ਮਹਾਕਾਯੋ ਮਹਾਬਾਹੂ ਰੂਪੇਣਾਪ੍ਰਤਿਮੋ ਭੁਵਿ । ਖਡ੍ਗਬਾਣਧਰੋ ਧਨ੍ਵੀ ਕਵਚੀ ਚ ਮਹਾਪ੍ਰਭੁਃ
ਉਹ ਵੱਡਾ ਸਰੀਰ, ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਹਥਿਆਰ, ਤੀਰ, ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਕਵਚ ਪਹਿਨੇ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਸੀ।
ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਪਨ੍ਨਃ ਸਰ੍ਵਾਲਂਕਾਰਭੂषਣਃ । ਤੇਜਸਾ ਰੂਪਭਾਵੇਨ ਸੁਵਰ੍ਣੈਸ਼੍ਚ ਮਹਾਮਤਿਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਪਰਪੂਰਨ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਸੋਨਿਆਂ ਵਰਗਾ ਗਿਆਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ।
ਦਿਵਿ ਇਂਦ੍ਰੋ ਯਥਾ ਭਾਤਿ ਭੁਵਿ ਵੇਨਾਤ੍ਮਜਸ੍ਤਥਾ । ਤਸ੍ਮਿਞ੍ਜਾਤੇ ਮਹਾਭਾਗੇ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ऋषਯੋਮਲਾਃ
ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਵੈਨਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਸੀ। ਜਦ ਇਹ ਮਹਾਨ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਉਤ੍ਸਵਂ ਚਕ੍ਰਿਰੇ ਸਰ੍ਵੇ ਵੇਨਸ੍ਯ ਤਨਯਂ ਪ੍ਰਤਿ । ਦੀਪ੍ਯਮਾਨਃ ਸ੍ਵਵਪੁषਾ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦਗ੍ਨਿਰਿਵੋਜ੍ਜ੍ਵਲਃ
ਸਭ ਨੇ ਵੈਨਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪੈਦائش ਦਾ ਉਤਸਵ ਮਨਾਇਆ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਰੌਣਕ ਨਾਲ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਆਦ੍ਯਮਾਜਗਵਂ ਨਾਮ ਧਨੁਰ੍ਗृਹ੍ਯ ਮਹਾਵਰਮ੍ । ਸ਼ਰਾਨ੍ਦਿਵ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਰਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥੇ ਕਵਚਂ ਚ ਮਹਾਪ੍ਰਭਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਜਗਵ ਨਾਮ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਨੁਸ਼, ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਤੀਰ, ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਕਵਚ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਜਾਤੇ ਸਤਿ ਮਹਾਭਾਗੇ ਪृਥੌ ਵੀਰੇ ਮਹਾਤ੍ਮਨਿ । ਸਂਪ੍ਰਹ੍ਰष੍ਟਾਨਿ ਭੂਤਾਨਿ ਸਮਸ੍ਤਾਨਿ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਜਦ ਮਹਾਨ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪ੍ਰਥੂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਸਭ ਜੀਵ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਤੋਯਾਨਿ ਪੁਣ੍ਯਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ । ਤਸ੍ਯਾਭਿषੇਕੇ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰਾਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਪ੍ਰਤਸ੍ਥਿਰੇ
ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀਆਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ। ਉਸ ਦੀ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਮੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਪਿਤਾਮਹਾਦ੍ਯਾ ਦੇਵਾਸ੍ਤੁ ਭੂਤਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ । ਸ੍ਥਾਵਰਾਣਿ ਚਰਾਣ੍ਯੇਵ ਅਭ੍ਯषਿਂਚਨ੍ਨਰਾਧਿਪਮ੍
ਪਿਤਾਮਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜੀਵ, ਜੜ ਤੇ ਚਲਣ ਵਾਲੇ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਨ ਆਏ।
ਮਹਾਵੀਰਂ ਪ੍ਰਜਾਪਾਲਂ ਪृਥੁਮੇਵ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ । ਪृਥੁਰ੍ਵੈਨ੍ਯੋ ਰਾਜਰਾਜ੍ਯੇ ਅਭਿਗਮ੍ਯ ਚਰਾਚਰੈਃ
ਮਹਾਨ ਵੀਰ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਥੁ, ਵੇਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਰਾਜ ਸੰਭਾਲਿਆ, ਤਦ ਸਾਰੇ ਜੀਵ—ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ—ਉਸ ਕੋਲ ਆਏ, ਹੇ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਦੇਵੈਰ੍ਵਿਪ੍ਰੈਸ੍ਤਥਾ ਸਰ੍ਵੈਰਭਿषਿਕ੍ਤੋ ਮਹਾਮਨਾਃ । ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਸਮਧਿਰਾਜ੍ਯੇ ਵੈ ਪृਥੁਰ੍ਵੈਨ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਦੇਵਤੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਭ ਨੇ, ਉੱਚ ਮਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਪ੍ਰਤਾਪੀ ਪ੍ਰਥੁ, ਵੇਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ।
ਤਸ੍ਯ ਪਿਤ੍ਰਾ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਕਦਾ ਨੈਵਾਨੁਰਂਜਿਤਾਃ । ਤੇਨਾਨੁਰਂਜਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਮੁਮੁਦਿਰੇ ਸੁਖੇਨ ਵੈ
ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਕਦੇ ਵੀ ਸਾਰੀ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਨਹੀਂ ਬਣਾਇਆ ਸੀ; ਪਰ ਪ੍ਰਥੁ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਬਣਾਇਆ, ਤੇ ਉਹ ਸਭ ਸੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਰਹੇ।
ਅਨੁਰਾਗਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਵੀਰਸ੍ਯ ਨਾਮ ਰਾਜੇਤ੍ਯਜਾਯਤ । ਪ੍ਰਯਾਤਸ੍ਯ ਸੁਵੀਰਸ੍ਯ ਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਉਸ ਵੀਰ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਕੇ 'ਰਾਜਾ' ਨਾਮ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ; ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਵੀਰ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਚਲਿਆ, ਹੇ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਆਪਸ੍ਤਸ੍ਤਂਭਿਰੇ ਸਰ੍ਵਾ ਭਯਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਦੁਰ੍ਗਂ ਮਾਰ੍ਗਂ ਵਿਲੋਪ੍ਯੈਵ ਸੁਮਾਰ੍ਗਂ ਪਰ੍ਵਤਾ ਦਦੁਃ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਸਾਰੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਠਹਿਰ ਗਈਆਂ; ਪਹਾੜਾਂ ਨੇ ਔਖੇ ਰਸਤੇ ਹਟਾ ਕੇ ਚੰਗੇ ਰਸਤੇ ਦਿੱਤੇ।
ਧ੍ਵਜਭਂਗਂ ਨ ਚਕ੍ਰੁਸ੍ਤੇ ਗਿਰਯਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਤੇ । ਅਕृष੍ਟਪਚ੍ਯਾ ਪृਥਿਵੀ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਕਾਮਧੇਨਵਃ
ਪਹਾੜਾਂ ਨੇ ਕਦੇ ਵੀ ਧਵਜ ਤੋੜਨ ਦੀ ਘਟਨਾ ਨਹੀਂ ਹੋਣ ਦਿੱਤੀ; ਧਰਤੀ ਹਰ ਥਾਂ ਬਿਨਾਂ ਹਲ ਚਲਾਏ ਫਸਲਾਂ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਸੀ, ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਕਾਮਧੇਨ ਗਾਂ ਵਾਂਗ।
ਪਰ੍ਜਨ੍ਯਃ ਕਾਮਵਰ੍षੀ ਚ ਵੇਦਯਜ੍ਞਾਨ੍ਮਹੋਤ੍ਸਵਾਨ੍ । ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਪਰੇ
ਬਦਲ ਮਨਚਾਹਾ ਮੀਂਹ ਪਾਉਂਦੇ, ਤੇ ਵੈਦਿਕ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਸਮਾਗਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਭ ਕਰਦੇ।
ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲਾ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਸ੍ਤਸ੍ਮਿਞ੍ਛਾਸਤਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵੇ । ਨ ਦੁਰ੍ਭਿਕ੍ਸ਼ਂ ਨ ਚ ਵ੍ਯਾਧਿਰ੍ਨਾਕਾਲਮਰਣਂ ਨृਣਾਮ੍
ਉਸ ਰਾਜੇ ਦੇ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ, ਰੁੱਖ ਸਭ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਦਿੰਦੇ; ਨਾ ਕਦੇ ਅਕਾਲ ਆਇਆ, ਨਾ ਰੋਗ, ਨਾ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਅਣਸਮੇਂ ਮੌਤ ਹੋਈ।
ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਖੇਨ ਜੀਵਂਤਿ ਲੋਕਾ ਧਰ੍ਮਪਰਾਯਣਾਃ । ਤਸ੍ਮਿਞ੍ਛਾਸਤਿ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षੇ ਰਾਜਰਾਜੇ ਮਹਾਤ੍ਮਨਿ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਤੇ ਅਜਿੱਤ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜ ਕਰਦੇ, ਲੋਕ ਸਭ ਸੁਖੀ ਜੀਵਦੇ, ਤੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕਾਲੇ ਤੁ ਯਜ੍ਞੇ ਪੈਤਾਮਹੇ ਸ਼ੁਭੇ । ਸੂਤ ਸੂਤ੍ਯਾਂ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਃ ਸੌਮ੍ਯੇਹਨਿ ਮਹਾਤ੍ਮਨਿ
ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਪਿਤਾ-ਪੁਰਖਾਂ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਯਜਨ ਵਿਚ, ਸੁਤਾ ਸੁਤਿਆ ਸਮਾਗਮ ਤੇ ਚੰਗੇ ਦਿਨ ਤੇ ਜਨਮਿਆ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਮਹਾਯਜ੍ਞੇ ਜਜ੍ਞੇ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋऽਥ ਮਾਗਧਃ । ਪृਥੋਃਸ੍ਤਵਾਰ੍ਥਂ ਤੌ ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਹੂਤੌ ਮਹਰ੍षਿਭਿਃ
ਉਸੇ ਵੱਡੇ ਯਜਨ ਵਿਚ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਮਾਗਧ ਵੀ ਜਨਮਿਆ; ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪ੍ਰਥੁ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ।
ਸੂਤਸ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ । ਸ਼ਿਖਾਸੂਤ੍ਰੇਣ ਸਂਯੁਕ੍ਤੋ ਵੇਦਾਧ੍ਯਯਨਤਤ੍ਪਰਃ
ਮੈਂ ਸੁਤਾ ਦੇ ਲੱਛਣ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਹੇ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ; ਉਹ ਚੋਟੀ ਤੇ ਜਨੇਊ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਤੇ ਵੈਦ ਪੜ੍ਹਨ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ।
ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਵੇਤ੍ਤਾਸਾਵਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਮੁਪਾਸਤੇ । ਦਾਨਾਧ੍ਯਯਨਸਂਪਨ੍ਨੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਚਾਰਪਰਾਯਣਃ
ਉਹ ਸਭ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦਾ ਅਰਥ ਜਾਣਦਾ, ਅੱਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ, ਦਾਨ ਤੇ ਪੜ੍ਹਾਈ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਚ ਪੂਜਨਾਭਿਰਤਃ ਸਦਾ । ਯਾਚਕਸ੍ਤਾਵਕੈਃ ਪੁਣ੍ਯੈਰ੍ਵੇਦਮਂਤ੍ਰੈਰ੍ਯਜੇਤ੍ਕਿਲ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦਾ, ਮੰਗਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਯਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਚਾਰਪਰੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਂਬਂਧਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਸਹ । ਏਵਂ ਸ ਮਾਗਧੋ ਜਜ੍ਞੇ ਵੇਦਾਧ੍ਯਯਨਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਉਹ ਸਦਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝ ਰੱਖਦਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਗਧ ਜਨਮਿਆ, ਪਰ ਵੈਦ ਪੜ੍ਹਾਈ ਤੋਂ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਬਂਦਿਨਸ਼੍ਚਾਰਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਚਾਰਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ । ਜ੍ਞੇਯਾਸ੍ਤੇ ਚ ਮਹਾਭਾਗਾਃ ਸ੍ਤਾਵਕਾਃ ਪ੍ਰਭਵਂਤਿ ਤੇ
ਬੰਦੀਆਂ ਤੇ ਚਾਰਣ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਤੋਂ ਰਹਿ ਗਏ, ਉਹ ਸਭ ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਉਹ ਸਤੁਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਣਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਤਵਨਾਰ੍ਥਮੁਭੌ ਸृष੍ਟੌ ਨਿਪੁਣੌ ਸੂਤਮਾਗਧੌ । ਤਾਵੂਚੁਰ੍ऋषਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ੍ਤੂਯਤਾਮੇष ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ
ਸਤੁਤੀ ਲਈ, ਨਿਪੁੰਨ ਸੁਤਾ ਤੇ ਮਾਗਧ ਦੋਵੇਂ ਬਣਾਏ ਗਏ; ਸਭ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਇਸ ਰਾਜੇ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰੋ।'
ਕਰ੍ਮੈਤਦਨੁਰੂਪਂ ਚ ਯਾਦृਸ਼ੋਯਂ ਨਰਾਧਿਪਃ । ਤਾਵੂਚਤੁਸ੍ਤਦਾ ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤਾਨृषੀਨ੍ਬਂਦਿਮਾਗਧੌ
ਇਹ ਕੰਮ ਇਸ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਲਈ ਠੀਕ ਹੈ; ਫਿਰ ਬੰਦੀ ਤੇ ਮਾਗਧ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਆਵਾਂ ਦੇਵਾਨृषੀਂਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰੀਣਯਾਵਃ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਭਿਃ । ਨ ਚਾਸ੍ਯ ਵਿਦ੍ਵੋ ਵੈ ਕਰ੍ਮ ਨ ਤਥਾ ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਯਸ਼ਃ
ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਪਰ ਗਿਆਨਵਾਨ ਲੋਕ ਮਾਤਰ ਕਰਮ ਨੂੰ ਹੀ ਸੱਚੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੇ।
ਕਰ੍ਮਣਾ ਯੇਨ ਕੁਰ੍ਯਾਵਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਜਾਨੀਵਸ੍ਤਨ੍ਨ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰਾ ਅਵਿਜ੍ਞਾਤਗੁਣਸ੍ਯ ਹਿ
ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਰਾਹੀਂ ਇਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਪਰ, ਹੇ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਲੁਕਵੇਂ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।
ਭਵਿष੍ਯੈਸ੍ਤੈਰ੍ਗੁਣੈਃ ਪੁਣ੍ਯੈਃ ਸ੍ਤੋਤਵ੍ਯੋਯਂ ਨਰੋਤ੍ਤਮਃ । ਕृਤਵਾਨ੍ਯਾਨਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਪृਥੁਰੇਵ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਚੰਗੇ ਗੁਣਾਂ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ, ਇਹ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਸਤੁਤੀ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਵੇਗਾ। ਮਹਾਨ ਕਾਰਜਾਂ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਥੂ ਹੀ ਬਹੁਤ ਕਰਮ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
ਊਚੁਸ੍ਤੇ ਮੁਨਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਗੁਣਾਨ੍ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਸਤ੍ਯਵਾਞ੍ਜ੍ਞਾਨਸਂਪਨ੍ਨੋ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍ਖ੍ਯਾਤਵਿਕ੍ਰਮਃ
ਸਾਰੇ ਮੁਨੀ ਇਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਦਿਵਯ ਗੁਣਾਂ ਬਾਰੇ ਕਹਿ ਰਹੇ ਸਨ: ਉਹ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਤੇ ਵਿਰਤਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।