ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਸ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਵृਤ੍ਰਾਯ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ । ਅਰ੍ਧਂ ਭੁਂਕ੍ਸ਼੍ਵ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਐਂਦ੍ਰਮੇਤਨ੍ਮਹਤ੍ਪਦਮ੍
ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਓ ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ। 'ਵੱਡੀ ਸਮਝ ਵਾਲੇ, ਇੰਦਰ ਦਾ ਇਹ ਵੱਡਾ ਅਸਥਾਨ ਅਰਧ ਭੋਗ।'
ਵਰ੍ਤਿਤਵ੍ਯਂ ਸੁਖੇਨਾਪਿ ਆਵਾਭ੍ਯਾਂ ਦੈਤ੍ਯਸਤ੍ਤਮ । ਏਵਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਯਨ੍ਦੈਤ੍ਯਂ ਵृਤ੍ਰ ਮੈਤ੍ਰੇਣ ਵੈ ਤਦਾ
ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜੀਵਣ, ਓ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਦੋਸਤੀ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦਿਵਾਇਆ।
ਗਤੇषੁ ਤੇषੁ ਵਿਪ੍ਰੇषੁ ਸ੍ਵਸ੍ਥਾਨਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ । ਛਿਦ੍ਰਂ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਵृਤ੍ਰਸ੍ਯਾਪਿ ਸਦੈਵ ਹਿ
ਜਦ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਚਲੇ ਗਏ, ਓ ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਮੰਦ-ਮੱਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਚੀੜ ਲੱਭਦਾ ਰਿਹਾ।
ਸਾਵਧਾਨਤ੍ਵਮਿਂਦ੍ਰੋਪਿ ਦਿਵਾਰਾਤ੍ਰੌ ਪ੍ਰਚਿਂਤਯੇਤ੍ । ਤਸ੍ਯਚ੍ਛਿਦ੍ਰਂ ਨ ਪਸ਼੍ਯੇਤ ਵृਤ੍ਰਸ੍ਯਾਪਿ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਇੰਦਰ ਵੀ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਸਾਵਧਾਨ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਚੀੜ ਨਾ ਲੱਭ ਸਕਿਆ।
ਉਪਾਯਂ ਚਿਂਤਯਾਮਾਸ ਤਸ੍ਯੈਵ ਵਧਹੇਤਵੇ । ਰਂਭਾ ਸਂਪ੍ਰੇषਿਤਾ ਤੇਨ ਮੋਹਯਸ੍ਵ ਮਹਾਸੁਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਸੰਘਾਰ ਲਈ ਉਪਾਏ ਸੋਚਿਆ। ਰੰਭਾ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ: 'ਵੱਡੇ ਅਸੁਰ ਨੂੰ ਭਟਕਾ ਦੇ।'
ਯੇਨਕੇਨਾਪ੍ਯੁਪਾਯੇਨ ਯਥਾ ਹਤ੍ਵਾ ਲਭੇ ਸੁਖਮ੍ । ਤਥਾ ਕੁਰੁष੍ਵ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਸਂਮੋਹਾਯ ਸੁਰਦ੍ਵਿषਃ
ਜਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵੀ, ਤਾਂ ਕਿ ਮਾਰ ਕੇ ਮੈਂ ਸੁਖ ਪਾ ਸਕਾਂ; ਓ ਸੁਭਾਗੀਏ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਭਟਕਾ ਦੇ।
ਵਨਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਮਹਾਦਿਵ੍ਯਂ ਪੁਣ੍ਯਪਾਦਪਸੇਵਿਤਮ੍ । ਬਹੁਵृਕ੍ਸ਼ਫਲੋਪੇਤਂ ਮृਗਪਕ੍ਸ਼ਿਸਮਾਕੁਲਮ੍
ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਅਤਿ ਦਿਵਿਆ ਜੰਗਲ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰੁੱਖ ਵੱਸਦੇ ਸਨ, ਬਹੁਤ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫਲਾਂ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਚਲਾਕ-ਚਲਾਕ ਸੀ।
ਵਿਮਾਨਮਂਦਿਰੈਰ੍ਦਿਵ੍ਯੈਃ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਪਰਿਸ਼ੋਭਿਤਮ੍ । ਦਿਵ੍ਯਗਂਧਰ੍ਵਸਂਗੀਤਂ ਭ੍ਰਮਰਾਕੁਲਿਤਂ ਸਦਾ
ਹਰ ਥਾਂ ਉੱਚੇ-ਉੱਚੇ ਦਿਵਿਆ ਮਹਲਾਂ ਤੇ ਹਵੈਲੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਸਦਾ ਹੀ ਦਿਵਿਆ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੀ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਧੁਨ ਗੂੰਜਦੀ ਰਹਿੰਦੀ, ਤੇ ਭੰਭੀਰਿਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਕੋਕਿਲਾਨਾਂ ਰੁਤੈਃ ਪੁਣ੍ਯੈਃ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਮਧੁਰਾਯਤੈਃ । ਸ਼ਿਖਿਸਾਰਂਗਨਾਦੈਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸੁਸਮਾਕੁਲਮ੍
ਹਰ ਪਾਸੇ ਕੋਕਿਲਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ, ਮਿੱਠੀ ਤੇ ਲੰਮੀ ਬੋਲਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ, ਤੇ ਮੋਰਾਂ ਤੇ ਸਾਰਸਾਂ ਦੀਆਂ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਹਰ ਥਾਂ ਰੌਲਾ ਸੀ।
ਦਿਵ੍ਯੈਸ੍ਤੁ ਚਂਦਨੈਰ੍ਵृਕ੍ਸ਼ੈਃ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸਮਲਂਕृਤਮ੍ । ਵਾਪੀਕੁਂਡਤਡਾਗੈਸ਼੍ਚ ਜਲਪੂਰ੍ਣੈਰ੍ਮਨੋਹਰੈਃ
ਹਰ ਥਾਂ ਦਿਵਿਆ ਚੰਦਨ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣਾ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੇ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਕੂਏਂ, ਪੋਖਰ ਤੇ ਝੀਲਾਂ ਨਾਲ।
ਕਮਲੈਃ ਸ਼ਤਪਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਪੁष੍ਪਿਤੈਃ ਸਮਲਂਕृਤਮ੍ । ਦੇਵਗਂਧਰ੍ਵਸਂਸਿਦ੍ਧੈਸ਼੍ਚਾਰਣੈਸ਼੍ਚੈਵ ਕਿਨ੍ਨਰੈਃ
ਸੌ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਖਿੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ, ਸਿੱਧ, ਚਰਨ ਤੇ ਕਿੰਨਰਾਂ ਦੀ ਹਾਜਰੀ ਨਾਲ।
ਮੁਨਿਭਿਃ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਦਿਵ੍ਯੈਰ੍ਦਿਵ੍ਯੋਦ੍ਯਾਨਵਰੇਣ ਚ । ਅਪ੍ਸਰੋਗਣਸਂਕੀਰ੍ਣਂ ਨਾਨਾਕੌਤੁਕਮਂਗਲੈਃ
ਉਹ ਥਾਂ ਦਿਵਿਆ ਰਿਸੀਆਂ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਿਵਿਆ ਬਾਗਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਨਵੇਂ-ਨਵੇਂ ਅਚੰਭਿਆਂ ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ।
ਹੇਮਪ੍ਰਾਸਾਦਸਂਬਾਧਂ ਦਂਡਚ੍ਛਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਚਾਮਰੈਃ । ਕਲਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਪਤਾਕਾਭਿਃ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰਸਮਲਂਕृਤਮ੍
ਸੋਨੇ ਦੇ ਮਹਲਾਂ ਨਾਲ ਘਣੀ ਭੀੜ, ਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਲਾਠੀਆਂ, ਛਤਰ, ਚਮਰ, ਘੜੇ ਤੇ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣਾ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ।
ਵੇਦਧ੍ਵਨਿਸਮਾਕੀਰ੍ਣਂ ਗੀਤਧ੍ਵਨਿਸਮਾਕੁਲਮ੍ । ਏਵਂ ਨਂਦਨਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸਾ ਰਂਭਾ ਚਾਰੁਹਾਸਿਨੀ
ਵੈਦਿਕ ਉਚਾਰਣ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਤੇ ਗੀਤਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੋਹਣੀ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ ਰੰਭਾ ਨੰਦਨ ਵਿੱਚ ਆਈ।
ਅਪ੍ਸਰੋਭਿਃ ਸਮਂ ਤਤ੍ਰ ਕ੍ਰੀਡਤ੍ਯੇਵਂ ਵਿਲਾਸਿਨੀ । ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਏਕਦਾ ਤੁ ਸ ਵृਤ੍ਰੋ ਵੈ ਕਾਲਾਕृष੍ਟੋ ਗਤੋ ਵਨਮ੍
ਉਥੇ, ਉਹ ਰੰਗੀਨ ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੇਡ ਰਹੀ ਸੀ; ਸੂਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ- ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ, ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚੱਲਿਆ।
ਕਤਿਭਿਰ੍ਦਾਨਵੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਮੁਦਯਾ ਪਰਯਾ ਯੁਤਃ । ਅਲਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਭ੍ਰਮਤੇ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਂ ਤਸ੍ਯੈਵ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਕੁਝ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਅਦਿੱਖਾ ਹੋ ਕੇ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ।
ਦੇਵਰਾਜੋਪਿ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰਸ਼੍ਛਿਦ੍ਰਾਨ੍ਵੇषੀ ਦ੍ਵਿषਾਂ ਕਿਲ । ਸ ਹਿ ਵृਤ੍ਰੋ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁ
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵੀ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਘਾਟੀਆਂ ਲੱਭਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ, ਵੱਡਾ ਗਿਆਨੀ ਤੇ ਸਭ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਸਚਿੰਤ ਸੀ।
ਇਂਦ੍ਰਂ ਮਿਤ੍ਰਂ ਪਰਂ ਜਾਨਨ੍ਭਯਂ ਚਕ੍ਰੇ ਨ ਤਸ੍ਯ ਸਃ । ਭ੍ਰਮਮਾਣੋ ਵਨਂ ਪਸ਼੍ਯੇਤ੍ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਪਰਮਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਿੱਤਰ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਜਦ ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ, ਹਰ ਥਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਿ ਵੇਖਦਾ।
ਸੁਰਮ੍ਯਂ ਕੌਤੁਕਵਨਂ ਵਨਿਤਾਗਣਸਂਕੁਲਮ੍ । ਚਂਦਨਸ੍ਯਾਪਿ ਵृਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਛਾਯਾਂ ਸ਼ੀਤਾਂ ਸੁਪੁਣ੍ਯਦਾਮ੍
ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਅਚੰਭੇ ਭਰੀ ਬਾਗ, ਜਿੱਥੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵੱਸਦੇ ਸਨ, ਤੇ ਚੰਦਨ ਦੇ ਰੁੱਖ ਦੀ ਠੰਡੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਛਾਂ।
ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ੀ ਰਂਭਾ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਦੀਵ੍ਯਤਿ । ਸਖੀਭਿਸ੍ਤੁ ਮਹਾਭਾਗਾ ਦੋਲਾਰੂਢਾ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ
ਉਥੇ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਰੰਭਾ, ਉਸ ਛਾਂ ਵਿੱਚ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਝੂਲੇ 'ਤੇ ਬੈਠੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ।
ਗਾਯਤੇ ਸੁਸ੍ਵਰਂ ਗੀਤਂ ਸਰ੍ਵਵਿਸ਼੍ਵਪ੍ਰਮੋਹਨਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਵृਤ੍ਰਃ ਸਮਾਯਾਤਃ ਕਾਮਾਕੁਲਿਤਮਾਨਸਃ
ਉਹ ਸੋਹਣੀ ਸੁਰ ਵਿੱਚ ਗੀਤ ਗਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਗਿਆ; ਉਥੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਆਇਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਦੋਲਾਰੂਢਾਂ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਰਂਭਾਂ ਚਾਰੁਸੁਲੋਚਨਾਮ੍
ਝੂਲੇ 'ਤੇ ਬੈਠੀ, ਸੋਹਣੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਰੰਭਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਇਯਂ ਹਿ ਕਾ ਗਾਯਤਿ ਚਾਰੁਲੋਚਨਾ ਵਿਲਾਸਭਾਵੈਃ ਪਰਿਵਿਸ਼੍ਵਮੇਵ । ਅਤੀਵ ਬਾਲਾ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਮਨੋਹਰਾ ਸਂਪੂਰ੍ਣਭਾਵੈਃ ਪਰਿਮੋਹਯੇਜ੍ਜਨਮ੍
ਸੂਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ- ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ, ਜੋ ਸੋਹਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਗਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਸਭ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਲ ਖਿੱਚ ਰਹੀ ਹੈ? ਬਹੁਤ ਨੌਜਵਾਨ, ਮਨਮੋਹਣੀ, ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਸੋਹਣੀ ਅਦਾਂ ਨਾਲ ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੀ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ ਰਂਭਾਂ ਕਮਲਾਯਤਾਕ੍ਸ਼ੀਂ ਪੀਨਸ੍ਤਨੀਂ ਚਰ੍ਚਿਤਕੁਂਕੁਮਾਂਗੀਮ੍ । ਪਦ੍ਮਾਨਨਾਂ ਕਾਮਗृਹਂ ਮਮੈषਾ ਨੋ ਵਾ ਰਤਿਸ਼੍ਚਾਰੁਮਨੋਹਰੇਯਮ੍
ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਨੇ ਰੰਭਾ ਨੂੰ, ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਭਰਪੂਰ ਛਾਤੀ, ਕੇਸਰ ਨਾਲ ਰੰਗੀ ਹੋਈਆਂ ਅੰਗ, ਕਮਲ ਜਿਹਾ ਚਿਹਰਾ, ਇੱਛਾ ਦਾ ਘਰ ਵੇਖ ਕੇ ਸੋਚਿਆ- ਕੀ ਇਹ ਮੇਰੀ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ? ਇਹ ਸੋਹਣੀ ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ਮਨਮੋਹਣੀ ਹੈ।
ਸਂਪੂਰ੍ਣਭਾਵਾਂ ਪਰਿਰੂਪਯੁਕ੍ਤਾਂ ਕਾਮਾਂਗਸ਼ੀਲਾਮਤਿਸ਼ੀਲਭਾਵਾਮ੍ । ਯਾਸ੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਵਸ਼੍ਯਮਿਹੈਵ ਅਸ੍ਯਾ ਮਨੋਭਵੇਨਾਦ੍ਯ ਇਹੈਵ ਪ੍ਰੇषਿਤਃ
ਅੱਜ, ਇੱਥੇ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਦੇ ਜੋੜ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਉਸ ਕੋਲ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਰੀਰਕ ਸੁੰਦਰਤਾ ਪੂਰੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰੂਪ ਤੇ ਕਲਾਵਾਂ ਦੀ ਮਹਾਰਤ ਹੈ, ਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਸੁਭਾਵ ਬਹੁਤ ਹੀ ਚੰਗਾ ਹੈ।
ਇਤੀਵ ਦੈਤ੍ਯਃ ਸੁਵਿਚਿਂਤਯਾਨ੍ਵਿਤਃ ਕਾਮੇਨ ਮੁਗ੍ਧੋ ਬਹੁਕਾਲਨੋਦਿਤਃ । ਸਮਾਤੁਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਜਗਾਮ ਸਤ੍ਵਰਮੁਵਾਚ ਤਾਂ ਦੀਨਮਨਾਃ ਸੁਲੋਚਨਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੈਤ ਨੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਕਾਮ ਵਲੋਂ ਮਗਨ ਹੋ ਕੇ, ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਸੁੰਦਰ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਦੁਖੀ ਦਿਲ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਕਸ੍ਯਾਸਿ ਵਾ ਸੁਂਦਰਿ ਕੇਨ ਪ੍ਰੇषਿਤਾ ਕਿਂ ਨਾਮ ਤੇ ਪੁਣ੍ਯਤਮਂ ਵਦਸ੍ਵ ਮੇ । ਤਵੈਵ ਰੂਪੇਣ ਮਹਾਤਿਤੇਜਸਾ ਮੁਗ੍ਧੋਸ੍ਮਿ ਬਾਲੇ ਮਮ ਵਸ਼੍ਯਤਾਂ ਵ੍ਰਜ
ਸੁੰਦਰੋ, ਤੂੰ ਕਿਸ ਦੀ ਹੈਂ? ਤੈਨੂੰ ਕੌਣ ਭੇਜਿਆ ਹੈ? ਆਪਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਮ ਦੱਸ। ਤੇਰੇ ਰੂਪ ਤੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਮੈਂ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਬਾਲਾ, ਮੇਰੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਜਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ੀ ਵृਤ੍ਰਂ ਕਾਮਾਕੁਲਂ ਪ੍ਰਤਿ । ਅਹਂ ਰਂਭਾ ਮਹਾਭਾਗ ਕ੍ਰੀਡਾਰ੍ਥਂ ਵਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਨੇ ਕਾਮ ਨਾਲ ਮਗਨ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: 'ਮੈਂ ਰੰਭਾ ਹਾਂ, ਸੁਭਾਗਾ, ਖੇਡ ਲਈ ਇਸ ਵਧੀਆ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਆਈ ਹਾਂ।'
ਸਖੀਸਾਰ੍ਧਂ ਸਮਾਯਾਤਾ ਨਂਦਨਂ ਵਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤ੍ਵਂ ਤੁ ਕੋ ਵਾ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਹਿ ਮਮ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਂ ਸਮਾਗਤਃ
'ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਨਾਲ ਨੰਦਨ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਆਈ ਹਾਂ। ਪਰ ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਤੇ ਕਿਸ ਲਈ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹੈਂ?'
ਵृਤ੍ਰ ਉਵਾਚ- ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮਭਿਧਾਸ੍ਯਾਮਿ ਯੋਹਂ ਬਾਲੇ ਸਮਾਗਤਃ । ਹੁਤਾਸ਼ਨਾਤ੍ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਃ ਕਸ਼੍ਯਪਸ੍ਯ ਸੁਤਃ ਸ਼ੁਭੇ
ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਸੁਣ, ਬਾਲਾ, ਮੈਂ ਕੌਣ ਹਾਂ ਤੇ ਕਿਉਂ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਅੱਗ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਹਾਂ, ਕਸ਼ਯਪ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਾਂ, ਸੁਭਾਗਾ।'