ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਧ੍ਵਂ ਮਹਾਭਾਗਾ ਮਾਮੇਵਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ । ਅਭਕ੍ਤਾਯ ਨ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਮਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਯ ਸ਼ਠਾਯ ਚ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ। ਇਹ ਗੱਲ ਨਾ ਭਗਤੀ ਰਹਿਤ, ਨਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰਹਿਤ, ਨਾ ਚਲਾਕ ਨੂੰ ਦੱਸਣੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਸੁਮੂਰ੍ਖਾਯ ਸੁਮੋਹਾਯ ਕੁਸ਼ਿष੍ਯਾਯ ਤਥੈਵ ਚ । ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਹੀਨਾਯ ਕੂਟਾਯ ਸਰ੍ਵਨਾਸ਼ਾਯ ਮਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਨਾ ਬਹੁਤ ਮੂਰਖ, ਨਾ ਬਹੁਤ ਭਟਕਿਆ, ਨਾ ਮਾੜਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਨਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰਹਿਤ, ਨਾ ਝੂਠਾ, ਨਾ ਸਭ ਕੁਝ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।
ਅਨ੍ਯਥਾ ਪਠਤੇ ਯੋ ਹਿ ਨਿਰਯਂ ਚ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਹਿ । ਭਵਂਤੋ ਭਾਵਸਂਯੁਕ੍ਤਾਃ ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮਪਰਾਯਣਾਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਭਾਵ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸੱਚ ਅਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ ਹੋ।
ਭਵਤਾਮਗ੍ਰਤਃ ਸਰ੍ਵਂ ਚਰਿਤ੍ਰਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਸਂਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮ੍ਯਸ਼ੇषੇਣ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਸੁਣੋ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗ੍ਯਂ ਯਸ਼ਸ੍ਯਮਾਯੁष੍ਯਂ ਧਨ੍ਯਂ ਵੇਦੈਸ਼੍ਚ ਸਂਮਿਤਮ੍ । ਰਹਸ੍ਯਮृषਿਭਿਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸਵਰਗ, ਇਜ਼ਤ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਹੈ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਮੈਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਰਾਜ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਯਸ਼੍ਚੈਨਂ ਕੀਰ੍ਤਯੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਪृਥੋਰ੍ਵੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਵਿਸ੍ਤਰਮ੍ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਨ ਸ ਸ਼ੋਚੇਤ੍ਕृਤਾਕृਤਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਪ੍ਰਿਥੂ, ਵੇਨਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕੀਤੇ ਜਾਂ ਨਾ ਕੀਤੇ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਕਦੇ ਦੁਖੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਾਰ੍ਜਿਤਂ ਪਾਪਂ ਸ਼੍ਰੁਤਮਾਤ੍ਰੇਣ ਨਸ਼੍ਯਤਿ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਵੇਦਵਿਦ੍ਵਾਂਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਵਿਜਯੀ ਭਵੇਤ੍
ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਦਾ ਪਾਪ ਸਿਰਫ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਸ਼ਤਰੀ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ।
ਵੈਸ਼੍ਯੋ ਧਨਸਮृਦ੍ਧਃ ਸ੍ਯਾਚ੍ਛੂਦ੍ਰਃ ਸੁਖਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਏਵਂ ਫਲਂ ਸਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪਠਨਾਚ੍ਛ੍ਰਵਣਾਦਪਿ
