ਤਨ੍ਮਯਾ ਕਥਿਤਂ ਵਿਪ੍ਰ ਤਵਾਗ੍ਰੇ ਪਰਿਨਿष੍ਠਿਤਮ੍ । ਏਵਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਮਹਾਭਾਗ ਨਾਰਾਯਣਪਰੋ ਭਵ
ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਿਹਾ ਤੇ ਪੱਕਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਤ੍ਮਜੇਨਾਪਿ ਮਹਾਨੁਭਾਵਃ ਸ ਵਿਪ੍ਰਵਰ੍ਯਃ ਪਰਿਬੋਧਿਤੋ ਹਿ । ਹਰ੍षੇਣਯੁਕ੍ਤਃ ਸ ਮਹਾਨੁਭਾਵੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਸਿष੍ਠਂ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਤਤ੍ਰ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ। ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਆਮਂਤ੍ਰ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਂ ਸ ਜਗਾਮ ਗੇਹਂ ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਸੁਮਨਾਂ ਪ੍ਰਹਰ੍षਃ । ਸਰ੍ਵਂ ਹਿ ਵृਤ੍ਤਂ ਮਮਪੂਰ੍ਵਚੇष੍ਟਿਤਂ ਤੇਨੈਵ ਵਿਪ੍ਰੇਣ ਤਵ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰ ਕੇ ਉਹ ਘਰ ਗਿਆ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸੁਮਨਾ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ। ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ, ਮੇਰੇ ਪੁਰਾਣੇ ਕਰਮ, ਉਹ ਸਭ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਤੇਰੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਭਦ੍ਰੇ ਵਸਿष੍ਠੇਨ ਵਿਕਾਸ਼ਨੀਤਮਦ੍ਯੈਵ ਮੋਹਂ ਪਰਿਨਾਸ਼ਿਤਂ ਮੇ । ਆਰਾਧਯਿष੍ਯੇ ਮਧੁਸੂਦਨਂ ਹਿ ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਪਰਮਂ ਪਦਂ ਤਤ੍
ਭਲੀਏ, ਅੱਜ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਮੇਰੀ ਭਟਕਣ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਮਧੁਸੂਦਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਾਂਗਾ ਤੇ ਉੱਚਾ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਦਰਜਾ ਪਾਵਾਂਗਾ।
ਆਕਰ੍ਣ੍ਯ ਵਾਕ੍ਯਂ ਪਰਮਂ ਮਹਾਂਤਂ ਸੁਮਂਗਲਂ ਮਂਗਲਦਾਯਕਂ ਹਿ । ਹਰ੍षੇਣ ਯੁਕ੍ਤਾ ਤਮੁਵਾਚ ਕਾਂਤਂ ਪੁਣ੍ਯੋਸਿ ਵਿਪ੍ਰੇਣ ਵਿਬੋਧਿਤੋऽਸਿ
ਉਹ ਵੱਡੇ, ਚੰਗੇ, ਸੁਭਾਗਾ, ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੁਮਨਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਤੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਜਗਾਇਆ ਹੈ।'
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਸੋਮਸ਼ਰ੍ਮਾ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਸੁਮਨਯਾ ਸਹ ਸਤ੍ਤਮਃ । ਕਪਿਲਾਸਂਗਮੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਰੇਵਾਤੀਰੇ ਸੁਪੁਣ੍ਯਦੇ
ਸੂਤਾ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਸੋਮਸ਼ਰਮਾ, ਵੱਡਾ ਗਿਆਨੀ ਤੇ ਨੇਕ ਆਤਮਾ, ਸੁਮਨਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਕਪਿਲਾ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੰਗਮ ਤੇ ਰੇਵਾ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਤਟ ਤੇ ਸੀ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਸ ਮੇਧਾਵੀ ਤਰ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਸੁਰਾਨ੍ਪਿਤॄਨ੍ । ਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਸੁਸ਼ਾਂਤਾਤ੍ਮਾ ਜਪਨ੍ਨਾਰਾਯਣਂ ਸ਼ਿਵਮ੍
ਉਥੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਸ ਚਤੁਰ ਨੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਦਿੱਤਾ। ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਤਪ ਕਰਦਾ ਸੀ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਮ ਜਪਦਾ ਸੀ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰਮਂਤ੍ਰੇਣ ਧ੍ਯਾਨਯੁਕ੍ਤੋ ਮਹਾਮਨਾਃ । ਤਸ੍ਯੈਵ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਸੁਵ੍ਰਤਃ
ਬਾਰਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪ ਕੇ, ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਪੱਕਾ ਸੀ। ਉਹ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਵ੍ਰਤ ਰੱਖਦਾ ਸੀ।
ਆਸਨੇ ਸ਼ਯਨੇ ਯਾਨੇ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਕੇਸ਼ਵਮ੍ । ਸਦੈਵ ਨਿਸ਼੍ਚਲੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਕਾਮਕ੍ਰੋਧਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਉਹ ਬੈਠਣ, ਸੁੱਤਣ, ਜਾਂ ਸਫਰ ਕਰਨ, ਜਾਂ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਸੀ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਡੋਲ ਰਹਿੰਦਾ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ।
ਸਾ ਚ ਸਾਧ੍ਵੀ ਮਹਾਭਾਗਾ ਪਤਿਵ੍ਰਤਪਰਾਯਣਾ । ਸੁਮਨਾ ਕਾਂਤਮੇਵਾਪਿ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਤਿ ਤਪੋਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ ਤੇ ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੀ ਪਤਿਵਰਤਾ ਸੁਮਨਾ, ਆਪਣੇ ਤਪ ਕਰਦੇ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਸੀ।
ਧ੍ਯਾਯਮਾਨਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਵਿਘ੍ਨੈਃ ਸਂਦਰ੍ਸ਼ਿਤਂ ਭਯਮ੍ । ਸਰ੍ਪਾ ਵਿषੋਲ੍ਬਣਾਃ ਕृष੍ਣਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਯਾਂਤਿ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਜਦ ਉਹ ਧਿਆਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਆਈਆਂ ਤੇ ਡਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਕਾਲੇ ਤੇ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਸੱਪ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਕੋਲ ਆਏ।
ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਤੇ ਤਪ੍ਯਮਾਨਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਤੇ ਸੋਮਸ਼ਰ੍ਮਣਃ । ਸਿਂਹਵ੍ਯਾਘ੍ਰਗਜਾ ਦृष੍ਟਾ ਭਯਮੇਵਂ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰਿਰੇ
ਜਦ ਉਹ ਤਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਪਾਸੇ ਸਿੰਘ, ਬਾਘ ਤੇ ਹਾਥੀ ਆਏ, ਤੇ ਸੋਮਸ਼ਰਮਾ ਨੂੰ ਡਰ ਲੱਗਾ।
ਵੇਤਾਲਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾ ਭੂਤਾਃ ਕੂष੍ਮਾਂਡਾਃ ਪ੍ਰੇਤਭੈਰਵਾਃ । ਭਯਂ ਵਿਦਰ੍ਸ਼ਯਂਤ੍ਯੇਤੇ ਦਾਰੁਣਂ ਪ੍ਰਾਣਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਵੇਤਾਲ, ਰਾਖਸ਼, ਭੂਤ, ਕੁਸ਼ਮਾਂਡ, ਪ੍ਰੇਤ ਤੇ ਭੈਰਵ ਆਏ, ਤੇ ਭਿਆਨਕ, ਜਾਨ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਡਰ ਦਿਖਾਇਆ।
ਨਾਨਾਵਿਧਾ ਮਹਾਭੀਮਾਃ ਸਿਂਹਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਗਤਾਃ । ਦਂष੍ਟ੍ਰਾਕਰਾਲਵਕ੍ਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਜਗਰ੍ਜੁਸ਼੍ਚਾਤਿਭੈਰਵਮ੍
ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਡਰਾਉਣੇ ਸਿੰਘ ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਦੰਦ ਤੇ ਜਬਾੜੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਸਨ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਗੱਜਿਆ।
ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਧ੍ਯਾਨਾਤ੍ਸ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਨ ਚਚਾਲ ਮਹਾਮਤਿਃ । ਮਹਾਵਿਘ੍ਨੈਃ ਸੁਸਂਰੂਢੈਸ਼੍ਚਾਲਿਤੋ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵਃ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ ਤੇ ਵੱਡਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹਿਲਿਆ ਨਹੀਂ। ਵੱਡੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਆਈਆਂ, ਪਰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਅਡੋਲ ਰਿਹਾ।
ਏਵਂ ਨ ਚਲਤੇ ਧ੍ਯਾਨਾਤ੍ਸੋਮਸ਼ਰ੍ਮਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ । ਝਂਝਾਵਾਤੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ੀਤੇਨ ਮਹਾਵृष੍ਟ੍ਯਾ ਸੁਪੀਡਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੋਮਸ਼ਰਮਾ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਧਿਆਨ ਤੋਂ ਹਿਲਿਆ ਨਹੀਂ। ਜਦ ਕਿ ਤੇਜ਼ ਹਵਾ, ਠੰਡ ਤੇ ਭਾਰੀ ਮੀਂਹ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕੀਤਾ।
ਭਂਭਾਰਾਵਮਹਾਭੀਮਃ ਸਿਂਹਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਗਤਃ । ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭਯਵਿਤ੍ਰਸ੍ਤਃ ਸਸ੍ਮਾਰ ਨृਹਰਿਂ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਤੇ ਡਰਾਉਣਾ ਸਿੰਘ ਗੱਜਦਾ ਹੋਇਆ ਆਇਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਡਰ ਗਿਆ ਤੇ ਨ੍ਰਿਹਰੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ।
ਇਂਦ੍ਰਨੀਲਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ਂ ਪੀਤਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਮਹੌਜਸਮ੍ । ਸ਼ਂਖਚਕ੍ਰਧਰਂ ਦੇਵਂ ਗਦਾਪਂਕਜਧਾਰਿਣਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਇੰਦਰਨੀਲ ਵਾਂਗ ਨੀਲਾ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਹ ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਚੱਕਰ, ਗਦਾ ਤੇ ਕਮਲ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਮਹਾਮੌਕ੍ਤਿਕਹਾਰੇਣ ਇਂਦੁਵਰ੍ਣਾਨੁਕਾਰਿਣਾ । ਕੌਸ੍ਤੁਭੇਨਾਪਿ ਰਤ੍ਨੇਨ ਦ੍ਯੋਤਮਾਨਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਜਨਾਰਦਨ ਮਹਾਂ ਮੋਤੀ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਜੋ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਰੰਗ ਰਖਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੌਸਤੁਭ ਰਤਨ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਰੌਣਕਦਾਰ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਸੀ।
ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਾਂਕੇਨ ਦਿਵ੍ਯੇਨ ਹृਦਯਂ ਯਸ੍ਯ ਰਾਜਤੇ । ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਸ਼ੋਭਾਂਗਂ ਸ਼ਤਪਤ੍ਰਨਿਭੇਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਹਿਰਦੇ 'ਤੇ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਦੀ ਦਿਵਿਆ ਚਿੰਨ੍ਹ ਚਮਕ ਰਹੀ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਸਾਰੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਸੌ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਹੈ।
ਸੁਸ੍ਮਿਤਾਸ੍ਯਂ ਸੁਪ੍ਰਸਨ੍ਨਂ ਰਤ੍ਨਦਾਮਾਭਿਸ਼ੋਭਿਤਮ੍ । ਭ੍ਰਾਜਮਾਨਂ ਹृषੀਕੇਸ਼ਂ ਧ੍ਯਾਨਂ ਤੇਨ ਕृਤਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੈ, ਰਤਨ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ।
ਤ੍ਵਮੇਵ ਸ਼ਰਣਂ ਕृष੍ਣ ਸ਼ਰਣਾਗਤਵਤ੍ਸਲ । ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਦੇਵਦੇਵਾਯ ਕਿਂ ਮੇ ਭਯਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਤੂੰ ਹੀ ਮੇਰਾ ਆਸਰਾ ਹੈਂ, ਸ਼ਰਨ ਆਏਆਂ ਦਾ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ—ਮੈਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਡਰ ਛੂਹ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਯਸ੍ਯੋਦਰੇ ਤ੍ਰਯੋ ਲੋਕਾਃ ਸਪ੍ਤ ਚਾਨ੍ਯੇ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਸ਼ਰਣਂ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋਸ੍ਮਿ ਕ੍ਵਾਸ੍ਤੇ ਭਯਂ ਮਮੈਵ ਹਿ
ਜਿਸ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਤੇ ਹੋਰ ਸੱਤ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ—ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਆਸਰੇ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਮੇਰੇ ਲਈ ਡਰ ਕਿੱਥੇ ਹੈ?
ਯਸ੍ਮਾਦ੍ਭਯਾਃ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਂਤੇ ਕृਤ੍ਯਾਦਿਕ ਮਹਾਬਲਾਃ । ਸਰ੍ਵਭਯਪ੍ਰਹਰ੍ਤਾਰਂ ਤਮਸ੍ਮਿ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਃ
ਜਿਸ ਤੋਂ ਡਰ ਕਰਕੇ ਕ੍ਰਿਤਿਆ ਆਦਿ ਮਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨ ਜੀਵ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਡਰਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਆਸਰੇ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਪਾਤਕਾਨਾਂ ਤੁ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਮਹਾਭਯਮ੍ । ਰਕ੍ਸ਼ਕੋ ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਤਮਸ੍ਮਿ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪੀਆਂ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਲਈ ਵੱਡਾ ਡਰ ਹੈ, ਪਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤਾਂ ਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਆਸਰੇ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਵृਂਦਾਰਕਾਣਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ । ਯੋ ਗਤਿਃ ਕृष੍ਣਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਤਮਸ੍ਮਿ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਃ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਾਂ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਦਾਨਵਾਂ ਲਈ, ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਭਗਤਾਂ ਲਈ, ਉਹ ਹੀ ਅੰਤਮ ਮੰਜ਼ਿਲ ਹੈ—ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਆਸਰੇ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਅਭਯੋ ਭਯਨਾਸ਼ਾਯ ਪਾਪਨਾਸ਼ਾਯ ਜ੍ਞਾਨਵਾਨ੍ । ਏਕਸ਼੍ਚੇਂਦ੍ਰਸ੍ਵਰੂਪੇਣ ਤਮਸ੍ਮਿ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਃ
ਜੋ ਨਿਰਭੈ ਹੈ, ਡਰ ਅਤੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਅਤੇ ਇਕਲਾ ਇੰਦਰ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ—ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਆਸਰੇ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਵ੍ਯਾਧੀਨਾਂ ਨਾਸ਼ਕਾਯੈਵ ਯ ਔषਧਸ੍ਵਰੂਪਵਾਨ੍ । ਨਿਰਾਮਯੋ ਨਿਰਾਨਂਦਸ੍ਤਮਸ੍ਮਿ ਸ਼ਰਣਂਗਤਃ
ਜੋ ਰੋਗਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦਵਾਈ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਰੋਗ ਅਤੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਰਹਿਤ—ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਆਸਰੇ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਅਚਲਸ਼੍ਚਾਲਯੇਲ੍ਲੋਕਾਨਪਾਪੋ ਜ੍ਞਾਨਮੇਵ ਚ । ਤਮਸ੍ਮਿ ਸ਼ਰਣਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਭਯਂ ਕਿਂ ਮੇ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਜੋ ਅਡੋਲ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਹੀ ਹੈ—ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਆਸਰੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਮੈਨੂੰ ਡਰ ਕਿਵੇਂ ਛੂਹ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਸਾਧੂਨਾਂ ਚਾਪਿ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪਾਲਕੋ ਯੋ ਹ੍ਯਨਾਮਯਃ । ਪਾਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਤਮਸ੍ਮਿ ਸ਼ਰਣਂਗਤਃ
ਉਹ ਜੋ ਸਾਰੇ ਸਾਧੂਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਦਾ ਆਤਮਾ ਹੈ—ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਆਸਰੇ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ।