ਏਵਂ ਨਿਪਾਤ੍ਯ ਤਂ ਦੈਤ੍ਯਂ ਦਿਤਿਨਂਦਨਮੇਵ ਚ । ਰਾਜ੍ਯਂ ਚਕਾਰ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸੁਖੇਨ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਦੈਤ ਨੂੰ ਅਤੇ ਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਹਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦਿਤਿਃ ਪੁਤ੍ਰਂ ਸੁਬਲਂ ਬਲਮੇਵ ਚ । ਰੁਦਿਤਂ ਕਰੁਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਹਾ ਹਾ ਕष੍ਟਂ ਭृਸ਼ਂ ਮਮ
ਸੂਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਦਿਤੀ ਨੇ ਜਦ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਸੁਬਲ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਦੀ ਸੁਣਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਹਾਏ ਹਾਏ ਕਰਕੇ ਰੋਈ, 'ਹਾਏ! ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਹੈ!'
ਏਵਂ ਸੁਕਰੁਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਬਹੁਕਾਲਂ ਤਪਸ੍ਵਿਨੀ । ਸਾ ਗਤਾ ਕਸ਼੍ਯਪਂ ਕਾਂਤਂ ਤਮੁਵਾਚ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਗਹਿਰੀ ਰੋਣ-ਧੋਣ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਤਪਸਵਿਨੀ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਕਸ਼ਯਪ ਕੋਲ ਗਈ ਅਤੇ, ਆਪਣੀ ਸ਼ੋਭਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਤਵ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਪਾਪ ਇਂਦ੍ਰਃ ਸੁਰਗਣੇਸ਼੍ਵਰਃ । ਸਾਗਰੋਪਗਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਬਲਂ ਮੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਇੰਦ੍ਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਰਤਾਜ, ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਕਰ ਗਿਆ; ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਬਲ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੋਲ ਵੇਖਿਆ।
ਵਜ੍ਰੇਣ ਘਾਤਯਾਮਾਸ ਸਂਧ੍ਯਾਮਾਸ੍ਯਂਤਮੇਵ ਹਿ । ਏਵਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਤਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਮਰੀਚਿਤਨਯਸ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਨੇ ਵਜਰ ਨਾਲ ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ, ਅੰਤ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ; ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਮਰੀਚੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਕ੍ਰੋਧੇਨ ਮਹਤਾਵਿष੍ਟਃ ਪ੍ਰਜਜ੍ਵਾਲੇਵ ਵਹ੍ਨਿਨਾ । ਅਵਲੁਂਚ੍ਯ ਜਟਾਮੇਕਾਂ ਸ਼ੁਚ੍ਯਗ੍ਨੌ ਸ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ
ਵੱਡੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੜਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇੱਕ ਜਟਾ ਉਖਾੜ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੀ।
ਇਂਦ੍ਰਸ੍ਯੈਵ ਵਧਾਰ੍ਥਾਯ ਪੁਤ੍ਰਮੁਤ੍ਪਾਦਯਾਮ੍ਯਹਮ੍ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕੁਂਡਾਤ੍ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨੋ ਹੁਤਾਸ਼ਨਮੁਖਾਦਪਿ
ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ, ਮੈਂ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰਾਂਗਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਕੁੰਡ ਤੋਂ, ਉਹ ਹਵਨ ਦੀ ਅੱਗ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚੋਂ ਜਨਮਿਆ।
ਕृष੍ਣਾਂਜਨਚਯੋਪੇਤਃ ਪਿਂਗਾਕ੍ਸ਼ੋ ਭੀषਣਾਕृਤਿਃ । ਦਂष੍ਟ੍ਰਾਕਰਾਲਵਕ੍ਤ੍ਰਾਂਤੋ ਜਗਤਾਂ ਭਯਦਾਯਕਃ
ਉਹ ਕਾਲੀ ਅੰਜਨ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਪਿੰਗਲੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਡਰਾਉਣੀ ਸ਼ਕਲ ਵਾਲਾ; ਉਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਭਿਆਨਕ ਸੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਡਰ ਪਾ ਦਿੰਦਾ ਸੀ।
ਮਹਾਚਰ੍ਵਰਿਕੋ ਘੋਰਃ ਖਡ੍ਗਚਰ੍ਮਧਰਸ੍ਤਥਾ । ਸਰ੍ਵਾਂਗਤੇਜਸਾ ਦੀਪ੍ਤੋ ਮਹਾਮੇਘੋਪਮੋ ਬਲੀ
ਉਹ ਵੱਡਾ, ਡਰਾਉਣਾ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਤਲਵਾਰ ਤੇ ਢਾਲ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚੋਂ ਤੇਜ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ।
ਉਵਾਚ ਕਸ਼੍ਯਪਂ ਵਿਪ੍ਰਮਾਦੇਸ਼ੋ ਮਮ ਦੀਯਤਾਮ੍ । ਕਸ੍ਮਾਦੁਤ੍ਪਾਦਿਤੋ ਵਿਪ੍ਰ ਭਵਤਾ ਕਾਰਣਂ ਵਦ
ਉਸ ਨੇ ਕਸ਼ਯਪ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਮੇਰਾ ਹੁਕਮ ਦਿਓ; ਮੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਰਿਸ਼ੀ? ਕਾਰਨ ਦੱਸੋ।'
ਤਮਹਂ ਸਾਧਯਿष੍ਯਾਮਿ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਤਵ ਸੁਵ੍ਰਤ । ਕਸ਼੍ਯਪ ਉਵਾਚ- ਅਸ੍ਯਾ ਮਨੋਰਥਂ ਪੁਤ੍ਰ ਪੂਰਯਸ੍ਵ ਮਮੈਵ ਹਿ
'ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਾਂਗਾ, ਸੁਵ੍ਰਤ,' ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ। ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਪੁੱਤਰ, ਇਸ ਦਾ ਮਨ ਚਾਹਾ ਪੂਰਾ ਕਰ, ਮੇਰੇ ਲਈ।'
ਅਦਿਤ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਜਹਿ ਇਂਦ੍ਰਂ ਦੁਰਾਤ੍ਮਕਮ੍ । ਨਿਹਤੇ ਦੇਵਰਾਜੇ ਹਿ ਐਂਦ੍ਰਂ ਪਦਂ ਪ੍ਰਭੁਂਕ੍ਸ਼੍ਵ ਚ
'ਅਦਿਤੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਵੱਡੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਦੁਸ਼ਟ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰ; ਜਦ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਮਾਰੇ ਜਾਵੇ, ਇੰਦ੍ਰ ਦਾ ਪਦ ਭੋਗੋ।'
ਏਵਂ ਤੇਨ ਸਮਾਦਿष੍ਟਃ ਕਸ਼੍ਯਪੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ । ਵृਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਉਦ੍ਯਮਂ ਚਕ੍ਰੇ ਤਸ੍ਯੇਂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਧਾਯ ਚ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਕਸ਼ਯਪ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਧਨੁਰ੍ਵੇਦਸ੍ਯ ਚਾਭ੍ਯਾਸਂ ਸ ਚਕ੍ਰੇ ਪੌਰੁषਾਨ੍ਵਿਤਃ । ਬਲਂ ਵੀਰ੍ਯਂ ਤਥਾ ਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਰਂ ਤੇਜੋ ਧੈਰ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਧਨੁਰਵੈਦ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਕੀਤੀ, ਮਰਦਾਂ ਵਾਲੀ ਹਿੰਮਤ ਨਾਲ; ਉਸ ਕੋਲ ਤਾਕਤ, ਵੀਰਤਾ, ਰਾਜਸੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਤੇਜ ਅਤੇ ਧੀਰਜ ਸੀ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਹਿ ਤਸ੍ਯ ਦੈਤ੍ਯਸ੍ਯ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੋ ਭਯਾਤੁਰਃ । ਉਪਾਯਂ ਚਿਂਤਿਤਂ ਤਸ੍ਯ ਵृਤ੍ਰਸ੍ਯਾਪਿ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਸ ਦੈਤ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵੇਖ ਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਇੰਦ੍ਰ ਡਰ ਗਿਆ; ਉਸ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ, ਦੁਸ਼ਟ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਇੱਕ ਉਪਾਏ ਸੋਚਿਆ।
ਵਧਾਰ੍ਥਂ ਦੇਵਦੇਵੇਨ ਸਮਾਹੂਯ ਮਹਾਮੁਨੀਨ੍ । ਸਪ੍ਤਰ੍षੀਨ੍ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਵृਤ੍ਰਂ ਦੈਤ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਨੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ; ਉਸ ਨੇ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ।
ਭਵਂਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛਂਤੁ ਯਤ੍ਰ ਵृਤ੍ਰਃ ਸ ਤਿष੍ਠਤਿ । ਸਂਧਿਂ ਕੁਰ੍ਵਂਤੁ ਵੈ ਤੇਨ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਮਮ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਾਃ
'ਤੁਸੀਂ ਉਥੇ ਜਾਓ, ਜਿੱਥੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਖੜਾ ਹੈ; ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਸ ਨਾਲ ਸੰਧੀ ਕਰੋ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ।'
ਏਵਂ ਤੇਨ ਸਮਾਦਿष੍ਟਾ ਮੁਨਯਃ ਸਪ੍ਤ ਤੇ ਤਦਾ । ਵृਤ੍ਰਾਸੁਰਂ ਤਤਃ ਪ੍ਰੋਚੁਃ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ ਪ੍ਰਚਾਲਿਤਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾਸੁਰ ਕੋਲ ਗਏ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਕਹਿਣ 'ਤੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਸਖ੍ਯਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛੇਤ੍ਸ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਦੈਤ੍ਯਸਤ੍ਤਮ । ऋषਯਃ ਸਪ੍ਤਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਾ ਊਚੁਰ੍ਵृਤ੍ਰਂ ਮਹਾਬਲਮ੍
ਓ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਦੋਸਤੀ ਕਰਨ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇ। ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜੋ ਸੱਚ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਵੱਡੇ ਬਲ ਵਾਲੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਿਆ।
ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੋ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਭਵਤਾ ਸਹ ਸਤ੍ਤਮ । ਮੈਤ੍ਰਮਿਚ੍ਛਤਿ ਵੈ ਕਰ੍ਤੁਂ ਤਤ੍ਕਥਂ ਨ ਕਰੋषਿ ਕਿਮ੍
ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੀ ਸਮਝ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਓ ਉੱਚੇ ਜੀਵ। ਤੂੰ ਇਹ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ?
ਅਰ੍ਧਮੈਂਦ੍ਰਂ ਪਦਂ ਵੀਰ ਸਤ੍ਵਂ ਭੁਂਕ੍ਸ਼੍ਵ ਸੁਖੇਨ ਵੈ । ਵਰ੍ਤਂਤ੍ਵਰ੍ਦ੍ਧੇਨ ਇਂਦ੍ਰਸ੍ਤੁ ਅਸੁਰਾ ਦੇਵਤਾਸ੍ਤਥਾ
ਓ ਵੀਰ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਅਰਧ ਅਸਥਾਨ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭੋਗ। ਇੰਦਰ, ਅਸੁਰ ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ।
ਸੁਖਂ ਵਰ੍ਤਂਤੁ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਵੈਰਂ ਚੈਵ ਵਿਸृਜ੍ਯ ਵੈ । ਵृਤ੍ਰ ਉਵਾਚ- ਯਦਿ ਸਤ੍ਯੇਨ ਦੇਵੇਂਦ੍ਰੋ ਮੈਤ੍ਰਮਿਚ੍ਛਤਿ ਸਤ੍ਤਮਃ
ਸਭ ਲੋਕ ਵੈਰ ਛੱਡ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜੀਵਣ। ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜੇ ਇੰਦਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਸੱਚਮੁੱਚ ਦੋਸਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ,
ਸਤ੍ਯਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਚੈਵਾਹਂ ਕਰਿष੍ਯੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਛਦ੍ਮ ਚੈਵਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਇਂਦ੍ਰੋ ਦ੍ਰੋਹਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਤਾਂ ਮੈਂ ਸੱਚ ਤੇ ਆਧਾਰ ਕਰਕੇ ਇਹ ਕਰਾਂਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਪਰ ਜੇ ਇੰਦਰ ਝੂਠੀ ਚਾਲ ਚਲ ਕੇ ਧੋਖਾ ਕਰੇ,
ਤਦਾ ਕਿਂ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਵਿਪ੍ਰਾ ਇਤ੍ਯਰ੍ਥੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯਯਂ ਹਿ ਕਿਮ੍ । ऋषਯਸ੍ਤ੍ਵਿਂਦ੍ਰਮਾਚਖ੍ਯੁਰਿਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਯਂ ਵਦ
ਤਾਂ, ਓ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਫਿਰ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਕਿਹੜੀ ਭਰੋਸੇ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ? ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਭਰੋਸਾ ਦੱਸੋ।'
ਤਨ੍ਨਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸਤ੍ਯਤਾਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਯਦਿ ਸਖ੍ਯਮਿਹੇਚ੍ਛਸਿ । ਇਂਦ੍ਰ ਉਵਾਚ- ਯਦ੍ਯऽਸਤ੍ਯੇਨ ਵਰ੍ਤਾਮਿ ਭਵਦ੍ਭਿਃ ਸਹ ਛਦ੍ਮਨਾ
ਜੇ ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਦੋਸਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸੱਚ ਦੱਸ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਝੂਠ ਅਤੇ ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰਾਂ,
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਕੈਃ ਪਾਪੈਰ੍ਲਿਪ੍ਯੇਹਂ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਛਦ੍ਮ ਚੈਵਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਇਂਦ੍ਰੋ ਦ੍ਰੋਹਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਤਾਂ ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਵਰਗੇ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਲੱਗ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਇੰਦਰ ਝੂਠੀ ਚਾਲ ਚਲ ਕੇ ਧੋਖਾ ਕਰੇ,
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਕੈਃ ਪਾਪੈਰ੍ਲਿਪ੍ਯੇਹਂ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਇਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਤ੍ਵਾਮੇਵਂ ਸ ਪੁਰਂਦਰਃ
ਤਾਂ ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਵਰਗੇ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਲੱਗ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਵੱਡੀ ਸਮਝ ਵਾਲੇ ਪੁਰੰਦਰ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਿਆ।
ਏਤੇਨ ਪ੍ਰਤ੍ਯਯੇਨਾਪਿ ਸਖ੍ਯਂ ਕੁਰੁ ਮਹਾਮਤੇ । ਵृਤ੍ਰ ਉਵਾਚ- ਭਵਤਾਂ ਸ਼ਿष੍ਟਮਾਰ੍ਗੇਣ ਸਤ੍ਯੇਨਾਨੇਨ ਤਸ੍ਯ ਚ
ਇਸ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਕਰ, ਓ ਵੱਡੀ ਮੱਤ ਵਾਲੇ। ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਤੁਹਾਡੀ ਉੱਚੀ ਰਾਹ ਤੇ ਇਸ ਸੱਚ ਨਾਲ,
ਮੈਤ੍ਰਮੇਵਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਤੇਨ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ । ਵृਤ੍ਰਮਿਂਦ੍ਰਸ੍ਯਸਂਸ੍ਥਾਨਂ ਨੀਤਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਪੁਙ੍ਗਵੈਃ
ਮੈਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਕਰਾਂਗਾ, ਓ ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ। ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਲਿਆ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤਮਾਗਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵृਤ੍ਰਂ ਮਿਤ੍ਰਾਰ੍ਥਮੁਦ੍ਯਤਃ । ਸਿਂਹਾਸਨਾਤ੍ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਅਰ੍ਘਮਾਦਾਯ ਸਤ੍ਵਰਃ
ਜਦ ਇੰਦਰ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਦੋਸਤੀ ਦੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਉਠਿਆ ਅਤੇ ਅਰਘ ਲਿਆ।