ਨਾਰਦਉਵਾਚ- ਕੋऽਯਂ ਦੇਵ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤੋ ਭਗੀਰਥ ਮਹਾਤਪਾਃ । ਯੇਨ ਤੀਰ੍ਥਂ ਸਮਾਨੀਤਂ ਲੋਕਾਨਾਂ ਹਿਤਕਾਰਣਾਤ੍
ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ— 'ਹੇ ਦੇਵ, ਇਹ ਭਗੀਰਥ ਕੌਣ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਤਪਸਵੀ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਇਹ ਤੀਰਥ ਲਿਆਇਆ?'
ਗਂਗਾਤੀਰ੍ਥਂ ਮਹਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍ । ਲੋਕਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਦਂਤ੍ਯੇਵਮੇਤਤ੍ਤੀਰ੍ਥੋਤ੍ਤਮੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਗੰਗਾ ਦਾ ਤੀਰਥ ਬੜਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਇਸਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੀਰਥ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਗਂਗਾਗਂਗੇਤਿ ਯੋ ਬ੍ਰੂਯਾਦ੍ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਸ਼ਤੈਰਪਿ । ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯੋ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ 'ਗੰਗਾ, ਗੰਗਾ' ਆਖਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਸੌਂ ਕੋਸ ਦੂਰੋਂ ਵੀ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਥਂ ਤੇਨ ਸਮਾਨੀਤਾ ਕਿਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਵਦ ਸੁਵ੍ਰਤ । ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ- ਯੇਨ ਗਂਗਾ ਯਥਾਨੀਤਾ ਗਂਗਾਦ੍ਵਾਰੇऽਤਿਸ਼ੋਭਨੇ
ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਲਿਆਈ ਗਈ, ਤੇ ਕਿਸ ਕਾਰਨ? ਦੱਸੋ, ਹੇ ਚੰਗੇ ਵਰਤ ਵਾਲੇ। ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ— 'ਕਿਵੇਂ ਗੰਗਾ ਬੜੀ ਸੋਹਣੀ ਹਰਿਦੁਆਰ ਵਿੱਚ ਲਿਆਈ ਗਈ।'
ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸਂਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਕ੍ਰਮਾਨੁਕ੍ਰਮਯੋਗਤਃ । ਪੂਰ੍ਵਮਾਸੀਦ੍ਧਰਿਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਸਤ੍ਯਪਾਲਕਃ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਾਰਾ ਕਹਾਣੀ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਪਹਿਲਾਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸੱਚ ਦਾ ਰਾਖਾ ਹਰੀਸ਼ਚੰਦਰ ਸੀ।
ਰੋਹਿਤਸ੍ਤਸ੍ਯਪੁਤ੍ਰੋऽਭੂਦੇਕੋ ਵਿष੍ਣੁਪਰਾਯਣਃ । ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਚ ਵृਕਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਧਰ੍ਮਿष੍ਠਃ ਸਤ੍ਪਥਿਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰੋਹਿਤਾ ਸੀ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵ੍ਰਿਕਾ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਤੇ ਸੱਚੇ ਰਾਹ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸੁਬਾਹੁਸ਼੍ਚ ਜਾਤੋਸ੍ਮਿਨ੍ਵੈ ਕੁਲੇ ਤਦਾ । ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਗਰੋ ਨਾਮ ਨਾਤ੍ਯਂਤਂ ਧਾਰ੍ਮਿਕੋऽਭਵਤ੍
ਉਸਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸੁਬਾਹੂ ਨਾਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ। ਸੁਬਾਹੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਗਰਾ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਧਰਮੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਕਦਾਚਿਤ੍ਕਾਲਯੋਗੇਨ ਦੁਃਖੀ ਜਾਤੋऽਤ੍ਰ ਕਾਰਣਾਤ੍ । ਰਾਜਾ ਤੁ ਤਤ੍ਰ ਦੇਸ਼ੇਨ ਤਰ੍ਜਿਤੋ ਧਰ੍ਮਕਾਰਣਾਤ੍
ਕਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਉਹ ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਧਰਮ ਦੀ ਖਾਤਰ ਡਰਾਇਆ ਗਿਆ।
ਸ੍ਵਕੁਟੁਂਬਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤੁ ਗਤੋऽਸੌ ਭਾਰ੍ਗਵਾਸ਼੍ਰਮੇ । ਰਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਭਾਰ੍ਗਵੇਣਾਥ ਕृਪਯਾ ਤਤ੍ਰ ਵੈ ਤਦਾ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਭਾਰਗਵ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਭਾਰਗਵ ਨੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਉਸਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ।
ਤਤ੍ਰ ਪੁਤ੍ਰੋ ਹ੍ਯਭੂਤ੍ਤਸ੍ਯ ਸਗਰੋ ਨਾਮ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜ । ਵਵृਧੇ ਚਾਸ਼੍ਰਮੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਭਾਰ੍ਗਵੇਣਾਭਿਰਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਉਥੇ ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਸਗਰ ਸੀ, ਹੇ ਦੁਜਾ। ਉਹ ਭਾਰਗਵ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਵਧਦਾ ਗਿਆ।
ਉਪਵੀਤਾਦਿਕਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ਤਦਾ ਕृਤਮ੍ । ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਚ ਤਥਾਭ੍ਯਾਸੋ ਵੇਦਾਨਾਂ ਤੁ ਤਥੈਵ ਚ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਕਸ਼ਤਰੀ ਲਈ ਜਜਮਾਨੀ ਧਾਗਾ ਪਹਿਨਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਵੀ ਹੋਈ।
ਆਗ੍ਨੇਯਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਤਤੋ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਭਾਰ੍ਗਵਾਤ੍ਸਗਰੋ ਨृਪਃ । ਜਘਾਨ ਪृਥਿਵੀਂ ਗਤ੍ਵਾ ਤਾਲਜਂਘਾਨ੍ਸਹੈਹਯਾਨ੍
ਫਿਰ ਭਾਰਗਵ ਤੋਂ ਅੱਗ ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਸਗਰ ਨੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਤਾਲਜੰਗਾ ਅਤੇ ਹਿਹੈਯਾ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸਸ਼ਕਾਨ੍ ਪਾਰਦਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਜਘਾਨ ਸ ਮਹਾਤਪਾਃ । ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ- ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਸਗਰਸ੍ਯਾਥ ਵਦ ਸ਼ਂਕਰ ਵਿਸ੍ਤਰਾਤ੍
ਉਸ ਮਹਾਨ ਤਪਸੀ ਨੇ ਸ਼ਕ ਅਤੇ ਪਾਰਦ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਹੁਣ, ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ, ਸਗਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ।'
ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ- ਸੂਰ੍ਯਵਂਸ਼ੀ ਮਹਾਰਾਜੋ ਵਿਖ੍ਯਾਤਃ ਸ ਮਹਾਬਲੀ । ਗਰਸ੍ਯ ਵ੍ਯਸਨੇ ਤਾਤ ਹृਤਂ ਰਾਜ੍ਯਮਭੂਤ੍ਕਿਲ
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਉਹ ਸੂਰਜ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ। ਪਿਆਰੇ, ਜਦ ਉਸਦੇ ਘਰ 'ਤੇ ਮੁਸੀਬਤ ਆਈ, ਉਸ ਦਾ ਰਾਜ ਲੈ ਲਿਆ ਗਿਆ।'
ਹੈਹਯੈਸ੍ਤਾਲਜਂਘਾਦ੍ਯੈਃ ਸ਼ਕੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਚ ਨਾਰਦ । ਯਵਨਾਃ ਪਾਰਦਾਸ਼੍ਚੈਵ ਕਾਂਬੋਜਾਃ ਪਹ੍ਲਵਾਸ੍ਤਥਾ
ਹਿਹੈਯਾ, ਤਾਲਜੰਗਾ, ਸ਼ਕ, ਯਵਨ, ਪਾਰਦ, ਕਾਂਬੋਜ ਅਤੇ ਪਹਲਵ—all ਮਿਲ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਜੀ, ਰਾਜ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਹੋਏ।