ਵੈਸ਼ ਵਧੀਆ ਧਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਸੁਖ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੜ੍ਹਨ ਜਾਂ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਇਹ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਪृਥੋਰ੍ਜਨ੍ਮਚਰਿਤ੍ਰਂ ਚ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਧਰ੍ਮਗੋਪ੍ਤਾ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਵੇਦਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਕੋਵਿਦਃ
ਪ੍ਰਿਥੂ ਦੀ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਅਤੇ ਕਰਤਬ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ ਅਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਧਰਮ ਦਾ ਰੱਖਵਾਲਾ, ਵੱਡਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਅਤੇ ਵੇਦ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰਿਵਂਸ਼ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਃ ਪੂਰ੍ਵਮਤ੍ਰਿਸਮਃ ਪ੍ਰਭੁਃ । ਸ੍ਰष੍ਟਾ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਅਂਗੋ ਨਾਮ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਉਹ ਅਤ੍ਰਿ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਪਹਿਲਾਂ ਅਤ੍ਰਿ ਵਰਗਾ ਹੀ ਸੀ। ਸਭ ਧਰਮ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਅੰਗਾ ਨਾਮਕ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਸੀ।
ਯ ਆਸੀਤ੍ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਵੈ ਵੇਨੋ ਨਾਮ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ । ਧਰ੍ਮਮੇਵਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਸਰ੍ਵਦੈਵ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੇਨਾ ਨਾਮਕ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਸੀ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਛੱਡ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਮृਤ੍ਯੋਃ ਕਨ੍ਯਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਸੁਨੀਥਾ ਨਾਮ ਨਾਮਤਃ । ਤਾਂ ਤੁ ਅਂਗੋ ਮਹਾਭਾਗਃ ਸੁਨੀਥਾਮੁਪਯੇਮਿਵਾਨ੍
ਮ੍ਰਿਤਿਉ ਦੀ ਧੀ, ਸੁਨੀਥਾ ਨਾਮਕ, ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਮਹਾਨ ਅੰਗਾ ਨੇ ਉਸ ਸੁਨੀਥਾ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਲਿਆ।
ਤਸ੍ਯਾਮੁਤ੍ਪਾਦਯਾਮਾਸ ਵੇਨਂ ਧਰ੍ਮਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍ । ਮਾਤਾਮਹਸ੍ਯ ਦੋषੇਣ ਵੇਨਃ ਕਾਲਾਤ੍ਮਜਾਤ੍ਮਜਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਵੈਨਾ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਧਰਮ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਆਪਣੀ ਮਾਤਾ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ, ਵੈਨਾ ਕਾਲਾਤਮਜ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ।
ਨਿਜਧਰ੍ਮਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਅਧਰ੍ਮਨਿਰਤੋਭਵਤ੍ । ਕਾਮਾਲ੍ਲੋਭਾਨ੍ਮਹਾਮੋਹਾਤ੍ਪਾਪਮੇਵ ਸਮਾਚਰਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਧਰਮ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਅਧਰਮ ਵਿਚ ਲੱਗ ਗਿਆ। ਇੱਛਾ, ਲੋਭ ਤੇ ਵੱਡੇ ਭੁਲੇਖੇ ਕਰਕੇ ਉਹ ਸਦਾ ਪਾਪੀ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਵੇਦਾਚਾਰਮਯਂ ਧਰ੍ਮਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਨਰਾਧਿਪਃ । ਅਨ੍ਵਵਰ੍ਤਤ ਪਾਪੇਨ ਮਦਮਤ੍ਸਰਮੋਹਿਤਃ
ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਆਚਾਰ ਵਾਲਾ ਧਰਮ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਅਹੰਕਾਰ, ਈਰਖਾ ਤੇ ਮੋਹ ਵਿਚ ਫਸ ਕੇ ਪਾਪ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲ ਪਿਆ।
ਵੇਦਾਧ੍ਯਾਯਂ ਵਿਨਾ ਲੋਕੇ ਪ੍ਰਾਵਰ੍ਤਂਤ ਤਦਾ ਜਨਾਃ । ਨਿਃਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਵषਟ੍ਕਾਰਾਃ ਪ੍ਰਜਾਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰਜਾਪਤੌ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਨਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਰਾਜਾ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਨਾਂ ਪਾਠ ਕੀਤਾ ਤੇ ਨਾਂ ਵਸ਼ਟ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਂ ਨ ਪਪੁਃ ਸੋਮਂ ਹੁਤਂ ਯਜ੍ਞੇषੁ ਦੇਵਤਾਃ । ਇਤ੍ਯੁਵਾਚ ਸ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਯਜਨ ਵਿਚ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਸੋਮ ਨਹੀਂ ਪਿਆ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭੋਗ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ। ਉਹ ਦੁਸ਼ਟ ਮਨ ਵਾਲਾ ਵੈਨਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਵਾਰ ਵਾਰ ਆਖਦਾ ਸੀ।
ਨਾਧ੍ਯੇਤਵ੍ਯਂ ਨ ਹੋਤਵ੍ਯਂ ਨ ਦੇਯਂ ਦਾਨਮੇਵ ਚ । ਨ ਯष੍ਟਵ੍ਯਂ ਨ ਹੋਤਵ੍ਯਮਿਤਿ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਃ
‘ਨਾ ਪਾਠ ਕਰਨਾ, ਨਾ ਹੋਮ ਕਰਨਾ, ਨਾ ਦਾਨ ਦੇਣਾ, ਨਾ ਯਜਨ ਕਰਨਾ, ਨਾ ਹੋਮ ਕਰਨਾ’—ਇਹ ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵੈਨਾ ਨੇ ਆਖਿਆ।
ਆਸੀਤ੍ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾ ਕ੍ਰੂਰੇਯਂ ਵਿਨਾਸ਼ੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਪਸ੍ਥਿਤੇ । ਅਹਮਿਜ੍ਯਸ਼੍ਚ ਯष੍ਟਾ ਚ ਯਜ੍ਞਸ਼੍ਚੇਤਿ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਵੈਨਾ ਨੇ ਨਾਸ ਆਉਣ ਤੇ ਇਹ ਕਰੂੜ ਵਚਨ ਲਏ: ‘ਮੈਂ ਹੀ ਪੂਜਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਹੀ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਮੈਂ ਹੀ ਯਜਨ ਹਾਂ’—ਇਹ ਗੱਲ ਉਹ ਵਾਰ ਵਾਰ ਆਖਦਾ ਸੀ।
ਮਯਿ ਯਜ੍ਞਾ ਵਿਧਾਤਵ੍ਯਾ ਮਯਿ ਹੋਤਵ੍ਯਮਿਤ੍ਯਪਿ । ਇਤ੍ਯਬ੍ਰਵੀਤ੍ਸਦਾ ਵੇਨੋ ਹ੍ਯਹਂ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸਨਾਤਨਃ
‘ਯਜਨ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਰਨੇ ਹਨ, ਹੋਮ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਰਨੇ ਹਨ’—ਵੈਨਾ ਸਦਾ ਆਖਦਾ ਸੀ, ‘ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਹਾਂ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ।’
ਅਹਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਅਹਂ ਰੁਦ੍ਰੋ ਮਿਤ੍ਰ ਇਂਦ੍ਰਃ ਸਦਾਗਤਿਃ । ਅਹਮੇਵ ਪ੍ਰਭੋਕ੍ਤਾ ਚ ਹਵ੍ਯਂ ਕਵ੍ਯਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
‘ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਰੁਦਰ ਹਾਂ, ਮਿਤ੍ਰਾ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਸਦਾ ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਹੀ ਭੋਗਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ, ਹਵਨ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਭੋਗ ਮੇਰੇ ਲਈ ਹੈ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।’
ਅਥ ਤੇ ਮੁਨਯਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾ ਵੇਨਂ ਪ੍ਰਤਿ ਮਹਾਬਲਾਃ । ਊਚੁਸ੍ਤੇ ਸਂਗਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਰਾਜਾਨਂ ਪਾਪਚੇਤਨਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਪਾਪੀ ਮਨ ਵਾਲੇ ਰਾਜਾ ਵੈਨਾ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ।
ऋषਯ ਊਚੁਃ- ਰਾਜਾ ਹਿ ਪृਥਿਵੀਨਾਥਃ ਪ੍ਰਜਾਂ ਪਾਲਯਤੇ ਸਦਾ । ਧਰ੍ਮਮੂਰ੍ਤਿਃ ਸ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਧਰ੍ਮਂ ਹਿ ਰਕ੍ਸ਼ਯੇਤ੍
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: ‘ਰਾਜਾ ਧਰਤੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਧਰਮ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।’
ਵਯਂ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਂ ਪ੍ਰਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮੋ ਯਜ੍ਞੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਵਾਰ੍षਿਕੀਮ੍ । ਅਧਰ੍ਮਂ ਕੁਰੁ ਮਾ ਯਾਗੇ ਨੈष ਧਰ੍ਮਃ ਸਤਾਂ ਗਤਿਃ
‘ਅਸੀਂ ਯਜਨ ਲਈ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਦীক্ষਾ ਲਵਾਂਗੇ। ਤੂੰ ਯਜਨ ਵਿਚ ਅਧਰਮ ਨਾ ਕਰ, ਇਹ ਸਚੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਹ ਨਹੀਂ।’
ਕੁਰੁ ਧਰ੍ਮਂ ਮਹਾਰਾਜ ਸਤ੍ਯਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਮਾਚਰ । ਪ੍ਰਜਾਹਂ ਪਾਲਯਿष੍ਯਾਮਿ ਇਤਿ ਤੇ ਸਮਯਃ ਕृਤਃ
‘ਮਹਾਰਾਜਾ, ਧਰਮ ਕਰ, ਸਚ ਤੇ ਪੁੰਨ ਕਰ। ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਮੈਂ ਕਰਾਂ’—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ ਸਮਝੌਤਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਾਂਸ੍ਤਥਾਬ੍ਰੁਵਤਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਮਹਰ੍षੀਨਬ੍ਰਵੀਤ੍ਤਦਾ । ਵੇਨਃ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਬੁਦ੍ਧਿਰਿਮਮਰ੍ਥਮਨਰ੍ਥਕਮ੍
ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਰਹੇ ਸਨ, ਵੈਨਾ, ਮੰਦ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ, ਹੱਸ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਬੇਅਰਥ ਗੱਲਾਂ ਆਖਣ ਲੱਗਾ।
ਵੇਨ ਉਵਾਚ- ਸ੍ਰष੍ਟਾ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਕਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਃ ਸ਼੍ਰੋਤਵ੍ਯਂ ਕਸ੍ਯ ਵਾ ਮਯਾ । ਸ਼੍ਰੁਤਵੀਰ੍ਯਤਪਃ ਸਤ੍ਯੇ ਮਯਾ ਵਾ ਕਃ ਸਮੋ ਭੁਵਿ
ਵੈਨਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ‘ਧਰਮ ਦਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੋਰ ਕੌਣ ਹੈ? ਮੈਂ ਕਿਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀਏ? ਧਰਤੀ ਤੇ ਗਿਆਨ, ਤਾਕਤ, ਤਪ ਤੇ ਸਚ ਵਿਚ ਮੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਕੌਣ ਹੈ?’
ਪ੍ਰਭਵਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਧਰ੍ਮਾਣਾਂ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਸਂਮੂਢਾ ਨ ਵਿਦੁਰ੍ਨੂਨਂ ਭਵਂਤੋ ਮਾਂ ਵਿਚੇਤਸਃ
‘ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਧਰਮਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਭੁਲੇ ਹੋ, ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਮਝ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ।’
ਇਚ੍ਛਨ੍ਦਹੇਯਂ ਪृਥਿਵੀਂ ਪ੍ਲਾਵਯੇਯਂ ਜਲੈਸ੍ਤਥਾ । ਦ੍ਯਾਂ ਭੁਵਂ ਚੈਵ ਰੁਂਧੇਯਂ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ
‘ਜੇ ਮੈਂ ਚਾਹਾਂ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸਾੜ ਸਕਦਾ ਹਾਂ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਡੁਬੋ ਸਕਦਾ ਹਾਂ। ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਰੋਕ ਸਕਦਾ ਹਾਂ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੋਚਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।’
ਯਦਾ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ ਮੋਹਾਦਵਲੇਪਾਚ੍ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵ । ਅਪਨੇਤੁਂ ਤਦਾ ਵੇਨਂ ਤਤਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾ ਮਹਰ੍षਯਃ
ਜਦ ਵੈਨਾ ਨੂੰ ਭੁਲੇਖੇ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਕਰਕੇ ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਿਆ, ਤਾਂ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।