ਤੇਨ ਗਰ੍ਭੇਣ ਸਾ ਦੇਵੀ ਅਧਿਕਂ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਤਦਾ । ਸਂਦੀਪ੍ਤਪੁਤ੍ਰਸਂਯੁਕ੍ਤ ਤੇਜੋਜ੍ਵਾਲਾਸਮਨ੍ਵਿਤਾ
ਉਸ ਗਰਭ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਹਿਲਾ ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਚਮਕਦੀ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ।
ਸਾ ਹਿ ਜਜ੍ਞੇ ਚ ਤਪਸਾ ਤਨਯਂ ਦੇਵਸਨ੍ਨਿਭਮ੍ । ਅਂਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਤਤੋ ਨੇਦੁਰ੍ਦੇਵਦੁਂਦੁਭਯਸ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਨੇ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ। ਫਿਰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਡੁੰਬੂ ਵੱਜੇ।
ਸ਼ਂਖਾਨ੍ਦਧ੍ਮੁਰ੍ਮਹਾਦੇਵਾ ਗਂਧਰ੍ਵਾ ਲਲਿਤਂ ਜਗੁਃ । ਅਪ੍ਸਰਸਸ੍ਤਥਾ ਸਰ੍ਵਾ ਨਨृਤੁਸ੍ਤਾਸ੍ਤਦਾ ਕਿਲ
ਵੱਡੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸ਼ੰਖ ਵੱਜਾਏ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੇ ਮਿੱਠੇ ਗੀਤ ਗਾਏ, ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਨੱਚਿਆ।
ਅਥ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸੁਰੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸਮਾਯਾਤੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ । ਚਕਾਰ ਨਾਮ ਤਸ੍ਯੈਵ ਸੁਵ੍ਰਤੇਤਿ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਇਆ, ਹੇ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ 'ਸੁਵ੍ਰਤ' ਰੱਖਿਆ।
ਨਾਮ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਦੇਵਾ ਜਗ੍ਮੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਹੌਜਸਃ । ਗਤੇषੁ ਤੇषੁ ਦੇਵੇषੁ ਸੋਮਸ਼ਰ੍ਮਾਸੁ ਤਸ੍ਯ ਚ
ਨਾਮ ਰੱਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਾਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੇਵਤਾ ਚਲੇ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਚਲੇ ਗਏ, ਸੋਮਸ਼ਰਮਾ—
ਜਾਤਕਰ੍ਮਾਦਿਕਂ ਕਰ੍ਮ ਚਕਾਰ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਃ । ਜਾਤੇ ਪੁਤ੍ਰੇ ਮਹਾਭਾਗੇ ਸੁਵ੍ਰਤੇ ਦੇਵਨਿਰ੍ਮਿਤੇ
ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ, ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਜਨਮਿਆ ਸੁਵ੍ਰਤ ਲਈ ਜਨਮ ਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮ ਕੀਤੇ।
ਤਸ੍ਯ ਗੇਹੇ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਧਨਧਾਨ੍ਯਸਮਾਕੁਲਾ । ਗਜਾਸ਼੍ਵਮਹਿषੀ ਗਾਵਃ ਕਾਂਚਨਂ ਰਤ੍ਨਮੇਵ ਚ
ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਮਹਾ-ਲਕshmi ਵੱਸਦੀ ਸੀ, ਧਨ ਤੇ ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ, ਮਹਿਲਾ, ਗਾਂ, ਸੋਨਾ ਤੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਯਥਾ ਕੁਬੇਰਭਵਨਂ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਧਨਸਂਚਯੈਃ । ਤਤ੍ਸੋਮਸ਼ਰ੍ਮਣੋ ਗੇਹਂ ਤਥੈਵ ਪਰਿਰਾਜਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਕੁਬੇਰ ਦਾ ਮਹਲ ਧਨ ਦੇ ਢੇਰਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਮਸ਼ਰਮਾ ਦਾ ਘਰ ਵੀ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਧ੍ਯਾਨਪੁਣ੍ਯਾਦਿਕਂ ਕਰ੍ਮ ਚਕਾ ਰਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਃ । ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਂ ਗਤੋ ਵਿਪ੍ਰੋ ਨਾਨਾਪੁਣ੍ਯਸਮਾਕੁਲਃ
ਉਹ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਧਿਆਨ ਤੇ ਪੁੰਨ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨੇਕੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੀਰਥ-ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਗਿਆ।
ਅਨ੍ਯਾਨਿ ਯਾਨਿ ਪੁਣ੍ਯਾਨਿ ਦਾਨਾਨਿ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਃ । ਚਕਾਰ ਤਤ੍ਰ ਮੇਧਾਵੀ ਜ੍ਞਾਨਪੁਣ੍ਯ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਥੇ, ਉਹ ਬੁਧੀਮਾਨ ਤੇ ਨੇਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੋਰ ਪੁੰਨ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਤੇ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਗਿਆਨ ਦੇ ਪੁੰਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਏਵਂ ਸਾਧਯਤੇ ਧਰ੍ਮਂ ਪਾਲਯੇਚ੍ਚ ਪੁਨਃਪੁਨਃ । ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਜਾਤਕਰ੍ਮਾਦਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਧਰਮ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਰੀਤੀਆਂ ਨਿਭਾਉਂਦਾ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਜਨਮ ਤੇ ਹੋਰ ਸਮਾਰੋਹ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਵਿਵਾਹਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਹਰ੍षੇਣ ਮਹਤਾ ਕਿਲ । ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸਂਜਾਤਾਃ ਸਗੁਣਾ ਲਕ੍ਸ਼ਣਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਇਆ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਗੁਣਾਂ ਤੇ ਚੰਗੇ ਲੱਛਣਾਂ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮਤਪੋਪੇਤਾ ਦਾਨਧਰ੍ਮਰਤਾਃ ਸਦਾ । ਸ ਤੇषਾਂ ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਾਣਿ ਸੋਮਸ਼ਰ੍ਮਾ ਚਕਾਰ ਹ
ਉਹ ਸਦਾ ਸੱਚ, ਧਰਮ ਤੇ ਤਪ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹਿੰਦੇ, ਦਾਨ ਤੇ ਨੇਕ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ; ਸੋਮਸ਼ਰਮਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਪੁੰਨ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਪੌਤ੍ਰਾਣਾਂ ਤੁ ਮਹਾਭਾਗਸ੍ਤੇषਾਂ ਸੁਖੇਨ ਮੋਦਤੇ । ਸਰ੍ਵਂ ਸੌਖ੍ਯਂ ਚ ਸਂਭੁਜ੍ਯ ਜਰਾਰੋਗਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਉਹ ਦਾਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪੋਤਿਆਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦਾ, ਹਰ ਸੁਖ ਮਾਣਦਾ, ਬੁਢਾਪੇ ਤੇ ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ।
ਪਂਚਵਿਂਸ਼ਾਬ੍ਦਿਕੋ ਯਦ੍ਵਤ੍ਤਦ੍ਵਤ੍ਕਾਯਂ ਤੁ ਤਸ੍ਯ ਹਿ । ਸੂਰ੍ਯਤੇਜਃ ਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ਃ ਸੋਮਸ਼ਰ੍ਮਾ ਮਹਾਮਤਿਃ
ਜਿਵੇਂ ਪਚੀਸ ਸਾਲ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨ ਦਾ ਸਰੀਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਮਸ਼ਰਮਾ ਦਾ ਸਰੀਰ ਸੀ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਅਕਲ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਸਾ ਚਾਪਿ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਦੇਵੀ ਸੁਮਨਾ ਪੁਣ੍ਯਮਂਗਲੈਃ । ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰੈਰ੍ਮਹਾਭਾਗਾ ਦਾਨਵ੍ਰਤੈਸ਼੍ਚ ਸਂਯਮੈਃ
ਉਹ ਮਹਿਲਾ ਵੀ ਚੰਗੀ ਲੱਛਣਾਂ ਤੇ ਪੁੰਨ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਸੀ, ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਪੋਤਿਆਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼, ਦਾਨ, ਵਰਤ ਤੇ ਸਯਮ ਵਿਚ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ।
ਅਤਿਭਾਤਿ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ੀ ਪੁਣ੍ਯੈਃ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਦਿਭਿਃ । ਤਾਰੁਣ੍ਯੇਨ ਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾ ਯਥਾ षੋਡਸ਼ਵਾਰ੍षਿਕੀ
ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਮਹਿਲਾ ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ ਤੇ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਹੋਣ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਚਮਕਦੀ ਸੀ, ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਜਿਵੇਂ ਸੋਲਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਕੁੜੀ।
ਮੋਦਮਾਨੌ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੌ ਦਂਪਤੀ ਚਾਰੁਮਂਗਲੌ । ਹਰ੍षੇਣ ਚ ਸਮਾਯੁਕ੍ਤੌ ਪੁਣ੍ਯਾਤ੍ਮਾਨੌ ਮਹੋਦਯੌ
ਉਹ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਜੋੜਾ, ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਸ਼ੁਭ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦੇ, ਨੇਕ ਆਤਮਾ ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਰੱਕੀ ਵਾਲੇ।
ਏਵਂ ਤਯੋਸ੍ਤੁ ਵृਤ੍ਤਾਂਤਂ ਪੁਣ੍ਯਾਚਾਰਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਸੁਵ੍ਰਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਵ੍ਰਤਚਰ੍ਯਾਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੁੰਨ-ਭਰੀ ਜੀਵਨ-ਕਥਾ ਤੇ ਸੁਵ੍ਰਤ ਦੀ ਵਰਤ-ਚਰਿਆ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।
ਯਥਾ ਤੇਨ ਸਮਾਰਾਧ੍ਯ ਨਾਰਾਯਣਮਨਾਮਯਮ੍
ਕਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਨਾਰਾਇਣ, ਜੋ ਨਿਰਮਲ ਹੈ, ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ—
