ਸੁਸ੍ਮਿਤਾਸ੍ਯਂ ਸੁਪ੍ਰਸਨ੍ਨਂ ਰਤ੍ਨਦਾਮਾਭਿਸ਼ੋਭਿਤਮ੍ । ਭ੍ਰਾਜਮਾਨਂ ਹृषੀਕੇਸ਼ਂ ਧ੍ਯਾਨਂ ਤੇਨ ਕृਤਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੈ, ਰਤਨ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ।
ਤ੍ਵਮੇਵ ਸ਼ਰਣਂ ਕृष੍ਣ ਸ਼ਰਣਾਗਤਵਤ੍ਸਲ । ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਦੇਵਦੇਵਾਯ ਕਿਂ ਮੇ ਭਯਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਤੂੰ ਹੀ ਮੇਰਾ ਆਸਰਾ ਹੈਂ, ਸ਼ਰਨ ਆਏਆਂ ਦਾ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ—ਮੈਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਡਰ ਛੂਹ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਯਸ੍ਯੋਦਰੇ ਤ੍ਰਯੋ ਲੋਕਾਃ ਸਪ੍ਤ ਚਾਨ੍ਯੇ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਸ਼ਰਣਂ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋਸ੍ਮਿ ਕ੍ਵਾਸ੍ਤੇ ਭਯਂ ਮਮੈਵ ਹਿ
ਜਿਸ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਤੇ ਹੋਰ ਸੱਤ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ—ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਆਸਰੇ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਮੇਰੇ ਲਈ ਡਰ ਕਿੱਥੇ ਹੈ?
ਯਸ੍ਮਾਦ੍ਭਯਾਃ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਂਤੇ ਕृਤ੍ਯਾਦਿਕ ਮਹਾਬਲਾਃ । ਸਰ੍ਵਭਯਪ੍ਰਹਰ੍ਤਾਰਂ ਤਮਸ੍ਮਿ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਃ
ਜਿਸ ਤੋਂ ਡਰ ਕਰਕੇ ਕ੍ਰਿਤਿਆ ਆਦਿ ਮਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨ ਜੀਵ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਡਰਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਆਸਰੇ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਪਾਤਕਾਨਾਂ ਤੁ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਮਹਾਭਯਮ੍ । ਰਕ੍ਸ਼ਕੋ ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਤਮਸ੍ਮਿ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪੀਆਂ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਲਈ ਵੱਡਾ ਡਰ ਹੈ, ਪਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤਾਂ ਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਆਸਰੇ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਵृਂਦਾਰਕਾਣਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ । ਯੋ ਗਤਿਃ ਕृष੍ਣਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਤਮਸ੍ਮਿ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਃ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਾਂ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਦਾਨਵਾਂ ਲਈ, ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਭਗਤਾਂ ਲਈ, ਉਹ ਹੀ ਅੰਤਮ ਮੰਜ਼ਿਲ ਹੈ—ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਆਸਰੇ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਅਭਯੋ ਭਯਨਾਸ਼ਾਯ ਪਾਪਨਾਸ਼ਾਯ ਜ੍ਞਾਨਵਾਨ੍ । ਏਕਸ਼੍ਚੇਂਦ੍ਰਸ੍ਵਰੂਪੇਣ ਤਮਸ੍ਮਿ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਃ
ਜੋ ਨਿਰਭੈ ਹੈ, ਡਰ ਅਤੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਅਤੇ ਇਕਲਾ ਇੰਦਰ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ—ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਆਸਰੇ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਵ੍ਯਾਧੀਨਾਂ ਨਾਸ਼ਕਾਯੈਵ ਯ ਔषਧਸ੍ਵਰੂਪਵਾਨ੍ । ਨਿਰਾਮਯੋ ਨਿਰਾਨਂਦਸ੍ਤਮਸ੍ਮਿ ਸ਼ਰਣਂਗਤਃ
ਜੋ ਰੋਗਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦਵਾਈ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਰੋਗ ਅਤੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਰਹਿਤ—ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਆਸਰੇ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਅਚਲਸ਼੍ਚਾਲਯੇਲ੍ਲੋਕਾਨਪਾਪੋ ਜ੍ਞਾਨਮੇਵ ਚ । ਤਮਸ੍ਮਿ ਸ਼ਰਣਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਭਯਂ ਕਿਂ ਮੇ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਜੋ ਅਡੋਲ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਹੀ ਹੈ—ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਆਸਰੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਮੈਨੂੰ ਡਰ ਕਿਵੇਂ ਛੂਹ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਸਾਧੂਨਾਂ ਚਾਪਿ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪਾਲਕੋ ਯੋ ਹ੍ਯਨਾਮਯਃ । ਪਾਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਤਮਸ੍ਮਿ ਸ਼ਰਣਂਗਤਃ
ਉਹ ਜੋ ਸਾਰੇ ਸਾਧੂਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਦਾ ਆਤਮਾ ਹੈ—ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਆਸਰੇ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਯੋ ਮੇ ਮृਗੇਂਦ੍ਰਰੂਪੇਣ ਭਯਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯਤੇਗ੍ਰਤਃ । ਤਮਹਂ ਸ਼ਰਣਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਨਰਸਿਂਹਂ ਨਮਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਜੋ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਿੰਘ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਡਰ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਆਸਰੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਨਰਸਿੰਘ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਮਦਮਤ੍ਤੋ ਮਹਾਕਾਯੋ ਵਨਹਸ੍ਤੀ ਸਮਾਗਤਃ । ਗਜਲੀਲਾਗਤਿਂ ਦੇਵਂ ਸ਼ਰਣਾਗਤਵਤ੍ਸਲਮ੍
ਮੱਤ ਵਾਲਾ, ਵੱਡਾ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ ਜੰਗਲੀ ਹਾਥੀ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਹਾਥੀ ਦੀ ਖੇਡ ਵਾਲੀ ਚਾਲ ਨਾਲ—ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਜੋ ਸ਼ਰਨ ਆਏਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਗਜਾਸ੍ਯਂ ਜ੍ਞਾਨਸਂਪਨ੍ਨਂ ਸਪਾਸ਼ਾਂਕੁਸ਼ਧਾਰਿਣਮ੍ । ਕਾਲਾਸ੍ਯਂ ਗਜਤੁਂਡਂ ਚ ਸ਼ਰਣਂ ਸੁਗਤੋਸ੍ਮ੍ਯਹਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਆਸਰੇ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਹਾਥੀ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਫੰਨ੍ਹ ਅਤੇ ਅੰਕੁਸ਼ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਕਾਲ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਅਤੇ ਹਾਥੀ ਦੀ ਸੁੰਢ ਰਖਦਾ ਹੈ।
ਹਿਰਣ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਪ੍ਰਹਰ੍ਤਾਰਂ ਵਾਰਾਹਂ ਸ਼ਰਣਂਗਤਃ । ਵਾਮਨਂ ਤਂ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨੋਸ੍ਮਿ ਸ਼ਰਣਾਗਤਵਤ੍ਸਲਮ੍
ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਵਾਰਾਹ ਦੇ ਆਸਰੇ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਵਾਮਨ, ਜੋ ਸ਼ਰਨ ਆਏਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਹ੍ਰਸ੍ਵਾਸ੍ਤੁ ਵਾਮਨਾਃ ਕੁਬ੍ਜਾਃ ਪ੍ਰੇਤਾਃ ਕੂष੍ਮਾਂਡਕਾਦਯਃ । ਮृਤ੍ਯੁਰੂਪਧਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦਰ੍ਸ਼ਯਂਤਿ ਭਯਂ ਮਮ
ਛੋਟੇ, ਵਾਮਨ, ਕੁਬੜੇ, ਭੂਤ, ਪ੍ਰੇਤ, ਕੂਸ਼ਮਾਂਡ ਆਦਿ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੌਤ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ ਹੈ—ਇਹ ਸਭ ਮੈਨੂੰ ਡਰ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਅਮृਤਂ ਤਂ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨੋਸ੍ਮਿ ਕਿਂ ਭਯਂ ਮੇ ਕਰਿष੍ਯਤਿ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜ੍ਞਾਨਮਯੋ ਹਰਿਃ
ਮੈਂ ਅਮਰ ਦੇ ਆਸਰੇ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ—ਮੈਨੂੰ ਡਰ ਕਿਵੇਂ ਛੂਹ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਹਰਿ ਬ੍ਰਹਮਣ ਦਾ ਭਗਤ, ਬ੍ਰਹਮਣ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ।
ਸ਼ਰਣਂ ਤਂ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨੋਸ੍ਮਿ ਭਯਂ ਕਿਂ ਮੇ ਕਰਿष੍ਯਤਿ । ਅਭਯੋ ਯੋ ਹਿ ਜਗਤੋ ਭੀਤਿਘ੍ਨੋ ਭੀਤਿਦਾਯਕਃ
ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਲਈ ਹੈ, ਹੁਣ ਡਰ ਮੇਰਾ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਜੋ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਨਿਡਰਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਡਰ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਮੇਰਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈ।
ਭਯਰੂਪਂ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨੋਸ੍ਮਿ ਭਯਂ ਕਿਂ ਮੇ ਕਰਿष੍ਯਤਿ । ਤਾਰਕਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਨਾਂ ਨਾਸ਼ਕਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪਿਨਾਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਡਰ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਲ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਲਈ ਹੈ, ਹੁਣ ਡਰ ਮੇਰਾ ਕੀ ਵਿਗਾੜ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਤਾਰਣਹਾਰ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਤਮਹਂ ਸ਼ਰਣਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਧਰ੍ਮਰੂਪਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍ । ਸੁਰਾਰਣਂ ਯੋ ਹਿ ਰਣੇ ਵਪੁਰ੍ਦ੍ਧਾਰਯਤੇऽਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਮੈਂ ਧਰਮ ਰੂਪ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਲਈ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈ ਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਜੋਬਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਰਣਂ ਤਸ੍ਯ ਗਂਤਾਸ੍ਮਿ ਸਦਾਗਤਿਰਯਂ ਮਮ । ਝਂਝਾਵਾਤੋ ਮਹਾਚਂਡੋ ਵਪੁਰ੍ਦੂਯਤਿ ਮੇ ਭृਸ਼ਮ੍
ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਉਹੀ ਮੇਰੀ ਸਦੀਵੀ ਮੰਜਿਲ ਹੈ। ਤੇਜ਼ ਹਵਾ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਤਕਲੀਫ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ।
ਸ਼ਰਣਂ ਤਂ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨੋਸ੍ਮਿ ਸਦਾਗਤਿਰਯਂ ਮਮ । ਅਤਿਸ਼ੀਤਂ ਚਾਤਿਵਰ੍षਾ ਆਤਪਸ੍ਤਾਪਦਾਯਕਃ
ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਲਈ ਹੈ, ਉਹੀ ਮੇਰੀ ਸਦੀਵੀ ਮੰਜਿਲ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਠੰਢ, ਭਾਰੀ ਮੀਂਹ ਤੇ ਤਿੱਖੀ ਗਰਮੀ ਦੁੱਖ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਏषਾਂ ਰੂਪੇਣ ਯੋ ਦੇਵਸ੍ਤਸ੍ਯਾਹਂ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਃ । ਕਾਲਰੂਪਾ ਅਮੀ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਭਯਦਾ ਮਮ ਚਾਲਕਾਃ
ਇਸ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਲਈ ਹੈ; ਇਹ ਕਾਲ ਦੇ ਰੂਪ ਆ ਗਏ ਹਨ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਲਈ ਡਰ ਤੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਲਿਆਏ ਹਨ।
ਏषਾਂ ਸ਼ਰਣਂ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨੋਸ੍ਮਿ ਹਰੇਃ ਸ੍ਵਰੂਪਿਣਾਂ ਸਦਾ
ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਰੀ ਦੇ ਇਹ ਸੱਚੇ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਲਈ ਹੈ।
ਯਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵਂ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਂ ਹਿ ਨਿष੍ਕੇਵਲਂ ਜ੍ਞਾਨਮਯਂ ਪ੍ਰਦੀਪਮ੍ । ਵਦਂਤਿ ਨਾਰਾਯਣਮਾਦਿਸਿਦ੍ਧਂ ਸਿਦ੍ਧੇਸ਼੍ਵਰਂ ਤਂ ਸ਼ਰਣਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯੇ
ਮੈਂ ਉਸ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਰਵੋਚ ਅਧਿਕਾਰੀ, ਆਦਿ ਸਿੱਧ, ਸਿੱਧਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਪਵਿੱਤਰ ਗਿਆਨ ਦੀ ਜੋਤ ਤੇ ਨਿਰਲੇਪ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਸ੍ਤੁਵਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਕੇਸ਼ਵਂ ਕ੍ਲੇਸ਼ਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤੇਨ ਸਮਾਨੀਤਸ੍ਤਦਾਤ੍ਮਹृਦਯੇ ਹਰਿਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੇਸ਼ਵ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ, ਜੋ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਗਿਆ।
ਉਦ੍ਯਮਂ ਵਿਕ੍ਰਮਂ ਤਸ੍ਯ ਸ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸੋਮਸ਼ਰ੍ਮਣਃ । ਆਵਿਰ੍ਭੂਯ ਹृषੀਕੇਸ਼ਸ੍ਤਮੁਵਾਚ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਵਾਨ੍
ਸੋਮਸ਼ਰਮਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਤੇ ਸ਼ੌਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਨੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਸੋਮਸ਼ਰ੍ਮਨ੍ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਸਹ । ਵਾਸੁਦੇਵੋਸ੍ਮਿ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰ ਵਰਂ ਯਾਚਯ ਸੁਵ੍ਰਤ
ਸੋਮਸ਼ਰਮਣ, ਵੱਡੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਸੁਣੋ; ਮੈਂ ਵਾਸੁਦੇਵ ਹਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖ, ਤੂੰ ਚੰਗਾ ਵਰਤ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗ।
ਤੇਨੋਕ੍ਤੋ ਹਿ ਸ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਉਨ੍ਮੀਲ੍ਯ ਨਯਨਦ੍ਵਯਮ੍ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਂ ਦੇਵਂ ਘਨਸ਼੍ਯਾਮਂ ਮਹੋਦਯਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲਿਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖ ਨੇ ਦੋਵੇਂ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਘਣੇ ਸਿਆਹ ਤੇ ਮਹਾਨ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਸ਼ੋਭਾਂਗਂ ਸਰ੍ਵਾਯੁਧਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਦਿਵ੍ਯਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਪਨ੍ਨਂ ਪੁਂਡਰੀਕਨਿਭੇਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਦਿਵਿਆ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਵੇਖਿਆ।
ਪੀਤੇਨ ਵਾਸਸਾ ਯੁਕ੍ਤਂ ਰਾਜਮਾਨਂ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਵੈਨਤੇਯਸਮਾਰੂਢਂ ਸ਼ਂਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਮ੍
ਪੀਲੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਗਰੁੜ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ, ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਫੜੀ ਹੋਈ।