ਪੁਨਰ੍ਵਰ੍षਤਿ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯਃ ਪ੍ਰੇषਿਤੋ ਮਾਧਵੇਨ ਚ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪੁਣ੍ਯਾ ਮਹੌषਧ੍ਯਃ ਸਂਭਵਂਤਿ ਸੁਪੁਣ੍ਯਦਾਃ
ਮਾਧਵ ਦੇ ਭੇਜਣ ਨਾਲ ਫਿਰ ਬੱਦਲ ਵਰ੍ਹਾ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ ਉੱਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸਸ੍ਯਜਾਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਪृਥੁਰ੍ਵੈਨ੍ਯਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ । ਤੇਨਾਨ੍ਨੇਨ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਵਰ੍ਤਂਤੇऽਦ੍ਯਾਪਿ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਪ੍ਰਿਥੁ ਵੈਨ੍ਯ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਅਨਾਜ ਉਪਜਾਏ। ਉਸ ਖਾਣੇ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਅੱਜ ਤੱਕ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਜੀਊਂਦੇ ਹਨ।
ऋषਿਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਮਿਲਿਤੈਰ੍ਦੁਗ੍ਧਾ ਚੇਯਂ ਵਸੁਂਧਰਾ । ਪੁਨਰ੍ਵਿਪ੍ਰੈਰ੍ਮਹਾਭਾਗ੍ਯੈਃ ਸਤ੍ਯਵਦ੍ਭਿਃ ਸੁਰੈਸ੍ਤਥਾ
ਇਹ ਧਰਤੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਦੁੱਧੀ। ਫਿਰ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵੀ ਦੁੱਧੀ।
ਸੋਮੋ ਵਤ੍ਸਸ੍ਵਰੂਪੋਭੂਦ੍ਦੋਗ੍ਧਾ ਦੇਵਗੁਰੁਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ । ਊਰ੍ਜਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਪਯਃ ਕਲ੍ਪਂ ਯੇਨ ਜੀਵਂਤਿ ਚਾਮਰਾਃ
ਸੋਮ ਵੱਛਾ ਬਣ ਗਿਆ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਨੇ ਆਪ ਦੁੱਧਿਆ। ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਰਜਾ ਵਾਲਾ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ ਦੁੱਧ ਮਿਲਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਮਰ ਜੀਵ ਜੀਊਂਦੇ ਹਨ।
ਤੇषਾਂ ਸਤ੍ਯੇਨ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਸਰ੍ਵੇ ਜੀਵਂਤਿ ਜਂਤਵਃ । ਸਤ੍ਯਪੁਣ੍ਯੇ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਂਤੇ ऋषਿਦੁਗ੍ਧਾ ਵਸੁਂਧਰਾ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸੱਚ ਤੇ ਪੁੰਨ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਜੀਊਂਦੇ ਹਨ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਦੁੱਧੀ ਧਰਤੀ ਸੱਚ ਤੇ ਪੁੰਨ ਹੀ ਉਪਜਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਅਥਾਤਃ ਸਂਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਥਾ ਦੁਗ੍ਧਾ ਇਯਂ ਧਰਾ । ਪਿਤृਭਿਸ਼੍ਚ ਪੁਰਾ ਵਤ੍ਸ ਵਿਧਿਨਾ ਯੇਨ ਵੈ ਤਦਾ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ ਕਿ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਦੁੱਧਿਆ ਸੀ, ਹੇ ਵੱਛੇ, ਤੇ ਕਿਹੜੇ ਢੰਗ ਨਾਲ।
ਸੁਪਾਤ੍ਰਂ ਰਾਜਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਧਾ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਸੁਧਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਪਰਿਕਲ੍ਪ੍ਯ ਯਮਂ ਵਤ੍ਸਂ ਦੋਗ੍ਧਾ ਚਾਂਤਕ ਏਵ ਸਃ
ਇੱਕ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਸੁੰਦਰ ਭਾਂਡਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਵਧਾ, ਦੁੱਧ ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪਾਇਆ। ਯਮ ਨੂੰ ਵੱਛਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਤੇ ਮੌਤ ਆਪ ਹੀ ਦੁੱਧ ਵਿੱਛਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਨਾਗੈਃ ਸਰ੍ਪੈਸ੍ਤਤੋ ਦੁਗ੍ਧਾ ਤਕ੍ਸ਼ਕਂ ਵਤ੍ਸਮੇਵ ਚ । ਅਲਾਬੁਪਾਤ੍ਰਮਾਦਾਯ ਵਿषਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਫਿਰ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਸੱਪਾਂ ਨੇ ਤਕਸ਼ਕ ਨੂੰ ਵੱਛਾ ਬਣਾਕੇ, ਲਉਕੀ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿਚੋਂ ਦੁੱਧ ਵਿੱਛਿਆ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਜ਼ਹਿਰ ਸੀ।
ਨਾਗਾਨਾਂ ਤੁ ਤਥਾ ਦੋਗ੍ਧਾ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ । ਸਰ੍ਪਾ ਨਾਗਾ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਸ੍ਤੇਨ ਵਰ੍ਤਂਤਿ ਚਾਤੁਲਾਃ
ਸੱਪਾਂ ਲਈ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਦੁੱਧ ਵਿੱਛਣ ਵਾਲਾ ਬਣਿਆ। ਸੱਪ ਤੇ ਨਾਗ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਸ ਕਰਕੇ ਹੀ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਚਲਾ ਰਹੇ ਹਨ।
ਨਾਗਾ ਵਰ੍ਤਂਤਿ ਤੇਨਾਪਿ ਹ੍ਯਤ੍ਯੁਗ੍ਰੇਣ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ । ਵਿषੇਣ ਘੋਰਰੂਪੇਣ ਸਰ੍ਪਾਸ਼੍ਚੈਵ ਭਯਾਨਕਾਃ
ਉਸੇ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਜ਼ਹਿਰ ਨਾਲ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਨਾਗ ਤੇ ਸੱਪ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਡਰਾਉਣੇ ਹਨ।
ਤੇਨੈਵ ਵਰ੍ਤਯਂਤ੍ਯੁਗ੍ਰਾ ਮਹਾਕਾਯਾ ਮਹਾਬਲਾਃ । ਤਦਾਹਾਰਾਸ੍ਤਦਾਚਾਰਾਸ੍ਤਦ੍ਵੀਰ੍ਯਾਸ੍ਤਤ੍ਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ
ਉਸੇ ਜ਼ਹਿਰ ਨਾਲ ਇਹ ਡਰਾਉਣੇ, ਵੱਡੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਜੀਵ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਖਾਣਾ, ਚਲਣ-ਫਿਰਣ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਸਭ ਕੁਝ ਉਸੇ ਤੋਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਅਥਾਤਃ ਸਂਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਥਾ ਦੁਗ੍ਧਾ ਵਸੁਂਧਰਾ । ਅਸੁਰੈਰ੍ਦਾਨਵੈਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਕਲ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਹੁਣ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ ਕਿ ਅਸੁਰ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਦੁੱਧ ਵਿੱਛਿਆ, ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਾਰੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਲਈ।
ਪਾਤ੍ਰਮਤ੍ਰਾਨ੍ਨਸਦृਸ਼ਮਾਯਸਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਿਕਮ੍ । ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਮਾਯਾਮਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਾਰਾਤਿਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਭਾਂਡਾ ਲੋਹੇ ਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਖਾਣੇ ਵਾਲੇ ਭਾਂਡੇ ਵਰਗਾ ਤੇ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਮਾਇਆ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ।
ਤੇषਾਮਭੂਤ੍ਸ ਵੈ ਵਤ੍ਸੋ ਵਿਰੋਚਨਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ । ऋਤ੍ਵਿਗ੍ਦ੍ਵਿਮੂਰ੍ਦ੍ਧਾ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਮਧੁਰ੍ਦੋਗ੍ਧਾ ਮਹਾਬਲਃ
ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਤਾਕਤਵਰ ਵਿਰੋਚਨ ਵੱਛਾ ਬਣਿਆ। ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਯਜਮਾਨ ਮਧੁਰ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਦੁੱਧ ਵਿੱਛਣ ਵਾਲਾ ਬਣਿਆ।
ਤਯਾ ਹਿ ਮਾਯਯਾ ਦੈਤ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਂਤੇ ਮਹਾਬਲਾਃ । ਮਹਾਪ੍ਰਜ੍ਞਾ ਮਹਾਕਾਯਾ ਮਹਾਤੇਜਃ ਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ
ਉਸ ਮਾਇਆ ਨਾਲ, ਦੈਤਿਆ ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਵੱਡੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ, ਤੇਜਸਵੀ ਤੇ ਬਹਾਦਰ ਹਨ, ਉਹ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ।
ਤਦ੍ਬਲਂ ਪੌਰੁषਂ ਤੇषਾਂ ਤੇਨ ਜੀਵਂਤਿ ਦਾਨਵਾਃ । ਤਯੈਤੇ ਮਾਯਯਾਦ੍ਯਾਪਿ ਸਰ੍ਵਮਾਯਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਸ ਤਾਕਤ ਤੇ ਮਰਦਾਂਗੀ ਨਾਲ ਦਾਨਵ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ। ਅੱਜ ਵੀ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਾਰੀ ਮਾਇਆ ਉਸੇ ਮੋਹ ਤੋਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਂਤੇ ਮਿਤਪ੍ਰਜ੍ਞਾਸ੍ਤੇ ਤਦੇषਾਮਿਦਂ ਬਲਮ੍ । ਤਥਾ ਤੁ ਦੁਗ੍ਧਾ ਯਕ੍ਸ਼ੈਃ ਸਾ ਸਰ੍ਵਾਧਾਰਾਸੁ ਮੇਦਿਨੀ
ਜੋ ਘੱਟ ਸਮਝ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਉਸੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਤੀ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਥਾਂ ਤੇ ਟਿਕਾਈ ਹੋਈ ਹੈ, ਯਕਸ਼ਾਂ ਵਲੋਂ ਵੀ ਦੁੱਧ ਵਿੱਛੀ ਗਈ।
ਇਤਿ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁਮ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰਾਃ ਪੁਰਾਕਲ੍ਪੇ ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ । ਅਂਤਰ੍ਧਾਨਮਯਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰਮਯਸ੍ਪਾਤ੍ਰੇ ਸੁਵਿਸ੍ਤਰੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਅਸੀਂ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਲੁਕਾਉਣ ਵਾਲਾ ਦੁੱਧ, ਵੱਡੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿਚੋਂ ਵਿੱਛਿਆ ਗਿਆ।
ਵੈਸ਼੍ਰਵਣੋ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤਦਾ ਵਤ੍ਸਃ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਿਤਃ । ਮਣਿਧਰਸ੍ਯ ਪਿਤਾ ਪੁਣ੍ਯਃ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਬੁਦ੍ਧਿਮਤਾਂ ਵਰਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਵੈਸ਼ਰਵਣ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸੀ, ਵੱਛਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਮਣਿਧਰ ਦਾ ਪਿਤਾ, ਜੋ ਪੁੰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅਕਲਮੰਦਾਂ ਵਿਚੋਂ ਚੋਟੀ ਦਾ ਸੀ, ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ।
ਦੋਗ੍ਧਾ ਰਜਤਨਾਭਸ੍ਤੁ ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਸੀਨ੍ਮਹਾਮਤਿਃ । ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਜ੍ਞੋ ਯਕ੍ਸ਼ਰਾਜਸੁਤੋ ਬਲੀ
ਦੁੱਧ ਵਿੱਛਣ ਵਾਲਾ ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਨਾਭੀ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਯਕਸ਼ ਰਾਜੇ ਦਾ ਤਾਕਤਵਰ ਪੁੱਤਰ ਸੀ।
ਅष੍ਟਬਾਹੁਰ੍ਮਹਾਤੇਜਾ ਦ੍ਵਿਸ਼ੀਰ੍षਃ ਸੁਮਹਾਤਪਾਃ । ਯਕ੍ਸ਼ਾਵਰ੍ਤਂਤ ਤੇਨਾਪਿ ਸਰ੍ਵਦੈਵ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਸਦੇ ਅੱਠ ਬਾਂਹਾਂ, ਵੱਡਾ ਤੇਜ, ਦੋ ਸਿਰ ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਪੱਸਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਕਰਕੇ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਯਕਸ਼ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ।
ਪੁਨਰ੍ਦੁਗ੍ਧਾ ਇਯਂ ਪृਥ੍ਵੀ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲੈਃ । ਤਥਾ ਚੈषਾ ਪਿਸ਼ਾਚੈਸ਼੍ਚ ਸਾਤੁਰੈਰ੍ਦਗ੍ਧਵਾਰਿਭਿਃ
ਇਸ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਮੁੜ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੇ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸਨ, ਦੁੱਧ ਵਿੱਛਿਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਪਿਸਾਚਾਂ ਨੇ ਵੀ, ਜੋ ਜਲੇ ਹੋਏ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਦੁੱਧ ਵਿੱਛਿਆ।
ਉਤ੍ਪ੍ਲੁਤਂ ਨृਕਪਾਲਂ ਤਂ ਸ਼ਾਵਪਾਤ੍ਰਮਯਃ ਕृਤਮ੍ । ਸੁਪ੍ਰਜਾਂ ਭੋਕ੍ਤੁਕਾਮਾਸ੍ਤੇ ਤੀਵ੍ਰਕੋਪਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ
ਇੱਕ ਉੱਡਦਾ ਹੋਇਆ ਮਨੁੱਖੀ ਖੋਪੜੀ, ਜੋ ਮਾਸ ਦਾ ਭਾਂਡਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪਿਆਲਾ ਸੀ। ਉਹ ਚੰਗੀ ਔਲਾਦ ਖਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ, ਤੇ ਬੜੀ ਤੀਬਰਤਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਦੋਗ੍ਧਾ ਰਜਤਨਾਭਸ੍ਤੁ ਤੇषਾਮਾਸੀਨ੍ਮਹਾਬਲਃ । ਸੁਮਾਲੀ ਨਾਮ ਵਤ੍ਸਸ਼੍ਚ ਸ਼ੋਣਿਤਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰਮੇਵ ਚ
ਉਹਨਾਂ ਲਈ, ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਨਾਭੀ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਨ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਦੁੱਧ ਵਿੱਛਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਸੁਮਾਲੀ ਵੱਛਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਲਹੂ ਸੀ।
ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਯਾਤੁਧਾਨਾਸ਼੍ਚ ਪਿਸ਼ਾਚਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਾਃ । ਯਕ੍ਸ਼ਾਸ੍ਤੇਨ ਚ ਜੀਵਂਤਿ ਭੂਤਸਙ੍ਘਾਸ਼੍ਚ ਦਾਰੁਣਾਃ
ਉਹੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਰਾਕਸ਼, ਯਾਤੁਧਾਨ, ਵੱਡੇ ਜੋਰ ਵਾਲੇ ਪਿਸਾਚ, ਯਕਸ਼ ਤੇ ਹੋਰ ਡਰਾਉਣੇ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਟੋਲੇ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ।
ਗਂਧਰ੍ਵੈਰਪ੍ਸਰੋਭਿਸ਼੍ਚ ਪੁਨਰ੍ਦੁਗ੍ਧਾ ਵਸੁਂਧਰਾ । ਕृਤ੍ਵਾ ਵਤ੍ਸਂ ਸੁਵਿਦ੍ਵਾਂਸਂ ਤੈਸ਼੍ਚ ਚਿਤ੍ਰਰਥਂ ਪੁਨਃ
ਫਿਰ ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਦੁੱਧਿਆ, ਚਤੁਰ ਚਿਤਰਥ ਨੂੰ ਵੱਛਾ ਬਣਾਕੇ।
ਦੁਦੁਹੁਃ ਪਦ੍ਮਪਾਤ੍ਰੇ ਤੁ ਗਾਂਧਰ੍ਵਂ ਗੀਤਸਂਕੁਲਮ੍ । ਸੁਰੁਚਿਰ੍ਨਾਮ ਗਂਧਰ੍ਵਸ੍ਤੇषਾਮਾਸੀਨ੍ਮਹਾਮਤਿਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤੇ ਵਿਚ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਸੁੱਤ ਦੁੱਧਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵੱਡੀ ਸਮਝ ਵਾਲਾ ਗੰਧਰਵ ਸੁਰੁਚਿਰ ਦੁਧਾਰੂ ਸੀ।
ਦੋਗ੍ਧਾ ਪੁਣ੍ਯਤਮਸ਼੍ਚੈਵ ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ । ਸ਼ੁਚਿਗੀਤਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਃ ਸੁਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਦੁਦੁਹੁਸ੍ਤਦਾ
ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ! ਉਹ ਦੁਧਾਰੂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ ਤੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੇ ਸੁੱਚਾ ਗੀਤ ਦੁੱਧ ਵਾਂਗ ਲਿਆ।
ਗਂਧਰ੍ਵਾਸ੍ਤੇਨ ਜੀਵਂਤਿ ਅਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਪ੍ਸਰਸਸ੍ਤਥਾ । ਪਰ੍ਵਤੈਸ਼੍ਚ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯੈਰ੍ਦੁਗ੍ਧਾ ਚੇਯਂ ਵਸੁਂਧਰਾ
ਉਸ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਹੋਰ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਜੀਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਫਿਰ ਪਵਿੱਤਰ ਪਰਬਤਾਂ ਨੇ ਵੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਦੁੱਧਿਆ।
ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨ੍ਯੇਵ ਓषਧੀਸ਼੍ਚਾਮृਤੋਪਮਾਃ । ਵਤ੍ਸਸ਼੍ਚੈਵ ਮਹਾਭਾਗੋ ਹਿਮਵਾਨ੍ਪਰਿਕਲ੍ਪਿਤਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨ ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗੀਆਂ ਜੜੀਆਂ ਮਿਲੀਆਂ। ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲਾ ਹਿਮਾਵਤ ਵੱਛਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।