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਏਕਦਾ ਵ੍ਯਾਸ ਦੇਵੋऽਸੌ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਜਗਤਃ ਪਤਿਮ੍ । ਸੁਵ੍ਰਤਾਖ੍ਯਾਨਕਂ ਸਰ੍ਵਂ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛਾਤੀਵ ਵਿਸ੍ਮਿਤਃ
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਵਿਅਾਸ ਜੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਾ ਹਨ, ਬਹੁਤ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ, ਸੁਵ੍ਰਤ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਥਾ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ- ਲੋਕਾਤ੍ਮਁਲ੍ਲੋਕਵਿਨ੍ਯਾਸ ਦੇਵਦੇਵ ਮਹਾਪ੍ਰਭੋ । ਸੁਵ੍ਰਤਸ੍ਯਾਥ ਚਰਿਤਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਆਤਮਾ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਮਹਾ-ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਸੁਵ੍ਰਤ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ- ਪਾਰਾਸ਼ਰ੍ਯਮਹਾਭਾਗ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਪੁਣ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਸੁਵ੍ਰਤਸ੍ਯ ਸੁਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਤਪਸ਼੍ਚਰ੍ਯਾਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਪਾਰਾਸ਼ਰ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ, ਸੁਣੋ, ਸੁਵ੍ਰਤ ਨਾਮ ਦੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਤਪ-ਭਰੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੁੰਨ ਵਾਲੀ ਕਥਾ।
ਸੁਵ੍ਰਤੋ ਨਾਮ ਮੇਧਾਵੀ ਬਾਲ੍ਯਾਦਪਿ ਸ ਚਿਂਤਯਨ੍ । ਗਰ੍ਭੇ ਨਾਰਾਯਣਂ ਦੇਵਂ ਦृष੍ਟਵਾਨ੍ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਸੁਵ੍ਰਤ ਨਾਮ ਦਾ ਬੁਧੀਮਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਸੋਚਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਹੀ ਨਾਰਾਇਣ, ਉੱਤਮ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲਿਆ ਸੀ।
ਸ ਪੂਰ੍ਵਕਰ੍ਮਾਭ੍ਯਾਸੇਨ ਹਰੇਰ੍ਧ੍ਯਾਨਂ ਗਤਸ੍ਤਦਾ । ਸ਼ਂਖਚਕ੍ਰਧਰਂ ਦੇਵਂ ਪਦ੍ਮਨਾਭਂ ਸੁਪੁਣ੍ਯਦਮ੍
ਉਹ ਪਿਛਲੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਚਕਰ ਵਾਲੇ, ਪਦਮਨਾਭ, ਵੱਡੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਧ੍ਯਾਯਤੇ ਚਿਂਤਯੇਤ੍ਸੋ ਹਿ ਗੀਤੇ ਜ੍ਞਾਨੇ ਪ੍ਰਪਾਠਨੇ । ਏਵਂ ਦੇਵਂ ਹਰਿਂ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਸਦੈਵ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਃ
ਉਹ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ, ਸੋਚਦਾ, ਗੀਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਪਾਠ ਕਰਦਿਆਂ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਰੀ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰੀਡਤ੍ਯੇਵਂ ਸਦਾ ਡਿਂਭੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਚ ਬਾਲਕੋਤ੍ਤਮਃ । ਬਾਲਕਾਨਾਂ ਸ੍ਵਕਂ ਨਾਮ ਹਰੇਸ਼੍ਚੈਵ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਹ ਵਧੀਆ ਬੱਚਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੋਰ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਖੇਡਦਾ, ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਮਹਾਨ ਨਾਮ ਨਾਲ।
ਚਕਾਰ ਸ ਹਿ ਮੇਧਾਵੀ ਪੁਣ੍ਯਾਤ੍ਮਾ ਪੁਣ੍ਯਵਤ੍ਸਲਃ । ਸਮਾਹ੍ਵਯਤਿ ਵੈ ਮਿਤ੍ਰਂ ਹਰੇਰ੍ਨਾਮ੍ਨਾ ਮਹਾਮਤਿਃ
ਉਹ ਸਮਝਦਾਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬੱਚਾ, ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰ ਨੂੰ ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਬੁਲਾਉਂਦਾ।
ਭੋਭੋਃ ਕੇਸ਼ਵ ਏਹ੍ਯੇਹਿ ਏਹਿ ਮਾਧਵਚਕ੍ਰਧृਕ੍ । ਕ੍ਰੀਡਸ੍ਵ ਚ ਮਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਤ੍ਵਮੇਵ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮ
“ਕੇਸ਼ਵ ਆ, ਆ! ਆ ਮਾਧਵ, ਚਕਰ ਵਾਲੇ! ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਖੇਡ, ਤੂੰ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਹੈ।”
ਸਮਮੇਵਂ ਪ੍ਰਗਂਤਵ੍ਯਮਾਵਾਭ੍ਯਾਂ ਮਧੁਸੂਦਨ । ਏਵਮੇਵ ਸਮਾਹ੍ਵਾਨਂ ਨਾਮਭਿਸ਼੍ਚ ਹਰੇਰ੍ਦ੍ਵਿਜਃ
“ਆਓ ਅਸੀਂ ਇਕੱਠੇ ਚੱਲੀਏ, ਮਧੁਸੂਦਨ!” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰ ਨੂੰ ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਬੁਲਾਉਂਦਾ।