ਤਸ੍ਯ ਵ੍ਰਤਸ੍ਯ ਭਾਵੇਨ ਤ੍ਵਯਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਮਹਤ੍ਕੁਲਮ੍ । ਭੂਸੁਰਾਣਾਂ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਂ ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮਸਮਾਵਿਲਮ੍
ਉਸ ਵਰਤ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਕੁਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚ, ਸੱਚ ਤੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਭਰਿਆ।
ਤਸ੍ਮੈ ਤੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯੈਵ ਵੈष੍ਣਵਾਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ । ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਸਤ੍ਯਭਾਵੇਨ ਦਤ੍ਤਮਨ੍ਨਂ ਸੁਸਂਸ੍ਕृਤਮ੍
ਉਸ ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤ, ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ, ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੇ ਸੱਚੇ ਮਨ ਨਾਲ ਚੰਗਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਦਿੱਤਾ।
ਤਸ੍ਯ ਦਾਨਸ੍ਯ ਭਾਵੇਨ ਮਿष੍ਟਾਨ੍ਨਮੁਪਤਿष੍ਠਤਿ । ਮਹਾਮੋਹੈਃ ਪ੍ਰਮੁਗ੍ਧੋ ਹਿ ਤृष੍ਣਯਾ ਵ੍ਯਾਪਿਤਂ ਮਨਃ
ਉਸ ਦਾਨ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ, ਤੈਨੂੰ ਮਿੱਠਾ ਭੋਜਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਤੇਰਾ ਮਨ ਵੱਡੀ ਮੋਹ ਵਿਚ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ, ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਨਿ ਤੇ ਵਿਪ੍ਰ ਅਰ੍ਥਮੇਵ ਪ੍ਰਸਂਚਿਤਮ੍ । ਨ ਦਤ੍ਤਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਹਿ ਦੀਨੇष੍ਵਨ੍ਯੇषੁ ਵੈ ਤ੍ਵਯਾ
ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿਚ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੂੰ ਕੇਵਲ ਧਨ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਗਰੀਬਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ।
ਦਾਰੇषੁ ਪੁਤ੍ਰਲੋਭੇਨ ਮ੍ਰਿਯਮਾਣੇਨ ਵੈ ਤਦਾ । ਤਸ੍ਯ ਪਾਪਸ੍ਯ ਭਾਵੇਨ ਦਾਰਿਦ੍ਰਂ ਤ੍ਵਾਮੁਪਾਵਿਸ਼ਤ੍
ਪਤਨੀ ਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਲੋਭ ਵਿਚ, ਤੂੰ ਉਸ ਸਮੇਂ ਮਰ ਗਿਆ; ਉਸ ਪਾਪ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਗਰੀਬੀ ਆ ਗਈ।
ਪੁਤ੍ਰਲੋਭਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਸ੍ਨੇਹਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਦੂਰਤਃ । ਅਪੁਤ੍ਰਵਾਨ੍ਭਵਾਞ੍ਜਾਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪਾਪਸ੍ਯ ਵੈ ਫਲਮ੍
ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਲੋਭ ਤੇ ਦੂਰੋਂ ਪਿਆਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਤੂੰ ਅਪੁੱਤਰ ਬਣ ਕੇ ਜਨਮ ਲਿਆ—ਇਹ ਉਸ ਪਾਪ ਦਾ ਫਲ ਹੈ।
ਸੁਪੁਤ੍ਰਂ ਚ ਕੁਲਂ ਵਿਪ੍ਰ ਧਨਧਾਨ੍ਯਵਰਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ । ਸੁਜਨ੍ਮਮਰਣਂ ਚੈਵ ਸੁਭੋਗਾਃ ਸੁਖਮੇਵ ਚ
ਚੰਗਾ ਪੁੱਤਰ, ਵਧੀਆ ਕੁਲ, ਧਨ, ਅਨਾਜ, ਚੰਗੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਚੰਗਾ ਜਨਮ ਤੇ ਮੌਤ, ਵਧੀਆ ਭੋਗ ਤੇ ਸੁਖ—
ਰਾਜ੍ਯਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਸ਼੍ਚ ਮੋਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਯਦ੍ਯਦ੍ਦੁਰ੍ਲਭਮੇਵ ਚ । ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੋਸ਼੍ਚੈਵ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਰਾਜ, ਸਵਰਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ, ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਮਿਲਣਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਉਸ ਵੱਡੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਦਾਰਾਧ੍ਯ ਗੋਵਿਨ੍ਦਂ ਨਾਰਾਯਣਮਨਾਮਯਮ੍ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਤ੍ਵਂ ਪਰਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਤਦ੍ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਗੋਵਿੰਦ, ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਅਸਥਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।
ਸੁਪੁਤ੍ਰ ਤ੍ਵਂ ਧਨਂ ਧਾਨ੍ਯਂ ਸੁਭੋਗਾਨ੍ਸੁਖਮੇਵ ਚ । ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਕृਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਯਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਪਰਿਚੇष੍ਟਿਤਮ੍
ਚੰਗਾ ਪੁੱਤਰ, ਧਨ, ਅਨਾਜ, ਵਧੀਆ ਭੋਗ ਤੇ ਸੁਖ—ਇਹ ਸਾਰਾ ਜੋ ਤੂੰ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਵਿਚ ਚਾਹਿਆ ਸੀ—
ਤਨ੍ਮਯਾ ਕਥਿਤਂ ਵਿਪ੍ਰ ਤਵਾਗ੍ਰੇ ਪਰਿਨਿष੍ਠਿਤਮ੍ । ਏਵਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਮਹਾਭਾਗ ਨਾਰਾਯਣਪਰੋ ਭਵ
ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਿਹਾ ਤੇ ਪੱਕਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਤ੍ਮਜੇਨਾਪਿ ਮਹਾਨੁਭਾਵਃ ਸ ਵਿਪ੍ਰਵਰ੍ਯਃ ਪਰਿਬੋਧਿਤੋ ਹਿ । ਹਰ੍षੇਣਯੁਕ੍ਤਃ ਸ ਮਹਾਨੁਭਾਵੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਸਿष੍ਠਂ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਤਤ੍ਰ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ। ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਆਮਂਤ੍ਰ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਂ ਸ ਜਗਾਮ ਗੇਹਂ ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਸੁਮਨਾਂ ਪ੍ਰਹਰ੍षਃ । ਸਰ੍ਵਂ ਹਿ ਵृਤ੍ਤਂ ਮਮਪੂਰ੍ਵਚੇष੍ਟਿਤਂ ਤੇਨੈਵ ਵਿਪ੍ਰੇਣ ਤਵ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰ ਕੇ ਉਹ ਘਰ ਗਿਆ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸੁਮਨਾ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ। ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ, ਮੇਰੇ ਪੁਰਾਣੇ ਕਰਮ, ਉਹ ਸਭ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਤੇਰੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਭਦ੍ਰੇ ਵਸਿष੍ਠੇਨ ਵਿਕਾਸ਼ਨੀਤਮਦ੍ਯੈਵ ਮੋਹਂ ਪਰਿਨਾਸ਼ਿਤਂ ਮੇ । ਆਰਾਧਯਿष੍ਯੇ ਮਧੁਸੂਦਨਂ ਹਿ ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਪਰਮਂ ਪਦਂ ਤਤ੍
ਭਲੀਏ, ਅੱਜ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਮੇਰੀ ਭਟਕਣ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਮਧੁਸੂਦਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਾਂਗਾ ਤੇ ਉੱਚਾ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਦਰਜਾ ਪਾਵਾਂਗਾ।
ਆਕਰ੍ਣ੍ਯ ਵਾਕ੍ਯਂ ਪਰਮਂ ਮਹਾਂਤਂ ਸੁਮਂਗਲਂ ਮਂਗਲਦਾਯਕਂ ਹਿ । ਹਰ੍षੇਣ ਯੁਕ੍ਤਾ ਤਮੁਵਾਚ ਕਾਂਤਂ ਪੁਣ੍ਯੋਸਿ ਵਿਪ੍ਰੇਣ ਵਿਬੋਧਿਤੋऽਸਿ
ਉਹ ਵੱਡੇ, ਚੰਗੇ, ਸੁਭਾਗਾ, ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੁਮਨਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਤੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਜਗਾਇਆ ਹੈ।'
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਸੋਮਸ਼ਰ੍ਮਾ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਸੁਮਨਯਾ ਸਹ ਸਤ੍ਤਮਃ । ਕਪਿਲਾਸਂਗਮੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਰੇਵਾਤੀਰੇ ਸੁਪੁਣ੍ਯਦੇ
ਸੂਤਾ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਸੋਮਸ਼ਰਮਾ, ਵੱਡਾ ਗਿਆਨੀ ਤੇ ਨੇਕ ਆਤਮਾ, ਸੁਮਨਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਕਪਿਲਾ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੰਗਮ ਤੇ ਰੇਵਾ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਤਟ ਤੇ ਸੀ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਸ ਮੇਧਾਵੀ ਤਰ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਸੁਰਾਨ੍ਪਿਤॄਨ੍ । ਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਸੁਸ਼ਾਂਤਾਤ੍ਮਾ ਜਪਨ੍ਨਾਰਾਯਣਂ ਸ਼ਿਵਮ੍
ਉਥੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਸ ਚਤੁਰ ਨੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਦਿੱਤਾ। ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਤਪ ਕਰਦਾ ਸੀ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਮ ਜਪਦਾ ਸੀ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰਮਂਤ੍ਰੇਣ ਧ੍ਯਾਨਯੁਕ੍ਤੋ ਮਹਾਮਨਾਃ । ਤਸ੍ਯੈਵ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਸੁਵ੍ਰਤਃ
ਬਾਰਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪ ਕੇ, ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਪੱਕਾ ਸੀ। ਉਹ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਵ੍ਰਤ ਰੱਖਦਾ ਸੀ।
ਆਸਨੇ ਸ਼ਯਨੇ ਯਾਨੇ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਕੇਸ਼ਵਮ੍ । ਸਦੈਵ ਨਿਸ਼੍ਚਲੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਕਾਮਕ੍ਰੋਧਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਉਹ ਬੈਠਣ, ਸੁੱਤਣ, ਜਾਂ ਸਫਰ ਕਰਨ, ਜਾਂ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਸੀ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਡੋਲ ਰਹਿੰਦਾ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ।
ਸਾ ਚ ਸਾਧ੍ਵੀ ਮਹਾਭਾਗਾ ਪਤਿਵ੍ਰਤਪਰਾਯਣਾ । ਸੁਮਨਾ ਕਾਂਤਮੇਵਾਪਿ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਤਿ ਤਪੋਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ ਤੇ ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੀ ਪਤਿਵਰਤਾ ਸੁਮਨਾ, ਆਪਣੇ ਤਪ ਕਰਦੇ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਸੀ।
ਧ੍ਯਾਯਮਾਨਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਵਿਘ੍ਨੈਃ ਸਂਦਰ੍ਸ਼ਿਤਂ ਭਯਮ੍ । ਸਰ੍ਪਾ ਵਿषੋਲ੍ਬਣਾਃ ਕृष੍ਣਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਯਾਂਤਿ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਜਦ ਉਹ ਧਿਆਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਆਈਆਂ ਤੇ ਡਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਕਾਲੇ ਤੇ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਸੱਪ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਕੋਲ ਆਏ।
ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਤੇ ਤਪ੍ਯਮਾਨਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਤੇ ਸੋਮਸ਼ਰ੍ਮਣਃ । ਸਿਂਹਵ੍ਯਾਘ੍ਰਗਜਾ ਦृष੍ਟਾ ਭਯਮੇਵਂ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰਿਰੇ
ਜਦ ਉਹ ਤਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਪਾਸੇ ਸਿੰਘ, ਬਾਘ ਤੇ ਹਾਥੀ ਆਏ, ਤੇ ਸੋਮਸ਼ਰਮਾ ਨੂੰ ਡਰ ਲੱਗਾ।
ਵੇਤਾਲਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾ ਭੂਤਾਃ ਕੂष੍ਮਾਂਡਾਃ ਪ੍ਰੇਤਭੈਰਵਾਃ । ਭਯਂ ਵਿਦਰ੍ਸ਼ਯਂਤ੍ਯੇਤੇ ਦਾਰੁਣਂ ਪ੍ਰਾਣਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਵੇਤਾਲ, ਰਾਖਸ਼, ਭੂਤ, ਕੁਸ਼ਮਾਂਡ, ਪ੍ਰੇਤ ਤੇ ਭੈਰਵ ਆਏ, ਤੇ ਭਿਆਨਕ, ਜਾਨ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਡਰ ਦਿਖਾਇਆ।
ਨਾਨਾਵਿਧਾ ਮਹਾਭੀਮਾਃ ਸਿਂਹਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਗਤਾਃ । ਦਂष੍ਟ੍ਰਾਕਰਾਲਵਕ੍ਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਜਗਰ੍ਜੁਸ਼੍ਚਾਤਿਭੈਰਵਮ੍
ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਡਰਾਉਣੇ ਸਿੰਘ ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਦੰਦ ਤੇ ਜਬਾੜੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਸਨ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਗੱਜਿਆ।
ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਧ੍ਯਾਨਾਤ੍ਸ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਨ ਚਚਾਲ ਮਹਾਮਤਿਃ । ਮਹਾਵਿਘ੍ਨੈਃ ਸੁਸਂਰੂਢੈਸ਼੍ਚਾਲਿਤੋ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵਃ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ ਤੇ ਵੱਡਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹਿਲਿਆ ਨਹੀਂ। ਵੱਡੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਆਈਆਂ, ਪਰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਅਡੋਲ ਰਿਹਾ।
ਏਵਂ ਨ ਚਲਤੇ ਧ੍ਯਾਨਾਤ੍ਸੋਮਸ਼ਰ੍ਮਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ । ਝਂਝਾਵਾਤੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ੀਤੇਨ ਮਹਾਵृष੍ਟ੍ਯਾ ਸੁਪੀਡਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੋਮਸ਼ਰਮਾ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਧਿਆਨ ਤੋਂ ਹਿਲਿਆ ਨਹੀਂ। ਜਦ ਕਿ ਤੇਜ਼ ਹਵਾ, ਠੰਡ ਤੇ ਭਾਰੀ ਮੀਂਹ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕੀਤਾ।
ਭਂਭਾਰਾਵਮਹਾਭੀਮਃ ਸਿਂਹਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਗਤਃ । ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭਯਵਿਤ੍ਰਸ੍ਤਃ ਸਸ੍ਮਾਰ ਨृਹਰਿਂ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਤੇ ਡਰਾਉਣਾ ਸਿੰਘ ਗੱਜਦਾ ਹੋਇਆ ਆਇਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਡਰ ਗਿਆ ਤੇ ਨ੍ਰਿਹਰੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ।
ਇਂਦ੍ਰਨੀਲਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ਂ ਪੀਤਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਮਹੌਜਸਮ੍ । ਸ਼ਂਖਚਕ੍ਰਧਰਂ ਦੇਵਂ ਗਦਾਪਂਕਜਧਾਰਿਣਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਇੰਦਰਨੀਲ ਵਾਂਗ ਨੀਲਾ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਹ ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਚੱਕਰ, ਗਦਾ ਤੇ ਕਮਲ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਮਹਾਮੌਕ੍ਤਿਕਹਾਰੇਣ ਇਂਦੁਵਰ੍ਣਾਨੁਕਾਰਿਣਾ । ਕੌਸ੍ਤੁਭੇਨਾਪਿ ਰਤ੍ਨੇਨ ਦ੍ਯੋਤਮਾਨਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਜਨਾਰਦਨ ਮਹਾਂ ਮੋਤੀ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਜੋ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਰੰਗ ਰਖਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੌਸਤੁਭ ਰਤਨ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਰੌਣਕਦਾਰ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਸੀ।
ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਾਂਕੇਨ ਦਿਵ੍ਯੇਨ ਹृਦਯਂ ਯਸ੍ਯ ਰਾਜਤੇ । ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਸ਼ੋਭਾਂਗਂ ਸ਼ਤਪਤ੍ਰਨਿਭੇਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਹਿਰਦੇ 'ਤੇ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਦੀ ਦਿਵਿਆ ਚਿੰਨ੍ਹ ਚਮਕ ਰਹੀ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਸਾਰੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਸੌ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਹੈ।