈ, ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਨਾਭੀ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਨ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਦੁੱਧ ਵਿੱਛਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਸੁਮਾਲੀ ਵੱਛਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਲਹੂ ਸੀ।
ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਯਾਤੁਧਾਨਾਸ਼੍ਚ ਪਿਸ਼ਾਚਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਾਃ । ਯਕ੍ਸ਼ਾਸ੍ਤੇਨ ਚ ਜੀਵਂਤਿ ਭੂਤਸਙ੍ਘਾਸ਼੍ਚ ਦਾਰੁਣਾਃ
ਉਹੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਰਾਕਸ਼, ਯਾਤੁਧਾਨ, ਵੱਡੇ ਜੋਰ ਵਾਲੇ ਪਿਸਾਚ, ਯਕਸ਼ ਤੇ ਹੋਰ ਡਰਾਉਣੇ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਟੋਲੇ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ।
ਗਂਧਰ੍ਵੈਰਪ੍ਸਰੋਭਿਸ਼੍ਚ ਪੁਨਰ੍ਦੁਗ੍ਧਾ ਵਸੁਂਧਰਾ । ਕृਤ੍ਵਾ ਵਤ੍ਸਂ ਸੁਵਿਦ੍ਵਾਂਸਂ ਤੈਸ਼੍ਚ ਚਿਤ੍ਰਰਥਂ ਪੁਨਃ
ਫਿਰ ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਦੁੱਧਿਆ, ਚਤੁਰ ਚਿਤਰਥ ਨੂੰ ਵੱਛਾ ਬਣਾਕੇ।
ਦੁਦੁਹੁਃ ਪਦ੍ਮਪਾਤ੍ਰੇ ਤੁ ਗਾਂਧਰ੍ਵਂ ਗੀਤਸਂਕੁਲਮ੍ । ਸੁਰੁਚਿਰ੍ਨਾਮ ਗਂਧਰ੍ਵਸ੍ਤੇषਾਮਾਸੀਨ੍ਮਹਾਮਤਿਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤੇ ਵਿਚ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਸੁੱਤ ਦੁੱਧਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵੱਡੀ ਸਮਝ ਵਾਲਾ ਗੰਧਰਵ ਸੁਰੁਚਿਰ ਦੁਧਾਰੂ ਸੀ।
ਦੋਗ੍ਧਾ ਪੁਣ੍ਯਤਮਸ਼੍ਚੈਵ ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ । ਸ਼ੁਚਿਗੀਤਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਃ ਸੁਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਦੁਦੁਹੁਸ੍ਤਦਾ
ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ! ਉਹ ਦੁਧਾਰੂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ ਤੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੇ ਸੁੱਚਾ ਗੀਤ ਦੁੱਧ ਵਾਂਗ ਲਿਆ।
ਗਂਧਰ੍ਵਾਸ੍ਤੇਨ ਜੀਵਂਤਿ ਅਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਪ੍ਸਰਸਸ੍ਤਥਾ । ਪਰ੍ਵਤੈਸ਼੍ਚ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯੈਰ੍ਦੁਗ੍ਧਾ ਚੇਯਂ ਵਸੁਂਧਰਾ
ਉਸ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਹੋਰ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਜੀਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਫਿਰ ਪਵਿੱਤਰ ਪਰਬਤਾਂ ਨੇ ਵੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਦੁੱਧਿਆ।
ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨ੍ਯੇਵ ਓषਧੀਸ਼੍ਚਾਮृਤੋਪਮਾਃ । ਵਤ੍ਸਸ਼੍ਚੈਵ ਮਹਾਭਾਗੋ ਹਿਮਵਾਨ੍ਪਰਿਕਲ੍ਪਿਤਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨ ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗੀਆਂ ਜੜੀਆਂ ਮਿਲੀਆਂ। ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲਾ ਹਿਮਾਵਤ ਵੱਛਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ਮੇਰੁਰ੍ਦੋਗ੍ਧਾ ਚ ਸਂਜਾਤਃ ਪਾਤ੍ਰਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸ਼ੈਲਜਮ੍ । ਤੇਨ ਕ੍ਸ਼ੀਰੇਣ ਸਂਵृਦ੍ਧਾਃ ਸ਼ੈਲਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਹੌਜਸਃ
ਮੇਰੂ ਪਰਬਤ ਦੁਧਾਰੂ ਬਣਿਆ, ਤੇ ਪਹਾੜੀ ਪੱਤੇ ਨੂੰ ਪਾਤਰ ਬਣਾਇਆ। ਉਸ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਪਰਬਤ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋ ਗਏ।
ਪੁਨਰ੍ਦੁਗ੍ਧਾ ਮਹਾਵृਕ੍ਸ਼ੈਃ ਪੁਣ੍ਯੈਃ ਕਲ੍ਪਦ੍ਰੁਮਾਦਿਭਿਃ । ਪਾਲਾਸ਼ਂ ਪਾਤ੍ਰਾਮਾਨਿਨ੍ਯੁਸ਼੍ਛਿਨ੍ਨਦਗ੍ਧਪ੍ਰਰੋਹਣਮ੍
ਫਿਰ ਕਲਪਵ੍ਰੱਖ ਆਦਿ ਵੱਡੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰੁੱਖਾਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਦੁੱਧਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਾਲਾਸ਼ ਦਾ ਕਟਿਆ, ਸੜਿਆ ਤੇ ਮੁੜ ਉੱਗਿਆ ਪਾਤਰ ਲਿਆ।
ਸ਼ਾਲੋ ਦੁਦੋਹ ਪੁष੍ਪਾਂਗਃ ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ੋ ਵਤ੍ਸੋऽਭਵਤ੍ਤਦਾ । ਗੁਹ੍ਯਕੈਸ਼੍ਚਾਰਣੈਃ ਸਿਦ੍ਧੈਰ੍ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਗਣੈਸ੍ਤਦਾ
ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਸ਼ਾਲ ਰੁੱਖ ਦੁਧਾਰੂ ਬਣਿਆ, ਤੇ ਪਲੱਖ ਰੁੱਖ ਵੱਛਾ ਬਣਿਆ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਗੁਹ੍ਯਕ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਦੇਵਤੇ, ਸਿੱਧ ਤੇ ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਦੇ ਗੋਲ਼ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਦੁਗ੍ਧਾ ਚੇਯਂ ਸਰ੍ਵਧਾਤ੍ਰੀ ਸਰ੍ਵਕਾਮਪ੍ਰਦਾਯਿਨੀ । ਯਂ ਯਮਿਚ੍ਛਂਤਿ ਯੇ ਲੋਕਾਃ ਪਾਤ੍ਰਵਤ੍ਸਵਿਸ਼ੇषਣੈਃ
ਇਹ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਸਭ ਦੀ ਪਾਲਣਹਾਰ ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਜਿਸ-ਜਿਸ ਨੇ ਚਾਹਿਆ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਾਤਰ ਤੇ ਵੱਛੇ ਨਾਲ ਦੁੱਧ ਸਕਦੇ ਸਨ।
ਤੈਸ੍ਤੈਸ੍ਤੇषਾਂ ਦਦਾਤ੍ਯੇਵ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਸਦ੍ਭਾਵਮੀਦृਸ਼ਮ੍ । ਇਯਂ ਧਾਤ੍ਰੀ ਵਿਧਾਤ੍ਰੀ ਤੁ ਇਯਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਵਸੁਂਧਰਾ
ਇਹ ਧਰਤੀ ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਹੜਾ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਪਾਤਰ ਤੇ ਵੱਛੇ ਅਨੁਸਾਰ। ਇਹ ਪਾਲਣਹਾਰ, ਰਚਨਹਾਰ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਰਤੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਕਾਮਦੁਘਾ ਧੇਨੁਰਿਯਂ ਪੁਣ੍ਯੈਰਲਂਕृਤਾ । ਇਯਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਾ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾ ਤੁ ਇਯਂ ਸृष੍ਟਿਰਿਯਂ ਪ੍ਰਜਾ
ਇਹ ਗਾਂ, ਜੋ ਨੇਕੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ, ਆਧਾਰ, ਰਚਨਾ ਤੇ ਸਭ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ।
ਪਾਵਨੀ ਪੁਣ੍ਯਦਾ ਪੁਣ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵਸਸ੍ਯ ਪ੍ਰਰੋਹਿਣੀ । ਚਰਾਚਰਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾ ਯੋਨਿਰੇਵ ਚ
ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਪੁੰਨ ਦਿੰਦੀ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਤੇ ਸਾਰੀ ਫਸਲ ਉਗਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਤੇ ਆਧਾਰ ਹੈ।
ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰਿਯਂ ਵਿਦ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵਵਿਸ਼੍ਵਮਯੀ ਸਦਾ । ਸਰ੍ਵਕਾਮਦੁਘਾ ਦੋਗ੍ਧ੍ਰੀ ਸਰ੍ਵਬੀਜਪ੍ਰਰੋਹਿਣੀ
ਇਹ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ, ਗਿਆਨ, ਤੇ ਸਦਾ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਬੀਜ ਉਗਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸ਼੍ਰੇਯਸਾਂ ਮਾਤਾ ਸਰ੍ਵਲੋਕਧਰਾ ਇਯਮ੍ । ਪਂਚਾਨਾਮਪਿ ਭੂਤਾਨਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ੋ ਰੂਪਮੇਵ ਚ
ਇਹ ਸਭ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਥਾਮਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਇਹ ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਤੇ ਰੂਪ ਹੈ।
ਅਸੀਦਿਯਂ ਸਮੁਦ੍ਰਾਂਤਾ ਮੇਦਿਨੀਤਿ ਪਰਿਸ਼੍ਰੁਤਾ । ਮਧੁਕੈਟਭਯੋਃ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾ ਮੇਦਸਾ ਸਮਭਿਪ੍ਲੁਤਾ
ਇਹ ਧਰਤੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਦਨੀ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਧੁ ਤੇ ਕੈਟਭ ਦੇ ਚਰਬੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ।