ਸਗਜਂ ਸੁਂਦਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪੁਰੁषਂ ਦਿਵ੍ਯਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ । ਵ੍ਯਤਰ੍ਕਯਤ੍ਸੋਮਸ਼ਰ੍ਮਾ ਵਿਸ੍ਮਯਾਵਿष੍ਟਮਾਨਸਃ
ਚਿੱਟਾ ਹਾਥੀ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਵੇਖ ਕੇ, ਸੋਮਸ਼ਰਮਾ ਦਾ ਮਨ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ ਤੇ ਉਹ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ।
ਕੋऽਯਂ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਦਿਵ੍ਯਾਂਗਃ ਪਂਥਾਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸੁਵ੍ਰਤਃ । ਏਵਂ ਚਿਂਤਯਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਯਾਵਦ੍ਗृਹਂ ਸਮਾਪ੍ਤਵਾਨ੍
ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ, ਜੋ ਦਿਵਿਆ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ, ਰਸਤੇ ਤੇ ਚਲਦਾ, ਇੰਨਾ ਸਚਾ ਹੈ? ਜਦੋਂ ਉਹ ਐਸਾ ਸੋਚਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਂਤਂ ਗृਹਦ੍ਵਾਰਂ ਦੇਵਰੂਪਂ ਮਨੋਹਰਮ੍ । ਹਰ੍षੇਣ ਮਹਤਾਵਿष੍ਟਃ ਸੋਮਸ਼ਰ੍ਮਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਘਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਸੋਮਸ਼ਰਮਾ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ, ਉਹ ਮਨੋਹਰ ਤੇ ਦੇਵ ਰੂਪ ਵੇਖ ਕੇ।
ਸ੍ਵਗृਹਂ ਪ੍ਰਤਿ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਤ੍ਵਰਮਾਣਃ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਚ । ਗृਹਦ੍ਵਾਰਂ ਗਤੋ ਯਾਵਤ੍ਤਾਵਤ੍ਤਂ ਤੁ ਨ ਪਸ਼੍ਯਤਿ
ਧਰਮਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵੱਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਗਿਆ; ਜਦੋਂ ਉਹ ਘਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ।
ਪਤਿਤਾਨ੍ਯੇਵ ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਸੌਹृਦ੍ਯਾਨਿ ਮਹਾਮਤਿਃ । ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਵਾਸਯੁਕ੍ਤਾਨਿ ਪ੍ਰਾਂਗਣੇ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਃ
ਉਸ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਆੰਗਣ ਵਿਚ ਸਿਰਫ਼ ਪਿਆਰ ਭਰੇ, ਦਿਵਿਆ ਤੇ ਸੁਗੰਧਿਤ ਫੁੱਲ ਹੀ ਪਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਚਂਦਨੈਃ ਕੁਂਕੁਮੈਃ ਪੁਣ੍ਯੈਃ ਸੁਗਂਧੈਸ੍ਤੁ ਵਿਲੇਪਿਤਮ੍ । ਸ੍ਵਕੀਯਂ ਪ੍ਰਾਂਗਣੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੂਰ੍ਵਾਕ੍ਸ਼ਤਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆੰਗਣ ਵਿਚ ਚੰਦਨ, ਕੁੰਕੁਮ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ, ਦੂrvਾ ਘਾਸ ਤੇ ਚਾਵਲ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਵੇਖਿਆ।
ਸ ਏਵਂ ਵਿਸ੍ਮਯਾਵਿष੍ਟਸ਼੍ਚਿਂਤਯਾਨਃ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ । ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸੁਮਨਾਂ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਦਿਵ੍ਯਮਂਗਲਸਂਪਦਮ੍
ਉਹ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸੋਚਦਾ ਰਿਹਾ; ਬੁਧੀਮਾਨ ਸੋਮਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਦਿਵਿਆ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਵਧਾਈ ਵੇਖੀ।
ਸੋਮਸ਼ਰ੍ਮੋਵਾਚ- ਕੇਨ ਦਤ੍ਤਾਨਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਏਤਾਨ੍ਯਾਭਰਣਾਨਿ ਚ । ਸ਼ृਂਗਾਰਂਰੂਪਸੌਭਾਗ੍ਯਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਲਂਕਾਰਭੂषਣਮ੍
ਸੋਮਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਇਹ ਦਿਵਿਆ ਗਹਣੇ ਕੌਣ ਦੇ ਦਿੱਤੇ? ਇਹ ਸਿੰਗਾਰ, ਸੋਭਾ ਤੇ ਵਸਤ੍ਰ-ਗਹਣਿਆਂ ਦੀ ਸਜਾਵਟ ਕੌਣ ਲਿਆਈ?
ਤਨ੍ਮੇ ਤ੍ਵਂ ਕਾਰਣਂ ਭਦ੍ਰੇ ਕਥਯਸ੍ਵਾਵਿਸ਼ਂਕਿਤਾ । ਏਵਂ ਸਂਭਾष੍ਯਤਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਵਿਰਰਾਮ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ
ਪਿਆਰੀਏ, ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਡਰ ਦੇ, ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸੋ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸੁਮਨੋਵਾਚ- ਸ਼ृਣੁ ਕਾਂਤ ਸਮਾਯਾਤਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਦੇਵਵਰੋਤ੍ਤਮਃ । ਸ਼੍ਵੇਤਨਾਗਸਮਾਰੂਢੋ ਦਿਵ੍ਯਾਭਰਣਭੂषਿਤਃ
ਸੁਮਨਾ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਸੁਣੋ ਪਿਆਰੇ, ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਾ ਆਇਆ, ਜੋ ਚਿੱਟੇ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਸੀ ਤੇ ਦਿਵਯ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਦਿਵ੍ਯਗਂਧਾਨੁਲਿਪ੍ਤਾਂਗੋ ਦਿਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । ਨ ਜਾਨੇ ਕੋ ਹਿ ਦੇਵੋਸੌ ਵਿਪ੍ਰਗਂਧਰ੍ਵਸੇਵਿਤਃ
ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਸੁਗੰਧਤ ਤੇ ਦਿਵਯ ਵਾਸ ਨਾਲ ਲਪਤ ਸੀ, ਅਜੋਕੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ। ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੀ ਉਹ ਕਿਹੜਾ ਦੇਵਤਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੇ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।
ਸ੍ਤੂਯਮਾਨਃ ਸਮਾਯਾਤੋ ਦੇਵਗਂਧਰ੍ਵਚਾਰਣੈਃ । ਯੋषਿਤਃ ਪੁਣ੍ਯਰੂਪਾਢ੍ਯਾ ਰੂਪਸ਼ृਂਗਾਰਸਂਯੁਤਾਃ
ਉਹ ਦੇਵਤਾ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਚਾਰਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਇੱਥੇ ਆਇਆ। ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਚੰਗੀ ਸੋਭਾ ਵਾਲੀਆਂ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਰੂਪ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਔਰਤਾਂ ਵੀ ਸਨ।
ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਸ਼ੋਭਾਢ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪੂਰ੍ਣਮਨੋਰਥਾਃ । ਤਾਭਿਃ ਸਹ ਸਮਕ੍ਸ਼ਂ ਮੇ ਪੁਰੁषੇਣ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ। ਉਹ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਪੁਰਖ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੀ।
ਚਤੁष੍ਕਂ ਪੂਰਿਤਂ ਰਤ੍ਨੈਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ੋਭਾਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਤਤ੍ਰਾਹਮਾਸਨੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਸ੍ਥਾਪਿਤਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਕਿਲ
ਚੌਕੋਣੀ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਵਾਲੀ ਇਕ ਅਸਥਾਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ 'ਤੇ ਦਿੱਤੀ।
ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਲਂਕਾਰਭੂषਾਂ ਮੇ ਦਦੁਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਹਿ । ਵੇਦਮਂਗਲਗੀਤੈਸ੍ਤੁ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਗੀਤੈਸ਼੍ਚ ਪੁਣ੍ਯਦੈਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸਜਣ ਲਈ ਕੱਪੜੇ ਤੇ ਗਹਣੇ ਦਿੱਤੇ। ਵੈਦਿਕ ਮੰਗਲ ਗੀਤਾਂ ਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ—
ਅਭਿषਿਕ੍ਤਾਸ੍ਮਿ ਤੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰਂਤਰ੍ਧਾਨਂ ਪੁਨਰ੍ਗਤਾਃ । ਮਾਮੇਵਂ ਪਰਿਤਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪੁਨਰੂਚੁਰ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਮੈਨੂੰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਅਚਾਨਕ ਲੁਕ ਗਏ। ਮੈਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਮੁੜ ਕੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, ਹੇ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ—
ਤਵ ਗੇਹਂ ਵਯਂ ਸਰ੍ਵੇ ਵਸਿष੍ਯਾਮਃ ਸਦੈਵ ਹਿ । ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭਵ ਸੁਕਲ੍ਯਾਣਿ ਭਰ੍ਤ੍ਰਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸਦੈਵ ਹਿ
ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਾਂਗੇ। ਤੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਰਹੋ, ਹੇ ਸੁਖਮਈ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਗਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਏਵਂ ਦृष੍ਟਂ ਮਯੈਵ ਹਿ । ਤਯਾ ਯਤ੍ਕਥਿਤਂ ਵृਤ੍ਤਂ ਸਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਮਹਾਮਤਿਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਚਲੇ ਗਏ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵੇਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਜੋ ਦੱਸਿਆ, ਉਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਵੱਡਾ ਬੁਧੀਮਾਨ—
ਪੁਨਸ਼੍ਚਿਂਤਾਂ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨੋऽਸੌ ਕਿਮਿਦਂ ਦੇਵਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍ । ਵਿਚਿਨ੍ਤਯਿਤ੍ਵਾਥ ਤਦਾ ਸੋਮਸ਼ਰ੍ਮਾ ਮਹਾਮਤਿਃ
ਮੁੜ ਸੋਚ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ— 'ਇਹ ਕੀ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਬਣਾਇਆ?' ਫਿਰ, ਸੋਚ ਕੇ, ਸੋਮਸ਼ਰਮਾ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਬੁਧੀਮਾਨ—
ਬ੍ਰਹ੍ਮਕਰ੍ਮਣਿ ਸਂਯੁਕ੍ਤਃ ਸਾਧਰ੍ਮ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਗਰ੍ਭਂ ਮਹਾਭਾਗਾ ਦਧਾਰ ਵ੍ਰਤਸ਼ਾਲਿਨੀ
ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ, ਉੱਚਤ ਧਰਮ ਤੇ ਨੇਕੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਕਰਕੇ, ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਤੇ ਵ੍ਰਤ ਧਾਰਣ ਵਾਲੀ ਪਤਨੀ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋਈ।
ਤੇਨ ਗਰ੍ਭੇਣ ਸਾ ਦੇਵੀ ਅਧਿਕਂ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਤਦਾ । ਸਂਦੀਪ੍ਤਪੁਤ੍ਰਸਂਯੁਕ੍ਤ ਤੇਜੋਜ੍ਵਾਲਾਸਮਨ੍ਵਿਤਾ
ਉਸ ਗਰਭ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਹਿਲਾ ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਚਮਕਦੀ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ।
ਸਾ ਹਿ ਜਜ੍ਞੇ ਚ ਤਪਸਾ ਤਨਯਂ ਦੇਵਸਨ੍ਨਿਭਮ੍ । ਅਂਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਤਤੋ ਨੇਦੁਰ੍ਦੇਵਦੁਂਦੁਭਯਸ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਨੇ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ। ਫਿਰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਡੁੰਬੂ ਵੱਜੇ।
ਸ਼ਂਖਾਨ੍ਦਧ੍ਮੁਰ੍ਮਹਾਦੇਵਾ ਗਂਧਰ੍ਵਾ ਲਲਿਤਂ ਜਗੁਃ । ਅਪ੍ਸਰਸਸ੍ਤਥਾ ਸਰ੍ਵਾ ਨਨृਤੁਸ੍ਤਾਸ੍ਤਦਾ ਕਿਲ
ਵੱਡੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸ਼ੰਖ ਵੱਜਾਏ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੇ ਮਿੱਠੇ ਗੀਤ ਗਾਏ, ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਨੱਚਿਆ।
ਅਥ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸੁਰੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸਮਾਯਾਤੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ । ਚਕਾਰ ਨਾਮ ਤਸ੍ਯੈਵ ਸੁਵ੍ਰਤੇਤਿ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਇਆ, ਹੇ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ 'ਸੁਵ੍ਰਤ' ਰੱਖਿਆ।
ਨਾਮ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਦੇਵਾ ਜਗ੍ਮੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਹੌਜਸਃ । ਗਤੇषੁ ਤੇषੁ ਦੇਵੇषੁ ਸੋਮਸ਼ਰ੍ਮਾਸੁ ਤਸ੍ਯ ਚ
ਨਾਮ ਰੱਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਾਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੇਵਤਾ ਚਲੇ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਚਲੇ ਗਏ, ਸੋਮਸ਼ਰਮਾ—
ਜਾਤਕਰ੍ਮਾਦਿਕਂ ਕਰ੍ਮ ਚਕਾਰ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਃ । ਜਾਤੇ ਪੁਤ੍ਰੇ ਮਹਾਭਾਗੇ ਸੁਵ੍ਰਤੇ ਦੇਵਨਿਰ੍ਮਿਤੇ
ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ, ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਜਨਮਿਆ ਸੁਵ੍ਰਤ ਲਈ ਜਨਮ ਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮ ਕੀਤੇ।
ਤਸ੍ਯ ਗੇਹੇ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਧਨਧਾਨ੍ਯਸਮਾਕੁਲਾ । ਗਜਾਸ਼੍ਵਮਹਿषੀ ਗਾਵਃ ਕਾਂਚਨਂ ਰਤ੍ਨਮੇਵ ਚ
ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਮਹਾ-ਲਕshmi ਵੱਸਦੀ ਸੀ, ਧਨ ਤੇ ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ, ਮਹਿਲਾ, ਗਾਂ, ਸੋਨਾ ਤੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਯਥਾ ਕੁਬੇਰਭਵਨਂ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਧਨਸਂਚਯੈਃ । ਤਤ੍ਸੋਮਸ਼ਰ੍ਮਣੋ ਗੇਹਂ ਤਥੈਵ ਪਰਿਰਾਜਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਕੁਬੇਰ ਦਾ ਮਹਲ ਧਨ ਦੇ ਢੇਰਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਮਸ਼ਰਮਾ ਦਾ ਘਰ ਵੀ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਧ੍ਯਾਨਪੁਣ੍ਯਾਦਿਕਂ ਕਰ੍ਮ ਚਕਾ ਰਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਃ । ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਂ ਗਤੋ ਵਿਪ੍ਰੋ ਨਾਨਾਪੁਣ੍ਯਸਮਾਕੁਲਃ
ਉਹ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਧਿਆਨ ਤੇ ਪੁੰਨ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨੇਕੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੀਰਥ-ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਗਿਆ।
ਅਨ੍ਯਾਨਿ ਯਾਨਿ ਪੁਣ੍ਯਾਨਿ ਦਾਨਾਨਿ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਃ । ਚਕਾਰ ਤਤ੍ਰ ਮੇਧਾਵੀ ਜ੍ਞਾਨਪੁਣ੍ਯ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਥੇ, ਉਹ ਬੁਧੀਮਾਨ ਤੇ ਨੇਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੋਰ ਪੁੰਨ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਤੇ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਗਿਆਨ ਦੇ ਪੁੰਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ।