ਤਸ੍ਯ ਪਿਤ੍ਰਾ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਕਦਾ ਨੈਵਾਨੁਰਂਜਿਤਾਃ । ਤੇਨਾਨੁਰਂਜਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਮੁਮੁਦਿਰੇ ਸੁਖੇਨ ਵੈ
ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਕਦੇ ਵੀ ਸਾਰੀ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਨਹੀਂ ਬਣਾਇਆ ਸੀ; ਪਰ ਪ੍ਰਥੁ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਬਣਾਇਆ, ਤੇ ਉਹ ਸਭ ਸੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਰਹੇ।
ਅਨੁਰਾਗਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਵੀਰਸ੍ਯ ਨਾਮ ਰਾਜੇਤ੍ਯਜਾਯਤ । ਪ੍ਰਯਾਤਸ੍ਯ ਸੁਵੀਰਸ੍ਯ ਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਉਸ ਵੀਰ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਕੇ 'ਰਾਜਾ' ਨਾਮ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ; ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਵੀਰ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਚਲਿਆ, ਹੇ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਆਪਸ੍ਤਸ੍ਤਂਭਿਰੇ ਸਰ੍ਵਾ ਭਯਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਦੁਰ੍ਗਂ ਮਾਰ੍ਗਂ ਵਿਲੋਪ੍ਯੈਵ ਸੁਮਾਰ੍ਗਂ ਪਰ੍ਵਤਾ ਦਦੁਃ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਸਾਰੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਠਹਿਰ ਗਈਆਂ; ਪਹਾੜਾਂ ਨੇ ਔਖੇ ਰਸਤੇ ਹਟਾ ਕੇ ਚੰਗੇ ਰਸਤੇ ਦਿੱਤੇ।
ਧ੍ਵਜਭਂਗਂ ਨ ਚਕ੍ਰੁਸ੍ਤੇ ਗਿਰਯਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਤੇ । ਅਕृष੍ਟਪਚ੍ਯਾ ਪृਥਿਵੀ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਕਾਮਧੇਨਵਃ
ਪਹਾੜਾਂ ਨੇ ਕਦੇ ਵੀ ਧਵਜ ਤੋੜਨ ਦੀ ਘਟਨਾ ਨਹੀਂ ਹੋਣ ਦਿੱਤੀ; ਧਰਤੀ ਹਰ ਥਾਂ ਬਿਨਾਂ ਹਲ ਚਲਾਏ ਫਸਲਾਂ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਸੀ, ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਕਾਮਧੇਨ ਗਾਂ ਵਾਂਗ।
ਪਰ੍ਜਨ੍ਯਃ ਕਾਮਵਰ੍षੀ ਚ ਵੇਦਯਜ੍ਞਾਨ੍ਮਹੋਤ੍ਸਵਾਨ੍ । ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਪਰੇ
ਬਦਲ ਮਨਚਾਹਾ ਮੀਂਹ ਪਾਉਂਦੇ, ਤੇ ਵੈਦਿਕ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਸਮਾਗਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਭ ਕਰਦੇ।
ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲਾ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਸ੍ਤਸ੍ਮਿਞ੍ਛਾਸਤਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵੇ । ਨ ਦੁਰ੍ਭਿਕ੍ਸ਼ਂ ਨ ਚ ਵ੍ਯਾਧਿਰ੍ਨਾਕਾਲਮਰਣਂ ਨृਣਾਮ੍
ਉਸ ਰਾਜੇ ਦੇ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ, ਰੁੱਖ ਸਭ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਦਿੰਦੇ; ਨਾ ਕਦੇ ਅਕਾਲ ਆਇਆ, ਨਾ ਰੋਗ, ਨਾ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਅਣਸਮੇਂ ਮੌਤ ਹੋਈ।
ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਖੇਨ ਜੀਵਂਤਿ ਲੋਕਾ ਧਰ੍ਮਪਰਾਯਣਾਃ । ਤਸ੍ਮਿਞ੍ਛਾਸਤਿ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षੇ ਰਾਜਰਾਜੇ ਮਹਾਤ੍ਮਨਿ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਤੇ ਅਜਿੱਤ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜ ਕਰਦੇ, ਲੋਕ ਸਭ ਸੁਖੀ ਜੀਵਦੇ, ਤੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕਾਲੇ ਤੁ ਯਜ੍ਞੇ ਪੈਤਾਮਹੇ ਸ਼ੁਭੇ । ਸੂਤ ਸੂਤ੍ਯਾਂ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਃ ਸੌਮ੍ਯੇਹਨਿ ਮਹਾਤ੍ਮਨਿ
ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਪਿਤਾ-ਪੁਰਖਾਂ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਯਜਨ ਵਿਚ, ਸੁਤਾ ਸੁਤਿਆ ਸਮਾਗਮ ਤੇ ਚੰਗੇ ਦਿਨ ਤੇ ਜਨਮਿਆ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਮਹਾਯਜ੍ਞੇ ਜਜ੍ਞੇ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋऽਥ ਮਾਗਧਃ । ਪृਥੋਃਸ੍ਤਵਾਰ੍ਥਂ ਤੌ ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਹੂਤੌ ਮਹਰ੍षਿਭਿਃ
ਉਸੇ ਵੱਡੇ ਯਜਨ ਵਿਚ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਮਾਗਧ ਵੀ ਜਨਮਿਆ; ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪ੍ਰਥੁ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ।
ਸੂਤਸ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ । ਸ਼ਿਖਾਸੂਤ੍ਰੇਣ ਸਂਯੁਕ੍ਤੋ ਵੇਦਾਧ੍ਯਯਨਤਤ੍ਪਰਃ
ਮੈਂ ਸੁਤਾ ਦੇ ਲੱਛਣ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਹੇ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ; ਉਹ ਚੋਟੀ ਤੇ ਜਨੇਊ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਤੇ ਵੈਦ ਪੜ੍ਹਨ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ।
ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਵੇਤ੍ਤਾਸਾਵਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਮੁਪਾਸਤੇ । ਦਾਨਾਧ੍ਯਯਨਸਂਪਨ੍ਨੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਚਾਰਪਰਾਯਣਃ
ਉਹ ਸਭ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦਾ ਅਰਥ ਜਾਣਦਾ, ਅੱਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ, ਦਾਨ ਤੇ ਪੜ੍ਹਾਈ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਚ ਪੂਜਨਾਭਿਰਤਃ ਸਦਾ । ਯਾਚਕਸ੍ਤਾਵਕੈਃ ਪੁਣ੍ਯੈਰ੍ਵੇਦਮਂਤ੍ਰੈਰ੍ਯਜੇਤ੍ਕਿਲ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦਾ, ਮੰਗਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਯਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਚਾਰਪਰੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਂਬਂਧਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਸਹ । ਏਵਂ ਸ ਮਾਗਧੋ ਜਜ੍ਞੇ ਵੇਦਾਧ੍ਯਯਨਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਉਹ ਸਦਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝ ਰੱਖਦਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਗਧ ਜਨਮਿਆ, ਪਰ ਵੈਦ ਪੜ੍ਹਾਈ ਤੋਂ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਬਂਦਿਨਸ਼੍ਚਾਰਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਚਾਰਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ । ਜ੍ਞੇਯਾਸ੍ਤੇ ਚ ਮਹਾਭਾਗਾਃ ਸ੍ਤਾਵਕਾਃ ਪ੍ਰਭਵਂਤਿ ਤੇ
ਬੰਦੀਆਂ ਤੇ ਚਾਰਣ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਤੋਂ ਰਹਿ ਗਏ, ਉਹ ਸਭ ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਉਹ ਸਤੁਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਣਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਤਵਨਾਰ੍ਥਮੁਭੌ ਸृष੍ਟੌ ਨਿਪੁਣੌ ਸੂਤਮਾਗਧੌ । ਤਾਵੂਚੁਰ੍ऋषਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ੍ਤੂਯਤਾਮੇष ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ
ਸਤੁਤੀ ਲਈ, ਨਿਪੁੰਨ ਸੁਤਾ ਤੇ ਮਾਗਧ ਦੋਵੇਂ ਬਣਾਏ ਗਏ; ਸਭ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਇਸ ਰਾਜੇ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰੋ।'
ਕਰ੍ਮੈਤਦਨੁਰੂਪਂ ਚ ਯਾਦृਸ਼ੋਯਂ ਨਰਾਧਿਪਃ । ਤਾਵੂਚਤੁਸ੍ਤਦਾ ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤਾਨृषੀਨ੍ਬਂਦਿਮਾਗਧੌ
ਇਹ ਕੰਮ ਇਸ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਲਈ ਠੀਕ ਹੈ; ਫਿਰ ਬੰਦੀ ਤੇ ਮਾਗਧ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਆਵਾਂ ਦੇਵਾਨृषੀਂਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰੀਣਯਾਵਃ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਭਿਃ । ਨ ਚਾਸ੍ਯ ਵਿਦ੍ਵੋ ਵੈ ਕਰ੍ਮ ਨ ਤਥਾ ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਯਸ਼ਃ
ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਪਰ ਗਿਆਨਵਾਨ ਲੋਕ ਮਾਤਰ ਕਰਮ ਨੂੰ ਹੀ ਸੱਚੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੇ।
ਕਰ੍ਮਣਾ ਯੇਨ ਕੁਰ੍ਯਾਵਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਜਾਨੀਵਸ੍ਤਨ੍ਨ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰਾ ਅਵਿਜ੍ਞਾਤਗੁਣਸ੍ਯ ਹਿ
ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਰਾਹੀਂ ਇਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਪਰ, ਹੇ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਲੁਕਵੇਂ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।
ਭਵਿष੍ਯੈਸ੍ਤੈਰ੍ਗੁਣੈਃ ਪੁਣ੍ਯੈਃ ਸ੍ਤੋਤਵ੍ਯੋਯਂ ਨਰੋਤ੍ਤਮਃ । ਕृਤਵਾਨ੍ਯਾਨਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਪृਥੁਰੇਵ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਚੰਗੇ ਗੁਣਾਂ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ, ਇਹ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਸਤੁਤੀ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਵੇਗਾ। ਮਹਾਨ ਕਾਰਜਾਂ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਥੂ ਹੀ ਬਹੁਤ ਕਰਮ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
ਊਚੁਸ੍ਤੇ ਮੁਨਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਗੁਣਾਨ੍ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਸਤ੍ਯਵਾਞ੍ਜ੍ਞਾਨਸਂਪਨ੍ਨੋ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍ਖ੍ਯਾਤਵਿਕ੍ਰਮਃ
ਸਾਰੇ ਮੁਨੀ ਇਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਦਿਵਯ ਗੁਣਾਂ ਬਾਰੇ ਕਹਿ ਰਹੇ ਸਨ: ਉਹ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਤੇ ਵਿਰਤਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਸਦਾ ਸ਼ੂਰੋ ਗੁਣਗ੍ਰਾਹੀ ਪੁਣ੍ਯਵਾਂਸ੍ਤ੍ਯਾਗਵਾਨ੍ਗੁਣੀ । ਧਾਰ੍ਮਿਕਃ ਸਤ੍ਯਵਾਦੀ ਚ ਯਜ੍ਞਾਨਾਂ ਯਾਜਕੋਤ੍ਤਮਃ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਚੰਗੇ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਾਲਾ, ਦਾਨੀ, ਗੁਣੀ, ਧਰਮਵਾਨ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਯਜਨਾਂ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਪ੍ਰਿਯਵਾਕ੍ਸਤ੍ਯਵਾਦੀ ਚ ਧਾਨ੍ਯਵਾਨ੍ਧਨਵਾਨ੍ਗੁਣੀ । ਗੁਣਜ੍ਞਃ ਸਗੁਣਗ੍ਰਾਹੀ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਃ ਸਤ੍ਯਵਤ੍ਸਲਃ
ਉਹ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਅਨਾਜ ਤੇ ਧਨ ਵਿੱਚ ਧਨੀ, ਗੁਣੀ, ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਤੇ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ, ਧਰਮ ਦੀ ਸਮਝ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸੱਚ ਦਾ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਗਃ ਸਰ੍ਵਵੇਤ੍ਤਾ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯੋ ਵੇਦਵਿਤ੍ਸੁਧੀਃ । ਪ੍ਰਜ੍ਞਾਵਾਨ੍ਸੁਸ੍ਵਰਸ਼੍ਚੈਵ ਵੇਦਵੇਦਾਂਗਪਾਰਗਃ
ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ, ਹਰ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ, ਬ੍ਰਹਮਨ ਦਾ ਭਗਤ, ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲਾ ਤੇ ਵੇਦ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ।
ਧਾਤਾ ਗੋਪ੍ਤਾ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਸ ਵਿਜਯੀ ਸਮਰਾਂਗਣੇ । ਰਾਜਸੂਯਾਦਿਕਾਨਾਂ ਤੁ ਯਜ੍ਞਾਨਾਂ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮਃ
ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਣ ਵਾਲਾ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਰਾਜਸੂਯ ਆਦਿ ਯਜਨਾਂ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਆਹਰ੍ਤਾ ਭੂਤਲੇ ਚੈਕਃ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । ਏਤੇ ਗੁਣਾ ਅਸ੍ਯ ਚਾਂਗੇ ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਹਰ ਗੁਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ। ਇਹ ਗੁਣ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਆਉਣਗੇ।
ऋषਿਭਿਸ੍ਤੌ ਨਿਯੁਕ੍ਤੌ ਤੁ ਕੁਰ੍ਵਾਣੌ ਸੂਤਮਾਗਧੌ । ਗੁਣੈਸ਼੍ਚੈਵ ਭਵਿष੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਨਿਯੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਸੂਤ ਤੇ ਮਾਗਧ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮੌਜੂਦਾ ਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਸਤੁਤ ਗੀਤ ਬਣਾਇਆ।
ਤਦਾ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਵੈ ਲੋਕਾਸ੍ਤਵੈਸ੍ਤੁष੍ਟਾ ਮਹਾਮਤੇ । ਪੁਰਤਸ਼੍ਚ ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ ਦਾਤਾਰਃ ਸ੍ਤਾਵਨੈਰ੍ਗੁਣੈਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ ਵਾਲੇ, ਲੋਕ ਉਹਨਾਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ। ਤੇ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ, ਦਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਮਿਲੇਗਾ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਲੋਕੇਸ੍ਮਿਨ੍ਸ੍ਤਵੇषੁ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ । ਆਸ਼ੀਰ੍ਵਾਦਾਃ ਪ੍ਰਯੁਜ੍ਯਂਤੇ ਤੇषਾਂ ਦ੍ਰਵਿਣਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਤੁਤੀਆਂ ਦੌਰਾਨ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸੂਤਾਯ ਮਾਗਧਾਯੈਵ ਬਂਦਿਨੇ ਚ ਮਹੋਦਯਮ੍ । ਚਾਰਣਾਯ ਤਤਃ ਪ੍ਰਾਦਾਤ੍ਤੈਲਂਗਂ ਦੇਸ਼ਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਸੂਤ, ਮਾਗਧ, ਬੰਦਿਨ ਤੇ ਚਾਰਣ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਤੈਲੰਗ ਦੀ ਵਧੀਆ ਜ਼ਮੀਨ ਦਿੱਤੀ।
ਪृਥੁਃ ਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਹੈਹਯਂ ਦੇਸ਼ਮੇਵ ਚ । ਰੇਵਾਤੀਰੇ ਪੁਰਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਨਾਮ੍ਨਾ ਨृਪਨਂਦਨਃ
ਪ੍ਰਥੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਧਰਮਵਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਹੈਹਯਾਂ ਦੀ ਜ਼ਮੀਨ ਵੀ ਦਿੱਤੀ। ਰੇਵਾ ਦੇ ਕੰਢੇ 'ਤੇ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਾਮ 'ਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਬਣਾਇਆ।