ਧ੍ਯਾਯਮਾਨਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਵਿਘ੍ਨੈਃ ਸਂਦਰ੍ਸ਼ਿਤਂ ਭਯਮ੍ । ਸਰ੍ਪਾ ਵਿषੋਲ੍ਬਣਾਃ ਕृष੍ਣਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਯਾਂਤਿ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਜਦ ਉਹ ਧਿਆਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਆਈਆਂ ਤੇ ਡਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਕਾਲੇ ਤੇ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਸੱਪ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਕੋਲ ਆਏ।
ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਤੇ ਤਪ੍ਯਮਾਨਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਤੇ ਸੋਮਸ਼ਰ੍ਮਣਃ । ਸਿਂਹਵ੍ਯਾਘ੍ਰਗਜਾ ਦृष੍ਟਾ ਭਯਮੇਵਂ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰਿਰੇ
ਜਦ ਉਹ ਤਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਪਾਸੇ ਸਿੰਘ, ਬਾਘ ਤੇ ਹਾਥੀ ਆਏ, ਤੇ ਸੋਮਸ਼ਰਮਾ ਨੂੰ ਡਰ ਲੱਗਾ।
ਵੇਤਾਲਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾ ਭੂਤਾਃ ਕੂष੍ਮਾਂਡਾਃ ਪ੍ਰੇਤਭੈਰਵਾਃ । ਭਯਂ ਵਿਦਰ੍ਸ਼ਯਂਤ੍ਯੇਤੇ ਦਾਰੁਣਂ ਪ੍ਰਾਣਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਵੇਤਾਲ, ਰਾਖਸ਼, ਭੂਤ, ਕੁਸ਼ਮਾਂਡ, ਪ੍ਰੇਤ ਤੇ ਭੈਰਵ ਆਏ, ਤੇ ਭਿਆਨਕ, ਜਾਨ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਡਰ ਦਿਖਾਇਆ।
ਨਾਨਾਵਿਧਾ ਮਹਾਭੀਮਾਃ ਸਿਂਹਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਗਤਾਃ । ਦਂष੍ਟ੍ਰਾਕਰਾਲਵਕ੍ਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਜਗਰ੍ਜੁਸ਼੍ਚਾਤਿਭੈਰਵਮ੍
ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਡਰਾਉਣੇ ਸਿੰਘ ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਦੰਦ ਤੇ ਜਬਾੜੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਸਨ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਗੱਜਿਆ।
ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਧ੍ਯਾਨਾਤ੍ਸ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਨ ਚਚਾਲ ਮਹਾਮਤਿਃ । ਮਹਾਵਿਘ੍ਨੈਃ ਸੁਸਂਰੂਢੈਸ਼੍ਚਾਲਿਤੋ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵਃ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ ਤੇ ਵੱਡਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹਿਲਿਆ ਨਹੀਂ। ਵੱਡੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਆਈਆਂ, ਪਰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਅਡੋਲ ਰਿਹਾ।
ਏਵਂ ਨ ਚਲਤੇ ਧ੍ਯਾਨਾਤ੍ਸੋਮਸ਼ਰ੍ਮਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ । ਝਂਝਾਵਾਤੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ੀਤੇਨ ਮਹਾਵृष੍ਟ੍ਯਾ ਸੁਪੀਡਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੋਮਸ਼ਰਮਾ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਧਿਆਨ ਤੋਂ ਹਿਲਿਆ ਨਹੀਂ। ਜਦ ਕਿ ਤੇਜ਼ ਹਵਾ, ਠੰਡ ਤੇ ਭਾਰੀ ਮੀਂਹ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕੀਤਾ।
ਭਂਭਾਰਾਵਮਹਾਭੀਮਃ ਸਿਂਹਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਗਤਃ । ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭਯਵਿਤ੍ਰਸ੍ਤਃ ਸਸ੍ਮਾਰ ਨृਹਰਿਂ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਤੇ ਡਰਾਉਣਾ ਸਿੰਘ ਗੱਜਦਾ ਹੋਇਆ ਆਇਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਡਰ ਗਿਆ ਤੇ ਨ੍ਰਿਹਰੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ।
ਇਂਦ੍ਰਨੀਲਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ਂ ਪੀਤਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਮਹੌਜਸਮ੍ । ਸ਼ਂਖਚਕ੍ਰਧਰਂ ਦੇਵਂ ਗਦਾਪਂਕਜਧਾਰਿਣਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਇੰਦਰਨੀਲ ਵਾਂਗ ਨੀਲਾ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਹ ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਚੱਕਰ, ਗਦਾ ਤੇ ਕਮਲ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਮਹਾਮੌਕ੍ਤਿਕਹਾਰੇਣ ਇਂਦੁਵਰ੍ਣਾਨੁਕਾਰਿਣਾ । ਕੌਸ੍ਤੁਭੇਨਾਪਿ ਰਤ੍ਨੇਨ ਦ੍ਯੋਤਮਾਨਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਜਨਾਰਦਨ ਮਹਾਂ ਮੋਤੀ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਜੋ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਰੰਗ ਰਖਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੌਸਤੁਭ ਰਤਨ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਰੌਣਕਦਾਰ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਸੀ।
ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਾਂਕੇਨ ਦਿਵ੍ਯੇਨ ਹृਦਯਂ ਯਸ੍ਯ ਰਾਜਤੇ । ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਸ਼ੋਭਾਂਗਂ ਸ਼ਤਪਤ੍ਰਨਿਭੇਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਹਿਰਦੇ 'ਤੇ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਦੀ ਦਿਵਿਆ ਚਿੰਨ੍ਹ ਚਮਕ ਰਹੀ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਸਾਰੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਸੌ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਹੈ।
ਸੁਸ੍ਮਿਤਾਸ੍ਯਂ ਸੁਪ੍ਰਸਨ੍ਨਂ ਰਤ੍ਨਦਾਮਾਭਿਸ਼ੋਭਿਤਮ੍ । ਭ੍ਰਾਜਮਾਨਂ ਹृषੀਕੇਸ਼ਂ ਧ੍ਯਾਨਂ ਤੇਨ ਕृਤਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੈ, ਰਤਨ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ।
ਤ੍ਵਮੇਵ ਸ਼ਰਣਂ ਕृष੍ਣ ਸ਼ਰਣਾਗਤਵਤ੍ਸਲ । ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਦੇਵਦੇਵਾਯ ਕਿਂ ਮੇ ਭਯਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਤੂੰ ਹੀ ਮੇਰਾ ਆਸਰਾ ਹੈਂ, ਸ਼ਰਨ ਆਏਆਂ ਦਾ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ—ਮੈਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਡਰ ਛੂਹ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਯਸ੍ਯੋਦਰੇ ਤ੍ਰਯੋ ਲੋਕਾਃ ਸਪ੍ਤ ਚਾਨ੍ਯੇ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਸ਼ਰਣਂ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋਸ੍ਮਿ ਕ੍ਵਾਸ੍ਤੇ ਭਯਂ ਮਮੈਵ ਹਿ
ਜਿਸ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਤੇ ਹੋਰ ਸੱਤ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ—ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਆਸਰੇ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਮੇਰੇ ਲਈ ਡਰ ਕਿੱਥੇ ਹੈ?
ਯਸ੍ਮਾਦ੍ਭਯਾਃ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਂਤੇ ਕृਤ੍ਯਾਦਿਕ ਮਹਾਬਲਾਃ । ਸਰ੍ਵਭਯਪ੍ਰਹਰ੍ਤਾਰਂ ਤਮਸ੍ਮਿ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਃ
ਜਿਸ ਤੋਂ ਡਰ ਕਰਕੇ ਕ੍ਰਿਤਿਆ ਆਦਿ ਮਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨ ਜੀਵ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਡਰਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਆਸਰੇ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਪਾਤਕਾਨਾਂ ਤੁ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਮਹਾਭਯਮ੍ । ਰਕ੍ਸ਼ਕੋ ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਤਮਸ੍ਮਿ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪੀਆਂ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਲਈ ਵੱਡਾ ਡਰ ਹੈ, ਪਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤਾਂ ਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਆਸਰੇ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਵृਂਦਾਰਕਾਣਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ । ਯੋ ਗਤਿਃ ਕृष੍ਣਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਤਮਸ੍ਮਿ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਃ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਾਂ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਦਾਨਵਾਂ ਲਈ, ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਭਗਤਾਂ ਲਈ, ਉਹ ਹੀ ਅੰਤਮ ਮੰਜ਼ਿਲ ਹੈ—ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਆਸਰੇ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਅਭਯੋ ਭਯਨਾਸ਼ਾਯ ਪਾਪਨਾਸ਼ਾਯ ਜ੍ਞਾਨਵਾਨ੍ । ਏਕਸ਼੍ਚੇਂਦ੍ਰਸ੍ਵਰੂਪੇਣ ਤਮਸ੍ਮਿ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਃ
ਜੋ ਨਿਰਭੈ ਹੈ, ਡਰ ਅਤੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਅਤੇ ਇਕਲਾ ਇੰਦਰ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ—ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਆਸਰੇ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਵ੍ਯਾਧੀਨਾਂ ਨਾਸ਼ਕਾਯੈਵ ਯ ਔषਧਸ੍ਵਰੂਪਵਾਨ੍ । ਨਿਰਾਮਯੋ ਨਿਰਾਨਂਦਸ੍ਤਮਸ੍ਮਿ ਸ਼ਰਣਂਗਤਃ
ਜੋ ਰੋਗਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦਵਾਈ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਰੋਗ ਅਤੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਰਹਿਤ—ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਆਸਰੇ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਅਚਲਸ਼੍ਚਾਲਯੇਲ੍ਲੋਕਾਨਪਾਪੋ ਜ੍ਞਾਨਮੇਵ ਚ । ਤਮਸ੍ਮਿ ਸ਼ਰਣਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਭਯਂ ਕਿਂ ਮੇ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਜੋ ਅਡੋਲ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਹੀ ਹੈ—ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਆਸਰੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਮੈਨੂੰ ਡਰ ਕਿਵੇਂ ਛੂਹ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਸਾਧੂਨਾਂ ਚਾਪਿ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪਾਲਕੋ ਯੋ ਹ੍ਯਨਾਮਯਃ । ਪਾਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਤਮਸ੍ਮਿ ਸ਼ਰਣਂਗਤਃ
ਉਹ ਜੋ ਸਾਰੇ ਸਾਧੂਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਦਾ ਆਤਮਾ ਹੈ—ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਆਸਰੇ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਯੋ ਮੇ ਮृਗੇਂਦ੍ਰਰੂਪੇਣ ਭਯਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯਤੇਗ੍ਰਤਃ । ਤਮਹਂ ਸ਼ਰਣਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਨਰਸਿਂਹਂ ਨਮਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਜੋ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਿੰਘ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਡਰ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਆਸਰੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਨਰਸਿੰਘ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਮਦਮਤ੍ਤੋ ਮਹਾਕਾਯੋ ਵਨਹਸ੍ਤੀ ਸਮਾਗਤਃ । ਗਜਲੀਲਾਗਤਿਂ ਦੇਵਂ ਸ਼ਰਣਾਗਤਵਤ੍ਸਲਮ੍
ਮੱਤ ਵਾਲਾ, ਵੱਡਾ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ ਜੰਗਲੀ ਹਾਥੀ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਹਾਥੀ ਦੀ ਖੇਡ ਵਾਲੀ ਚਾਲ ਨਾਲ—ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਜੋ ਸ਼ਰਨ ਆਏਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਗਜਾਸ੍ਯਂ ਜ੍ਞਾਨਸਂਪਨ੍ਨਂ ਸਪਾਸ਼ਾਂਕੁਸ਼ਧਾਰਿਣਮ੍ । ਕਾਲਾਸ੍ਯਂ ਗਜਤੁਂਡਂ ਚ ਸ਼ਰਣਂ ਸੁਗਤੋਸ੍ਮ੍ਯਹਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਆਸਰੇ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਹਾਥੀ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਫੰਨ੍ਹ ਅਤੇ ਅੰਕੁਸ਼ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਕਾਲ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਅਤੇ ਹਾਥੀ ਦੀ ਸੁੰਢ ਰਖਦਾ ਹੈ।
ਹਿਰਣ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਪ੍ਰਹਰ੍ਤਾਰਂ ਵਾਰਾਹਂ ਸ਼ਰਣਂਗਤਃ । ਵਾਮਨਂ ਤਂ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨੋਸ੍ਮਿ ਸ਼ਰਣਾਗਤਵਤ੍ਸਲਮ੍
ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਵਾਰਾਹ ਦੇ ਆਸਰੇ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਵਾਮਨ, ਜੋ ਸ਼ਰਨ ਆਏਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਹ੍ਰਸ੍ਵਾਸ੍ਤੁ ਵਾਮਨਾਃ ਕੁਬ੍ਜਾਃ ਪ੍ਰੇਤਾਃ ਕੂष੍ਮਾਂਡਕਾਦਯਃ । ਮृਤ੍ਯੁਰੂਪਧਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦਰ੍ਸ਼ਯਂਤਿ ਭਯਂ ਮਮ
ਛੋਟੇ, ਵਾਮਨ, ਕੁਬੜੇ, ਭੂਤ, ਪ੍ਰੇਤ, ਕੂਸ਼ਮਾਂਡ ਆਦਿ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੌਤ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ ਹੈ—ਇਹ ਸਭ ਮੈਨੂੰ ਡਰ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਅਮृਤਂ ਤਂ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨੋਸ੍ਮਿ ਕਿਂ ਭਯਂ ਮੇ ਕਰਿष੍ਯਤਿ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜ੍ਞਾਨਮਯੋ ਹਰਿਃ
ਮੈਂ ਅਮਰ ਦੇ ਆਸਰੇ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ—ਮੈਨੂੰ ਡਰ ਕਿਵੇਂ ਛੂਹ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਹਰਿ ਬ੍ਰਹਮਣ ਦਾ ਭਗਤ, ਬ੍ਰਹਮਣ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ।
ਸ਼ਰਣਂ ਤਂ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨੋਸ੍ਮਿ ਭਯਂ ਕਿਂ ਮੇ ਕਰਿष੍ਯਤਿ । ਅਭਯੋ ਯੋ ਹਿ ਜਗਤੋ ਭੀਤਿਘ੍ਨੋ ਭੀਤਿਦਾਯਕਃ
ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਲਈ ਹੈ, ਹੁਣ ਡਰ ਮੇਰਾ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਜੋ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਨਿਡਰਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਡਰ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਮੇਰਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈ।
ਭਯਰੂਪਂ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨੋਸ੍ਮਿ ਭਯਂ ਕਿਂ ਮੇ ਕਰਿष੍ਯਤਿ । ਤਾਰਕਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਨਾਂ ਨਾਸ਼ਕਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪਿਨਾਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਡਰ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਲ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਲਈ ਹੈ, ਹੁਣ ਡਰ ਮੇਰਾ ਕੀ ਵਿਗਾੜ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਤਾਰਣਹਾਰ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਤਮਹਂ ਸ਼ਰਣਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਧਰ੍ਮਰੂਪਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍ । ਸੁਰਾਰਣਂ ਯੋ ਹਿ ਰਣੇ ਵਪੁਰ੍ਦ੍ਧਾਰਯਤੇऽਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਮੈਂ ਧਰਮ ਰੂਪ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਲਈ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈ ਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਜੋਬਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਰਣਂ ਤਸ੍ਯ ਗਂਤਾਸ੍ਮਿ ਸਦਾਗਤਿਰਯਂ ਮਮ । ਝਂਝਾਵਾਤੋ ਮਹਾਚਂਡੋ ਵਪੁਰ੍ਦੂਯਤਿ ਮੇ ਭृਸ਼ਮ੍
ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਉਹੀ ਮੇਰੀ ਸਦੀਵੀ ਮੰਜਿਲ ਹੈ। ਤੇਜ਼ ਹਵਾ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਤਕਲੀਫ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ।