ਕ੍ਰੀਡਨੇ ਪਠਨੇ ਹਾਸ੍ਯੇ ਸ਼ਯਨੇ ਗੀਤਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਣੇ । ਯਾਨੇ ਚ ਹ੍ਯਾਸਨੇ ਧ੍ਯਾਨੇ ਮਂਤ੍ਰੇ ਜ੍ਞਾਨੇ ਸੁਕਰ੍ਮਸੁ
ਖੇਡਣ, ਪਾਠ ਕਰਨ, ਹੱਸਣ, ਲੈਟਣ, ਗੀਤ ਵੇਖਣ, ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ, ਬੈਠਣ, ਧਿਆਨ ਕਰਨ, ਮੰਤਰ ਜਪਣ, ਗਿਆਨ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਜਾਂ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਨ—
ਪਸ਼੍ਯਤ੍ਯੇਵਂ ਵਦਤ੍ਯੇਵਂ ਜਗਨ੍ਨਾਥਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍ । ਸ ਧ੍ਯਾਯਤੇ ਤਮੇਕਂ ਹਿ ਵਿਸ਼੍ਵਨਾਥਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਹ ਜਗੰਨਾਥ, ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ; ਉਹ ਇਕੋ ਹੀ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮਹਾਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤृਣੇ ਕਾष੍ਠੇ ਚ ਪਾषਾਣੇ ਸ਼ੁष੍ਕੇ ਸਾਰ੍ਦ੍ਰੇ ਹਿ ਕੇਸ਼ਵਮ੍ । ਪਸ਼੍ਯਤ੍ਯੇਵਂ ਸ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਗੋਵਿਂਦਂ ਕਮਲੇਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਘਾਹ, ਲੱਕੜ, ਪੱਥਰ, ਸੁੱਕੇ ਜਾਂ ਗੀਲੇ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ ਆਤਮਾ ਕੇਸ਼ਵ, ਗੋਵਿੰਦ, ਕਮਲ-ਅੱਖ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।
ਆਕਾਸ਼ੇ ਭੂਮਿਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਪਰ੍ਵਤੇषੁ ਵਨੇषੁ ਚ । ਜਲੇ ਸ੍ਥਲੇ ਚ ਪਾषਾਣੇ ਜੀਵੇष੍ਵੇਵ ਮਹਾਮਤਿਃ
ਅਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ, ਪਹਾੜਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ, ਪਾਣੀ, ਜਮੀਨ, ਪੱਥਰ ਅਤੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਮਨ ਵਾਲਾ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।
ਨृਸਿਂਹਂ ਪਸ਼੍ਯਤੇ ਵਿਪ੍ਰਃ ਸੁਵ੍ਰਤਃ ਸੁਮਨਾਸੁਤਃ । ਬਾਲਕ੍ਰੀਡਾਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਰਮਤ੍ਯੇਵਂ ਦਿਨੇਦਿਨੇ
ਸੁਵ੍ਰਤ, ਚੰਗੀ ਸੋਚ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਰਸਿੰਘ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ, ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਰੋਜ ਰੋਜ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮਗਨ ਰਹਿੰਦਾ।
ਗੀਤੈਸ਼੍ਚ ਗਾਯਤੇ ਕृष੍ਣਂ ਸੁਰਾਗੈਰ੍ਮਧੁਰਾਕ੍ਸ਼ਰੈਃ । ਤਾਲੈਰ੍ਲਯਸਮਾਯੁਕ੍ਤੈਃ ਸੁਸ੍ਵਰੈਰ੍ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਨਾਨ੍ਵਿਤੈਃ
ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਗੀਤ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਸੁਰੀਲੇ ਸੁਰਾਂ, ਭਾਵਨਾ ਭਰੇ, ਤਾਲ ਤੇ ਲਯ ਨਾਲ, ਸੁਹਣੇ ਸੁਰਾਂ ਤੇ ਰਾਗਾਂ ਨਾਲ ਗਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੁਵ੍ਰਤ ਉਵਾਚ- ਧ੍ਯਾਯਂਤਿ ਵੇਦਵਿਦੁषਃ ਸਤਤਂ ਸੁਰਾਰਿਂ ਯਸ੍ਯਾਂਗਮਧ੍ਯੇ ਸਕਲਂ ਹਿ ਵਿਸ਼੍ਵਮ੍ । ਯੋਗੇਸ਼੍ਵਰਂ ਸਕਲਪਾਪਵਿਨਾਸ਼ਨਂ ਚ ਵ੍ਰਜਾਮਿ ਸ਼ਰਣਂ ਮਧੁਸੂਦਨਸ੍ਯ
ਸੁਵ੍ਰਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੋ ਵੇਦ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਸਾਰਾ ਵਿਸ਼ਵ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਮਧੁਸੂਦਨ, ਯੋਗ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।
ਲੋਕੇषੁ ਯੋ ਹਿ ਸਕਲੇष੍ਵਨੁਵਰ੍ਤਤੇ ਯੋ ਲੋਕਾਸ਼੍ਚ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨਿਵਸਂਤਿ ਸਰ੍ਵੇ । ਦੋषੈਰ੍ਵਿਹੀਨਮਖਿਲੈਃ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਂ ਤਂ ਤਸ੍ਯੈਵ ਪਾਦਯੁਗਲਂ ਸਤਤਂ ਨਮਾਮਿ
ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਤੇ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਪਰਮ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੈ—ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨਾਰਾਯਣਂ ਗੁਣਨਿਧਾਨਮਨਂਤਵੀਰ੍ਯਂ ਵੇਦਾਂਤਸ਼ੁਦ੍ਧਮਤਯਃ ਪ੍ਰਪਠਂਤਿ ਨਿਤ੍ਯਮ੍ । ਸਂਸਾਰਸਾਗਰਮਨਂਤਮਗਾਧਦੁਰ੍ਗਮੁਤ੍ਤਾਰਣਾਰ੍ਥਮਖਿਲਂ ਸ਼ਰਣਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯੇ
ਸ਼ੁੱਧ ਮਨ ਵਾਲੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਾਰਾਇਣ, ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਖਜਾਨਾ, ਅਨੰਤ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਸਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ, ਦੀ ਪਾਠ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅੰਤਹੀਨ, ਅਗਾਧ ਤੇ ਔਖਾ ਸੰਸਾਰ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਸ਼ਰਨ ਉਸ ਵਿੱਚ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।
ਯੋਗੀਂਦ੍ਰ ਮਾਨਸਸਰੋਵਰਰਾਜਹਂਸਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰਭਾਵਮਖਿਲਂ ਸਤਤਂ ਹਿ ਯਸ੍ਯ । ਤਸ੍ਯੈਵ ਪਾਦਯੁਗਲਂ ਵਿਮਲਂ ਵਿਸ਼ਾਲਂ ਦੀਨਸ੍ਯ ਮੇऽਸੁਰਰਿਪੋ ਕੁਰੁ ਤਸ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਾਮ੍
ਹੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀ, ਮੈਂ ਦੁਖੀ, ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦੇ ਯੋਗ ਬਣਾਦੇ—ਤੂੰ ਜੋ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਮਨ ਦੇ ਸਰੋਵਰ ਦਾ ਰਾਜ ਹੰਸ ਹੈ, ਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਪੂਰੀ ਮਹਿਮਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ੁੱਧ ਹੈ।
ਧ੍ਯਾਯੇऽਖਿਲਸ੍ਯ ਭੁਵਨਂ ਸ੍ਵਪਤਿਂ ਚ ਦੇਵਂ ਦੁਃਖਾਂਧਕਾਰਦਲਨਾਰ੍ਥਮਿਹੈਵ ਚਂਦ੍ਰਮ੍ । ਲੋਕਸ੍ਯ ਪਾਲਨਕृਤੇ ਪਰਿਣੀਤਧਰ੍ਮਂ ਸਤ੍ਯਾਨ੍ਵਿਤਂ ਸਕਲਲੋਕਗੁਰੁਂ ਸੁਰੇਸ਼ਮ੍
ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਸਾਰੇ ਭਵਨਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਦੁੱਖ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਦੂਰ ਕਰਦਾ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ, ਧਰਮ ਤੇ ਸਚ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਅਧਿਆਪਕ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਗਾਯਾਮ੍ਯਹਂ ਸੁਰਸਗੀਤਕਤਾਲਮਾਨੈਃ ਸ਼੍ਰੀਰਂਗਮੇਕਮਨਿਸ਼ਂ ਭੁਵਨਸ੍ਯ ਦੇਵਮ੍ । ਅਜ੍ਞਾਨਨਾਸ਼ਕਮਲਂ ਚ ਦਿਨੇਸ਼ਤੁਲ੍ਯਮਾਨਂਦਕਂਦਮਖਿਲਂ ਮਹਿਮਾ ਸਮੇਤਮ੍
ਮੈਂ ਰੋਜ ਤੇ ਰਾਤ, ਸੁਰੀਲੇ ਗੀਤਾਂ ਤੇ ਤਾਲਾਂ ਨਾਲ, ਸ੍ਰੀਰੰਗ ਦੇ ਇਕ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਅਗਿਆਨ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਸਰੋਤ, ਤੇ ਸਾਰੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਦੀ ਗਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਸਂਪੂਰ੍ਣਮੇਵਮਮृਤਸ੍ਯਕਲਾਨਿਧਾਨਂ ਤਂ ਗੀਤਕੌਸ਼ਲਮਨਨ੍ਯਰਸੈਃ ਪ੍ਰਗਾਯੇ । ਯੁਕ੍ਤਂ ਸ੍ਵਯੋਗਕਰਣੈਃ ਪਰਮਾਰ੍ਥਦृष੍ਟਿਂ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਸ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਚਰਾਚਰਮੇਵ ਨਿਤ੍ਯਮ੍
ਜੋ ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਸਰੋਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਸੰਗੀਤ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨਤਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਹੈ ਤੇ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਰਸ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਯੋਗ ਦੇ ਸਾਧਨਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਰਮ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਪੂਰੇ ਜਗਤ ਨੂੰ—ਚਲਦੇ ਅਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ—ਵੇਖਦਾ ਹੈ।
ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਨੈਵ ਯਮਿਹਾਥ ਸੁਪਾਪਲੋਕਾਸ੍ਤਂ ਕੇਸ਼ਵਂ ਸ਼ਰਣਮੇਵਮੁਪੈਤਿ ਨਿਤ੍ਯਮ੍
ਇੱਥੇ ਮੰਦ ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦੇ; ਪਰ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕਰਾਭ੍ਯਾਂ ਵਾਦ੍ਯਮਾਨਸ੍ਤੁ ਤਾਲਂ ਤਾਲਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਗੀਤੇਨਗਾਯਤੇ ਕृष੍ਣਂ ਬਾਲਕੈਃ ਸਹ ਮੋਦਤੇ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਤਾਲ ਵਜਾਉਂਦਾ, ਸਹੀ ਲਯ ਨਾਲ, ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਸੰਗੀਤ ਵਿੱਚ ਗਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਕ੍ਰੀਡਾਰਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਬਾਲਭਾਵੇਨ ਵੈ ਤਦਾ । ਸੁਵ੍ਰਤਃ ਸੁਮਨਾਪੁਤ੍ਰੋ ਵਿष੍ਣੁਧ੍ਯਾਨਪਰਾਯਣਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਬਚਪਨ ਵਾਲੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਸੁਵ੍ਰਤ—ਸੁਮਨਾ ਦਾ ਨੇਕ ਪੁੱਤਰ—ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਕ੍ਰੀਡਮਾਨਂ ਪ੍ਰਾਹ ਮਾਤਾ ਸੁਵ੍ਰਤਂ ਚਾਰੁਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ । ਭੋਜਨਂ ਕੁਰੁ ਮੇ ਵਤ੍ਸ ਕ੍ਸ਼ੁਧਾ ਤ੍ਵਾਂ ਪਰਿਪੀਡਯੇਤ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਖੇਡਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਾਂ ਨੇ ਸੁਵ੍ਰਤ ਨੂੰ, ਜੋ ਚੰਗੇ ਲਕੜਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਆਖਿਆ: 'ਮੇਰਾ ਬੱਚਾ, ਖਾਣਾ ਖਾ ਲੈ, ਭੁੱਖ ਤੈਨੂੰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰੇਗੀ।'
ਤਾਮੁਵਾਚ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਸੁਮਨਾ ਮਾਤਰਂ ਪੁਨਃ । ਮਹਾਮृਤੇਨ ਤृਪ੍ਤੋਸ੍ਮਿ ਹਰਿਧ੍ਯਾਨਰਸੇਨ ਵੈ
ਸੁਮਨਾ ਨੇ ਫਿਰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਬੁਧੀਮਾਨ ਹੋ ਕੇ ਆਖਿਆ: 'ਮੈਂ ਮਹਾਂ ਅਮ੍ਰਿਤ ਨਾਲ, ਹਰੀ ਦੇ ਧਿਆਨ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ।'
ਭੋਜਨਾਸਨਮਾਰੂਢੋ ਮਿष੍ਟਮਨ੍ਨਂ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਤਿ । ਇਦਮਨ੍ਨਂ ਸ੍ਵਯਂ ਵਿष੍ਣੁਰਾਤ੍ਮਾ ਹ੍ਯਨ੍ਨਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਖਾਣਾ ਖਾਣ ਲਈ ਬੈਠ ਕੇ, ਉਹ ਸੁਆਦਲੇ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਤੱਕਦਾ ਹੈ: 'ਇਹ ਭੋਜਨ ਵਿਸ਼ਨੂ ਆਪ ਹੈ; ਆਤਮਾ ਭੋਜਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਆਸਰਾ ਲੈ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।'
ਆਤ੍ਮਰੂਪੇਣ ਯੋ ਵਿष੍ਣੁਰਨੇਨਾਨ੍ਨੇਨ ਤृਪ੍ਯਤੁ । ਕ੍ਸ਼ੀਰਸਾਗਰਸਂਵਾਸੋ ਯਸ੍ਯੈਵ ਪਰਿਸਂਸ੍ਥਿਤਃ
'ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਆਤਮਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਵੇ; ਉਹ ਜੋ ਦੂਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।'
ਜਲੇਨਾਨੇਨ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਤृਪ੍ਤਿਮਾਯਾਤੁ ਕੇਸ਼ਵਃ । ਤਾਂਬੂਲਚਂਦਨੈਰ੍ਗਂਧੈਰੇਭਿਃ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਮਨੋਹਰੈਃ
'ਕੇਸ਼ਵ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੁਗੰਧਤ ਤਾਂਬੂਲ, ਚੰਦਨ ਅਤੇ ਮਨਮੋਹਣੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਵੇ।'
ਆਤ੍ਮਸ੍ਵਰੂਪੇਣ ਤृਪ੍ਤਸ੍ਤृਪ੍ਤਿਮਾਯਾਤੁ ਕੇਸ਼ਵਃ । ਸ਼ਯਨੇ ਯਾਤਿ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਤਦਾ ਕृष੍ਣਂ ਪ੍ਰਚਿਂਤਯੇਤ੍
'ਕੇਸ਼ਵ ਆਪਣੇ ਸੱਚੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਕੇ ਸੰਤੋਖ ਪਾਵੇ।' ਜਦ ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਾਵਨ ਵਾਲਾ ਧਰਮਾਤਮਾ ਵਿਛੋਣ ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯੋਗਨਿਦ੍ਰਾਨ੍ਵਿਤਂ ਕृष੍ਣਂ ਤਮਹਂ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਃ । ਭੋਜਨਾਚ੍ਛਾਦਨੇष੍ਵੇਵਮਾਸਨੇ ਸ਼ਯਨੇ ਦ੍ਵਿਜਃ
'ਮੈਂ ਉਸ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਲਈ ਹੈ, ਜੋ ਯੋਗ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੈ।' ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਖਾਣ, ਪਹਿਨਣ, ਬੈਠਣ ਤੇ ਸੋਣ ਵੇਲੇ, ਉਹ ਦੂਜਾ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਵਿਅਕਤੀ ਉਸ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਚਿਂਤਯੇਦ੍ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਤਂ ਤਸ੍ਮੈ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯੇਤ੍ । ਤਾਰੁਣ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਕਾਮਭੋਗਾਨ੍ਵਿਹਾਯ ਵੈ
ਉਹ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੇ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰੇ; ਜਵਾਨੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਧਰਮਾਤਮਾ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੇ ਸੁਖ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ ਯੁਕ੍ਤਃ ਕੇਸ਼ਵਧ੍ਯਾਨੇ ਵੈਡੂਰ੍ਯਪਰ੍ਵਤੋਤ੍ਤਮੇ । ਯਤ੍ਰ ਸਿਦ੍ਧੇਸ਼੍ਵਰਂ ਲਿਂਗਂ ਵੈष੍ਣਵਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਕੇਸ਼ਵ ਦੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ, ਵੈਡੂਰਿਆ ਪਹਾੜ ਦੀ ਉੱਤਮ ਥਾਂ ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਸਿੱਧੇਸ਼ਵਰ ਲਿੰਗ—ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ—ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਰੁਦ੍ਰਮੋਂਕਾਰਸਂਜ੍ਞਂ ਚ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਚੈਵ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਵਰ੍ਦ੍ਧਿਤਂ ਦੇਵਂ ਨਰ੍ਮਦਾਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਤਟੇ
ਰੁਦ੍ਰ, ਜੋ ਓਮਕਾਰ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਲੋਂ ਵਧਾਇਆ ਗਿਆ ਦੇਵਤਾ ਹੈ, ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਕੰਢੇ ਤੇ।
ਸਿਦ੍ਧੇਸ਼੍ਵਰਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਤਪੋਭਾਵਂ ਵ੍ਯਚਿਂਤਯਤ੍
ਸਿੱਧੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਤਪਸਿਆ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ- ਪ੍ਰਸ਼੍ਨਮੇਕਂ ਮਹਾਭਾਗ ਕਰਿष੍ਯੇ ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਵਦ । ਤ੍ਵਯੈਵ ਪੂਰ੍ਵਮੁਕ੍ਤਂ ਹਿ ਸੁਵ੍ਰਤਂ ਚ ਪ੍ਰਤੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਵਿਆਸ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਇੱਕ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਦੱਸੋ। ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਸੁਵ੍ਰਤ ਅਤੇ ਸਭ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਬਾਰੇ ਆਪ ਹੀ ਦੱਸਿਆ ਸੀ।'
ਪੂਰ੍ਵਾਭ੍ਯਾਸੇਨ ਸਂਧ੍ਯਾਯਨ੍ਨਾਰਾਯਣਮਨਾਮਯਮ੍ । ਕਸ੍ਯਾਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਯਾਂ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਃ ਸੁਵ੍ਰਤਃ ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਨਿ
ਪਿਛਲੇ ਅਭਿਆਸ ਨਾਲ, ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ ਨਿਰਮਲ ਨਾਰਾਇਣ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸੁਵ੍ਰਤ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਕਿਸ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ ਸੀ?
ਤਨ੍ਮੇ ਤ੍ਵਂ ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਕਥਮਾਰਾਧਿਤੋ ਹਰਿਃ । ਅਨੇਨਾਪਿ ਸ ਦੇਵੇਸ਼ ਕੋਯਂ ਪੁਣ੍ਯਸਮਾਵਿਲਃ
ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸੋ: ਹਰੀ ਦੀ ਉਸ ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ? ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਇਹ ਕੌਣ ਨੇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਇੰਨਾ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ?