ਵੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਸਂਭਵਾਤ੍ਪੂਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਜਾਨਾਮੇਵ ਸਂਭਵਃ । ਇਮਾਃ ਪ੍ਰਜਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਨਿਵਾਸਂ ਸਮਰੋਚਯਨ੍
ਵੈਨ੍ਯ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਸਿਰਫ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਹੀ ਜਨਮ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਵਸਣ ਵਾਲੇ ਥਾਂ ਚੁਣ ਲਏ।
ਕ੍ਵਚਿਦ੍ਭੂਮੌ ਗਿਰੌ ਕ੍ਵਾਪਿ ਨਦੀਤੀਰੇषੁ ਵੈ ਤਦਾ । ਕੁਂਜੇषੁ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਸਾਗਰਸ੍ਯ ਤਟੇषੁ ਚ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਕੁਝ ਲੋਕ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਕੁਝ ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ, ਕੁਝ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ ਤੇ, ਕੁਝ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਕੁਝ ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ, ਤੇ ਕੁਝ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਵੱਸ ਗਏ।
ਨਿਵਾਸਂ ਚਕ੍ਰਿਰੇ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਵੈ ਤਦਾ । ਤਾਸਾਮਾਹਾਰਃ ਸਂਜਾਤਃ ਫਲਮੂਲਮਧੁਸ੍ਤਥਾ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਵੱਸ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਖਾਣਾ ਫਲ, ਜੜ੍ਹਾਂ ਤੇ ਮਧ ਸੀ।
ਮਹਤਾ ਕृਚ੍ਛ੍ਰੇਣ ਤਾਸਾਮਾਹਾਰਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ । ਪृਥੁਰ੍ਵੈਨ੍ਯਃ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਕष੍ਟਮੇਵ ਹਿ
ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ! ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਖਾਣਾ ਵੱਡੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਸੀ। ਪ੍ਰਿਥੁ ਵੈਨ੍ਯ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਇਹ ਤਕਲੀਫ ਵੇਖੀ।
ਸ੍ਵਾਯਂਭੁਵੋ ਮਨੁਰ੍ਵਤ੍ਸਃ ਕਲ੍ਪਿਤਸ੍ਤੇਨ ਭੂਭੁਜਾ । ਸ੍ਵਪਾਣਿਃ ਕਲ੍ਪਿਤਸ੍ਤੇਨ ਪਾਤ੍ਰਮੇਵਂ ਮਹਾਮਤੇ
ਉਸ ਸਮਝਦਾਰ ਰਾਜੇ ਨੇ ਸ੍ਵਾਯੰਭੂ ਮਨੂ ਨੂੰ ਵੱਛਾ ਬਣਾਇਆ ਤੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਹੀ ਪਿਆਲਾ ਬਣਾਇਆ।
ਸ ਪृਥੁਃ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰੋ ਦੁਦੋਹ ਵਸੁਧਾਂ ਤਦਾ । ਸਰ੍ਵਸਸ੍ਯਮਯਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਸਸਰ੍ਵਾਨ੍ਨਂ ਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਪ੍ਰਿਥੁ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਦੁੱਧਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਅਨਾਜਾਂ ਵਾਲਾ ਦੁੱਧ, ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਤੇਨ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਚਾਨ੍ਨੇਨ ਸੁਧਾਕਲ੍ਪੇਨ ਤਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ । ਤृਪ੍ਤਿਂ ਨਯਂਤਿ ਦੇਵਾਨ੍ਵੈ ਪ੍ਰਜਾਃ ਪਿਤॄਂਸ੍ਤਥਾਪਰਾਨ੍
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ ਖਾਣਾ ਖਾ ਕੇ ਉਹ ਲੋਕ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜ਼ੀ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਵੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਸੁਖਂ ਜੀਵਂਤਿ ਤਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ । ਦੇਵੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਪਿਤृਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਦਤ੍ਵਾ ਚਾਨ੍ਨਂ ਪ੍ਰਜਾਸ੍ਤਤਃ
ਵੈਨ੍ਯ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਹ ਲੋਕ ਸੁਖੀ ਜੀਊਂਦੇ ਰਹੇ। ਉਹ ਲੋਕ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਆਪ ਖਾਂਦੇ ਸਨ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਵਿਸ਼ੇषੇਣਅਤਿਥਿਭ੍ਯਸ੍ਤਥੈਵ ਚ । ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਭੁਂਜਂਤਿ ਪੁਣ੍ਯਾਸ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦੇ ਕੇ, ਫਿਰ ਆਪ ਖਾਂਦੇ ਸਨ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਯਜ੍ਞੈਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਯਜਂਤ੍ਯੇਵ ਤਰ੍ਪਯਂਤਿ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍ । ਤੇਨ ਚਾਨ੍ਨੇਨ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਤृਪ੍ਤਿਂ ਗਚ੍ਛਂਤਿ ਦੇਵਤਾਃ
ਕਈ ਹੋਰ ਲੋਕ ਯੱਗ ਕਰਕੇ ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਉਸ ਖਾਣੇ ਨਾਲ ਦੇਵਤੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਸਨ।
ਪੁਨਰ੍ਵਰ੍षਤਿ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯਃ ਪ੍ਰੇषਿਤੋ ਮਾਧਵੇਨ ਚ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪੁਣ੍ਯਾ ਮਹੌषਧ੍ਯਃ ਸਂਭਵਂਤਿ ਸੁਪੁਣ੍ਯਦਾਃ
ਮਾਧਵ ਦੇ ਭੇਜਣ ਨਾਲ ਫਿਰ ਬੱਦਲ ਵਰ੍ਹਾ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ ਉੱਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸਸ੍ਯਜਾਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਪृਥੁਰ੍ਵੈਨ੍ਯਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ । ਤੇਨਾਨ੍ਨੇਨ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਵਰ੍ਤਂਤੇऽਦ੍ਯਾਪਿ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਪ੍ਰਿਥੁ ਵੈਨ੍ਯ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਅਨਾਜ ਉਪਜਾਏ। ਉਸ ਖਾਣੇ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਅੱਜ ਤੱਕ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਜੀਊਂਦੇ ਹਨ।
ऋषਿਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਮਿਲਿਤੈਰ੍ਦੁਗ੍ਧਾ ਚੇਯਂ ਵਸੁਂਧਰਾ । ਪੁਨਰ੍ਵਿਪ੍ਰੈਰ੍ਮਹਾਭਾਗ੍ਯੈਃ ਸਤ੍ਯਵਦ੍ਭਿਃ ਸੁਰੈਸ੍ਤਥਾ
ਇਹ ਧਰਤੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਦੁੱਧੀ। ਫਿਰ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵੀ ਦੁੱਧੀ।
ਸੋਮੋ ਵਤ੍ਸਸ੍ਵਰੂਪੋਭੂਦ੍ਦੋਗ੍ਧਾ ਦੇਵਗੁਰੁਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ । ਊਰ੍ਜਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਪਯਃ ਕਲ੍ਪਂ ਯੇਨ ਜੀਵਂਤਿ ਚਾਮਰਾਃ
ਸੋਮ ਵੱਛਾ ਬਣ ਗਿਆ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਨੇ ਆਪ ਦੁੱਧਿਆ। ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਰਜਾ ਵਾਲਾ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ ਦੁੱਧ ਮਿਲਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਮਰ ਜੀਵ ਜੀਊਂਦੇ ਹਨ।
ਤੇषਾਂ ਸਤ੍ਯੇਨ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਸਰ੍ਵੇ ਜੀਵਂਤਿ ਜਂਤਵਃ । ਸਤ੍ਯਪੁਣ੍ਯੇ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਂਤੇ ऋषਿਦੁਗ੍ਧਾ ਵਸੁਂਧਰਾ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸੱਚ ਤੇ ਪੁੰਨ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਜੀਊਂਦੇ ਹਨ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਦੁੱਧੀ ਧਰਤੀ ਸੱਚ ਤੇ ਪੁੰਨ ਹੀ ਉਪਜਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਅਥਾਤਃ ਸਂਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਥਾ ਦੁਗ੍ਧਾ ਇਯਂ ਧਰਾ । ਪਿਤृਭਿਸ਼੍ਚ ਪੁਰਾ ਵਤ੍ਸ ਵਿਧਿਨਾ ਯੇਨ ਵੈ ਤਦਾ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ ਕਿ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਦੁੱਧਿਆ ਸੀ, ਹੇ ਵੱਛੇ, ਤੇ ਕਿਹੜੇ ਢੰਗ ਨਾਲ।
ਸੁਪਾਤ੍ਰਂ ਰਾਜਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਧਾ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਸੁਧਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਪਰਿਕਲ੍ਪ੍ਯ ਯਮਂ ਵਤ੍ਸਂ ਦੋਗ੍ਧਾ ਚਾਂਤਕ ਏਵ ਸਃ
ਇੱਕ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਸੁੰਦਰ ਭਾਂਡਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਵਧਾ, ਦੁੱਧ ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪਾਇਆ। ਯਮ ਨੂੰ ਵੱਛਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਤੇ ਮੌਤ ਆਪ ਹੀ ਦੁੱਧ ਵਿੱਛਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਨਾਗੈਃ ਸਰ੍ਪੈਸ੍ਤਤੋ ਦੁਗ੍ਧਾ ਤਕ੍ਸ਼ਕਂ ਵਤ੍ਸਮੇਵ ਚ । ਅਲਾਬੁਪਾਤ੍ਰਮਾਦਾਯ ਵਿषਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਫਿਰ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਸੱਪਾਂ ਨੇ ਤਕਸ਼ਕ ਨੂੰ ਵੱਛਾ ਬਣਾਕੇ, ਲਉਕੀ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿਚੋਂ ਦੁੱਧ ਵਿੱਛਿਆ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਜ਼ਹਿਰ ਸੀ।
ਨਾਗਾਨਾਂ ਤੁ ਤਥਾ ਦੋਗ੍ਧਾ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ । ਸਰ੍ਪਾ ਨਾਗਾ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਸ੍ਤੇਨ ਵਰ੍ਤਂਤਿ ਚਾਤੁਲਾਃ
ਸੱਪਾਂ ਲਈ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਦੁੱਧ ਵਿੱਛਣ ਵਾਲਾ ਬਣਿਆ। ਸੱਪ ਤੇ ਨਾਗ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਸ ਕਰਕੇ ਹੀ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਚਲਾ ਰਹੇ ਹਨ।
ਨਾਗਾ ਵਰ੍ਤਂਤਿ ਤੇਨਾਪਿ ਹ੍ਯਤ੍ਯੁਗ੍ਰੇਣ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ । ਵਿषੇਣ ਘੋਰਰੂਪੇਣ ਸਰ੍ਪਾਸ਼੍ਚੈਵ ਭਯਾਨਕਾਃ
ਉਸੇ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਜ਼ਹਿਰ ਨਾਲ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਨਾਗ ਤੇ ਸੱਪ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਡਰਾਉਣੇ ਹਨ।
ਤੇਨੈਵ ਵਰ੍ਤਯਂਤ੍ਯੁਗ੍ਰਾ ਮਹਾਕਾਯਾ ਮਹਾਬਲਾਃ । ਤਦਾਹਾਰਾਸ੍ਤਦਾਚਾਰਾਸ੍ਤਦ੍ਵੀਰ੍ਯਾਸ੍ਤਤ੍ਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ
ਉਸੇ ਜ਼ਹਿਰ ਨਾਲ ਇਹ ਡਰਾਉਣੇ, ਵੱਡੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਜੀਵ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਖਾਣਾ, ਚਲਣ-ਫਿਰਣ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਸਭ ਕੁਝ ਉਸੇ ਤੋਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਅਥਾਤਃ ਸਂਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਥਾ ਦੁਗ੍ਧਾ ਵਸੁਂਧਰਾ । ਅਸੁਰੈਰ੍ਦਾਨਵੈਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਕਲ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਹੁਣ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ ਕਿ ਅਸੁਰ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਦੁੱਧ ਵਿੱਛਿਆ, ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਾਰੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਲਈ।
ਪਾਤ੍ਰਮਤ੍ਰਾਨ੍ਨਸਦृਸ਼ਮਾਯਸਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਿਕਮ੍ । ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਮਾਯਾਮਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਾਰਾਤਿਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਭਾਂਡਾ ਲੋਹੇ ਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਖਾਣੇ ਵਾਲੇ ਭਾਂਡੇ ਵਰਗਾ ਤੇ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਮਾਇਆ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ।
ਤੇषਾਮਭੂਤ੍ਸ ਵੈ ਵਤ੍ਸੋ ਵਿਰੋਚਨਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ । ऋਤ੍ਵਿਗ੍ਦ੍ਵਿਮੂਰ੍ਦ੍ਧਾ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਮਧੁਰ੍ਦੋਗ੍ਧਾ ਮਹਾਬਲਃ
ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਤਾਕਤਵਰ ਵਿਰੋਚਨ ਵੱਛਾ ਬਣਿਆ। ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਯਜਮਾਨ ਮਧੁਰ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਦੁੱਧ ਵਿੱਛਣ ਵਾਲਾ ਬਣਿਆ।
ਤਯਾ ਹਿ ਮਾਯਯਾ ਦੈਤ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਂਤੇ ਮਹਾਬਲਾਃ । ਮਹਾਪ੍ਰਜ੍ਞਾ ਮਹਾਕਾਯਾ ਮਹਾਤੇਜਃ ਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ
ਉਸ ਮਾਇਆ ਨਾਲ, ਦੈਤਿਆ ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਵੱਡੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ, ਤੇਜਸਵੀ ਤੇ ਬਹਾਦਰ ਹਨ, ਉਹ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ।
ਤਦ੍ਬਲਂ ਪੌਰੁषਂ ਤੇषਾਂ ਤੇਨ ਜੀਵਂਤਿ ਦਾਨਵਾਃ । ਤਯੈਤੇ ਮਾਯਯਾਦ੍ਯਾਪਿ ਸਰ੍ਵਮਾਯਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਸ ਤਾਕਤ ਤੇ ਮਰਦਾਂਗੀ ਨਾਲ ਦਾਨਵ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ। ਅੱਜ ਵੀ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਾਰੀ ਮਾਇਆ ਉਸੇ ਮੋਹ ਤੋਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਂਤੇ ਮਿਤਪ੍ਰਜ੍ਞਾਸ੍ਤੇ ਤਦੇषਾਮਿਦਂ ਬਲਮ੍ । ਤਥਾ ਤੁ ਦੁਗ੍ਧਾ ਯਕ੍ਸ਼ੈਃ ਸਾ ਸਰ੍ਵਾਧਾਰਾਸੁ ਮੇਦਿਨੀ
ਜੋ ਘੱਟ ਸਮਝ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਉਸੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਤੀ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਥਾਂ ਤੇ ਟਿਕਾਈ ਹੋਈ ਹੈ, ਯਕਸ਼ਾਂ ਵਲੋਂ ਵੀ ਦੁੱਧ ਵਿੱਛੀ ਗਈ।
ਇਤਿ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁਮ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰਾਃ ਪੁਰਾਕਲ੍ਪੇ ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ । ਅਂਤਰ੍ਧਾਨਮਯਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰਮਯਸ੍ਪਾਤ੍ਰੇ ਸੁਵਿਸ੍ਤਰੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਅਸੀਂ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਲੁਕਾਉਣ ਵਾਲਾ ਦੁੱਧ, ਵੱਡੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿਚੋਂ ਵਿੱਛਿਆ ਗਿਆ।
ਵੈਸ਼੍ਰਵਣੋ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤਦਾ ਵਤ੍ਸਃ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਿਤਃ । ਮਣਿਧਰਸ੍ਯ ਪਿਤਾ ਪੁਣ੍ਯਃ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਬੁਦ੍ਧਿਮਤਾਂ ਵਰਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਵੈਸ਼ਰਵਣ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸੀ, ਵੱਛਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਮਣਿਧਰ ਦਾ ਪਿਤਾ, ਜੋ ਪੁੰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅਕਲਮੰਦਾਂ ਵਿਚੋਂ ਚੋਟੀ ਦਾ ਸੀ, ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ।
ਦੋਗ੍ਧਾ ਰਜਤਨਾਭਸ੍ਤੁ ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਸੀਨ੍ਮਹਾਮਤਿਃ । ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਜ੍ਞੋ ਯਕ੍ਸ਼ਰਾਜਸੁਤੋ ਬਲੀ
ਦੁੱਧ ਵਿੱਛਣ ਵਾਲਾ ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਨਾਭੀ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਯਕਸ਼ ਰਾਜੇ ਦਾ ਤਾਕਤਵਰ ਪੁੱਤਰ ਸੀ।