ਏਤੇ ਪਂਚਗਣਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਹੈਹਯਾਰ੍ਥੇ ਪਰਾਕ੍ਰਮਾਨ੍ । ਹृਤਰਾਜ੍ਯਸ੍ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਸਗਰੋऽਥ ਵਨਂ ਯਯੌ
ਇਹ ਪੰਜ ਗਰੁੱਪ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਹਿਹੈਯਾ ਦੀ ਖਾਤਰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਦਿਖਾਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜ ਤੋਂ ਵੰਜੇ ਹੋ ਕੇ, ਸਗਰ ਰਾਜਾ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਪਤ੍ਨ੍ਯਾਚਾਨੁਗਤੋ ਦੁਃਖੀ ਸ ਵੈ ਪ੍ਰਾਣਾਨਵਾਸृਜਤ੍ । ਤਸ੍ਯ ਪਤ੍ਨੀ ਤੁ ਕਲ੍ਯਾਣੀ ਸਗਰ੍ਭਾ ਚ ਵ੍ਰਤਾਨ੍ਵਿਤਾ
ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵੀ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਗਈ, ਪਰ ਉਹ ਜੀਵਨ ਛੱਡਿਆ ਨਹੀਂ। ਉਸ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਪਤਨੀ, ਜੋ ਗਰਭਵਤੀ ਸੀ ਤੇ ਵ੍ਰਤਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਸੀ—
ਸਪਤ੍ਨ੍ਯਾ ਭਾਰ੍ਗਵਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵृਤਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸੁਤੇਪ੍ਸਯਾ । ਸਾ ਤੁ ਭਰ੍ਤृਚਿਤਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਨੇ ਤਂ ਪ੍ਰਰੁਰੋਦ ਹ
ਪਹਿਲਾਂ, ਭਾਰਗਵ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਸਹਪਤਨੀ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਚੁਣਿਆ ਸੀ। ਪਰ ਉਹ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਰਸਮ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਕਰ ਕੇ, ਉਸ ਲਈ ਰੋਈ।
ਔਰ੍ਵਸ੍ਤਾਂ ਵਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਗਰਪਤ੍ਨੀਂ ਤੁ ਨਾਰਦ । ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ ਤਤ੍ਪੁਤ੍ਰਂ ਧਰ੍ਮਿष੍ਠਂ ਸਾਤ੍ਵਿਕਂ ਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਔਰਵ ਨੇ, ਨਾਰਦ ਜੀ, ਉਸ ਗਰਭਵਤੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧਰਮਵਾਨ, ਸਾਫ ਦਿਲ ਅਤੇ ਪਿਆਰਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਨਿਵੇਦਿਤੇ ਤਤੋ ਬਾਲੇ ਮਰਣਾਤ੍ਸਾ ਨ੍ਯਵਰ੍ਤ੍ਤਤ । ਤਤੋ ਮਾਸਦ੍ਵਯੇ ਜਾਤੇ ਵਵਰ੍ਦ੍ਧੌਰ੍ਵਸ੍ਯ ਚਾਸ਼੍ਰਮੇ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਮਰਨ ਤੋਂ ਰੁਕ ਗਈ। ਫਿਰ, ਦੋ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ, ਬੱਚਾ ਔਰਵ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਵਧਣ ਲੱਗਾ।
ਜਾਤਕਰ੍ਮਾਦਿਯੋਗਸ਼੍ਚ ਔਰ੍ਵੇਣ ਚ ਤਥਾ ਕृਤਃ । ਉਪਵੀਤਾਦਿਕਂ ਸਰ੍ਵਂ ਜਾਤਂ ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਮੁਨੇਃ
ਜਨਮ ਦੀ ਰਸਮ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਸਾਰੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਔਰਵ ਨੇ ਕੀਤੀਆਂ। ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਨੇ ਉਥੇ ਜਜਮਾਨੀ ਧਾਗਾ ਪਹਿਨਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਕਰਵਾਈਆਂ।
ਤਤ੍ਰ ਵੇਦਾਦਿਕਂ ਸਰ੍ਵਂ ਪਠਿਤਂ ਚੌਰ੍ਵਯੋਗਤਃ । ਅਧ੍ਯਾਪ੍ਯ ਵੇਦਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਤਤੋऽਸ੍ਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪਾਦਯਤ੍
ਉਥੇ, ਸਾਰੇ ਵੇਦ ਤੇ ਹੋਰ ਗਿਆਨ ਔਰਵ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਾਏ ਗਏ। ਵੇਦ ਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਪੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਵੀ ਦਿੱਤੀ।
ਆਗ੍ਨੇਯਂ ਤਂ ਮਹਾਭਾਗ ਅਮਰੈਰਪਿ ਦੁਃਸਹਮ੍ । ਸ ਤੇਨਾਸੁਬਲੇਨਾਜੌ ਬਲੇਨ ਚ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਗ ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਔਖਾ ਹੈ। ਉਸ ਹਥਿਆਰ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਉਹ ਜੰਗ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਗਿਆ।
ਹੈਹਯਾਨ੍ਵੈ ਜਘਾਨਾਸ਼ੁ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸ੍ਵਬਲੇਨ ਚ । ਆਜਹਾਰ ਚ ਲੋਕੇषੁ ਸ ਚ ਕੀਰ੍ਤਿਮਵਾਪ ਸਃ
ਉਸ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਹਿਹੈਯਾ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਸ਼ਕਾਃ ਸਯਵਨਾਃ ਕਾਂਬੋਜਾਃ ਪਲ੍ਲਵਾਸ੍ਤਥਾ । ਹਨ੍ਯਮਾਨਾਸ੍ਤਦਾ ਤੇ ਤੁ ਵਸਿष੍ਠਂ ਸ਼ਰਣਂ ਯਯੁਃ
ਫਿਰ, ਸ਼ਕ, ਯਵਨ, ਕਾਂਬੋਜ ਅਤੇ ਪੱਲਵ ਲੋਕ, ਜਦ ਮਾਰੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਆਸਰੇ ਆ ਗਏ।
ਵਸਿष੍ਠੋऽਪਿ ਚ ਤਾਨ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਸਮਯੇਨ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ । ਸਗਰਂ ਵਾਰਯਾਮਾਸ ਤੇषਾਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾऽਭਯਂ ਨृਪਃ
ਵਸੀਸ਼ਠ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਚਮਕ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਮਝੌਤਾ ਕਰ ਕੇ, ਸਗਰ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਵਲੋਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ।
ਸਗਰਃ ਸ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂਤੁ ਗੁਰੋਰ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਚ । ਧਰ੍ਮੈਰ੍ਜਘਾਨ ਤਾਂਸ਼੍ਚੈषਾਂ ਵਿਕृਤਤ੍ਵਂ ਚਕਾਰ ਹ
ਸਗਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਕਸਮ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮ ਨਾਲ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ।
ਅਰ੍ਦ੍ਧਂਸ਼ਕਨਾਂਸ਼ਿਰਸੋ ਮੁਂਡਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਸਰ੍ਜਯਤ੍ । ਯਵਨਾਨਾਂ ਸ਼ਿਰਃ ਸਰ੍ਵਂ ਕਾਂਬੋਜਾਨਾਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਕ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅੱਧੇ ਸਿਰ ਮੁੰਡ ਕੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ। ਯਵਨ ਅਤੇ ਕਾਂਬੋਜ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਪੂਰੇ ਮੁੰਡ ਦਿੱਤੇ।
ਪਾਰਦਾ ਮੁਂਡਕੇਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਪਲ੍ਲ੍ਵਾਃ ਸ਼੍ਮਸ਼੍ਰੁਰਕ੍ਸ਼ਕਾਃ । ਏਵਂ ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਵੈ ਕृਤਵਾਨ੍ਧਰ੍ਮਸਂਗ੍ਰਹਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਪਾਰਦ, ਮੁੰਡਾ ਕੇਸ਼ ਵਾਲੇ, ਪੱਲਵ ਅਤੇ ਦਾਡ਼ੀ ਵਾਲੇ ਰਖਵੇਂ ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਕੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਰੀਤ-ਰਿਵਾਜਾਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ।
ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਜਯੀ ਰਾਜਾ ਵਿਜਿਤ੍ਯੇਮਾਂ ਵਸੁਂਧਰਾਮ੍ । ਆਸ਼ੁ ਸਂਸ੍ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਵਾਜਿਮੇਧਾਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ
ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਇਹ ਧਰਤੀ ਆਪਣੇ ਅਧੀਨ ਕਰ ਲਈ; ਫ਼ੌਰਨ ਹੀ, ਉਹ ਘੋੜੇ ਦੀ ਯਜਨਾ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ।